Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 10, 2010

Το απαισιόδοξα σωστό

Παραθέτω πρώτα τις σκέψεις δύο ανθρώπων με τους οποίους συνήθως (σε βαθμό που προσεγγίζει το σχεδόν πάντα) συμφωνώ, καθώς τις παίρνω ως αφορμή για να εκφράσω μια διαφορετική θέση:

Τι σημαίνει ένας φιλομνημονιακός δήμαρχος, ένας δήμαρχος που υποστηρίζεται από το επίσημο ΠΑΣΟΚ; Πράσινο φως και ΟΚ για περισσότερους φόρους, μικρότερους μισθούς, ακόμα μικρότερες δαπάνες για υγεία και παιδεία, νομιμοποίηση της αποδημοκρατικοποίησης της πολιτικής. Ή νομίζει κανείς πως δεν θα χρησιμοποηθεί η νίκη και στον πιο απομακρυσμένο δήμο ή οποιαδήποτε περιφέρεια επικοινωνιακά ως νομιμοποιητικό εργαλείο της σημερινής πολιτικής; Σχηματικά: ψηφίζοντας Καμίνη, ψηφίζεις στην πράξη για αύξηση 10% στο ΦΠΑ των τροφίμων και την αύξηση των φόρων στην βενζίνη θέρμανσης. Δεν φταίει ο Καμίνης για αυτό, αλλά αυτό είναι το βασικό αποτέλεσμα.

---

Το δίλημμα που τίθεται είναι μνημόνιο ή αυτοδιοίκηση. Τί προέχει. Η πολιτική έκφραση που μας στερήθηκε όταν και όπως έπρεπε, για το πώς πρέπει να προχωρήσει η χώρα, ή οι καλές προθέσεις, οι συμπαθείς άνθρωποι, και οι υποσχέσεις τους (υπονομευμένες πάντως από την υπόρρητη αποδοχή του μνημονίου ως μονόδρομου -και της πολιτικής φιλοσοφίας, aka νεοφιλελευθερισμός, που αυτό δηλοί- αλλά και η πολιτεία τους σε θέματα που τους έπεφτε λόγος, όπως τα πογκρόμ στα Εξάρχεια π.χ.) για ανθρώπινες πόλεις; Νομίζω ότι είναι προφανές ποιο είναι το μείζον.

---

Στις περσινές βουλευτικές εκλογές τα δύο κόμματα εξουσίας αναμετρήθηκαν με δυο διαφορετικές υποσχέσεις και βάσει αυτών οι πολίτες νομιμοποίησαν τη μία υπόσχεση εις βάρος της άλλης. Η ΝΔ είπε ότι τα πράγματα είναι σκούρα και πρέπει να περάσουμε δύσκολα, το ΠΑΣΟΚ είπε ότι τα λεφτά υπάρχουν, ότι το χρήμα πρέπει να διοχετευθεί στην οικονομία και την ανάπτυξη. Η ΝΔ πρότεινε σκούρο γκρι, το ΠΑΣΟΚ πρότεινε το λευκό που ξεχωρίζει. Λίγους μήνες μετά το ΠΑΣΟΚ άρχισε να εφαρμόζει πίσσα μαύρο. Χωρίς να μπαίνει κανείς τώρα στην κουβέντα του εάν αναγκάστηκε και του γιατί αναγκάστηκε να εφαρμόζει το πίσσα μαύρο, το γεγονός παραμένει ότι τέτοια ριζική διάσταση προεκλογικής πρότασης με κυβερνητική πράξη είναι αφενός πρωτοφανής (τουλάχιστον μεταπολιτευτικά) και αφετέρου αγγίζει τα όρια και το νόημα της ίδιας της δημοκρατίας. Υπάρχουν βέβαια πολλοί που ισχυρίζονται ότι άπαξ και μια κυβέρνηση εκλεγεί δημοκρατικά, μετά μπορεί να κάνει ό,τι μα ό,τι μα ό,τι θέλει, ακόμη και τα εντελώς μα εντελώς μα εντελώς αντίθετα από εκείνα που πρέσβευε, χωρίς να τίθεται ζήτημα δημοκρατικής της νομιμοποίησης. Προσωπικά δεν τη δέχομαι αυτή την άποψη, που τη θεωρώ και φορμαλιστική και επικίνδυνη.

Ωστόσο, δημοκρατία δεν είναι το πολίτευμα που ο λαός ψηφίζει μια φορά στα τέσσερα χρόνια. Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που ο λαός μπορεί ανά πάσα ώρα και άνα πάσα στιγμή να εκφράζει την αντίθεσή του με την πορεία που παίρνει η εκλεγμένη του κυβέρνηση. Οπότε εάν ο λαός θεωρούσε πως αυτή η αντιδιαμετρική αλλαγή στάσης της κυβέρνησης της στερεί πλέον τη νομιμοποίησή της θα έπρεπε να το είχε δείξει λίγο πιο ξεκάθαρα τους τελευταίους μήνες. Εδώ μπορώ να δεχθώ πως έχουν βάση μια σειρά από ενστάσεις: μα η μιντιακή πλύση εγκεφάλου περί μονοδρόμου του μνημονίου, μα η μιντιακή καταδίκη κάθε μορφής απεργίας και διαδήλωσης, μα το κερασάκι της κρατικής καταστολής, μα οι νεκροί της Μαρφίν την κατάλληλη ώρα, την μέρα δηλαδή που πράγματι υπήρξε μια μαζικότατη εκδήλωση λαϊκής αντίδρασης. Ωστόσο, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει με απόλυτη σιγουριά πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα, το πιθανότερο είναι πως οι διαδηλώσεις πάλι με το πέρασμα του χρόνου θα εκφυλίζονταν και πως ο κόσμος πάλι θα επέστρεφε σπίτι του. Και επίσης πέραν από τις στο δρόμο διαδηλώσεις, μήπως στο διαδίκτυο παρατηρείται ένα πάνδημο αίτημα να φύγει η κυβέρνηση; Μήπως στις δημοσκοπήσεις -όσο ελεγχόμενες και αμφίβολης εγκυρότητας και αν είναι- καταγράφεται κάτι παρόμοιο; Μπα.

Φοβούμενη τα ακόμη χειρότερα ή εξαντλώντας τις τελευταίες της εφεδρείες η ελληνική κοινωνία φαίνεται να έχει μετατρέψει τη δημοκρατική νομιμοποίηση της σε ένα είδος δημοκρατικής ανοχής: ναι, σε έφερα στην εξουσία, ναι, την υφάρπαξες υποσχόμενος άσπρο, αλλά τώρα ενώπιον του μαύρου δεν επιζητώ να σηκωθείς να φύγεις, γιατί πολύ απλά δεν βλέπω από πουθενά αλλού φως, δεν πιστεύω πια πως οι εκλογές θα μπορούσαν να αλλάξουν τόσα πολλά, αφού το χωνέψαμε πως δεν αποφασίζουν οι κυβερνήσεις αλλά οι αγορές. Οπότε κυβέρνα εσύ, μην με βάζεις τώρα σε άλλες σκοτούρες. Η όποια αντοχή του ΠΑΣΟΚ δεν συνιστά επιδοκιμασία προς το ίδιο, αλλά μάλλον σηματοδοτεί μια βαθιά δημοκρατική απογοήτευση και απαξίωση της ίδιας της δημοκρατικής διαδικασίας.

Μα στις δημοτικές εκλογές δεν έρχεται ο λαός για πρώτη φορά μετά το μνημόνιο στην κάλπη; Μα θεωρητικά αυτή δεν είναι η κορυφαία ευκαιρία για μια ηχηρότατη σφαλιάρα στο ΠΑΣΟΚ που θα σηματοδοτούσε μια στάση, μια αποδοκιμασία, ένα όχι; Μα αν η προπαγάνδα δεν μπορεί να ενοχοποιήσει μετά τις διαδηλώσεις και τις απεργίες και την ίδια την εκλογική απόφαση, το μόνο που της απομένει δεν είναι να την ενοχοποιήσει προτάσσοντας κριτήρια αυτοδιοικητικά, κριτήρια καταλληλότητας προσώπων; Μα τελικά στο τέλος της ημέρας οι χάρτες της ημέρας πάλι πράσινοι δεν θα βαφτούν αν επικρατήσει ο Καμίνης ή ο Μπουτάρης; Μα τελικά αν υπάρξει αλλαγή μετά από 25 χρόνια στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη δεν θα προβληθεί σαν μέγας θρίαμβος και δεν θα ερμηνευθεί κατ΄αποτέλεσμα σαν σφάξε με πασά μου, να αγιάσω κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο; Σύμφωνοι.

Οπότε που διαφωνώ; Στο ότι τελικά σε κάθε Δήμο και σε κάθε Περιφέρεια θα προτιμούσα να ψηφιστεί (αν όχι στον πρώτο, τουλάχιστον στον δεύτερο γύρο) εκείνος που ο καθένας θεωρεί πιο άξιο: όχι επειδή πιστεύω πως η «μεγάλη εικόνα» είναι ήσσονος σημασίας, αλλά επειδή τελικά μου φαίνεται σαν το πιο σωστό, το πιο απασιόδοξα σε σχέση με την περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα για την μεγάλη εικόνα σωστό, το πιο απτά σωστό.

62 Comments:

At 9/10/2010 08:25:00 μ.μ., Blogger Μετριοπαθής Ταλιμπάν (πρώην ΑΦ) said...

Πιθανώς η σχετική πλειοψηφία του λαού να κρίνει όχι μόνο πως η επιλογή πέραν ΠΑΣΟΚ θα είναι χειρότερη από την επιλογή ΠΑΣΟΚ, αλλά επιπροσθέτως ότι και από τα χοντρά ψέμματα που άκουσε (και ακούει) από το ΠΑΣΟΚ, τα ψέμματα της αντιπολίτευσης είναι ακόμα χοντρύτερα.

Συμφωνώ με την πρόταση. 'Οσο η χώρα είναι σε αυτόματο πιλότο, και όσο περιμένουμε να δούμε που θα κάτσει η μπίλια, ας εκμεταλλευτούμε το χρόνο να βελτιώσουμε νοοτροπίες και συνθήκες από τις μικρότερο περίγυρο προς το μεγαλύτερο.

 
At 9/10/2010 10:26:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

και εγω συμφωνω και στις επερχομενες εκλογες θα ψηφισω αυτον που θεωρω καλυτερο για τον τοπο μου, τυγχανει 'ανταρτης' της ν.δ., αλλα λιγο σημασια εχει για μενα, στο παρελθον σε δημοτικες εκλογες εχω ψηφισει και τον υποψηφιο του κκε γιατι ηταν πραγματικα η καλυτερη επιλογη απο ολους τους αλλους,,

αν ημουν θεσσαλονικιος θα ψηφιζα μπουταρη ασυζητητι και σε διαβεβαιωνω δεν εχω την παραμικρη συμπαθεια στο πασοκ ουτε πεφτω θυμα της προπαγανδας των ΜΜΕ (που οντως υπαρχει)

για να δουμε πραγματικα μεγαλες αλλαγες ας αρχισουμε με τις πιο μικρες,,

σωστος και ο προβληματισμος για την νομιμοποιηση μιας κυβερνησης που εφαρμοζει τα αντιθετα απο το προγραμμα της προεκλογικα, αλλα αυτο μαλλον ειναι ακομα πιο συνθετο ζητημα,

να σαι καλα

giorgos.p

 
At 9/10/2010 10:56:00 μ.μ., Anonymous Τάσος said...

Εσύ ποιους θεωρείς άξιους στον δήμο και στην περιφέρειά σου, με άλλα λόγια ποιους θα ψηφίσεις;

 
At 9/10/2010 11:08:00 μ.μ., Blogger LeftG700 said...

ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ "Ο ΜΑΝΩΛΗΣ" ΣΕ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΕΚΔΟΣΗ:


Μέσα-μέσα όλοι στα λεω-φορεία

έξω ε γ ώ· δεν ήμουνα

ποτέ μπασκλασαρία.

Κι έτσι τη βγάζει καθαρή

το γέρικο και έξυπνο παιδί!...

 
At 9/10/2010 11:56:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Σε βλέπω!

Το πρωί στο μετρό με καλώδια στ’αυτιά και αδιάφορο, το βλέμμα καρφωμένο στον απέναντι. Δεν σε βλέπει δεν τον βλέπεις.
Στη δουλειά καλωδιομένο μπροστά σε μια οθόνη με βλέμμα τυποποιημένο, ενταγμένο στη λογική της μαζικοποιημένης προσφοράς
Στο σπίτι πάλι μπροστά σε μια οποιαδήποτε οθόνη με βλέμμα υπνωτισμένο από ανούσιες και βλαβερές πολυλογίες
Στη καφετέρια παίζοντας μ’ενα κινητό αδιάφορο επίσης για τη παρέα που είναι γύρω σου
Στο μπαράκι το βράδυ πάλι με ένα κινητό μπροστά να χαζεύεις εικόνες και βιντεάκια συνεχίζεις να είσαι αδιάφορος στη παρέα που φλυαρεί δίπλα σου
Τη Κυριακή μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας να τρως και να κοιτάς πάλι αφηρημένα τη μεσημεριανή εκπομπή στη τηλεόραση αποφεύγοντας επιμελώς τα σχόλια του πατέρα σου.
Στο κρεββάτι να χαζεύεις ένα ταβάνι αδιαφορόντας ποιό όνειρο θα γεμίσει το χώρο σου.

Πρόσεξε γιατί κι αυτοί σε βλέπουν κάθε στιγμή.
Τρίβουν τα χέρια τους.
Βγάζουν ακόμα πιο φοβερά μηχανηματάκια ν’ακούς τη μουσικούλα σου να μην παίρνεις χαμπάρι τους ψιθύρους γύρω σου
Στη δουλειά θα σε πείσουν ότι όσο πιο μάνατζερ γίνεις τόσο πιο ταπεινό και ανάξιο λόγου είναι να ασχολείσαι με τους εργασιακούς νόμους
Στο σπίτι θα ρίξουν κι άλλες τηλεοράσεις ανάμεσα σε σένα και τους δικούς σου σχεδόν θα πιάνουν όλους τους τοίχους για να μάθεις να αναγνωρίζεις τον ευατό σου σου μόνο μέσα από ένα παράθυρο
Στις συναναστροφές σου θα αποφασίσεις να απευθύνεσαι μόνο με sms ακόμα και σ’αυτόν που κάθεται δίπλα σου γιατί θα βαριέσαι να μιλήσεις
Τον έρωτα θα συνηθίσεις να τον βιώνεις σαν μια μηχανική συγκεκριμένη κίνηση κι όχι απαραιτήτως αναγκαία, ίσως μάλιστα κατά βάθος ανούσια, αν δεν το έχεις ξεχάσει ήδη
Θα σου παίρνουν την ενεργεια που δικαιούσαι και θα στην ξαναπουλάνε με τόκο
Κι αυτοί που σου φωνάζουν γι αυτούς είναι παντελώς αδιάφοροι
Τους βλέπουν και τους μετατρέπουν στα μάτια σου σε εύθυμα γραφικά στοιχεία με τάσεις σχιζοειδούς προσωπικότητας
Τι ονειρεύεσαι όταν έχεις ξεφύγει απ’όλους και φτιάχνεις το απόρθητο κάστρο που θα κρυβεσαι για τα επόμενα χρόνια που σου απομένουν;

 
At 9/10/2010 11:58:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Δεν είναι μάτριξ όλα αυτά δεν είναι δρακονιανοί που έχουν μυστικά κατακτήσει το πλανήτη χωρίς να πάρουμε χαμπάρι
Ανθρωποι είναι κοινότυποι, κοιλιόδουλοι, ατομιστές, κλασσικοί αδιάφοροι προς τον πλησίον, άπληστοι, αχόρταγοι που ζουν και υπάρχουν και μεγαλώνουν μέσα από τη δική σου μιζέρια
Δεν είναι νέα σενάρια συνομοσιολογικού τύπου όπου θα είμαστε οι γοητευτικά ονειροπαρμένοι πράκτορες που θα τα νικάμε όλα παίρνοντας ένα χάπι και μ’ενα σουπερ διαστημόπλοιο θα νικήσουμε τα άλιεν και θα σηκώσουμε ψηλά τα αυτοσχέδια όπλα μας ντυμένοι με στολές mad max δίπλα στις απίστευτες μηχανές μας ακούγοντας μεταλάδικα που μας ανάβουν τα αίματα.
Δεν είσαι ήρωας του γουορκραφτ που θα κερδίσεις τη ζωή πολεμόντας δαίμονες σ’ενα κουτί εικονικής πραγματικότητας που μπαίνει στο πετσί σου ρυτιδιάζοντάς το
Δεν είσαι ο χακεράς που θα σπάσει το σύστημα υπολογιστών «μέδουσα» στο sword fish με το τραβόλτα να σου προσφέρει εκατομμύρια για ανταλλαγμα μια φεράρι και 25 γλάστρες να σου χαιδεύουν τα.... αυτιά
Δεν είσαι το κοράκι που θα βγει από το τάφο και με ένα γαμάτο ντύσιμο θα δέχεσαι τις σφαίρες στο θεικό κορμί σου και θα γελάς σαρδόνια
Δεν είσαι ο άρχοντας των δαχτυλιδιών που θα σε πάρουν οι αετοί του γκάνταλφ στην αγκαλιά τους μόλις θα έχεις σώσει το πλανήτη πετώντας το δαχτυλίδι στο βουνό του χαμού
Δεν είσαι ο μπλειντ ακόμα κι αν γεμίσεις το σώμα σου τατουάζ πανομοιότυπα δεν είσαι ο μπλειντ ούτε ο μεταλαγμένος xman που θα νικήσεις τους magnito που μπαίνουν στο δρόμο σου.
Αυτά είναι το χόλυγουντ

Είσαι ο X εκ του "χαμένος", φοβισμένος, βυθισμένος στην μιζέρια που σου ετοίμασαν επιμελώς οι γαμπροί της δυστυχίας σου. Κάποια στιγμή θα ξυπνήσεις όχι στον Αρη αλλά στον ίδιο δρομάκο που ζεις τα τελευταία 20 χρόνια και ο αγωγός από τα βρωμόνερα ακόμα δεν θα έχει κλείσει και θα πλημυρίζει ακόμα το υπόγειο σου με τη πρώτη βροχούλα...
Εδώ είναι Ελλάδα... Το θυμάσαι καθόλου αυτό; Θυμάσαι από τι έχουμε κατορθώσει να επιβιώσουμε μέσα στους αιώνες; Θυμάσαι πόσες φορές στοιχημάτισαν ότι θα μας εξαφανίσουν από το χάρτη κι είμαστε ακόμα εδώ;
Θυμάσαι πόσοι σπάσαν τη μούρη τους επάνω μας? Θυμάσαι ότι όσες φορές τη σπάσαμε τη μουρη εμείς ήταν μεταξύ μας;

Αν τίποτα άλλο δεν νοιώθεις ικανός να κάνεις και χάνεσαι
Κράτα μια μνήμη ελάχιστη του τι θα μπορούσες να γίνεις
Κράτα την γιατί θα σου χρειαστεί πολύ σύντομα απ'όσο νομίζεις.

Κοίταξέ με, oldboy!

 
At 9/11/2010 01:06:00 π.μ., Blogger costinho said...

Φοβάμαι πολύ ΟλντΜπόη πως ο πειρασμός του μοντερέησον στα κόμεντς, χτυπάει τελευταία όλο και πιο συχνά την πόρτα σου, προσφέροντάς σου μάλιστα ένα άκρως γοητευτικά επαρκές δέλεαρ ως ανταμοιβή...

 
At 9/11/2010 01:28:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

ΑΦ, ποιός αυτόματος πιλότος, η χώρα έχει σταθερό χέρι στο τιμόνι ;)))
Giorgos P, να ΄σαι καλά.
Tάσο, συνήθως είμαι δικαστικός αντιπρόσωπος οπότε ψηφίζω στο εκλογικό τμήμα που διορίζομαι. Αλλά για να μη φανεί ότι υπεκφεύγω το ποστ αναφέρεται στον Καμίνη και τον Μπουτάρη. Δεν ξέρω για τον πρώτο γύρο, αλλά σε δεύτερο γύρο μάλλον θα τους ψήφιζα.
LeftG700, ό,τι πείτε.
Ανώνυμε των 11:56 και 11:58, ήμουν σίγουρος ότι τέτοιο κατεβατό δεν θα ήταν εμπνευσμένο από την αφεντιά μου και ένα γκούγκλισμα επιβεβαίωσε την υποψία μου.
Costinho, μπα, συγκριτικά με άλλες εποχές παράδεισος είναι :)

 
At 9/11/2010 01:30:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τι σε κάνει αριστερό; Έχεις ένα υπολογιστή μπροστά σου και πληκτρολογείς ανέξοδα μαλακιούλες. Ποιος είσαι; Τι δουλειά κάνεις; Σε ποια περιοχή μένεις; Από πού κατάγεσαι; Τι δουλειά έκανε ο πατέρας σου; Τι αυτοκίνητο έχεις; Σε πόσες συνελεύσεις έχεις κατέβει; Από πού και ώς που είσαι αριστερός ρε μαλακισμένο; Επειδή είναι της μόδας; Πουλάει; Γύρνα στα ποδόσφαιρά σου ρε μηδενικό και άσε την αριστερά εκεί που βρίσκετε.

 
At 9/11/2010 01:57:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Τι κάνω που σε εκνευρίζει, μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις;

 
At 9/11/2010 04:52:00 π.μ., Anonymous Τάσος said...

Με είχαν καλέσει και εμένα μια φορά ως δικαστικό αντιπρόσωπο, αλλά το απέφυγα.

Στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας του GetGreeceBack θα πας αύριο;

 
At 9/11/2010 08:52:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ποιές ακριβώς δυνατότητες μας απέμειναν για να δηλώσουμε εμπράκτως οτι αυτό το "σφάξε με αγά μου ν'αγιάσω" δεν ισχύει ; έργω , όχι λόγω, όχι γράφοντας και αναλύοντας και αποσυμπιέζοντας πολιτισμένα τον θυμό μας..
ειλικρινά σε ρωτάω γιατί εγώ χτύπησα τοίχο,στέρεψα από ιδέες,δεν μπορώ να διοχετεύσω κάπου ούτε καν την οργή μου, να σπάσω κάτι κι αν ναι τι; όχι μόνο το κεφάλι μου σκεφτόμενος ποιόν -100% ανακόλουθο στη συνέχεια-θα ψηφίσω, ρωτάω και απάντηση δεν παίρνω, συνδρομητής στο ΠΑΜΕ δεν γίνομαι, χούντις με πέτρες στην τσέπη δεν φοράω, για πιστολέρο είμαι μάλλον δειλός, τι μένει ;

K.K.M.

 
At 9/11/2010 10:30:00 π.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

Συμφωνώ για τους κ.κ.Καμίνη και Μπουτάρη.
Για διαφορετικούς λόγους, ο καθένας τους, είναι δύο πολύ καλές υποψηφιότητες.

Η πολιτική συλλογιστική σου, Old Boy, είναι ρεαλιστική και βάσιμη.

 
At 9/11/2010 10:39:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αν όσοι έχουν υπολογιστή μπροστά τους για να πληκτρολογούν ανέξοδα μαλακιούλες αφήσουν την Αριστερά εκεί που βρίσκετΑΙ, φοβάμαι ότι θα μείνει τόσο μόνη της και στο τέλος δεν θα τη βρίσκετΕ.

Πάντως, μέχρι την πρότροπη περί επιστροφής στο ποδόσφαιρο, οι ερωτήσεις θυμίζουν περισσότερο Ασφάλεια και δηλώσεις φρονημάτων, παρά κάποιον πιο αριστερό από εκείνον που έχουν στόχο.

 
At 9/11/2010 10:46:00 π.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

Διαφωνώ με τον τίτλο του ποστ, ως προς την έννοια του 'απαισιόδοξου"

Η παραδοχή, ας πούμε, ότι βρισκόμαστε σε μια πολύ- πολύ δύσκολη κατάσταση, όπως και η ικανότητα μας, να μην "ξεφεύγουμε" από τις δυσκολίες με την καταφυγή μας σε ουτοπίες και ιδεολήψίες, αυτό, νομίζω ότι δεν υποδηλώνει απαισιοδοξία.

Αντίθετα, θάλεγα, πέρα από την άμετρη αισιοδοξία και την εσαεί απαισιοδοξία, έχουμε, πάντα την δυνατότητα, ώστε να μαθαίνουμε και να αντιμετωπίζουμε τις δυσχερείς καταστάσεις, με προσωπικές επιλογές ευθύνης.

Αυτό θα το ονόμαζα μια "υπεύθυνη στάση ζωής" που είναι αναδεικνύει και την έννοια της αισιοδοξίας..

..δηλαδή,
"Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί "

 
At 9/11/2010 11:00:00 π.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

Συνεχίζοντας, μάλιστα, θα εξηγούσα και τους λόγους, πέραν της απεχθούς κομματικής αντίληψης περί της πολιτικής και τις υποψηφιότητες των κ.κ. Μπουτάρη και Καμίνη.

1-Μπουτάρης.

Θα τον ψήφιζα, διότι "επέβαλλε", με την καλή έννοια την υποψηφιότητα του, χωρίς να λάβει υπόψη του κανένα κομματικό μηχανισμό και επέμενε σ'αυτό πάνω από μια τετραετία.

Μόνο και μόνο γι' αυτό, χαίρομαι που επιμένει και συνεχίζει αυτό που είχε ξεκινήσει..Μπράβο στον κ. Μπουτάρη για την σταθερή του θέση και την στάση του απέναντι στις κομματικές μηχανές.

2. Καμίνης.
Ήταν συνεργάτης του κ. Διαμαντούρου ( εξαίρετος, κατά την γνώμη μου) και με σπουδαίο κοινωνικό πολιτικό έργο που πολλοί το αγνούν, ( δεν είναι παράξενο, στο ελλαδιστάν, βρισκόμαστε..)

Και δια της ατόπου, θα τον ψήφιζα, με κλειστά μάτια.

Τα υπόλοιπα, κομματικά και παρεμφερή μ'αφήνουν παγερά αδιάφορο, όταν πρώτα απ'όλα, κρίνουμε με βάση το ήθος και το χαρακτήρα, κάτι που απαιτεί η κοινωνική αξιολόγηση.

 
At 9/11/2010 11:07:00 π.μ., Blogger costinho said...

KKM, χωρίς να παριστάνω τον μέντορα ή τον ικανότερο να τις πράξει πιο αποτελεσματικά, σκέφτομαι πως υπάρχουν λύσεις για να διοχετευτεί αυτή η οργή, αλλά και για να βρει ένα συμμετοχικό νόημα η ενασχόληση του καθενός με τα αυτοδιοικητικά.

-Ήδη στις γειτονιές δραστηριοποιούνται επιτροπές κατοίκων, προβάλλοντας συνήθως καθημερινά προτάγματα και διεκδικήσεις -εφικτά τα περισσότερα και πολλές φορές κερδισμένα. Όσο πιο δυνατές και συμμετοχικές οι επιτροπές αυτές, τόσο πιο αποτελεσματικές.
-Στα καθημερινά θέματα που προκύπτουν από την (ανύπαρκτη) οδική συμπεριφορά των οδηγών ΙΧ, οι streetpanthers δείχνουν το δρόμο, ενώ πολλές φορές η ενημέρωση (ακόμα και μέσω κραξίματος) στους απερίσκεπτους παραβάτες που παρκάρουν όπου τους κάνει κέφι (ράμπες τυφλών, πεζοδρόμια, είσοδοι σπιτιών, στάσεις λεωφορείων κλπ), έχει αποτέλεσμα. Αυτό θα μπορούσε, μάλιστα, μέσω πιέσεων στον κάθε Δήμο, να αποτελέσει αντικείμενο ενημερωτικής καμπάνιας ορ γουατέβερ.
-Η γνώση των δικαιωμάτων μας και η ανυπακοή σε αντισυνταγματικούς και καταχρηστικούς κανονισμούς που εμποδίζουν την καλώς εννοούμενη συμβίωση των πολιτών. Ας πούμε, πόσοι από εμάς γνωρίζουμε ότι η άδεια που παίρνουν τα καφέ για τραπεζάκια έξω (δηλαδή πάνω στο πεζοδρόμιο) είναι ένας νόμος που αντιβαίνει τις συνταγματικές αρχές; Είναι ακριβώς η περίπτωση που συγκρούεται το νόμιμο με το ηθικό -με τη διαφορά ότι το ηθικό είναι εκείνο που ορίζει το Σύνταγμα, το οποίο δεν αυθαιρετεί (όπως π.χ. ένας νομοθέτης μπορεί). Πόσοι γνωρίζουμε ότι όλοι οι χώροι εστιάσεως και καφέ, είναι υποχρεωμένοι να παραχωρήσουν νερό ή τουαλέτα αν τους ζητηθεί, και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ, γιατί αυτά εμπίπτουν στις ανάγκες επιβίωσης; Θυμήσου απλά πόσες φορές έχεις πληρώσει για νερό, χωρίςνα έχεις τη δυνατότητα επιλογής. Πόσοι γνωρίζουμε ότι αν ακυρώσεις μόνος σου ένα εισιτήριο (π.χ. με στυλό), αυτό έχει την ίδια ισχύ με την ακύρωση σε μηχάνημα; Πόσοι απ'όσους πηγαίνουμε διακοπές γνωρίζουμε τη νομοθεσία περί free camping, περί χρήσης της παραλίας, περί υποχρεώσεων των επιχειρηματιών που κόβουν τάλιρα νοικιάζοντας από ξαπλώστρες στην άμμο μέχρι μια τρώγλη εν είδει ρουμς του λετ;
-Σταθερή παρουσία μέσω αναφορών στα διάφορα κλιμάκια των δημοτικών υπηρεσιών, είτε αυτό αφορά καθαριότητα είτε ύδρευση είτε ρυμοτομία είτε ο,τιδήποτε. Δεν μιλάω για κάρφωμα του γείτονα φυσικά που μπορεί να αυθαιρετεί, αλλά για έλεγχο των υποχρεώσεων του Δήμου (βάσει αποφάσεών του και νομοθεσίας) ή αναφορά παραβάσεων/καταχρήσεων εκ μέρους της δημοτικής διαχειριστικής αρχής.
-Η πρωτοβουλία, όπως μπορεί να τη νοείται και να την ορίζει ο καθένας μας. Κι όλα αυτά ως πρώτες σκέψεις...

Όσο για το θυμό που πρέπει να αποσυμπιεστεί, μαζεύω κόσμο -πολύ όμως- να πάμε να ξηλώσουμε όλα τα γαμοκάγκελα που μας άφησε παρακαταθήκη αυτό το μηδενικό της πολιτικής, ο γιαλαντζί Ομπάμα της Δεξιάς, ο Εξαποδώς, ο Δεύτερος Χειρότερος μετά την σαπισμένη ρεμουλοκαρέκλα που ακούει στο όνομα Νικήτας.

 
At 9/11/2010 02:20:00 μ.μ., Blogger morfeas said...

Μιλώντας για την δική μου πόλη, στην οποία επέστρεψα πρόσφατα μετά από 10χρονη αυτοεξορία, ο τωρινός δήμαρχος, ο οποίος τυγχάνει νδ, δεν θα έπρεπε να ξαναβγεί.
Εγώ προσωπικά θα ψηφίσω αυτόν που θεωρώ καλύτερο, ο οποίος τυγχάνει πασόκ, και τον οποίο τυγχάνει να γνωρίζω προσωπικά από το φιλικό μου περιβάλλον.
Του είπα λοιπόν πως αυτό που πρέπει να περάσει στους πολίτες είναι ότι μπορούν να έχουν καθημερινό λόγο στα προβλήματα της πόλης τους.
Πρέπει να αποκτήσουν ξανά ισχύ τα συνοικιακά συμβούλια, να γίνει πάλι η πολιτική μια αμφίδρομη και καθημερινή διαδικασία.
Η πολιτική πρέπει να εμπνέει και να ενεργοποιεί τους πολίτες να ασχοληθούν οι ίδιοι όσο πιο ενεργά γίνεται με τα προβλήματά τους και τις λύσεις.
Δεν είναι τυχαίο πως τα τελευταία χρόνια ξηπηδούν συνέχεια αυτοοργανωμένες ομάδες σε όλες τις μεγάλες πόλεις που προσπαθούν να ενεργοποιήσουν τους πολίτες γύρω από τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Αυτό θα ήθελα να περάσει και στην πολιτική. Να ξαναμπεί η πολιτική, τουλάχιστον σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, στην καθημερινότητα των πολιτών.
Προφανώς μια ψήφος σε υποψηφίους που στηρίζει το πασόκ είναι εν μέρει μια «επιβράβευση» στην πολιτική του πασόκ, όμως κατά την γνώμη μου οι πολιτικοί, τουλάχιστον σε τοπικό επίπεδο, έχουν μια ευκαιρία να οδηγήσουν την πολιτική σε ένα άλλο επίπεδο και μακριά από την κομματική εξάρτηση.
Πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε να ψηφίζουμε πιο αξιοκρατικά. Αν αυτό δεν ξεκινήσει από την πόλη μας, δεν θα ξεκινήσει από πουθενά και ποτέ.

 
At 9/11/2010 04:12:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος Πολίτης said...

Η νέα μόδα είναι να δηλώνεις πολέμιος του μνημονίου.
Οπως και αντιαμερικάνος.
Η λαζοπούλια - χαζοπούλια προπαγάνδα κάνει δουλειά. Η αριστερά στην Ελλάδα που χρόνια τώρα έχει ανοίξει το κεφάλι των ανθρωπων και το χει γεμίσει σκατά, έχει δηλητηριάσει συηνειδήσεις.

Ο εξορθολογισμός της οικονομίας και της λειτουργίας μας ως κοινωνία έχει βαφτιστεί βάναυση επίθεση κατά της κοινωνίας. Τα προνόμια της κάθε συντεχνίας έχουν βαφτιστεί κοινωνικές κατακτήσεις. Ο παρασιτισμός σε βάρος του ανυπεράσπιστου μη κρατικοδίαιτου πολίτη είναι δικαίωμα μη διαπραγματεύσιμο και συνταγματικά κατοχυρωμενο.

Αρκέι να δει κανείς ποιοι είναι αυτοί που δηλώνουν αντίθετοι στο μνημόνιο για να καταλάβει πόσο σοβαρά πρέπει να τους πάρει...
Το ΠΑΜΕ, ο καιροσκόπος Σαμαράς, κάτι περιθωριακοί αξωκοινοβουλευτικοί αριστεροί, ο Τσίπρας, η ΑΔΕΔΥ, η ΓΣΕΕ, ο θεσμικός παράγων Λαζόπουλος, ο πασοκικός συγκεντρωσιάρχης Παναγιωτακόπουλος, οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ (που υπερασπίζονται το καρβουνιάρη Αθήνα Πάτρα 5 ώρες). Ανθρωποι που μονίμως χαβαλεδιάζουν ουσιαστικά και μέσα από τη διαμαρτυρία και το μπάχαλο βρίσκουν λόγο ύπαρξης.

Το "λεφτά υπάρχουν" (μια φράση που απομονώθηκε ενώ ο Παπανδρέου έλεγε και άλλα τότε που βέβαια δε συμφέρει να αναφέρονται) έχει γίνει καραμέλα για όλους όσους δε θέλουν να ξεβολευτούν.

Και ας αφήσουμε τα περί προπαγάνδας των ΜΜΕ που στηρίζουν τη κυβέρνηση. Ας δει κανείς τα άρθρα του Πρετέντέρη στα ΝΕΑ, το δελτίο του ΜΕΓΚΑ και θα διαπιστώσει ότι αυτοί που φέρονται ως υπερασπιστές και προπαγανδιστές της κυβέρνησης, την απαξιώνουν με ύπουλο τρόπο.

Ο ΓΑΠ μούδιασε όσους από εμάς πίστεψαν (και πιστεύουν ακόμη) σε κάτι καινούργιο, με το τελευταί ανασχηματισμό. Δυστυχώς είδαμε πάλι στο προσκήνιο τους εκπροσώπους της κομματοκρατίας (Παπουτσή Σκανδαλίδη). Κάτι που δείχνει ότι η σαπίλα και η κομματική - δημοσιουπαλληλική κοπριά δε καθαρίζεται εύκολα.

Εστω κι έτσι όμως (ας τον δούμε σαν ένα έλιγμο) στις εκλογές η ψήφος στο Μπουτάρη, στον Καμίνη, στο Τατούλη θα είναι ψήφος αντίδρασης και συνείδησης ενάντια στη φαυλότητα που κάνει τους υγιείς ανθρώπους να ασφυκτιούν μέσα στην ίδια τους τη χώρα.

 
At 9/11/2010 04:27:00 μ.μ., Blogger celin said...

Αχ καλε,τι ωραια που τα λεμε,ενταξει,τους κραξαμε τους πασοκους,ξεθυμαναμε,ας σοβαρευτουμε τωρα που πλησιαζουν εκλογες κ ας ψηφισουμε ικανους δημαρχους,αυτο ειναι το σωστο,sad but true,βεβαια πως τυχαινει κ αυτοι που ειναι να ψηφισουμε ειναι οι Καμινηδες κ οι Μπουταρηδες, του ΠΑΣΟΚ παντα,δε ξερω,

ελα μωρε τωρα,για ποια αντιμνημονιακη ψηφος μας λενε αυτοι οι Αριστεροι τωρα;ενταξει,οι ανθρωποι στη Κυβερνηση που μας ξεσκιζουν (ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ,Ε;)
μπορει να αποφασισαν οτι αυτο το χειμωνα δε θα χουμε ουτε να φαμε,ουτε καν να ζεσταθει το κοκκαλακι μας,ενταξει,η αληθεια ειναι οτι τετοια πουτσα με το πετρελαιο θερμανσης ουτε δικτατορες τυπου Τσαουσεσκου δεν ειχαν σκεφτει,
ενταξει ολα αυτα,
αλλα κ τι να κανουμε;

αλλωστε εμεις που περναμε υποδορια το μηνυμα "ΤΟ ΔΝΤ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ"
δεν εχουμε κ τοσο μεγαλο προβλημα επιβιωσης.Εμεις θα τη κουτσοβγαλουμε,εχουμε κατι ψιλα στην ακρη,εχουμε μια σιγουρη δουλεια,τωρα για τους αλλους,στα παπαρια μας,ο σωζων εαυτω σωθητω,κ αν ψοφησουν το χειμωνα τιποτα γεροι επειδη δεν εχουν να πληρωσουν τους νεους φορους για το πετρελαιο θερμανσης,
αιωνια τους η μνημη παιδια,
να ζησουμε να τους θυμομαστε,
η πατριδα απαιτει θυσιες,
πως αλλιως θα εξακολουθησει να υπαρχει,
το λενε κ στα καναλια,το μοτο του Γιωργου θα ειναι αυτο του JFK,
"ΜΗ ΡΩΤΑΣ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ.ΑΝΑΡΩΤΗΣΟΥ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ"

-Κ τι αλλο να κανω για τη πατριδα μου ειπαμε;
-γ@μ@σου κ ψοφα.
-Κ τι σοι πατριδα ειναι αυτη που εσεις κυριοι της αφαιρεσατε τα κυριαρχικα δικαιωματα κ πορευεται πια με μειωμενη κυριαρχια κ με υπουργους εντολοδοχους της τροικας;
-Εμεις ειμαστε η πατριδα,εμεις οι εντολοδοχοι της τροικας.Εμας θα ακους.Κ τους δημαρχους μας θα ψηφισεις.Για να βγουμε την επομενη μερα κ να πουμε οτι Ο ΛΑΟΣ ΜΙΛΗΣΕ.
Κ ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ





Στο διηγημα του Εντγκαρ Αλαν Ποε,Η ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ,εξω στη χωρα ειχε ξεσπασει επιδημια πανουκλας κ πεθαιναν οι ανθρωποι σα τα κοτοπουλα.Οι ευγενεις βεβαια στα παλατια δε χαμπαριαζαν,κλειστηκαν εκει κ συνεχισαν να ζουνε οπως ακριβως ζουσαν.Κλεισαν τις πορτες να μη τους χαλιεται η καρδια με τους νεκρους της πανουκλας,
κ συνεχιζαν το παρτυ.
Ωσπου σε ενα παρτυ μασκε,η ιδια η πανουκλα,ο ιδιος ο θανατος ενσαρκωθηκε σε απροσκλητο φιλοξενουμενο,ντυθηκε ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ,κ τους χαλασε το παρτυ.
Μεταδιδοντας την αρρωστια στα ανακτορα.

 
At 9/11/2010 05:45:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Costinho και Σπίθα, σβήνοντας τα σχόλια του εκλεκτού μας φίλου, έσβησα και τα δικά σας γιατί αφενός ήταν σαν να απαντάνε στον αέρα και αφετέρου με κάτι τέτοια καταφέρνει να αφορούν τα μισά σχόλια του ποστ το «πρόσωπό» του. Βέβαια ούτως ή άλλως όταν του απαντάς, στον αέρα απαντάς, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ελπίζω να μην σας πειράζει που έσβησα και τα δικά σας, κι αν σας πειράζει, ζητώ συγγνώμη.

 
At 9/11/2010 05:53:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Celin, θα μπορούσες κάλλιστα να διαφωνήσεις με το σχόλιό μου και με πολύ πιο απότομο τρόπο χωρίς να προσβληθώ. Θα μπορούσες να διαφωνήσεις στην βάση του «Μα τι λες;», «Τρελάθηκες;», «Μα τι σε έπιασε;», «Παραλογίζεσαι». Αλλά το σχόλιό σου άλλα λέει, άλλα τα οποία με αδικούν κατάφωρα και με στενοχωρούν γιατί δεν τα λέει κάποιος ανώνυμος μαλάκας, αλλά εσύ. Αν αυτό το συμπέρασμα βγάζεις για μένα μετά από όσα έχω γράψει, τι να πω, κρίμα.

 
At 9/11/2010 06:11:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

KKM, όχι μόνο συμμερίζομαι το δίλημμά σου, αλλά κατά κάποιο τρόπο πρώτα το έθεσα στον εαυτό μου και μετά έγραψα το ποστ. Στο πρακτικό σκέλος του «Τι κάνουμε τώρα» ο Costinho δίνει και απαντήσεις και διεξόδους. Στο ειδικό σκέλος των εκλογών για αυτό ακριβώς προτάσσω τη λέξη «απαισιόδοξα» στον τίτλο, για να πω ότι σε μια διαφορετική αντίδραση του κόσμου τους προηγούμενους μήνες, το αισιόδοξα εκλογικά σωστό θα ήταν κατά τη γνώμη μου διαφορετικό. Και πάλι όμως. Δεν λέω ότι αν το ΠΑΣΟΚ καταποντιστεί στις εκλογές δεν θα είναι αυτό ένα ισχυρότατο σοκ. Μακάρι να καταποντιστεί. Αλλά μη όντας αισιόδοξος για την αντίδραση του κόσμου ούτε στις κάλπες ούτε με τους άλλους τρόπους αντίδρασης, καταλήγω στο συμπέρασμα που καταλήγω.

 
At 9/11/2010 06:19:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Τάσο, όχι, δεν θα πάω.
Σπίθα και Μορφέα, χωρίς να διαφωνώ τόσο με την ουσία των σχολίων σας, διαφωνώ κάπως με την αισιοδοξία τους.

 
At 9/11/2010 06:29:00 μ.μ., Blogger celin said...

Δεν τα απευθυνω ολα αυτα σε σενα,old boy.Περισσοτερο εξοργιστηκα με το κλιμα συναινεσης που ειδα στα σχολια,η αληθεια ειναι οτι η αναρτηση σου με θυμωσε λιγοτερο απο τα σχολια που διαβασα.
Αλλα θα ηταν φτηνο να τα βαλω με τους σχολιαστες κ εσενα τωρα,μετα την επιπληξη,να σε αφησω στο απυροβλητο,επειδη εισαι οικοδεσποτης.

Οποτε ναι,θυμωσα κ μαζι σου.Οκ,το σχολιο μου ηταν τραβηγμενο στα ακρα κ εντυπωσιοθηρικο.
Ομως τραβωντας στα ακρα τη λογικη που αποπνεει η αναρτηση σου,εκει καταληγουμε,ξερω να διαβαζω κ να αναλυω καλα αυτα που διαβαζω.

Μονοδρομος το ΔΝΤ,μονοδρομος το ΠΑΣΟΚ,live and let die,ψηφιστε Κομινομπουταρηδες γιατι οι δεξιοι ειναι χειροτεροι,δυστυχως δεν υπαρχει αλλη λυση.

Ειλικρινα ομως λυπαμαι αν σε στεναχωρησα εστω κ λιγο,κ το εννοω αυτο,οταν επικοινωνεις καιρο με καποιον εστω κ διαδικτυακα,καταλαβαινεις πολλα για αυτον,κ αν τυχει να τον συμπαθησεις,ειναι κατι σα γνωστος σου.Κ τους γνωστους σου δε θελεις να τους στεναχωρεις.
Παντως ετσι μιλαω κ στους φιλους μου,εχω ριξει πολλους ομηρικους καβγαδες οταν ακουω πραγματα που τα βρισκω εξωφρενικα.

Τελοσπαντων,οσα εγραψα δεν τα απηυθυνα σε σενα προσωπικα,τα απευθυνω σε μια νοοτροπια που τεινει να εμπεδωθει στον λαο,κ τη νοοτροπια αυτη θελω να κανω ο,τι μπορω για να τη ξεριζωσω,δεν σου εκανα δηλαδη επιθεση,περισσοτερο ..
«Μα τι λες;», «Τρελάθηκες;», «Μα τι σε έπιασε;», «Παραλογίζεσαι»...
ειναι το νοημα του σχολιου μου,

αλλα για να νιωθεις οτι σε αδικησα,αυτο σημαινει οτι οντως σε αδικησα κ νιωθω ασχημα που σε αδικησα γιατι φαινεσαι καλος ανθρωπος,κ στη τελικη,ποιος ειμαι εγω για να αδικω καλους ανθρωπους;
τιποτα δεν ειμαι,ενα ψευδωνυμο ειμαι,ουτε καν ενα αβαταρ γιατι δε ξερω πως μπαινουν τα αβαταρ.

Σορι φιλε,
και οχι,
δεν εχω βγαλει μετα απο οσα εχεις γραψει, αυτα τα συμπερασματα για σενα

 
At 9/11/2010 06:50:00 μ.μ., Blogger talos said...

Old-Boy: Δεν συμμερίζομαι την αισιοδοξία ότι στην διαδικασία που υφιστάμεθα και στην ορατή κατάληξή της, υπάρχει και περιμένει κάποια "αυτοδιοίκηση", άξια του ονόματός της. Γιατί δεν υπάρχει και δεν θα υπάρχει δημοκρατική διοίκηση, παρά μόνο σαν επίφαση, σε επίπεδο συντονισμού των απορριματοφόρων. Δεν θα υπάρχει δημοκρατία παρά το κέλυφός της, νομιμοποιητικό της διάλυσης της χώρας. Οπότε μηδενική σημασία έχουν οι άξιοι και οι ικανοί. Μικρή σημασία έχει αν θα είναι ο Κακλαμάνης ή ο Καμίνης διαχειριστής π.χ. της πτώχευσης του Δήμου Αθηναίων και της αδυναμίας λειτουργίας του.

...Ίσως να έχει σημασία ποιος θα διαχειρίζεται την αναμενόμενη ανθρωπιστική βοήθεια τύπου UNICEF βεβαίως, αλλά το ιστορικό προηγούμενο της UNRA και οι διεθνείς τάσεις δείχνουν πως αυτό θα το αναλάβουν ιδιωτικές εταιρείες logistics των γνωστών επιχειρηματικών ομίλων.

 
At 9/11/2010 08:27:00 μ.μ., Blogger morfeas said...

Ουτε εγω ειμαι τοσο αισιοδοξος οσο ισως φαινεται απο το σχολιο μου, ομως πιστευω οτι φτασαμε πλεον στον πατο, φτασαμε στην παντελη ελλειψη σχεδιου και οραματος για το μελλον, και θεωρω πως επαναπροσδιοριζοντας την σχεση πολιτων και πολιτικων και πολιτων και πολιτικης μπορουμε να ααποκτησουμε οραμα σαν κοινωνια και παλι.

Δυσκολο, πολυ δυσκολο, δεν διαφωνω, αλλα απο καπου πρεπει να ξεκινησουμε. Ας αλλαξουμε λοιπον σιγα σιγα τον εαυτο μας, και βλεπουμε.

 
At 9/11/2010 08:39:00 μ.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

Κατ'αρχήν, καλά έκανες και έσβησες τα συγκεκριμένα σχόλια, old boy.

Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, από εμένα.

Στο ποστ σου, πέραν των άλλων, εσύ είσαι εκείνος που καθορίζει το πλαίσιο.

(Κι'εγώ, αυτό τόχω κάνει πολλάκις, όταν ξεφεύγουν από την αισθητική μου άποψη. Δεν με πειράζουν οι διαφορετικές απόψεις, αλλά έχουμε και όρια..)


Μ ενδιαφέρει, όμως, η ουσία του θέματος και η άποψή σου, όπως και του celin.

@ Celin

Δεν εξέφρασα και καμιά ιδιαίτερη αισιοδοξία, νομίζω.

Απλώς δεν ψηφίζω, ποτέ λευκό, (μέχρι τώρα τουλάχιστον )

Δεν διαφωνώ με πολλά από όσα λες celin.

Αλλά μπορώ να τα υποστηρίξω, αυτά ενώ ταυτόχρονα να έχει εκλεγεί ο Μπουτάρης και όχι ο Γκιουλέκας, π.χ.

Απλά, αυτό εννοώ.

Από την άλλη πλευρά, τα ουσιαστικά προβλήματα, έχουν να κάνουν με μια άλλη παιδεία θάλεγα, αν θέλεις να προεκτείνω τον συλλογισμό σου, ακόμη παραπέρα.

Και τι θα γίνει, δηλαδή;
Μέχρι να αλλάξουμε νοοτροπίες, έστω μετά από 100 χρόνια ( κι αν..) μέχρι τότε τι θες να κάνω;

Είναι μια άλλη συζήτηση πυο θέλει ηρεμία, αγαπητέ celin.

Mην με "αποπαίρνεις" έτσι, κι απ'τα μούτρα..:)

 
At 9/11/2010 08:52:00 μ.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

Και κάτι ακόμη, αν επιτρέπετε...
Δεν εκφράζω απόψεις, ως οι "απόλυτες αλήθειες", αλλά ως ερέθισμα για μια ουσιαστική συζήτηση, όταν και εάν υπάρχει πρόσφορο έδαφος για ανταλλαγή απόψεων επί θεμάτων που δεν είμαι φανατικός και αμετακίνητος.

Δεν θα αλάξει τίποτα με μία άποψη, σαν την δική μου 'ή με μια ψήφο, άλλωστε.

Θέση εκφράζουμε, για να επικοινωνούμε, ενίοτε, και εφόσον και άμα..

 
At 9/11/2010 09:08:00 μ.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

@ talos:
"Οπότε μηδενική σημασία έχουν οι άξιοι και οι ικανοί."

Το πιθανότερο, talo, νάχεις δίκιο.

Αλλά τι, μετά απ'αυτό το απαισιόδοξο, αλλά αληθινό;

Από ύπαρξης του ανθρώπινου γένους, ισχύει αυτό. Έτσι δεν πορευόμαστε;

 
At 9/11/2010 09:22:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Είσαι μεγάλος ξεφτίλας ρε Old Boy. Με το ψευδώνυμό σου με ρωτάς σαν αθώα περιστέρα τι κάνεις που με νευριάζει και μετά το βγάζεις και μου τα χώνεις ανώνυμα; Φτηνά τα κόλπα σου. Δε φτουράνε πιά. Ένα μηδενικό είσαι κολλημένο στην οθόνη ενός υπολογιστή. Δουλειά ρε μαλάκα δεν έχεις; Εδώ γράφεις ότι έχεις παιδιά, οικογένεια. Πώς τους ζεις; Με το ιστολόγιο; Ή που είσαι κανένα πλουσιόπαιδο που τρώει τα έτοιμα και το παίζει ψευτοαριστερός ή κανένα φοιτητάκι με τα λεφτά του μπαμπά που έχει πήξει στη μαλακία. Πολύ ψεύτικος είσαι. Γι' αυτό δε σε γουστάρω μία και θα στα χώνω χοντρά.

 
At 9/12/2010 12:51:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Celin, περίμενα να σε θυμώσει το ποστ και θα με ξάφνιαζε να μη σε θυμώσει. Δεν μου φαίνεται λοιπόν καθόλου παράλογο που σε θυμώνει και πολύ καλά κάνει που σε θυμώνει. Εμένα από την πλευρά μου με θυμώνει να λες πως κάνω λόγο για μονόδρομο του μνημονίου (πόσο μάλλον του ΠΑΣΟΚ), ή πως έστω το υπονοώ, ή ότι έστω εκεί οδηγεί η λογική του ποστ αν τραβηχθεί στα άκρα. Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει αυτό.

 
At 9/12/2010 01:13:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Tάλω, δεν διαφωνώ με το «εδώ ο κόσμος καίγεται». Πράγματι οι επιλογές των άλφα ή των βήτα προσώπων είναι σε ένα τέτοιο περιβάλλον επιλογές χτενίσματος της γριάς. Εκεί που διαφωνώ όμως (και μπορεί να κάνω λάθος ή να διαψευστώ στο άμεσο μέλλον) είναι στο ποσοστό του κόσμου που συναινεί στις αιτίες για τις οποίες καιγόμαστε. Οπότε μην έχοντας διαπιστώσει (ως τώρα, επαναλαμβάνω) κάποιο παλλαϊκό αίτημα να πάρουμε τον πυροσβεστήρα να απαλλαγούμε από το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου, αναρωτιέμαι αν στον καμμένο τόπο εγώ θα εκφράσω την αντίδρασή μου προσπαθώντας να σβήσω τον Καμίνη ή τον Μπουτάρη, για να ανθίσει ο Κακλαμάνης κι ο Γκιουλέκας.

 
At 9/12/2010 01:41:00 π.μ., Blogger celin said...

Σπιθα,τιποτα προσωπικο,καμια διαθεση δεν ειχα να προσβαλλω κανεναν,αλλωστε δε με ορισε κανεις κριτη της ηθικης ακεραιοτητας,ουτε εχω τη ψευαδαισθηση οτι 5 πραγματα που γραφω εδω με καθιστουν πιο κοινωνικα ευαισθητο απο καποιον αλλον που εχει αντιθετη αποψη.

old boy,μεταξυ Μπουταρη κ Γκιουλεκα,η απαντηση για μενα ειναι κανενας.Ψηφο μονο στον πρωτο γυρο κ στο δευτερο ας πανε να ψηφισουν μονο οι γαλαζοπρασινοι.
Οσον αφορα τη λογικη του ποστ,εσυ το εγραψες κ εσυ ξερεις καλυτερα αυτο που εγραψες κ τι εχεις στο μυαλο σου,απο μενα που σε ερμηνευσα.
Διχως επαρση κ περιττες σεμνοτητες,συνηθως καταλαβαινω που το παει ενα κειμενο.
Αλλα δε το καταλαβαινω παντα,καποιες φορες θα παρανοησω κιολας.
Για να λες οτι παρανοησα,αυτο σημαινει οτι οντως καταλαβα κατι λαθος.

 
At 9/12/2010 02:08:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Kανένα πρόβλημα.

 
At 9/12/2010 02:34:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

καλά, ψηφίστε Καμίνη και Μπουτάρη. Μετά όταν διαμαρτύρεστε θα είναι τόσο γελοίο όσο οι διαμαρτυρίες του πάγκου του Παναθηναικού για ένα φάουλ που έδωσα εναντίον του στο κέντρο του γηπέδου.
Sincerely yours, Δαλούκας.

 
At 9/12/2010 04:04:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Προς 30χρονα χαμαντράκια με ινδιάνικα ονόματα

Διάβαστε ρε βλήτα το βιογραφικό του Βιτάλη (ενός εξ αυτών που εκτόξευσαν παπούτσι στον Παπανδρέου) παρακάτω, μήπως και καταλάβετε τη σημαίνει υπεύθυνη πολιτική δράση, διότι αυτός έχει αρχίδια και δεν μένει μόνο στο μπλα-μπλά για απαισιόδοξα σωστά, για επιτροπές κατοίκων και για ξαπλώστρες στην άμμο, και μετά πάρτε όλοι τα αντικαταθλιπτικά σας, ρε απελπισμένα αγοραφοβικά, και κάντε μούγγα στη στρούγκα που μου θέλετε και την Ελλάδα πίσω, λες και την είχατε ποτέ σας, άντε ρε από δω φλύαρα πρόβατα δωματίου που βάλατε και ίντερνετ και νομίζετε ότι κάτι κάνατε.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΑΥΡΟΥ ΒΙΤΑΛΗ
Ετών 56, γεννημένος στο χωριό Μάνδαλο του Νομού Πέλλας, πατέρας 3 ανήλικων παιδιών και σύζυγος εκπαιδευτικού ανάπηρων παιδιών.
Σπουδές: Γυμνάσιο στα Γιαννιτσά του Ν. Πέλλας, Κρατικό Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης (Διεθνείς Σχέσεις), ειδίκευση το Georgetown της Ουάσιγκτον στη Λατινική Αμερική.
Κοινωνική παρουσία:
• 1973, τραυματίζεται και συλλαμβάνεται στα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
• 1974, απολύεται από τον στρατό με ανήκεστη βλάβη της υγείας.
• 1975-1979, συμμετέχει σε δράσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και δημοσιογραφεί σε διάφορα μικρά και μεγάλα έντυπα. Δραστηριοποιείται στις μεγάλες κινητοποιήσεις της περιόδου.
• 1976, εμπλέκεται στους αγώνες των Πολισάριο για την απελευθέρωση της Δυτικής Σαχάρας.
• 1981, επισκέπτεται την Νικαράγουα και συμμετέχει στο κίνημα των Σαντινίστας.
• 1983, στο Ελ Σαλβαδόρ, συμμετέχει στο FMLN κατά του δικτάτορα Ναπολεόν Ντουάρτε.
• 1986, κατατάσσεται μόνιμα στον Λαϊκό Στρατό των Σαντινίστας στη Νικαράγουα.
• 1987, επιστρέφει στον τόπο καταγωγής του (Μάνδαλο Ν. Πέλλας) του και ιδρύει το ανεξάρτητο Συνδικάτο Αγροτών Πέλλας Ημαθίας.
• 1994-1999, επισκέπτεται τη Σερβία ως μέλος ανθρωπιστικής αποστολής. Επιστρέφει και πάλι, οργανώνοντας την Πατριωτική Οργάνωση «Ρήγας Φεραίος» με έδρα το Σεράγιεβο. Αγωνίζεται και συντονίζει αγώνες κατά των Νατοϊκών δυνάμεων.
• 1995, σύμβουλος της Προεδρίας της Σερβικής Δημοκρατίας, του απονέμεται ο βαθμός του Ταγματάρχη Ε.Τ.
• 1997 του απονέμεται το ανώτατο μετάλλιο του Σερβικού Έθνους.
• 2000, οργώνει τον μακεδονικό κάμπο, οργανώνοντας του αγρότες σε ενιαίο συνδικάτο. Διώκεται.
• 2005, φυλακίζεται στις φυλακές των Διαβατών για τη δράση του κατά των Βιομήχανων της Βόρειας Ελλάδας.
• Την δεκαετία 2000-2010, συμμετέχει σε όλες τις προσπάθειες συγκρότησης πατριωτικού πολιτικού χώρου, (Πολιτική Άνοιξη, ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Αναγέννηση).
• 2009, οργανώνει 2 αποστολές για την απελευθέρωση του Σκοπιανού φιλέλληνα Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς.
• Την ίδια περίοδο οργανώνει το κίνημα κατά των ιδιωτικών διοδίων των εθνικών δρόμων.

 
At 9/12/2010 06:05:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ...

Στην Πάτρα, έβρεχε καταρρακτωδώς. Δεν πήγαν ουτε τα δικά μας παιδιά...

Στην Αθήνα ήμασταν 20, όσοι περίπου και οι άνθρωποι που είχαν έρθει σε τηλεφωνική επαφή μαζί μας και με οιονδήποτε τροπο (μοιράζοντας φυλλάδια, μιλώντας με τους άλλους, φτιάχνοντας πανώ και πολλά άλλα, βοήθησαν στην οργάνωση της εκδήλωσης. Μοιράσαμε 20.000 φυλλάδια, και προωθήσαμε πολύ την ηλεκτρονική επικοινωνία...

Ολοι οι πολεμιστές, Θωμάς, Ελένη, Θοδωρής, Ηλίας, Οδυσσέας, Βάσω, Νάντια, Θοδωρής Β, Γιάννης και οι φίλοι τους, βράχηκαν μέχρι θανάτου όταν στις 4:00 η ώρα έπιασε καταρρακτώδης βροχή.

Στην ομάδα συμπεριλαμβάνεται μια Αγία που ήρθε απο την Κρητη στο Σύνταγμα μόνο για την εκδήλωση.

Την εκδήλωση στην Αθήνα ετίμησε με την παρουσία του ο κ. Αντωνίου, ο άνθρωπος που έκανε μύνηση κατα των βουλευτών του μνημονίου, και ο οποίος σήμερα βράχηκε επίσης. Ευχομαι ο θεός να τον έχει καλά.

Στη Θεσσαλονίκη από τους 100 φίλους και συνεργάτες που με οποιονδήποτε τρόπο με είχαν διαβεβαιώσει ότι θα έρθουν, ήρθαν τελικά οι 35 και τους αγαπώ όλους...

Πέραν των 35, ήρθαν και δύο εξαιρετικές κυρίες από την Βέροια (οι οποίες έβαλαν σάντουιτς σε σακίδιο, πηραν μαζί τους νερό, μπήκαν σε πούλμαν ΚΑΙ ΗΡΘΑΝ, καθώς και ένα συμπαθές μέλος του Πάμε.

Ημουν αποφασισμένος αν ερχόντουσαν 300 άνθρωποι που μπορούν να θεωρηθούν κοινό, θα μιλουσα με την ντουντουκα. Και τα 35 άτομα που ήρθαν, συμφώνησαν να μην το κάνω. Θα ήταν μαλλον φαιδρο. Δεν μίλησα καν...

Με προσωπικά έξοδα φτιάχτηκε ένα μίνι "αερόστατο" από 100 άσπρα μπαλόνια στην πλατεία Αριστοτέλους στην παραλία, ενώ γύρω ήταν οι 35 ανθρωποι που φορουσαν λευκή κορδέλα και μοίραζαν προκηρύξεις...

Τις προκηρύξεις αντίθετα, που του έλεγαν ότι η κρίση είναι απάτη και ότι μπορούμε να μη δεχθούμε τη μοίρα που μας ετοιμάζουν δεν τις έπερνε εύκολα...

Την εκδήλωση ΔΕΝ τίμησαν:
75 ακόμη φίλοι, κουμπάροι και συνεργάτες... κάποια από τα χιλιάδες άτομα που δήλωσαν ότι θα έρθουν...

Αντίθετα με την εικόνα αυτή, η πρωτοβουλία του Πατριωτικού Μετώπου πέτυχε!

Παρ' όλο που το παπούτσι αστόχησε, η κίνηση του κ. Πραπαβέση πέτυχε. Το BBC έχει δώσει στο θέμα δημοσιότητα...

Πριν ακουστούν ανοησίες και βρωμιές, ρωτήστε και μάθετε ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικό γιατρό, γνωστό, επιτυχημένο, με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, που θα μπορούσε πολύ εύκολα να πάρει την οικογένειά του μακριά από αυτη τη χώρα των τρελών και των κοιμισμένων και να περνάει άνετα αυτός και οι απόγονοι του. Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν και όχι κανένας τελειωμενος σε απόγνωση είναι που πέταξε το παπούτσι.

Ο Χυτήρης βεβαίως έτρεξε να γραφικοποιήσει τον κ. Πραπαβέση. Οι δημοσιογράφοι ως συνήθως συμφώνησαν...

 
At 9/12/2010 06:09:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Για σκεφτείτε το..

Ενας επιτυχημένος γιατρός μπαίνει σε διαδικασία να υποστεί ποινικές διώξεις την ίδια στιγμή που οι χρόνια άνεργοι που γούσταραν πολύ και κάνανε λαικ στο φεισμπουκ δεν πήγαν ούτε μία βόλτα σήμερα στο σύνταγμα...ούτε στην Αριστοτέλους...

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου ούτε η πράξη της κυρίας από την Κρήτη να μπεί στο καράβι και να κατέβει στο Σύνταγμα να φάει τη βροχή για νααντισταθεί , ούτε η ενέργεια του κ. Πραπαβέση να εκτεθεί μήπως και μας ξυπνήσει, δεν μας κινητοποιούν ούτε για να πάμε μια βόλτα στην πλατεία συντάγματος και να δηλώσουμε την αγανάκτηση μας για όσα γίνονται, να φωνάξουμε ΦΤΑΝΕΙ!

Σήμερα αντιλήφθηκα το μέγεθος της καταστροφής που έχουν κάνει στον ψυχισμό μας... Θέλει πάρα πολύ δουλειά για να αλλάξει αυτό... Δυστυχώς μάλλον θα πρέπει να υποστούμε την ίδια μοίρα με την Αργεντινή παρ΄όλο γνωρίζουμε ότι για να ελευθερωθεί η Αργεντινή από το ΔΝΤ, θρήνησε 25.000 νεκρούς... Δεν ήθελα να το πιστέψω, αλλά είναι έτσι..

Αυτό βέβαια δε μειώνει την αξία της Πολιτικής Ανυπακοής ως τον μόνο αποτελεσματικό τρόπο αντίστασης.....Οταν οι Ελληνες αποφασίσουν να ελευθερωθούν, θα το κάνουν εφαρμόζοντας πολιτική ανυπακοή. Αρχισε από τα διόδια. Θα ήταν υπέροχο να επεκταθεί σε μη πληρωμή καρτών και δανείων... Οταν οι άνθρωποι αποφασίσουν να ελευθερωθούν, θα το κάνουν με τον τρόπο αυτον.

Σήμερα δεν μίλησα με την καινούρια μου ντουντούκα... Ημουν όμως στο δρόμο...


GetGreeceBack ή αλλιώς "ώδινεν όρος και έτεκε μυν", και μετά μιλάτε για δράσεις ενάντια στο σύστημα. Καλύτερα να προσεύχεστε να μη σας κόψουν το ίντερνετ και το φαγάκι σας.

 
At 9/12/2010 06:16:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ - Επαρκής διατροφή και αποβλακωτική διασκέδαση

Ο όρος Tittytainment, αν και έχει συμπεριληφθεί εσχάτως ως λήμμα σε κάποια αγγλοσαξονικά λεξικά και αναφέρεται σε αρκετά εξειδικευμένα βιβλία και ακόμη περισσότερα άρθρα, είναι σχεδόν παντελώς άγνωστος στο ευρύ κοινό.Ο όρος, ωστόσο, έγινε ευρύτερα γνωστός πριν από δεκατέσσερα χρόνια, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο των δημοσιογράφων Χανς-Πέτερ Μάρτιν και Χάραλντ Σούμαν, Η Παγκόσμια Παγίδα.
Ο Αυστριακός Χανς-Πέτερ Μάρτιν, είχε παρευρεθεί τον Σεπτέμβριο του 1995 σε μία "κλειστή" διεθνή συνάντηση στο Σαν Φρανσίσκο, το «State of the World Forum» (SWF - Φόρουμ για την Κατάσταση του Κόσμου)..... την οποία είχε οργανώσει η ομώνυμη μη κερδοσκοπική οργάνωση, που είχαν συνιδρύσει την ίδια χρονιά ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, πάλαι ποτέ ηγέτης της Σο­βιετικής Ένωσης, και ο Αμερικανός Τζιμ Γκάρισον.

H οργάνωση έχει ως στόχο της τη δημιουργία ενός «παγκόσμιου δικτύου ηγετών», που θα αποτελείται από άτομα που έχουν διακριθεί στον τομέα τους (πολιτική, επιχειρήσεις, «κοινωνία των πολιτών») και τα οποία θα είναι αποφασισμένα να δια μορφώσουν και να εφαρμόσουν «εκείνες τις αρχές, τις αξίες και τις ενέργειες που είναι απαραίτητες για να καθοδηγηθεί σοφά η ανθρωπότητα, καθώς διαμορφώνεται ένας ολο ένα και περισσότερο παγκοσμιοποιημένος και αλληλεξαρτώμενος κόσμος».
Στην πρώτη αυτή συνάντηση του SWF συμμετείχαν πεντακόσιοι "ηγέτες" από 50 διαφορετικές χώρες. Ανάμεσα τους ο Τζορτζ Μπους (ο πρεσβύτερος), η Μάργκαρετ Θάτσερ, η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Ριγκομπέρτα Μεντσου, ο ιδρυτής του CNN Τεντ Τέρνερ, ο Τζορτζ Σουλτς πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο επί δωδεκαετία (1982 - 1994) πρωθυπουργός της Ολλανδίας Ρούουντ Λούμπερς («πνευματικό παιδί» της Μάργκαρετ Θάτσερ, με κεντρικό πολιτικό σύνθημα το «περισσότερη αγορά, λιγότερη κυβέρνηση») και ο «πολύς» Μορίς Στρονγκ.
Σύμφωνα με τον Μάρτιν, στην κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση στο Σαν Φρανσίσκο, οι «ηγέτες του κόσμου» συζήτησαν και ένα σενάριο, σύμφωνα με το οποίο το 20% του ενεργού πληθυσμού στον πλανήτη είναι αρκετό για να παράγει όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που χρειάζεται η ανθρωπότητα. Το ερώτημα φυσικά που τέθηκε αφορούσε το υπόλοιπο 80% του παγκόσμιου πληθυσμού... Πώς θα μπορούσε αυτό το «εναπομείναν» και «πλεονάζον» 80% να παραμείνει «ήσυχο» και «παθητικό»;
Ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν-Κλοντ Μισεά γράφει χαρακτηριστικά: «Το κύριο πολιτικό πρόβλημα, που το καπιταλιστικό σύστημα είναι υποχρεωμένο να αντιμετωπίσει τις επόμενες δεκαετίες, μπορεί να διατυπωθεί με κάθε αυστηρότητα: πώς θα είναι δυνατό για την ελίτ του κόσμου, να διατηρηθεί η διακυβερνησιμότητα της κατά τα 80% υπεράριθμης ανθρωπότητας, της οποίας το ανώφελο έχει ήδη προγραμματίσει η φιλελεύθερη λογική;».

H "απάντηση" δόθηκε από τον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι(Σ.Α: εβραίος στην καταγωγής), σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ επί προεδρίας Τζίμι Κάρτερ (1977 - 1981) και στενό συνεργάτη επί δεκαετίες του Ντέιβιντ Ροκφέλερ (Bilderberg, Τρι μερής Επιτροπή). Και η «απάντηση» ήταν μονολεκτική: tittytainment.
Tittytainment: η λέξη είναι σύνθετη, και συντίθεται από τη λέξη tits (τα γυναικεία στήθη, στην αμερικανική αργκό) και τη λέξη entertainment (διασκέδαση - με την πιο "φθηνή" έννοια του όρου).
Ο Μπρεζίνσκι και οι συνομιλητές του δεν αναφέρονταν τόσο στη σεξουαλική διάσταση του γυναικείου στήθους (στο λιγότερο ή περισσότερο «μαλακό» ή «σκληρό» πορνό που, ούτως ή άλλως, σήμερα κατακλύζει τα Μέσα και το Διαδίκτυο), όσο σε εκείνη του μητρικού θηλασμού. H "λύση", λοιπόν, για το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ήταν ένα μείγμα αποπροσανατολιστικής διασκέδασης χαμηλού επιπέδου (infotainment [= πληροφοριοδιασκέδαση], reality shows, κουτσομπολίσπκα μεση-μεριανάδικα, «πολιτικές συζητήσεις» show κ.ο.κ.) και ενός κάποιου επαρκούς επιπέδου διατροφής.

 
At 9/12/2010 06:22:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

H tittytainment, λοιπόν, δεν είναι παρά η "εκσυγχρονισμένη" εκδοχή του λατινικού «άρτος και θεάματα» (panem et circenses). Και έτσι, σύμφωνα με τον Μισεά, «με αυτόν τον νεολογισμό-βαλίτσα επρόκειτο απλούστα τα να ορισθεί ένα "κοκτέιλ αποβλακωτικής διασκέδασης και επαρκούς διατροφής που θα επέτρεπαν να διατηρηθεί σε καλή διάθεση ο αποστερημένος πληθυσμός του πλανήτη"».

Στη συνάντηση υπήρχαν σαφέστατοι κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους όλοι οι ει σηγητές διέθεταν μόλις πέντε λεπτά για να αναπτύξουν το θέμα τους. Κι οποιαδήποτε δευτερολογία δεν έπρεπε να ξεπερνά τα δύο λεπτά. Καλοντυμένες ηλικιωμένες κυρίες επιδείκνυαν στους ομιλητές πινακίδες, όπως αυτές που χρησιμοποιούνται για τους οδηγούς της «Φόρμουλα 1»: «1 λεπτό», «30 δευτερόλεπτα», «Stop».
Η συζήτηση για την κοινωνία του ενός πέμπτου (ή την κοινωνία 20:80) ξεκίνησε από τον John Cage, ανώτατο στέλεχος της εταιρείας πληροφορικής Sun Microsystems.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την «Εργασία στην Παγκόσμια Οικονομία», ο Τζ. Κέιτζ είπε: «Ο καθένας μπορεί να δουλέψει γα μας, αρκεί να το θέλει. Δεν χρειαζόμαστε πλέον βίζα για τους αλλοδαπούς που εργάζονται για μας»! Οι κυβερνήσεις και η εργατική νομοθεσία τους είναι πλέον άνευ νοήματος, λέει. Δέχονται αιτήσεις για εργασία μέσω των υπολογιστών από όλες τις ηπείρους, «προσλαμβάνουμε τους ανθρώπους μας μέσω των υπολογιστών, κάνουν την εργασία τους με υπολογιστές, και επίσης τους απολύουμε μέσω των υπολογιστών».
Και συνέχισε: «Απλώς προσλαμβάνουμε τους ευφυέστερους ανθρώπους. Και η αποτελεσματικότητα μας ήταν εκείνη που μας οδήγησε, 13 χρόνια μετά την ίδρυση της εταιρείας μας, να αυξήσουμε τα έσοδα μας από το μηδέν σε περισσότερα από έξι δισεκατομμύρια δολάρια». Και στρεφόμενος προς έναν από τους συνδαιτυμόνες του είπε: «Εσείς δεν φτάσατε εκεί τόσο γρήγορα, Ντέιβιντ», εμφανώς απολαμβάνοντας τη «μπηχτή» του.
Ο Ντέιβιντ ήταν ο Ντέιβιντ Πάκαρντ, συνιδρυτής της εταιρείας Hewlett Packard και πολυεκατομμυριούχος. Χωρίς να δώσει την παραμικρή σημασία στη μπηχτή του Κέιτζ, έθεσε το απλό ερώτημα: «Και πόσους ακριβώς εργαζόμενους χρειάζεστε πραγματικά, Τζον;».

«Έξι! Ίσως οχτώ», απαντά ο Κέιτζ. «Χωρίς αυτούς θα χανόμασταν. Αλλά δεν έχει καμία σημασία σε ποια χώρα ζουν»...
Ο συντονιστής της συζήτησης Ράστουμ Ρόι (Rustum Roy), καθηγητής στο Pennsylvania State University, ρωτά: «Και πόσοι άνθρωποι δουλεύουν σήμερα για τη Sun Microsystems;». H απάντηση του Κέιτζ: «16.000. Και εκτός από μία μικρή μειοψηφία, ο αριθμός τους μπορεί να μειωθεί δραματικά».
Στην αίθουσα δεν ακούγεται τίποτα. Για τους παρόντες, αυτή η άποψη για τις αμέτρητες στρατιές ανέργων είναι αυταπόδεικτη. Κανένα από αυτά τα μέλη της παγκόσμιας πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ (ή ελιτείας ή αλήτ αν προτιμάτε) δεν πιστεύει ότι στο μέλλον θα υπάρξουν αρκετές νέες, αξιοπρεπώς μισθοδοτουμενες θέσεις εργασίας, σε οποιονδήποτε τομέα.
Και κάπως έτσι, οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ συνοψίζουν το μέλλον σε δυο αριθμούς και έναν όρο: «20-80» και «tittytainment»..
To 20% του παγκόσμιου πληθυσμού θα μπορεί να συμμετέχει ενεργά στη ζωή, στην εργασία, στην ψυχαγωγία, ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία θα ζει. Ακόμη 1% ή 2% του πληθυσμού, λένε οι συνδαιτυμόνες, θα τα καταφέρνει αφού θα έχει κληρονομήσει τεράστιες περιουσίες.

«Βεβαίως», λέει ο Τζέρεμι Ρίφκιν (Σ.Α: εβραίος στην καταγωγή), συγγραφέας του βιβλίου Το Τέλος της Εργασίας και το Μέλλον της, «το κατώτερο 80% θα αντιμετωπίσει φοβερά προβλήματα». Ο Τζον Κέιτζ παίρνει ξανά τον λόγο και επαναλαμβάνει τη φράση του Σκοτ ΜακΝίλι (Scott McNealy), του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας του: Το ζήτημα σύντομα θα είναι: «να έχεις γεύμα ή να είσαι το γεύμα»...


Αν η αλήθεια -αυτή που πονάει- ενοχλεί την αισθητική του μυαλού σας, ενώ κοιτάτε αποβλακωμένοι την οθόνη σας μπορείτε να πατήσετε το delete και να τη λογοκρίνετε, αξιοποιώντας την δυνατότητα που σας παρέχεται, όσο ακόμα προλαβαίνετε, αυτό όμως δεν θα αλλάξει καθόλου την πραγματικότητα.

 
At 9/12/2010 06:44:00 π.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

@ Celin,
δεν παρεξηγούμαι από παρόμοιες απόψεις που μπορεί να φαίνονται ότι είναι διαφορετικές, αλλά δεν έχουν πρόθεση να προσβάλλουν.Άλλωστε ποιός μπορεί να προσβάλλει, παρά μόνο εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας..

Αφού την άποψή σου λες και είναι ορατό ότι σ'ενδιαφέρει να αποτυπώσεις τις απόψεις σου και όχι να αντιπαρατεθείς για την αντιπαράθεση. Είσαι σαφής στις προθέσεις σου, που με βρίσκουν σύμφωνο.

Επιχειρώ να εξηγήσω (εδώ και πολλά χρόνια) ότι μια ψήφος του καθενός μας, δεν μπορεί να την ερμηνεύει ο άλλος με τα δικά του μέτρα και μόνο αυτά.

Επίσης μία άποψη για μία υποτιθέμενη ψήφος, σηματοδοτεί και δεν σηματοδοτεί κάτι, αλλά σ'ένα ποσοστό που συναρτάται από πολλές άλλες παραμέτρους.

Η άποψή μας, σε εκλογικές προτιμήσεις, που αφορά στην προτίμηση ορισμένων υποψηφίων, είναι μια πολιτική πράξη, βέβαια,
..αλλά υπεισέρχεται ο παράγοντας του προσδιορισμού της έννοιας "πολιτική".

Και πολλά χρόνια, δεν βλέπω πολιτική με την έννοια της λέξης, λόγω της έλλειψης "πολιτών", κατά την γνώμη μου.

Εκεί, επαναλαμβάνω, χρειάζεται πολύ κουβέντα και δεν αρκεί μία μου, μόνο, λέξη ή ένα όνομα για να προσδιορίσει την πολιτικοκοινωνική μου αντίληψη.

1, Ότι και να ψηφίσωμ, ας πούμε, το κάθε κόμμα θα το εκτιμήσει, ανάλογα με τα συμφερόντα του, έτσι ή άλλως.

2. Ότι και να ψηφίσω, ουδέποτε θα εκφράσει απόλυτα την δική μου θέληση και κοσμοθεωρία, επί του επίδικου θέματος. ( π.χ τις απόψεις μου, για την τοπική αυτοδιοίκηση )

3.Ήδη, το θέμα μετατέθηκε, από τον χώρο της αυτοδιοίκηση στην πολιτική του μνημονίου.
Και δεν είναι λάθος, αυτό, αφού είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό άμεσα εξαρτώμενα.

4, ΚΑΝΈΝΑΣ, είπες.
Είναι μία άποψη που μπορώ να πω ότι είναι "απολιτικ".

Κι όμως το λες εσύ celin, ενώ εγώ δεν θα μπορούσα να σε χαρακτηρίσω με κανένα επιχείρημα, ως "απολιτικ"!

5. Εν κατακλείδι και με δύο λόγια, το επιφαινόμενο λίγο με ενδιαφέρει, πια.

Ας πούμε ότι ψηφίζω για καθαρούς προσωπικούς λόγους και δίνω την ψήφο μου σε κάποιον που προσιδοιάζει σε ένα αξιακό μου ανθρώπινο κώδικα αξιών.

Και ψηφίζω, μάλλον, για να μην πάνε κάποιοι που εκτιμώ..άπατοι..όπως λένε :)

( κακώς ή καλώς, τους εκτιμώ, αυτό είναι ένα αποκλειστικά δικό μου ζήτημα)

Τουτέστιν, δεν ψηφίζω, γιατί προσδοκώ ή ελπίζω, σε άμεσα προσωπικά ή κοινωνικά οφέλη.

Όλα είναι σοβαρά σε δύο- τρία, επίπεδα.
Στο μικρόκοσμο, στη μακροπολιτική και στα μέτρα τα δικά μου.

Αλλά το ειδικό τους βάρος της κάθε παραμέτρου, αυτήν, την ορίζω εγώ και μόνο εγώ.

Είναι τόσο σοβαρά, όσο η σοβαρότητα που διακρίνει την προσωπική μας στάση για τον κοινωνικό μας περίγυρο.

Παίζει και να μιλάμε περί όνου σκιάς :)

Αλλά και ο όνος, ο καημένος, είναι ένα πολύ συμπαθητικό και σοβαρό ον στον πλανήτη μας, που έχει δικαιώματα...

Πολύ πολιτική κουβέντα, (σχετικά με τις ανάγκες μου) και σίγουρα το ξεπέρασα το χρονικό μου πλάνο για σήμερα ή γι'αυτήν την εβδομάδα,
..μάλλον:)

 
At 9/12/2010 07:03:00 π.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

Ανώνυμε, να κατέβάσω το δικό μου σεντόνι με το βιογραφικό μου, για να το κρίνεις;

Δεν υποτιμώ, τον ακτιβισμό, ούτε τους προσωπικούς αγώνες κανενός, ούτε και τα παπούτσια,

Δεν υποτιμώ κι'αυτούς που γράφουν και δεν πετούν παπούτσια.

Δεν υποτιμώ ούτε αυτούς που αγωνίζονται και δεν τους ξέρει κανείς, ούτε καν η μάνα τους, ούτε τα παιδιά τους.

Τα εισαγγελικά, αφοριστικά και αυτούς που αρέσκονται να είναι "εκτιμητές", όπως εσύ, π.χ.,
..γι' αυτούς έχω μια μεγάλη επιφύλαξη,

 
At 9/12/2010 10:05:00 π.μ., Blogger Μετριοπαθής Ταλιμπάν (πρώην ΑΦ) said...

Τι έγινε, η άκρα δεξιά αναλαμβάνει τα πρωτεία στον αντιμνημονιακό αγώνα; Μήπως από τη βάση, αναδύεται μία ανίερη "πατριωτική" σύνθεση που θα παρακάμψει τα κόμματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς;

 
At 9/12/2010 10:29:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

και πάνω που ρώταγα τί πρέπει να κάνω ήρθε ο ακτινολόγος για να δώσει μιαν απάντηση, μισή, ολόκληρη, δεν έχει σημασία, ας την τελειώσει όποιος θέλει, όποιος έχει το κουράγιο ή όποιος έχει το άλλο παπούτσι

η προσπάθεια γραφικοποίησής του είναι μάταιη, όσοι τον ξέρουν γνωρίζουν καλά πως το παπούτσι ΔΕΝ ήταν αδέσποτο

Οldboy, το μείζον ζήτημα δεν είναι αν θα εκλεγούν ο Κακλαμάνης ή ο Γκιουλέκας στην θέση των Καμίνη και Μπουτάρη, αυτή θα είναι η μισή τραγωδία
Πλήρης θα είναι οταν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα διαπιστώσουμε οτι ούτε οι δυο τελευταίοι έχουν την παραμικρή δυνατότητα να αντισταθούν στην μετάλλαξή τους, ουδείς άλλωστε διοικεί μόνος του ή με άσπιλους κλώνους του για συνεργάτες

Κ.Κ.Μ.

 
At 9/12/2010 11:14:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

@ΣΠΙΘΑΣ
Αγαπητέ αριστερούλη του ευρομονόδρομου, πριν ετοιμαστείς να ρίξεις το λίθο του αναθέματος, σκέψου ότι πίσω από την ανωνυμία ίσως βρίσκεται ένας άλλος ψευδώνυμος με τον οποίον συνομίλησες γεμάτος ενθουσιασμό σε προηγούμενα ποστ και που ίσως νιώθει ότι θέλει να πει και άλλες αλήθειες που πονάνε, χωρίς να ζημιώσει το προφίλ του που με τόσο κόπο έχτιζε τόσα χρόνια.
Η πραγματικότητα καμιά φορά ξεπερνάει τη φαντασία, προσπάθησε να το έχεις υπόψη σου την άλλη φορά που θα βγάλεις απερινόητα συμπεράσματα.

Όσο για το βιογραφικό σου, νομίζω ότι μετά από τόσα χρόνια που γράφω και σχολιάζω μεταξύ των άλλων και στο μπλογκ σου, μπορώ να πω ότι το έχω ήδη κρίνει.

Ανώνυμος Ναροντνιστής

 
At 9/12/2010 11:28:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

goustaro na diavazo sto idio sxolio akra deksia kai antikapitalistiki aristera.uperoxes leskeis,gia ton poutso anthropoi.
meshuggener

 
At 9/12/2010 12:14:00 μ.μ., Blogger ΣΠΙΘΑΣ said...

@ Ανώνυμος Ναροντνιστής

Δεν ψάχνω τον κάθε σχολιαστή που γράφει στο μπλογκ μου, ούτε γράφω ποτέ, ως ανώνυμος την μια και αλλού με άλλο όνομα.

Επίσης, ας μου καταλογίσεις μία αντίφαση, σ'αυτά που υποστηρίζω εδώ και χρόνια.

Απ'όσα λες, δεν με γνωρίζεις και τόσο καλά, προφανώς.

Δεν έχω σχέση με ευρωμονοδρόμους, ούτε μ'ενδιαφέρουν οι διαπιστώσεις σου.

Πολλοί μ 'εχουν κατηγορήσει στο ποστ μου ή και αλλού.

Μπορείς να γράψεις και στο ποστ μου, ευθέως, όμως, όπως εγώ.

Εκτός αν έχεις ξεπεράσει τα όρια της ανοχής μου και σου έδωσα "πόρτα"..

Δεν θέλω τέτοια σχόλια, σε άλλο μπλογκ, αφού το πας σε προσωπικά. Είναι αγένεια και μνησίκακα.

Είσαι λάθος στην συμπεριφορά.

 
At 9/12/2010 12:22:00 μ.μ., Blogger Μετριοπαθής Ταλιμπάν (πρώην ΑΦ) said...

Το επιτελείο του παπουτσοβόλου Πατριωτικού Μετώπου όπου συμμετέχουν ο Ζουράρις, ο Βιτάλης (με το εξαιρετικό αντιστασιακό βιογραφικό) και δεν ξέρω ποιοι άλλοι αντικαπιταλιστές αριστεροί. Επίσης το γεγονός ότι ο Κ.Κ.Μ. βλέπει τον ακτινολόγο με κάποια σχετική συμπάθεια, με δικαιώνει ανησυχητικά γρήγορα, όσο και να με βρίζουν.

http://www.pamet.gr/kentrika%20organa.php

 
At 9/12/2010 01:17:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

πρώην ΑΦ - και να 'θελα δεν μπορώ να κάνω αλλιώς , αν σταματήσει κι αυτός να βλέπει με κάποια σχετική συμπάθεια τις μαστογραφίες της γυναίκας μου θα χω κακά ξεμπερδέματα, ανησυχητικά γρήγορα

κατά τα άλλα μακριά απο μένα τα μανιφέστα τους, με τα παπούτσια όμως δεν διαφωνώ, τα ιπτάμενα παπούτσια έχουν τη δική τους αυτόνομη ιδεολογία

Κ.Κ.Μ.

 
At 9/12/2010 01:25:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

η κατασταση εχει ξεφυγει τελειως, η κοινωνια ειναι καζανι που βραζει, τη δεκαετια του 80 βλεπαμε την ξενη βια στην κρατικη tv απο τις 6 ως τις 12 και ο υπαρκτος παπανδρεισμος υποσχοταν σοσιαλισμο χρεωνοντας τους παντες, στο μεταξυ οι γυναικες ηταν κλεισμενες στο σπιτι και μαγειρευαν για τα παιδια, τη δεκαετια του 90 βλεπαμε τη δικη μας βια στην ιδιωτικη τσοντο-tv 24 ωρες το 24ωρο με ληστειες και μεταναστες και οι νεες μεταλλαγμενες ιδεες ξεπουλουσαν τα παντα, στο μεταξυ οι γυναικες βγαιναν δειλα δειλα απο το σπιτι και ζητουσαν και δουλεια, την επομενη δεκαετια βλεπαμε τον εαυτο μας στου bigbrother την tv και αρχιζαν οι κλοπες και οι φονοι και ο καθενας κοιταζε να ζησει σαν βασιλιας με δανεικα, στο μεταξυ οι γυναικες ζητουσαν ισοτιμα δουλεια και οχι παιδια, τωρα πια απο τις φωτιες τις νεροποντες και τα τροχαια καταντησαμε να ειμαστε σικαγο και καποιος καπου συντομα θα χασει τον ελεγχο, θα παρει ενα καλασνικοφ και με την πρωτη ευκαιρια θα γαζωσει καμποσους πολιτικους, καποιος αλλος θα ζωστει εκρηκτικα και θα ανατιναξει την ακροπολη, την μητροπολη, το συνταγμα... και τοτε το 2008 θα φαινεται αμελητεο και το δικο μας 911 θα εχει φτασει επισημως και σε αυτο το παραθαλασσιο και ευηλιο οικοπεδο που καποτε ειχε φιλοξενους ανθρωπους... ολα αλλαζουν και ολα βγαινουν στη φορα, *και* η κατασταση χειροτερευει *και* η δημοσιογραφικη καλυψη βελτιωνεται, αλλα ευτυχως αρχιζουμε *και* εμεις να ξυπναμε, γιατι αυτα τα χαζα που μας μαθαιναν στο κατηχητικο και κοροιδευαμε τελικα καταλαβαινουμε οτι εχουν δοση αληθειας... σιωνιστες, μασωνοι, γαλαζοαιματοι, επιχειρηματιες, μυστικιστες, περιεργοι κ.α. απαρτιζουν την ελιτ, μια χουφτα αυτοκτονικων νιχιλικων τρανσχιουμανιστων που δεν εχουν καμια ανθρωπια μεσα τους και θελουν μονο το κακο μας, οχι μονο το δικο μας, ολονων και δε νομιζω οτι μπορει να γινει κατι τοπικα, ολος ο πλανητης ειμαι σαν μια χωρα πλεον και καθε χωρα σαν ενα χωριο, οτι ειναι να γινει πρεπει να ξεσπασει σαν παγκοσμιο κινημα, σαν ιος και να το μιμηθουμε ολοι... ο πρωθυπουργος αυτη τη στιγμη στη δεθ προσπαθει να με πεισει οτι ολα πανε ρολοι και οτι θα πρεπει να ειμαι περηφανος, αλλα εγω νιωθω ταπεινωμενος, θυμωμενος και απελπισμενος, ειμαι ανεργος, οι πολιτικοι με δουλευουν, δεν με εκπροσωπει κανεις πια και αν συνεχισει ετσι θα ξεσπασω πολυ αγρια και δε θα με νοιαζει η ζωη μου, γιατι στην τελικη αυτο που μετραει δεν ειναι να ζω, αλλα πως ζω και εγω δεν ζω, απλως επιβιωνω

 
At 9/12/2010 01:53:00 μ.μ., Blogger Μετριοπαθής Ταλιμπάν (πρώην ΑΦ) said...

K.K.M. πάντα διαβάζω με ενδιαφέρον τα σχόλιά σου και νομίζω ότι μοιάζουμε στο γεγονός ότι είμαστε γενικά ήρεμοι στις κουβέντες που συμμετέχουμε.

Εν προκειμένω όμως διαφωνώ. Για μένα έχει εντελώς διαφορετική σημασία αν πίσω από μία πέτρα ή ένα παπούτσι κρύβεται ένας απελπισμένος που μόλις έχασε τη δουλειά του, ή ένας οπαδός που νοιώθει ότι αδικείται από τη διαιτησία, ή ένας αναρχικός που θέλει να διαλύσει το σύστημα, ή ένας φασίστας που θέλει να διώξει τους μετανάστες ή να εξοβελίσει τον παγκόσμιο εβραίο.

Μία πράξη αντίστασης δεν είναι μόνο προϊόν των κοινωνικών ή οικονομικών συνθηκών. Είναι επίσης προϊόν της διάνοιας που την κάνει, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα, και κυρίως την επιδίωξη που έχει για το μέλλον. Έτσι προτιμώ πολύ περισσότερο έναν απαθή αποχαυνωμένο από έναν συνειδητοποιημένο ενεργό φασίστα.

 
At 9/12/2010 03:14:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Πρώην ΑΦ - προτιμώ κάτι ενδιάμεσο στην κλίμακα.
Όσο ακούω τις απαντήσεις που δίνει, τόσο περισσότερο το κοστούμι του αποχαυνωμένου απαθή μου μοιάζει πάρα πολύ στενό.
Φαντάζομαι συμφωνούμε.
Σ'ευχαριστώ, όπως κ να 'χει.

Κ.Κ.Μ.

 
At 9/12/2010 04:26:00 μ.μ., Blogger Ιστολόγα said...

Το όραμα που ψάχνετε και ψάχνουμε έχει ήδη αποκαλυφθεί! Όσοι όμως είναι τεχνοκράτες, δογματιστές και ορθολογιστές θα το αντιληφθούν τελευταίοι...

 
At 9/12/2010 06:12:00 μ.μ., Blogger jomarch said...

Αυτό που καταλαβαίνω εγω από την ανάρτηση και τα σχόλια (κάποια απ αυτα)ειναι ότι το εκλογικό αποτέλεσμα του Νοεμβρίου δεν θα πρέπει να εκληφθεί σαν δημοψήφισμα για το μνημόνιο για τους λόγους που ανέλυσε ο oldboy και για έναν ακόμη σοβαρό λόγο: επειδή η αριστερά απέτυχε και πάλι να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να παίξει το ρόλο της. Η κυβέρνηση βέβαια θα καπηλευτεί το εκλογικό αποτέλεσμα όπως καπηλεύεται τα πάντα.
Προσωπικά θα ψηφίσω με σκοπό να δοθεί ένα αντιμνημονιακό μήνυμα, αλλα θα χαρώ εν μέρει αν ο Καμίνης και ο Μπουτάρης επικρατήσουν στους δυο μεγαλύτερους δήμους της χώρας. Θα ήθελα μια αριστερή υποψηφιότητα με πιθανότητες να επικρατήσει, αλλα δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει celin, που οπως παντα συμφωνώ με το σκεπτικό σου, δυστυχώς. Γι αυτό και εξακολουθώ να λέω πως το τετραγωνικό μέτρο που καταλαμβάνουμε στο δρόμο είναι πιο σημαντικό απο την ψήφο μας, γιατί όλη η δημοκρατία μας, όλο το σύστημα είναι σάπιο.

 
At 9/12/2010 09:38:00 μ.μ., Blogger costinho said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 9/12/2010 11:56:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Costinho, το σχόλιό σου έμεινε στο μέιλ μου και το διάβασα από εκεί. Όχι, δεν πιστεύω πια πως τιμώ την ελευθερία του λόγου αφήνοντας τα σχόλια ανοικτά. Αυτή ήταν μια πεποίθηση που είχα για χρόνια, αλλά μου πέρασε με τον καιρό (όπως και άλλα πράγματα). Θα μου πεις τότε, ε, τι με εμποδίζει να βάλω μοντερέισον; Πάντως όχι το ότι θα έχω είκοσι σχόλια λιγότερα. Δεν ξέρω πως μπορώ να σε πείσω για αυτό, αλλά πάντως αλήθεια λέω. Για να πω πάντως ένα παράδειγμα ενός από τους λόγους που με προβληματίζουν στο να βάλω μοντερέισον, τα σχόλια που σε αυτό το ποστ έχω αφήσει και δεν έχω σβήσει, θα τα άφηνα και με μοντερέισον. Μα δεν γαμάνε την κουβέντα; Μα δεν αποθαρρύνουν εσένα και όποιον θέλει να συζητήσει σοβαρά; Ναι. Αλλά δεν μου πάει να σβήνω σχόλια που δεν λένε κάτι ακραίο ή που δεν πουλάνε τρέλα ή που δεν προέρχονται από 1-2 σεσημασμένους. Λάθος μου, το έχω ομολογήσει χίλιες φορές, λάθος μου και αδυναμία μου, αλλά έτσι είμαι.
Πάντως αν πάρω την απόφαση και βάλω μοντερέισον αυτή τη φορά θα είναι μόνιμο και όχι για δυο ώρες όπως προ διετίας.

 
At 9/12/2010 11:58:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

KKM, σε γενικές γραμμές συμφωνώ για την αυτόνομη ιδεολογία των παπουτσιών. Όσο για τα όσα λες για την εκλογή Καμίνη Μπουτάρη, μπορεί να έχεις δίκιο.

 
At 9/13/2010 12:37:00 π.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Εμένα η χτεσινή ιστορία με το παπούτσι μου θύμισε τη σκηνή από την ταινία Wag the Dog στην οποία ο πράκτορας σκηνοθετεί τη μόδα των παπουτσιών στα δέντρα. Δεν ξέρω, αλλά εγώ είμαι πολύ επιφυλακτικός και υποψιασμένος, πχ πώς εμπλέκεται το BBC, πώς τον άφησαν έτσι εύκολα, κάτι δεν μου αρέσει...

 
At 9/13/2010 02:19:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Μου ήρθε και μένα στο νου η σκηνή :)

 
At 9/14/2010 09:34:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Πόσο ειρωνικό είναι στο ιστορικό κανάλι (history channel) "902 Αριστερά" να πουλάνε βιβλία του Στάλιν από τον εκδοτικό οίκο που ονομάζεται "Σύγχρονη Εποχή";

Επίσης πόσο ειρωνικό είναι ότι η διαφορά μεταξύ ΠΑΜΕ (αριστερά) και ΠΑΜΕΤ (δεξιά) είναι μόνο ένα Τ;

 
At 9/14/2010 11:24:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ΟΒ, ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕ ΣΩΘΗΚΕ ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΕ ΤΟ PC.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home