Πέμπτη, Ιουλίου 09, 2009

Η Poppy και η Bess

Πριν λίγα βράδια γνώρισα την Poppy
και μου καρφώθηκε η ιδέα ότι είναι αδελφή της Βess.

Η Πόπι βέβαια έχει τελικά όρια, ενώ η Μπες όχι,
αλλά η απόσταση τους είναι ελάχιστη:
λίγο πριν το όριο η Πόπι - λίγο μετά το όριο η Μπες.
Λίγο πριν ή λίγο μετά το όριο, όμως,
τόσο η Πόπι όσο και η Μπες,
ζουν τη ζωή απόλυτα
και χωρίς κανένα κρατούμενο.
Η διαφορά τους δηλαδή είναι πολύ μικρότερη
γιατί κι η Πόπι είναι πρόθυμη να ακούσει
ολομόναχη
μες τη νύχτα και την ερημιά
τα τραυλίσματα του κλοσάρ
σαν να 'ναι λόγος·
αφού είναι λόγος,
κι εκείνη ξέρει να τον ακούει.
Αν το να ζεις την ζωή απόλυτα,
ακούγεται αναπόφευκτα σαν διαφημιστικό σλόγκαν,
αρκεί κανείς να δει τον τρόπο της Πόπι και της Μπες,
για να καταλάβει ότι κινούνται στον αντίποδα
κάθε διαφημιστικής αντίληψης τoυ κόσμου.
Χαζοχαρούμενη παρά κάτι η μία,
αλλοπαρμένη και κάτι η άλλη,
γιορτάζουν εξίσου τη ζωή
και δικαιώνονται εξίσου από τις ταινίες τους·
κι ας έχει η μία happy-go-lucky end
κι η άλλη άλλου είδους τέλος.
Τις καμπάνες που χτύπησαν για την Μπες
τις άκουσε η Πόπι
και το μόνο που χρειάστηκε να θυσιάσει
είναι κάθε ιδέα καθωσπρεπίλας και μιζεράδας.
Θάνατος στην μιζέρια,
η Πόπι είναι τυχερή κι ευτυχισμένη
κι η Μπες την καμαρώνει από ψηλά.

8 Comments:

At 7/09/2009 10:07:00 μ.μ., Anonymous anasthod said...

υπέροχο το breaking the waves. Εκτός από το μείζον ζήτημα σχέσης με το λόγο, είχα στο παρελθόν ασπαστεί το "εντάξει, δεν είμαι δα και για λιθοβολισμό" λόγω του θρησκευτικού παροξυσμού ενάντια στην συζυγική απιστία και στο δόσιμο της συζύγου, έτσι όπως ο Lars Von Trier το έθεσε ως σκηνοθέτης. Αξιομνημόνευτο, o Trier αποτελεί σημείο αναφοράς στον κινηματογράφο. Περί happy-go-lucky δεν νομίζω πως θα εντρυφήσω.

 
At 7/10/2009 02:40:00 μ.μ., Blogger Filboid Studge said...

Old Boy,
δυσλεκτική σύγχυση:
νόμισα ότι εννοούσες το "Porgy and Bess" και σού έσουρα (σού'σουρα -sic, very sick!) νοερώς και νοσηρώς τα μύρια όσα.
:(

 
At 7/11/2009 06:00:00 μ.μ., Blogger spiral said...

θα μπορούσες όμως να αντέξεις είτε τη μια είτε την άλλη στο πλευρό σου για πάνω από 10 λεπτά;

 
At 7/11/2009 10:40:00 μ.μ., Blogger Ιω said...

Ψηφίζω Poppy.

Πολύ καλός ο συσχετισμός.

 
At 7/11/2009 11:26:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Spiral, και τις δύο. Αν έπρεπε να διαλέξω, θα διάλεγα Μπες όμως :)

 
At 7/12/2009 02:07:00 π.μ., Blogger Ζώνεκρος said...

Δεν θα αργήσεις να διαλέξεις και τη Γιώτα Μιχαλοπούλου. Καυλιάρη.

 
At 7/13/2009 07:23:00 π.μ., Blogger spiral said...

έχω την εντύπωση οτι μετά τη δέκατη φορά που η poppy θα χαζογελούσε επειδή ένα μπιζέλι από το φαγητό της μοιάζει με τον τσώρτσιλ ή η bess θα με κοίταζε με το βλέμμα of a dog that's just been shown a card trick, θα αποφάσιζα να ανακαλύψω τις μικρές, κρυφές χαρές της φλεβοτομής.

χωρίς πλάκα, μια άλφα ποσότητα μιζέριας είναι απαραίτητη στη ζωή μας. σε τελική ανάλυση, αν ο leigh και ο von trier δεν ήταν μίζεροι (σε παθολογικό βαθμό!) δεν θα μας έδιναν τέτοιες ταινιάρες!

πάντως ναι, η emily watson είναι σκέτη γλύκα :)

 
At 7/13/2009 02:33:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«θα χαζογελούσε επειδή ένα μπιζέλι από το φαγητό της μοιάζει με τον τσώρτσιλ»
χαχαχαχα

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home