Δευτέρα, Μαΐου 14, 2012

Βγήκαν τα ψάρια στη στεριά

Τα ψάρια βγήκαν στη στεριά, οι νεοναζί μπήκαν στο Προεδρικό κι εγώ ποστάρω φωτογραφία του νικητήριου καλαθιού, έτοιμος να γράψω καλά λόγια για τον γάβρο. Μην ανησυχείς, δεν χάρηκα. Είπαμε, στη στεριά βγήκαν τα ψάρια, δεν έφτασαν και στον ουρανό. Όταν πήγε η διαφορά στους 19 πόντους μάλιστα, έψαχνα τα στατιστικά της ευρωλίγκας να δω αν όντως οι μεγαλύτερες διαφορές στους τελικούς γίνονται πάντα εις βάρος της ομάδας του Βαγγέλη Ιωάννου. Κι αντί να υπερισχύσει μέσα μου η λογική και να μου πει «εσένα, μοναδικοί σου αντίπαλοι στην Ευρώπη είναι οι ομάδες με τις πολλές κούπες, άρα το ότι έμεινε η ΤΣΣΚΑ στις έξι και δεν σε πέρασε καλό είναι», το καλάθι αυτό ήταν ψιλομαχαιριά. Αλλά λίγο η ανωτερότητα του κορεσμένου από μπασκετικό μεγαλείο οπαδού, λίγο η συγκίνηση που πάγια μου προκαλούν οι σπάνιες αθλητικές ιστορίες, λίγο το ότι αυτό που έβγαζε ο Πρίντεζης, ο Παπανικολάου κι ο Μάντζαρης ήταν όπως και να το κάνουμε δύσκολο να το αντιπαθήσεις, και η μαχαιριά αποδεικνυόταν μάλλον επιφανειακή. Της έβαζες έναν επίδεσμο και μαζί με την ακατάβλητη και απέθαντη αντιγαβροσύνη σου, έλεγες και κανένα -φτου- respect για αυτό που πέτυχαν. Το έλεγες ίσως επίσης επειδή το πόσο «αντικάτι» είναι κανείς, εξαρτάται πάντοτε από τους εκάστοτε εκπροσώπους του «κάτι». Και ούτε ο Βασίλης Σπανούλης πέτυχε 30 πόντους, ούτε οι Αγγελόπουλοι είναι Κόκκαλης, ούτε ο Ίβκοβιτς Ιωαννίδης. 
Και πριν περάσω σε θέματα νεοναζισμού και ακυβερνησίας, ας πω μόνο πως σήμερα επιβεβαιώθηκε οριστικά η υποψία ότι ο Μίλος Τεόντοσιτς είναι ο νέος Γιάκα Λάκοβιτς. Τους δίνεις τα κλειδιά της ομάδας σου και μπορείς να είσαι σίγουρος πως την κρίσιμη ώρα αυτό που μπορεί να πάει άσχημα θα πάει άσχημα και ακόμη ασχημότερα. Στην κορυφή του ΟΑΚΑ, όπως είναι αναρτημένα τα λάβαρα με τις κατακτήσεις του Παναθηναϊκού, υπάρχει ένα τεράστιο κενό ανάμεσα στο τρίτο ευρωπαϊκό του 2002 και στο τέταρτο 2007. Από το 2003 ως το 2006 στην ομάδα είχαμε τον Γιάκα. Μίλος, συνέχισε να τους παίρνεις τα φράγκα. Έχεις πολλά χρόνια ακόμη μπροστά σου, η καριέρα σου είναι ακόμη στις αρχές της. 
O Γιώργος Βλάχος δεν είναι αυτός που κάθεται οκλαδόν και σαν αιχμάλωτος, πριν περάσει ο Μιχαλολιάκος με τον Κασιδιάρη; Ποιά είναι τα όρια ανάμεσα στο γραφικό και στο συμβολικό; Δεν μπορούσε να ήταν κάποιος άλλος, έπρεπε να είναι ο Γιώργος Βλάχος; Από την άλλη, προτιμότερη η δική του προσέγγιση από προσεγγίσεις τύπου Θεοδωράκη και Σρόιτερ. Που είναι είτε ασύγγνωστα επιπόλαιες και απαράσκευες, είτε κάτι πολύ χειρότερο, κάτι εν τέλει σκόπιμο. Εμάς πρώτους κυνηγάει η αστυνομία, θα πει ο Μιχαλολιάκος και ο ωραίος Σταύρος δεν θα αντικρούσει κάτι. Γιατί μπορεί για την Χρυσή Αυγή να έχουμε μια απέχθεια, για τα ένδοξα ελληνικά ΜΑΤ όμως πολύ μικρότερη. Αυτά θα μας προστατεύσουν πάλι αύριο, αυτά είναι ταγμένα να διαφυλάττουν όσα τελικά εμείς πρεσβεύουμε κι ας μην πολυεξετάζουμε τις μεθόδους τους, τα έχει εξηγήσει όλα ο Τζακ στο "Α Few Good Men". «Όσα λέτε όμως για την αριστερά, σημαίνει ότι δεν μπορούμε να σας λέμε κι εμείς για τους ναζί;», θα αντικρούσει σε άλλο σημείο ο Σταύρος. Το βάζω σε εισαγωγικά, αλλά απλά το νόημα αποδίδω. Γιατί μπορεί με τη Χρυσή Αυγή να έχουμε μια απέχθεια, αλλά εν τέλει ναζισμός και κομμουνισμός είναι οι κοινοί εχθροί μας, δεν είναι; 
Μερικές μέρες πιο πριν και δυο ποστ πιο κάτω χρησιμοποίησα το χαρακτηρισμό «ηλίθιοι» για όσους πιστεύουν ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ λένε στο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει κι αυτός δεν θέλει. Μερικές μέρες μετά ας βάλω λίγο νερό στο κρασί μου και ας δεχτώ ότι πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει εξαντλήσει και την καλή του θέληση στην μετεκλογική περίοδο. Πως από το να εξαντλήσει τις πιθανότητες να αποκαλύψει την μπλόφα τους, προτιμά να ετοιμάζεται για τις επόμενες εκλογές. Όχι, σε καμία περίπτωση δεν εννοώ ότι θα τον άφηναν ποτέ να κυβερνήσει με τον τρόπο που θέλει. Και είναι απόλυτα θεμιτό από το να παρασυρθεί σε αυτό το απεγνωσμένο και δόλιο παιχνίδι παγίδευσής του, να προτιμά να απέχει. Ωστόσο αντιλαμβάνεται κι αυτός -και εμείς μαζί του- πως το να εμπλέκεσαι πλέον ενεργά στο πεδίο των αποφάσεων, σημαίνει πως κάπου, κάπως, πρέπει είτε να αρχίσεις κι εσύ να λερώνεις λίγο τα χέρια σου με συμβιβασμούς είτε να θολώνεις λίγο το λόγο σου με μικρές διγλωσσίες. 
Παρά ταύτα η γενική εικόνα παραμένει αυτή που περιγράφει ο Τάλως. Και την καθοριστική σημασία την έχει η γενική εικόνα, όχι η ιδεατή εικόνα που ενδεχομένως έχει ο καθένας μας για το κάθε κόμμα. Σε αυτήν τη γενική εικόνα λοιπόν, αν προχωρήσουμε σε εκλογές, είναι πάλι ο λαός που θα αποφασίσει όχι με βάση τι φωνάζουν στα κανάλια και τι ωρύονται ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, (αφού αυτά αποδείχθηκε πως πλέον από το ένα αυτί μπαίνουν κι από το άλλο βγαίνουν), αλλά με βάση αν θέλει να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε στις 6 Μαϊου και να παράξει ξανά πολιτική, κάνοντας το δεύτερο καθοριστικό βήμα απελευθέρωσής του από έναν πολιτικοοικονομικό και ψυχολογικό ζυγό, που είχε καταστεί μη βιώσιμος. Όπως τώρα ομολογούν όλοι. Όπως τώρα ομολογούν ακόμη και όσοι επέβαλαν και τους δύο. Το νιώθεις και στον αέρα. Δεν φοβάσαι πια. Όχι επειδή ελπίζεις σε ουτοπίες. Αλλά επειδή έπαψες να τους φοβάσαι. Επειδή έκανες το αδιανόητο, το τρελό, το «αυτοκαταστροφικό». Και τώρα σε φοβούνται εκείνοι.
Στο πλαίσιο λοιπόν ακριβώς αυτής της γενικής εικόνας, εάν τελικά η ΔΗΜΑΡ δεν συμπράξει και πάμε σε εκλογές, οφείλει κατά τη γνώμη μου ο ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του και τα στελέχη του, να βγουν και να πουν κάτι σαν «Συγγνώμη, το παρακάναμε, συγγνώμη μας κατέλαβε υπερβάλλων ζήλος». Και επειδή μάλλον θα χρειαστεί τη ΔΗΜΑΡ και στα επόμενα βήματα, αλλά και επειδή τελικά αυτό θα είναι το σωστό. Γιατί υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή: ανάμεσα σε πολιτικές κινήσεις, στις οποίες αν τελικά προβεί ένα κόμμα οφείλεις να το κατακεραυνώνεις (όπως η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και σε πολιτικές θέσεις ή προτάσεις (όπως η πρόταση ΔΗΜΑΡ για κυβέρνηση όλων μαζί) οι οποίες μπορεί μεν να σε ενοχλούν και να μην σου πάνε, αλλά σε ενοχλούν και δεν σου πάνε επειδή η ΔΗΜΑΡ είναι ένα διαφορετικό κόμμα από εσένα και έχει διαφορετικές αντιλήψεις. Και δεν είναι από μόνο του ύποπτο να έχει κανείς διαφορετικές αντιλήψεις. Ίσως πιο ύποπτο είναι να σπεύδεις να τις ενοχοποιήσεις.

42 Comments:

At 5/14/2012 09:09:00 π.μ., Blogger apologia pro sua vita said...

Στη δική μου οικογένεια το "συγγνώμη" πρέπει να το πει το μέλος εκείνο που ψήφισε ΔΗΜΑΡ (πρώην Λαμπράκης,πρώην Κουκουές, πρώην ΣΥΝ και πρώην ΣΥΡΙΖΑ), γιατί εδώ και ένα μήνα μου έχει γανώσει τ' αυτιά ότι είμαι λαικίστρια, αιθεροβάμων, οδηγώ εγώ προσωπικά ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ τη χώρα στην καταστροφή, πιστεύω ό,τι διαβάζω στα μπλογκ. Και πάει λέγοντας.

Δεν ξέρω σε ποιόν νομίζεις ότι πρέπει να απευθύνει ο ΣΥΡΙΖΑ το συγγνώμη, αλλά με τόσα που του έχουν καταλογιστεί μέχρι σήμερα, μάλλον θα πρέπει να το ακούσει πρώτα.

 
At 5/14/2012 09:18:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κουμπάρε για το πρώτο κομμάτι του άρθρου χαίρομαι που σιγά σιγά βλέπεις το φως !!! Για τον Βλάχο του έχει μείνει κουσούρι από τις σφαλιάρες εντός ΟΝΝΕΔ (κοινώς τον είχαμε πάρει στο ψιλό από τότε).

 
At 5/14/2012 12:15:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

http://www.enikos.gr/stathis/43517,H_Moylvia_Gefyra.html

 
At 5/14/2012 12:45:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"Δεν θα τον άφηναν να κυβερνήσει όπως θέλει."
Σαφώς και δεν θα τον άφηναν. Δε βγήκε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Θα κυβερνούσε όσο αναλογεί στο ποσοστό του, όπως και ήταν η εντολή του ελληνικού λαού που τόσο του αρέσει να επικαλείται.

 
At 5/14/2012 12:50:00 μ.μ., OpenID sunCoater said...

Στη στατιστική που σίγουρα θα κρατήσεις για να δεις πόσοι θα σχολιάσουν το πεζό αθλητικό, πόσοι το ζοφερό κοινωνικό και πόσοι το ανήσυχο πολιτικό κομμάτι του post μπορείς να με αθροίσεις στην κοιμισμένη μάζα του πρώτου. Μεγαλοπρεπής καίτοι προσεκτική η αναγνώριση, αλλά η ουσία παραμένει (αν και η ειρωνεία πολλάκις καμουφλάρει τις προθέσεις) ότι φαίνεται να είχες στήσει ένα σωρό αναχώματα για να μη δεις ποτέ να συμβεί αυτό που συνέβη χθες, να μη σπαστείς δηλ. για νίκη του @#@#&$. Θεωρώντας -βάσιμα;- ότι δεν είναι ψέμα αυτό, σπάω το κεφάλι μου για να βρω τα γενεσιουργά αίτια. Οι αριθμοί δε βγαίνουν, οι ηλικίες δε βγαίνουν, οι καταβολές δε βγαίνουν. Είναι ΤΟΣΟ ισχυρή η επίκληση της προαιώνιας αντιπαλότητας; Μιλάμε δηλ. για δεσποτικό ένστικτο, για εξελικτικό κατάλοιπο, για αναπόδραστο σύμπαν; Χαζομάρες (εγώ λέω)...

 
At 5/14/2012 01:09:00 μ.μ., Blogger Кроткая said...

όχι Ολντ, δεν ειναι από μονο του κακό να έχει κανείς διαφορετικές αντιλήψεις.
Αλλά, λυπάμαι που διαφωνώ τόσο πολύ μαζί σου, ο μπαρμπα-Φώτης κι η παρέα του είναι πουλημένοι. Και ζυγίζω τη λέξη που χρησιμοποιώ.
όχι και με τη Δημάρ δλδ!

 
At 5/14/2012 02:36:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αντικρύζετε τώρα το πρόσωπο του τέρατος που εκτρέφατε, καιρό τώρα -με κραυγές, απειλές, τσαμπουκάδες, δαιμονοποίηση της άλλης άποψης και καταστροφές- κι αρχίζετε να τρομάζετε κι εσείς οι ίδιοι. Καλή αρχή!!

 
At 5/14/2012 04:19:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ομάδα που έχει playmaker τον Σπανούλη μπορεί να χάσει από ομάδα που έχει τον Τεόντοσιτς με διαφορά πάνω από 20 πόντους...κάτω από αυτούς ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ...αν θυμάμαι καλά, και θυμάμαι καλά, είχες γράψει κάτι αντίστοιχο για την επική επιστροφή της Ελλάδος από τους -16 σ' έναν αγώνα με τη Σλοβενία!

 
At 5/14/2012 04:22:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

επίσης εδώ ταιριάζει και το επικό: Υπάρχουν πράγματα που γίνονται και πράγματα που δεν γίνονται, το αποψινό δεν γινόταν, κι όμως έγινε!

 
At 5/14/2012 06:28:00 μ.μ., Blogger Alpha said...

@ κροτκαια
απο που προκύπτει ότι ο μπαρμπα φωτης κι η παρέα του ειναι πουλήμενοι?

 
At 5/14/2012 06:38:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε των 4:19, καλά θυμάσαι :)

 
At 5/14/2012 06:40:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«Σαφώς και δεν θα τον άφηναν. Δε βγήκε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Θα κυβερνούσε όσο αναλογεί στο ποσοστό του, όπως και ήταν η εντολή του ελληνικού λαού που τόσο του αρέσει να επικαλείται».
Ανώνυμε, δεν έχω αντίρρηση σε αυτό που λες. Η αντίρρηση όμως βρίσκεται στο εξής: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απαίτησε να κυβερνήσει εκείνος με τον τρόπο που θέλει, έχοντας το ποσοστό που πήρε. Αντίθετα θέλοντας πάση θυσία να τον βάλουν στο κάδρο, έστησαν ένα κακόγουστο σόου όπου δήθεν του άνοιγαν διάπλατα όλες τις πόρτες για να αναλάβει τις κυβερνητικές ευθύνες του, κυβερνώντας όμως τελικά με τον τρόπο που ήθελαν εκείνοι.

 
At 5/14/2012 06:42:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«Αντικρύζετε τώρα το πρόσωπο του τέρατος που εκτρέφατε, καιρό τώρα -με κραυγές, απειλές, τσαμπουκάδες, δαιμονοποίηση της άλλης άποψης και καταστροφές- κι αρχίζετε να τρομάζετε κι εσείς οι ίδιοι. Καλή αρχή!!»
Δεν εκτρέφαμε κανένα τέρας. Αρνηθήκαμε να γίνουμε τροφή στο τέρας που πεινούσε για συμμόρφωση και υποταγή.

 
At 5/14/2012 06:45:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

SunCoater, δεν ξέρω αν αυτή η απάντηση σε καλύπτει: http://old-boy.blogspot.com/2007/06/blog-post_25.html.
Αν όχι, πες μου και συνεχίζουμε τη συζήτηση :)

 
At 5/14/2012 06:51:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Κροτ, για μένα η ΔΗΜΑΡ απαρτίζεται σε επίπεδο στελεχών και ίσως και ψηφοφόρων πλειοψηφικά από ανθρώπους που είναι πολύ περισσότερο κοντά στην «Ευθύνη» απ' ό,τι στην «Αριστερά», πολύ περισσότερο κοντά στο «Ευρώπη με κάθε τίμημα και πάνω απ' όλα» από ό,τι στο Κοινωνική Δικαιοσύνη κλπ, πολύ περισσότερο κοντά στο ΠΑΣΟΚ, τη Δράση, τους «Μεταρρυθμιστές» απ' ό,τι στον ΣΥΡΙΖΑ.
Έχουν όμως για αυτή τη δουλειά που θέλουν λάθος αρχηγό.
Και μέχρι να με διαψεύσει ο Κουβέλης και να κάνει ρόμπα τον εαυτό του και μαζί και μένα, θα λέω πως χρειάζεται να του αναγνωρίζεται ότι ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ δεν έχει φερθεί πουλημένα.
Οπότε συμφωνώ, όχι «με» τη ΔΗΜΑΡ, αλλά να την κατηγορούμε για αυτά που τελικά κάνει, κι όχι για αυτά που υποψιαζόμαστε ότι θα ήταν διατεθειμένη να κάνει.

 
At 5/14/2012 06:53:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Αpologia, στο πρώτο σκέλος του σχολίου σου φυσικά και συμφωνώ. Στο δεύτερο επίσης συμφωνώ ότι και η ΔΗΜΑΡ τρίβεται λίγο στην γκλίτσα της έντασης με τον ΣΥΡΙΖΑ, παίζει παιχνίδια και ρίχνει χτυπήματα. Αλλά αυτό δεν αναιρεί τη θέση που ανέπτυξα στο ποστ. Μια αμοιβαία συγγνώμη (εάν και εφόσον δεν ενδώσει εννοώ τελικά η ΔΗΜΑΡ) -κι ας είναι και έμπρακτη και όχι φωναχτή- θα ήταν ακόμα καλύτερη.

 
At 5/14/2012 06:57:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε των 12:15, καλά τα λέει ο Στάθης.

 
At 5/14/2012 07:43:00 μ.μ., Blogger apologia pro sua vita said...

Η ΔΗΜΑΡ δεν μου είναι αντιπαθής. Κι όποιος μού λεγε ή μου λέει θα ψηφίσω ή ψήφισα ΔΗΜΑΡ, μπράβο του λέω.
Δεν έχω καταλάβει ακόμα και δεν έχω βρει τί ακριβώς είπε ο Τσίπρας επίσημα εναντίον της.
Θέλω τη βοήθεια του κοινού.

 
At 5/14/2012 08:54:00 μ.μ., Blogger ΑΦ said...

Oldboy, με όλο το σεβασμό, και τονίζοντας ότι τα περισσότερα από όσα σε απασχολούν τα βρίσκω το λιγότερο εύλογα παρότι στα οικονομικά διαφωνώ καθέτως μαζί σου, δυστυχώς η συμπάθεια προς στους Ανεξάρτητους Έλληνες πραγματικά δεν αντέχεται. Οκ, στρατηγικά βοηθούν στον αντιμνημονιακό αγώνα (αν και δεν είμαι και εντελώς σίγουρος), μπορεί να μου αντιπαραβάλεις ότι δεν έχουν τις ευθύνες των μεγάλων κομμάτων, μπορεί να μου πεις εσένα δεν σού αρέσει η ΔΗΜΑΡ που είναι η αντίστοιχη αριστερή σφήνα, αλλά εντάξει· είναι τουλάχιστον αηδιαστικοί, και η συμπάθεια προς αυτούς μάλλον δικαιώνουν τα περί φαιοκόκκινων και αντιμεταρρυθμιστικών μετώπων (όπως απροσχημάτιστα τα παρουσιάζει ο Στάθης μεταξύ Νεοταξικών και Τεταρτοραϊχικών αναφορών)

 
At 5/14/2012 08:54:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Old Boy δε καταλαβαίνω από που πηγάζει η αισιοδοξία σου, μα ίσως μιλάμε για διαφορετικό άνθρωπο.

Μιλάμε για τον Φώτη τον Κουβέλη, τον Υπουργό κυβέρνησης Τζανvετάκη;

Μιλάμε για τον Φώτη τον Κουβέλη, του περίφημου ‘νόμος δεν είναι πάντα το δίκιο του εργάτη;’

Μιλάμε για τον Φώτη τον Κουβέλη, του πιο πρόσφατου ‘Δεν θα συνεργαστώ με τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε μετά τις εκλογές’;

Εάν είναι συνωνυμία, πάσο. Εάν δεν είναι, καλό είναι να ελπίζει κανείς, δε λέω, αλλά... Εδώ είμαστε πάντως, και θα τα δούμε.

 
At 5/14/2012 11:06:00 μ.μ., Blogger Alpha said...

@apologia

o Τσίπρας επίσημα εναντιον της δεν είπε τίποτα.Στο βαθμο που γνωρίζω.

Δημοσιευτηκε όμως μετα την πρώτη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ότι:

Στον ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνουν ότι υπάρχει προγραμματική σύγκλιση ορισμένων κομμάτων και η δημιουργία κυβερνητικού σχήματος είναι δυνατή. «Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης φαίνεται να "τα έχουν βρει" και εκβιάζουν τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί» λένε.

Αυτό ως προς τα γεγονότα ως τώρα, διαψευδεται παταγωδώς.

Ψηφισα ΔΗΜΑΡ.Κ αν έχω κάνει λάθος και κάνει αυτο που κατηγορείται (συγκυβερνηση των 3) θα πω πως έκανα λάθος.

Μέχρι τότε συγνώμη αλλά αδυνατώ να καταλάβω αυτό το μένος εναντίον των πρωήν συντρόφων τους.

 
At 5/14/2012 11:24:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος Πολίτης said...

Η στάση του Τσίπρα είναι πράγματι πολιτικά ορθή. Γιατί πόσο βιώσιμη μπορεί να είναι μια κυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ μέσα, όταν στελέχη του δηλώνουν ότι:

πρέπει να μπει υποχρεωτικό δάνειο από τους πολίτες προς το κράτος (ο Γλέζος για όλους όσους τον συμπαθούμε έχει γίνει θλιβερός πλέον),

επιπλέον θετικό πρόσημο στα δημοσιονομικά θα δώσει η μη αποπληρωμή των τόκων,

λεφτά για την αποφυγή επιπλέον μέτρων θα βρεθούν από την έξτρα φορολόγηση των πλουσίων και τη πάταξη της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς (ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή θα είναι τόσο αποτελεσματικός που θα καταφέρει αυτό που δεν κατάφεραν δεκαετίες τώρα οι άλλοι),

θα προσλάβουν 100000 δημοσίους υπαλλήλους,

θα κρατικοποιήθούν οι τράπεζες.

Φτάνουν δε στο σημείο να τους ξεφεύγουν μαργαριτάρια όπως η αξιοποίηση των καταθέσεων για ανάπτυξη καθώς και η φορολογία τους.

Πράγματι αυτό είναι το όραμα των συριζαίων. Η αναβίωση του πασοκικού κρατισμού της δεκαετίας του 80. Και μάλιστα σε χειρότερη εκδοχή αν αναλογιστεί κανείς ποια ρεύματα (ή κόμματα γουοτέβερ), συνιστούν το ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι επίσης γνωστό εδώ και καιρό ότι έχουν προσεταιριστεί τις παλαιοπασοκικές συνδικαλιστικές λέρες (Φωτόπουλους κλπ).

Φυσικά δικαίωμα του λαού είναι να θέλει να πισωγυρίσει τη χώρα δεκαετίες πίσω και μάλιστα σε όρους οικονομικής κρίσης (που σημαίνει μας πήρε και μας σήκωσε). Αρκεί να είναι έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες των επιλογών του.

Πάντως υπεύθυνος για τη μη συγκρότηση κυβέρνησης είναι ο Κουβέλης, ένας πολιτικός ξινός και αναχρονιστικός, που φοβάται ότι ο Τσίπρας θα γιγαντωθεί και θα του κλείσει το μαγαζάκι.

 
At 5/14/2012 11:33:00 μ.μ., Anonymous πανος said...

Σχετικά με το πρώτο κομμάτι και ειδικά το θέμα του Μίλος δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το βλέπεις αρνητικά. Αγώνας είναι, λάθη γίνονται και στο κάτω κάτω δεν έβαλε και κανένα αυτοκαλάθι. Τον υποστηρίζω γιατί όπως ξέρεις ο Μίλος είναι δικό μας παιδί. Οσο αφορά τα υπόλοιπα που είναι και σοβαρότερα συμφωνώ,και θέλω να πω ότι στον δρόμο που έχει μπει ο Τσίπρας και ο Σύριζα χρειάζεται ψυχή. Θέλω να πιστεύω ότι την έχουν.

 
At 5/15/2012 01:21:00 π.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

Στην ΔΗΜΑΡ η κριτική ασκείται συνήθως με "δίκη προθέσεων",

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τα δίκια του, αλλά έχει και πολλές συνιστώσες με αντιφατικές και αντικρούομενες απόψεις που δεν συνιστούν πολιτική πρόταση. Υπάρχει ασάφεια.

Το εξωφρενικό, όμως είναι ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ( ΠΑΣΟΚ- ΝΔ) έχουν γίνει οι κριτές!

Εχουν πετάξει την μπάλλα στην εξέδρα και ζητούν και τα ρέστα !!

Ο Bill, τα κατάφερε, πάντως :)
Πιστεύω, όμως ότι αυτή η ομάδα είναι δημιούργημα κυρίως του Ντούντα.
Μεγάλη αλεπού, πήρε την ταυτότητα του Καζλάουσκας.

 
At 5/15/2012 01:30:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Πάνο, αναφορικά με τον Τεόντοσιτς, το σχόλιό μου δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με τον τελικό. Ο τελικός ήταν η επιβεβαίωση μιας εικόνας που έχω διαμορφώσει γενικά για αυτόν. Δεν λέω ότι δεν είναι «παιχταράς». Κι ο Λάκοβιτς παιχταράς ήταν. Έτερον εκάτερον όμως.

 
At 5/15/2012 01:41:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

AΦ, μολονότι προς μεγάλη μου έκπληξη διαπιστώνω ότι άνθρωποι που ψήφιζαν «μια ζωή» ΝΔ, ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, η εκτίμησή μου είναι ότι πολύς κόσμος που ήθελε να ψηφίσει αντιμνημονιακά και δεν θα μπορούσε να ψηφίσει αριστερά κόμματα, βρήκε ένα κόμμα που του ταίριαζε. Και ναι, ό,τι πλην Χ.Α. στην παρούσα φάση βοήθησε να γκρεμιστεί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, είναι κάτι που βλέπω με συμπάθεια, τηρουμένων εννοείται όλων των αναλογιών.
Δεν αμφιβάλλω καθόλου πάντως ότι στην πορεία και καθώς τα πράγματα θα κατασταλάζουν η συμπάθεια θα μεταβληθεί σε αντιπάθεια.

 
At 5/15/2012 09:18:00 π.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Θα συμφωνήσω, ειδικά στο τέλος. Δεν ξέρω αν είναι έτσι απλά θέμα συγνώμης. Αλλά σίγουρα (αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις) θα πρέπει να βρουν τρόπο να συνεργαστούν και να συγκυβερνήσουν και η κόντρα που προκάλεσε ο Βενιζέλος ανάμεσα στα δύο κόμματα (με ευθύνη σκληρές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ) τορπιλίζουν κάθε μελλοντική συνεργασία ή επαφή.

 
At 5/15/2012 11:20:00 π.μ., Blogger Κατερίνα σ-Μ. said...

Αν και δεν ψήφισα ΣυΡιζΑ, μιας και επιλέγω κόμμα που είναι σταθερά υπέρ της εξόδου από το απολυταρχικό μόρφωμα της Ε.Ε., προσυπογράφω το πρώτο πρώτο σχόλιο της ανάρτησης (αυτό της apologia pro sua vita). Κι επειδή δεν μπορώ να περιμένω μέχρι το 3012 - κουράστηκα κιόλας - για την "λαϊκή κυριαρχία" που ευαγγελίζεται το ΚΚΕ, στις προσεχείς εκλογές, που ελπίζω να γίνουν σύντομα, παρά την άρνηση του ΠαΣοΚ και της Ν.Δ. να δεχτούν την απόρριψή τους από το εκλογικό σώμα που δήθεν σέβονται, θα ψηφίσω ΣυΡιζΑ, αν και διαφωνώ τόσο για κάποιες θέσεις του όσο και για κάποιες επιλογές του σε πρόσωπα.

 
At 5/15/2012 11:27:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

OB ό,τι στην παρούσα φάση βοήθησε να γκρεμιστεί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι κάτι που το βλέπεις με συμπάθεια αλλά δεν αμφιβάλλεις καθόλου ότι στην πορεία και καθώς τα πράγματα θα κατασταλάζουν η συμπάθεια θα μεταβληθεί σε αντιπάθεια;

Ομολογώ ότι αυτό είναι έκπληξη πρώτου μεγέθους. Αυτό το «ό,τι» περιλαμβάνει φυσικά και πρώτα-πρώτα τον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι δεν είναι;

 
At 5/15/2012 12:45:00 μ.μ., OpenID metaparalogos said...

Θα πω κάτι μόνο για το δεύτερο θέμα που θίγεις και αφορά τον Θεοδωράκη. Όταν κάνεις μια τέτοια συνέντευξη και πας ΤΟΣΟ αδιάβαστος, είτε είσαι ανεπαρκής ως δημοσιογράφος και μπορείς να μεταπηδήσεις σε μεσημεριανάδικη εκπομπή είτε το κάνεις επίτηδες. Δεν γίνεται να σου λέει ο Μιχαλολιάκος "κι εμάς μας βάρεσαν μια φορά τα ΜΑΤ" και εσύ να απαντάς με μια γουλιά καφέ από την κούπα της χρυσής αυγής.

 
At 5/15/2012 03:07:00 μ.μ., Blogger apologia pro sua vita said...

@Αλφα

επιμένω στο επίσημο. Γιατί πολλά λέγονται και γράφονται τελευταία με πονηρό σκοπό.
Αν έχει κάποιος την καλοσύνη, θα ήθελα μια δήλωση από τις τόσες του Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ που να λέει ότι η ΔΗΜΑΡ πάιζει το παιχνίδι του ΠΑΣΟΚΝΔ.

Δεν είναι καιρός να τρωγόμαστε μεταξύ μας.

 
At 5/15/2012 05:03:00 μ.μ., Blogger Auslaender said...

@Apologia:

Τα τρία κόμματα που έχουν συμφωνήσει σε προγραμματικό πλαίσιο κυβέρνησης διετούς διάρκειας, με στόχο την εφαρμογή του προγράμματος του μνημονίου, έχουν 168 βουλευτές στη νέα βουλή.

Έχουν την πλειοψηφία, ας προχωρήσουν."


Σου κάνει; :)

 
At 5/15/2012 05:19:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κατερίνα, κορίτσι μου, με τόσο ταλέντο που έχεις στις κωλοτούμπες, χαραμίζεσαι στο ίντερνετ.
Στο τσίρκο είναι η θέση σου.

 
At 5/15/2012 06:11:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε των 11:27, όχι, δεν περιλαμβάνει το ΣΥΡΙΖΑ, για το κόμμα Καμμένου μιλούσα.

 
At 5/15/2012 06:11:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Metaparalogos, όπως τα λες.

 
At 5/15/2012 06:30:00 μ.μ., Blogger apologia pro sua vita said...

Ευχαριστώ.
Τώρα καταλαβαίνω λίγο καλύτερα.
Αν προσβλήθηκε μ' αυτό η ΔΗΜΑΡ και το πρόβλημα μας μπορεί να λυθεί με ένα συγγνώμη, ας γίνει τί να πω.
Πάντως από αυτό το καθόλου αστείο παιχνίδι προσπάθησαν να βγάλουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως αλαζονικό, κακό παιδί. Και η αλήθεια είναι πως η ΔΗΜΑΡ έπαιξε έστω και άθελά της το ρόλο της. Έγινε θέλω να πω ο μοχλός πίεσης, κερδίζοντας δε και τη μάχη των εντυπώσεων στο φοβισμένο κομμάτι του εκλογικού σώματος. Κι αυτό δεν έγινε χωρίς λόγο. Έγινε γιατί ακριβώς συμφωνεί με πασοκ και νδ ότι χρειάζεται απαγκίστρωση, και όχι καταγγελία του μνημονίου. Ίσως να συμφωνεί και σε άλλα θέματα. Γιατί δεν είδα την ΔΗΜΑΡ να θέτει όρους συνεργασίας με νδ πασόκ πλην ενός: τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν τα βλέπεις έτσι τα πράγματα, φυσικά, μια συγγνώμη δεν σημαίνει και πολλά.

 
At 5/15/2012 07:19:00 μ.μ., Blogger Auslaender said...

@apologia

Η ΔΗΜΑΡ σίγουρα προσβλήθηκε με τις δηλώσεις Τσίπρα. Επίσης σίγουρα σε μεγάλο βαθμό πρόκειται για παιχνίδι εντυπώσεων και από την πλευρά της ΔΗΜΑΡ και από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κατά τα άλλα η ΔΗΜΑΡ είχε όρους για την πραγματοποίηση της συνεργασίας, πέρα από τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Διαβάζω γρήγορα από τις σημερινές δηλώσεις του μπαρμπα Φώτη:

"Πρότεινα ότι στο πλαίσιο της προγραμματικής συμφωνίας θα έπρεπε να υπάρξει ειδική ρητή δέσμευση των πολιτικών δυνάμεων που θα συμμετείχαν σε μια τέτοια κυβέρνηση για την άμεση έναρξη συστηματικής και επίπονης, όσο και επίμονης, διαπραγμάτευσης για την αποδέσμευση από τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο.
Με πρώτες άμεσες ενέργειες που θα έπρεπε να γίνουν και οι οποίες σχετίζονται με την άρση της νομοθεσίας, η οποία επέβαλλε τη μείωση κατώτερων μισθών και παρέσυρε προς τα κάτω το σύνολο των αμοιβών..." κλπ


Ο καθένας μπορεί να θεωρεί οποιαδήποτε στάση πέρα από την καταγγελία του μνημονίου υποκρισία. Όπως εγώ πχ μπορώ να συμφωνήσω με τον Αλαβάνο και να θεωρήσω την άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να συνδέσει καταγγελία του μνημονίου με έξοδο από το ευρώ παραπλανητική. Αλλά το να φωτίζεται η ΔΗΜΑΡ σαν να έχει ως μοναδικό κριτήριο τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ είναι το ίδιο μικροπολιτικό με το να παρουσιάζεται η άρνηση συνεργασίας του τελευταίου ως κινούμενη αποκλειστικά από τη φιλοδοξία του αρχηγού του να γίνει πρωθυπουργός.

 
At 5/15/2012 08:06:00 μ.μ., Blogger pensierix said...

Ο Κουβέλης θέλει να παίζει τελικό Ευρω-λίγκας ο Ολυμπιακός και οι Παναθηναϊκοί στις εξέδρες να υποστηρίζουν την προσπάθεια του Φραγκο-ευρωφονούλη και της παρέας του. Δεν τους λέει "βγείτε μετά στην Ομόνοια να πανηγυρίσετε την "εθνική" επιτυχία", αυτό θα ήταν παράλογο.

Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος λένε πάνω-κάτω το ίδιο, απλά αν μας είναι δύσκολο να υποστηρίξουμε τον Ολυμπιακό, τουλάχιστον να κάτσουμε φρόνιμοι στην κερκίδα και να μην φωνάζουμε υπέρ της ΤΣΣΚΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, κλασσικά, ευθύνεται για την σφαγιαστική διαιτησία στον ημιτελικό (προειδοποιητική βολή της Ευρώπης) αφού ο Αλέξης είναι παναθηναϊκών αισθημάτων.

 
At 5/15/2012 10:26:00 μ.μ., Blogger apologia pro sua vita said...

@Auslaender,

H ΔΗΜΑΡ πράγματι έβαλε όρους στην συνάντηση με τον Παπούλια όταν πρότεινε την οικουμενική.Τους είχα διαβάσει. Αυτό έγινε κάπως αργότερα βέβαια.

Τέλος πάντων ας μην παίζουμε με τις λέξεις και τις μέρες. Ας δούμε κάποια αντικειμενικά γεγονότα. Τί θα γινόταν αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεχόταν την πρόταση της ΔΗΜΑΡ για οικουμενική με τους όρους που έθεσε ο Κουβέλης;
Κι ας μην υπολογίσουμε το κομματικό κόστος, μιας και αυτό εμένα ας πούμε δεν με ενδιαφέρει.
Με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να έχουν την πλειοψηφία των εδρών σε σχέση με τη ΔΗΜΑΡ και τον ΣΥΡΙΖΑ, πώς θα χειρίζονταν οι πρώτοι τελικά αυτές τις προγραμματικές δεσμέυσεις περί αναδιαπραγμάτευσης. Πόσο δεσμευτικές θα ήταν;Πολύ επίφοβο μου φαίνεται εμένα το σχέδιο. Έχω την υποψία ότι θα σύρονταν και θα διασύρονταν.Εξάλλου νομίζω ότι εκ του ασφαλούς αποδέχτηκαν την πρόταση Κουβέλη ΝΔ ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς μια αντίρρηση, ή μια άλλη προυπόθεση θα την έθεταν.

Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την μη έξοδο από το ευρώ. Ούτε η κυβέρνηση Παπαδήμου αν συνεχίζαμε όπως ήμασταν χωρίς εκλογές, με τα μνημόνια να αποτυγχάνουν το ένα μετά το άλλο.
Τέλος πάντων συγγνώμη αν έγραψα κάτι μικρονοικό. Και πάλι θα το πω πιστεύω ότι καλά κάνεις και ψηφίζεις ΔΗΜΑΡ. Μου φαίνεται παρανοικό να τρωγόμαστε μεταξύ μας.

 
At 5/15/2012 10:58:00 μ.μ., Blogger Auslaender said...

@Apologia

Δεν θέλω να σταθώ στο αν θα δούλευε μια κυβέρνηση συνεργασίας στην κατεύθυνση που ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ ή όχι. Πιθανόν το δεύτερο. Θεωρώ όμως πως με την στάση που τήρησε δημιούργησε τετελεσμένα για τις επερχόμενες εκλογές όπου και πάλι (πλην απροόπτου) θα υπάρχει ανάγκη συνεργασιών για σχηματισμό κυβέρνησης.

Να ξεκαθαρίσω πως δεν ψήφισα ΔΗΜΑΡ αν και είναι μάλλον το πλησιέστερο στις απόψεις μου κόμμα για διάφορους λόγους (FWIW, ψήφισα Δράση γιατί πιστεύω πως πρέπει να εκπροσωπείται ο Φιλελεύθερος χώρος στη Βουλή). Αν την υπερασπίζομαι είναι γιατί θεωρώ άδικη την επίθεση που της έχει γίνει τον τελευταίο καιρό. Για τμήματα της αριστεράς η ΔΗΜΑΡ είναι πιο ύποπτη και από τους (έτοιμους να συνεργαστούν για 30 αργύρια όπως αποδείχτηκε) Ανεξάρτητους Έλληενς. Όχι από εσένα πάντως, είσαι το λιγότερο καλοπροαίρετη.

 
At 5/16/2012 01:12:00 π.μ., Anonymous ΒΑΠ said...

Οι προσπάθειες συνεργασίας δεν είχαν καμιά ελπίδα να πετύχουν γιατί οι συζητήσεις δεν έγιναν επί της ουσίας.

Αντί για αλλεπάλληλες επιμέρους συναντήσεις της μισής ή της μίας ώρας, ο Παπούλιας έπρεπε να τους είχε κλείσει σ' ένα δωμάτιο για μία, δύο, τρείς μέρες ζητώντας τους να φτιάξουν μια λίστα από απαιτήσεις για μια ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου με τους Ευρωπαίους. Αν στο τέλος αυτής της διαδικασίας κατέληγαν σε μια λίστα κοινής αποδοχής, τότε θα είχε νόημα κυβέρνηση με όλους. Αν όχι, θα ξέραμε για σιγουρα ότι ήταν αδύνατη.

Αλλά το θέμα δυστυχώς δεν τέθηκε έτσι. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης έλεγαν στον Τσίπρα "έλα να φτιάξουμε κυβέρνηση και μετά συζητάμε τις λεπτομέρειες". Σ' αυτή τη βάση, είχε δίκιο ο Τσίπρας να μην συνεργαστεί (με βάση αυτών που πιστεύει).

Εξακολουθώ βέβαια να μην πιστεύω ότι ο Τσίπρας ξέρει τι κάνει σε σχέση με το μεγάλο πρόβλημα. Τώρα βαδίζουμε στο μεγαλύτερο παιχνίδι Ρωσσικής ρουλέττας που παίχτηκε ποτέ. Εγώ βάζω τις πιθανότητες επιτυχίας του Τσίπρα με την Ευρώπη στο 50%. Άρα 50% πιθανότητες καταστροφής. (Άραγε οι τράπεζες θα κλείσουν πριν ή μετά τις εκλογές;)

 
At 5/16/2012 10:49:00 π.μ., Blogger Κατερίνα σ-Μ. said...

Ανύνυμε/η 5/15/2012 05:19:00,
δεν είναι κωλοτούμπα να επιλέγεις ένα αριστερό κόμμα αντί ενός άλλου αριστερού επίσης κόμματος που στήριξες σε μια άλλη εκλογική διαδικασία, ελπίζοντας στην σύγκλιση όλων των αριστερών δυνάμεων.

Θα μπορούσα να σου γράψω κι άλλoυς λόγους που εξηγούν την απόφασή μου, αλλά καλύτερα να διαβάσεις την σημερινή ανάρτηση του Old Boy. Και μόνο να το δω σαν απάντησή μου σε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΔΡΑΣΗ-ΔΗΣΥ-Δημιουργία Ξανά-Γερμανούς Χριστιανοδημοκράτες-Ευρωπαίους Φιλελεύθερους-ΔΟΛ-Σκάι-Καθημερινή-Μega και άλλους ακόμα, είναι η καλύτερη επιλογή που έχω αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή της ιστορίας. Όλους αυτούς, και κάποιους άλλους ακόμα, τους έχω για μπούσουλα: ό,τι ταΐζουν αυτοί, σίγουρα χαλάει το δικό μου στομάχι.

υ.γ.
Είχα καλύτερη πρόταση από τη δική σου για δουλειά σε τσίρκο. Με κάλεσε η Παγκόσμια Ομοσπονδία Γυμναστικής - μιλάμε για διεθνή καριέρα.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home