Κυριακή, Οκτωβρίου 18, 2009

To μωρό της διασημότητας

Το βράδυ που ανακοινώθηκε η σύνθεση της κυβέρνησης ο Παύλος Τσίμας ανέλυε την πρόταση Παπανδρέου προς τους Οικολόγους για την ανάληψη του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Η πρόταση ουδέποτε είχε γίνει, αλλά τα κοκόρια του Γιώργου γεννάνε τόσο αυτή την περίοδο, που του πιστώνεται ως πράξη πολιτικής τόλμης ακόμη και η δεύτερη πιο πετυχημένη φάρσα του αιωνίως χαρά γεμάτου Θανάση Λάλα (η πρώτη ήταν βέβαια η εκπομπή του για το περασμένο μουντιάλ). Με αφορμή λοιπόν την άρνηση Χρυσόγελου, ο Τσίμας επικαλέστηκε μια φράση του Λένιν (δεν μπορώ να την βρω στο google, αλλά για τον Βλαδίμηρο Ίλιτς Ουλιάνωφ εδώ στην Ελλάδα είμαστε από μια ηλικία και πάνω καλύτερα ενημερωμένοι από κάθε αντιδραστικό ψαχτήρι), που λέει περίπου ότι στις 12 παρά 5 θα είναι πολύ νωρίς και στις 12 και 5 θα είναι πολύ αργά: για όλα υπάρχει ένα τάιμινγκ.
Κι όταν δεν υπάρχει τα πράγματα αρχίζουν να μπερδεύονται: ένας Αμερικάνος που θα βραβευθεί στην Ευρώπη πολύ -μα πάρα πολύ- πρόωρα και ένας Ευρωπαίος που η Αμερική κατορθώνει να συλληφθεί στην Ευρώπη, πολύ -μα πάρα πολύ- καθυστερημένα. Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στον Ομπάμα χωρίς να κάνουμε υπομονή 8 χρόνια («μηδένα προ του τέλους της θητείας του νομπέλιζε») και ο Ρομάν Πολάνσκι συλλαμβάνεται στην Ελβετία προκειμένου να εκδοθεί στις ΗΠΑ, με 32 χρόνια καθυστέρηση. Εκτός αν το Νόμπελ απονέμεται όχι για ό,τι έχεις κάνει, αλλά για ό,τι δεν πρέπει να κάνεις. Εκτός και αν η σύλληψη για αδίκημα του 1977 (και ενώ έχεις φτάσει 76 ετών και ενώ τρεις δεκαετίες τώρα δεν είναι ότι δεν ταξίδευες σε κράτη που θα μπορούσες να συλληφθείς), γίνονται όχι ότι για ό,τι έχεις κάνει, αλλά για ό,τι είσαι. Και τι είσαι; Διάσημος.
Μα είσαι και φυγόδικος; Μα είσαι και καταδικασμένος για παράνομη σεξουαλική συνεύρεση με ανήλικη; Ναι, είσαι κι αυτά. Αλλά αν δεν ήσουν διάσημος, δεν φαίνεται ιδιαίτερα πιθανό να ασχολούνταν ακόμη μαζί σου, καθώς εικάζει κανείς ότι τα 32 αυτά χρόνια που μεσολάβησαν θα προέκυψε ένας άλφα φόρτος εργασίας, που θα έπαιρνε το μυαλό της Πολιτείας της Καλιφόρνια από την υπόθεσή σου. Και πράγματι δεν έχουν στην Καλιφορνια διωκτικές αναδουλειές, αφού πρόσφατα διατάχθηκε η πρόωρη αποφυλάκιση 40.000 κρατουμένων επειδή οι φυλακές έχουν φουλάρει.
Η μάχη ανάμεσα στην τυφλή κυρία με τη ζυγαριά και στην εκτυφλωτική κυρία με τα φλας είναι ανισοβαρής: όποτε η Δικαιοσύνη πρέπει να συμπορευθεί με τη Διασημότητα, είναι τελικά η δεύτερη που θα επιβάλλει τους δικούς της όρους στης πρώτη. Στην υπόθεση Ο Τζέι Σίμπσον το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν ήταν η αθώωσή του, αλλά αυτή καθαυτή η υπόθεση. Όχι η ετυμηγορία, αλλά η δίκη. Οι εκπομπές του Λάρι Κινγκ ασχολούνταν μήνες ατελείωτους αποκλειστικά με τη δίκη, καθρεφτίζοντας το βαθμό αλλοτρίωσης μιας κοινωνίας, που έχει χάσει κάθε αίσθηση του μέτρου.
Στο ντοκιμαντέρ «Roman Polanski: Wanted and Desired» βλέπουμε ότι επιδίωξε και ανέλαβε την υπόθεση δικαστής που είχε δικάσει στο παρελθόν πολλές υποθέσεις διασήμων. Ένας δικαστής που έφτασε να δώσει συνέντευξη Τύπου. Ένας δικαστής που έλεγε στους δικηγόρους να δίνουν παράσταση και τους ανακοίνωνε εκ των προτέρων τι είχε αποφασίσει και πώς θα το περνούσε στον Τύπο, το οποίο ήταν η μόνη του έγνοια. Ο συνήγορος του Πολάνσκι κατορθώνει τελικά να βγάλει το δικαστή από την υπόθεση και χρόνια μετά ξαναφέρνει την υπόθεση ενώπιον νέου δικαστή. Ο νέος δικαστής είπε ότι το θέμα θα λήξει και ο Πολάνσκι θα πάψει να καταζητείται, αλλά υπό έναν όρο: η δίκη να καλυφθεί τηλεοπτικά. Ο Πολάνσκι αρνήθηκε.
Ο μιντιακός κανιβαλισμός του διάσημου που θα εμπλακεί σε δικαστική υπόθεση είναι η προεξόφληση της τιμωρίας του, ιδιαίτερα αν τελικά καταφέρει λόγω των πανάκριβων δικηγόρων του να έχει επεικέστερη μεταχείριση. Γιατί πράγματι μπορεί να έχει επιεικέστερη, όπως μπορεί να έχει και αυστηρότερη. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα έχει την ίδια: θα σκαλιστεί κάθε πτυχή της υπόθεσής του κι όλα θα μπουν στο μικροσκόπιο. Κι αν το 32 χρόνια μετά καθιστά στη συγκεκριμένη περίπτωση το χρόνο σκανδαλώδη, ακόμη πιο σκανδαλώδης είναι ο χρόνος και το ενδιαφέρον που επενδύεται σε κάθε διάσημη υπόθεση, όταν συγκριθεί με το χρόνο και το ενδιαφέρον που επενδύεται στις άσημες.
(Κείμενο γραμμένο για το «SMS» της «SportDay»)

28 Comments:

At 10/18/2009 11:16:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Η πρόταση έγινε, αλλά στη Βασιλάκου. Αυτή θεώρησε οτι πρέπει να ρωτήσει το (εδώ) κόμμα της. Το ρώτησε - και τη συνέχεια την ξέρεις...

Ένας φίλος

 
At 10/19/2009 01:24:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Όταν έγραφα το κείμενο, είχα περιλάβει και διευκρινιστικό κομμάτι που έλεγα ότι η αληθινή πρόταση ήταν σε άλλο στέλεχος των Οικολόγων (όχι στον Χρυσόγελο) και ήταν για Υφυπουργείο. Μετά όμως το έβγαλα για λόγους χώρου (και φοβάμαι να πω και ύφους). Ωστόσο είναι διαφορετικό να ακούς ότι ανατέθηκε στους Οικολόγους το Υπουργείο (άρα και κατά τεκμήριο η συνολική ευθύνη για το περιβάλλον) και διαφορετικό να είχαμε ακούσει ότι προτάθηκε σε συγκεκριμένο στέλεχος Υφυπουργείο, γεγονός που ενδεχομένως θα σήμαινε και σε μεγάλο βαθμό διακοσμητικό ρόλο ή ρόλο οικολογικού άλλοθι. Βέβαια από την άλλη η πρόταση σε Χρυσόγελο μπορεί να ήταν φάρσα, αλλά η απάντηση ήταν καθ΄όλα σοβαρή, άρα από την φάρσα η εικόνα του Γιώργου μπορεί να φάνηκε ακόμα καλύτερη, η εικόνα των Οικολόγων όμως που αρνήθηκαν παρουσιάστηκε ακριβής.
Εάν όμως ήταν επιλογή μου να μη χωρέσω στο κείμενο την διευκρίνιση για τους Οικολόγους, ήταν εντελώς λάθος ότι στη φράση για το τάιμινγκ μπέρδεψα τον Μάο με το Λένιν (δηλαδή ήταν του Λένιν αλλά μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι ο Τσίμας είπε ότι ήταν του Μάο).
Λάθη είμαστε, ανθρώπους κάνουμε :(

 
At 10/19/2009 02:32:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ναι αλλά και για τον Πολάνσκι είσαι λάθος. Συνέχεια διαβάζω για "κρύες" υποθέσεις στην αμερική, που τις ψάχνουνε 30 και 40 χρόνια μετά, χωρίς να είναι κανένας διάσημος. Και για κανέναν δεν συλλέγονται υπογραφές ενώ είναι ένοχος

 
At 10/19/2009 03:08:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Oκ, στην περίπτωση που έχεις δίκιο και που αυτό συμβαίνει συνέχεια στην Αμερική, τότε είμαι λάθος λέγοντας ότι εξακολουθούν και τον κυνηγάνε επειδή είναι διάσημος. Αλλά το κείμενο εσένα σου φάνηκε ότι παίρνει θέση κατά του Πολάνσκι; Αν ήθελα να γράψω εναντίον του Πολάνσκι αυτά θα έγραφα;

 
At 10/19/2009 08:10:00 π.μ., Blogger Snowball said...

Δύσμοιρε Πολάνσκι , τι σου 'μελλε να πάθεις...
Και τι έκανες, ένα ανήλικο κωλαράκι "χάιδεψες"...
Σιγά τα ωά...

 
At 10/19/2009 12:17:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

snowball really?
γουάου και γαμώ τις οπτικές, τρομερή ηθική!

 
At 10/19/2009 12:39:00 μ.μ., Blogger gasireu said...

''A grand jury decided to charge him with rape by use of drugs, perversion, sodomy, lewd and lascivious act upon a child under fourteen, and furnishing a controlled substance to a minor.''

''In an effort to preserve the child's anonymity, Geimer's attorney was reported to have helped arrange a plea bargain which Polanski accepted, and, under the terms, five of the initial charges were to be dismissed.''

''He pleaded guilty to the lesser charge of engaging in unlawful sexual intercourse, a charge which is synonymous under Californian law with statutory rape.''

η τυφλή κυρία είναι και λίγο περίεργη όταν (τότε) για να κρατήσει ανώνυμο το θύμα μετατρέπει ένα ποινικό αδίκημα άλλου είδους σε ένα σαφέστερα ελαφρύτερο αλλά ''ηθικά'' διαφορετικής φύσης.

αν δεν υπήρχε η διασημότητα τώρα δεν θα μιλάγαμε για τον Πολάνσκι, θα είχε διαγραφεί από το χάρτη...

 
At 10/19/2009 04:27:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Στην συγκεκριμένη υπόθεση αν δεν υπήρχε η διασημότητα δεν θα υπήρχε από την αρχή η συγκεκριμένη υπόθεση.
Η κοπέλα (ή αν θες να πούμε το κορίτσι, το κορίτσι) βρέθηκε στη βίλα του Νίκολσον μόνη της με τον Πολάνσκι προκειμένου να τη φωτογραφήσει για κάποιο περιοδικό.
Από εκεί και πέρα η κουβέντα θα γίνει πραγματικά άχαρη και θα γίνει αυτό που θα γινόταν αν γινόταν και δίκη: να αρχίσουμε να εξετάζουμε το τι και το πως της κοπέλας (ή του κοριτσιού).
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πολάνσκι καλώς έκανε ό,τι έκανε, αυτό σημαίνει ότι κατά τη δική μου οπτική θεώρηση το να κάνει σεξ ένας σαρανταπεντάρης με μια δεκατριάχρονη μπορεί να είναι κάτι ελεεινό, αλλά δεν είναι απαραίτητα και άνευ ετέρου κάτι ελεεινό. Το αν είναι ελεεινό (και ιδιαίτερα ο βαθμός της ελεεινότητάς του) εξαρτάται από τις ειδικότερες συνθήκες της κάθε περίστασης.

 
At 10/19/2009 04:50:00 μ.μ., Blogger gasireu said...

τα πάνω είναι αποσπάσματα από τη δίκη, ξέρεις δεν τα υπέθεσα εγώ...διάβασε τα λίγο προσεχτικά αν θες...
από πότε κοπέλα λέγεται το παιδί της 2ας Γυμνασίου, μερικά κορίτσια δεν έχουν καν περίοδο αν δεν κάνω λάθος!
On March 11, 1977, Polanski was arrested and charged with a number of offenses against a thirteen-year-old, Samantha Geimer, during an incident the day before at the Hollywood home of actor Jack Nicholson. Geimer testified that Polanski gave her a combination of champagne and quaaludes, a sedative drug and muscle relaxant, and despite her repeated protests and being asked to stop, he performed oral sex, intercourse and sodomy upon her.A grand jury decided to charge him with rape by use of drugs, perversion, sodomy, lewd and lascivious act upon a child under fourteen, and furnishing a controlled substance to a minor.

θες να πεις το κοριτσάκι ήταν απλά ψεύτρα, δεν υπήρχαν αποδείξεις και ένα ολόκληρο δικαστήριο ΑΡΧΙΚΑ είπε ότι έλεγε αλήθεια, επειδή ο Πολάνσκι ήταν διάσημος;
αν ήταν κάθε 13χρονο που βρισκόταν σε λάθος χώρο να πάθαινε τα χειρότερα, πάλι δεν θα μιλάγαμε τώρα...
το πόσο ελεεινό είναι το είπε το δικαστήριο, εμένα μου περισσεύει ο νόμος...

 
At 10/19/2009 05:06:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

άλλο το να γράφει κανείς ζειμπέκικο για τον Κοεμτζή κι άλλο μπλουζ για τον Πολάνσκι

η παιδεραστία είναι παιδεραστία, βαθμοί και κατηγορίες ελεεινότητας δεν χωράνε στο θέμα, ας μη το στρογγυλεύουμε άλλο

Κ.Κ.Μ.

 
At 10/19/2009 05:09:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Όχι, αν ήθελα να πω ή να υπονοήσω ότι «το κοριτσάκι» ήταν ψεύτρα θα το έλεγα ή θα το υπονοούσα.
Είπα και υπονόησα ότι αν θελήσει κανείς να υπερασπιστεί τον Πολάνσκι θα αναγκαστεί να ενοχοποιήσει ηθικά (εντός χιλιάδων εισαγωγικών οι δύο αυτές λέξεις) το κοριτσάκι. Οπότε το να μη θέλει ο δικηγόρος της να γίνει η δίκη είχε και ακριβώς αυτή την έννοια.
Επίσης λέω ακριβώς αυτό που λες κι εσύ: ότι όπως μερικά κορίτσια δεν έχουν καν περίοδο, υπάρχουν άλλα κορίτσια που έχουν και περίοδο και μπορεί να έχουν κάνει και σεξ και να μη το θεωρούν κάτι αποτρόπαιο, αλλά μέχρι και κάτι όμορφο.
Από εκεί και πέρα τα Sodomy και τα Perversion αν εσένα σου αρέσουν ως ποινικές κατηγορίες, εμένα δεν μου αρέσουν.

 
At 10/19/2009 05:10:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

KKM, καταλαβαίνω τι λες και το σέβομαι, απλά διαφωνώ.

 
At 10/19/2009 05:24:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Επίσης, δεν λέω ότι είναι ακριβώς συγκρίσιμα τα μεγέθη. Υπάρχουν όντως δυο τρεις ουσιώδεις διαφορές. Πάντως στο μυαλό μου έρχεται λίγο και η υπόθεση Κορκολή.

 
At 10/19/2009 07:53:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Gasireu το δικαστηριο δεν ειπε ποτε οτι η μικρη ελεγε αληθεια.
Αλλο "charged" κι αλλο "convinced".

Σχετικα με τα περι περιοδου τωρα ριξε μια ματια εδω
εδω, ειναι η μικρη οπως ηταν τοτε.

 
At 10/19/2009 08:01:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Επισης, σε αντιθεση με τον old boy, εγω δεν καταλαβα τι λεει ο ΚΚΜ, καποιος που σκοτωσε 7 ατομα για μια παραγγελια (και δεν ειναι γνωστος για τιποτα αλλο εκτος απ'αυτο) αξιζει το ζειμπεκικο του αλλα του Πολανσκι του πεφτει πολυ το μπλουζ?

 
At 10/19/2009 08:19:00 μ.μ., Blogger gasireu said...

Ε αυτό εννοώ και γω. Φυσικά charged, αλλά ξέρετε ότι charged δεν είναι για πλάκα και δεν έκατσε να δικαστεί να δούμε.
Αν δικαζόταν ήταν τελειωμένος, όπως ήταν και ειδικά για την Αμερική.
Ο Κορκολής ήταν άλλο θέμα, είχε την προβολή και διαπόμπευση, ενώ το χοντρό κομμάτι της υπόθεσης υπαινίχθηκε χωρίς να υπάρχουν καν κατηγορίες.
Επίσης ο δικηγόρος επέλεξε να μην βιάσει άλλο μέσα στην αίθουσα το κορίτσι η υπεράσπιση και αυτό θεμιτό και προς σκέψη.
Ανώνυμε η φωτογραφία δεν μου δείχνει γυναίκα και δε αξιογάμητη, συνεχίζει να μου δείχνει κορίτσι, λες να έχω πρόβλημα;

 
At 10/19/2009 08:28:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Όχι, Gasireu, δεν την ξέρεις καλά την υπόθεση. Υπήρξε δικαστικός συμβιβασμός και το αδίκημα το οποίο τελικά έμεινε είναι το αδίκημα της «παράνομης σεξουαλικής συνεύρεσης με ανήλικη». Είναι σαν να κατηγορείσαι εσύ με πέντε αδικήματα να καταδικάζεσαι για ένα ελαφρύτερο και εγώ να συνεχίζω να επικαλούμαι εις βάρος σου τα πέντε με τα οποία κατηγορήθηκες.
Έφυγε γιατί ο δικαστής -όπως δείχνει το ντοκιμαντέρ τουλάχιστον- ήταν media freak, μια έλεγε έτσι στους συνηγόρους μια έλεγε αλλιώς και προσπάθησε καθ' υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του να επιτύχει την απέλαση του Πολάνσκι, «απειλώντας» ότι αν δεν δεχθεί θα τον καταδικάσει σε πολυετή φυλάκιση.

 
At 10/19/2009 11:02:00 μ.μ., Blogger gasireu said...

προφανώς δεν κατάλαβες τι είπα...
οκ, αλλάζουμε το δεν τον έκατσαν να τον δικάσουν...

 
At 10/20/2009 10:31:00 π.μ., Anonymous ???? said...

ΑΝ οι "άλλοι" κυνηγάνε τον Πολάνσκι επειδή είναι διάσημος, "εμείς" τον υπερασπιζόμαστε επίσης επειδή είναι διάσημος;

 
At 10/20/2009 01:34:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Eπειδή είναι διάσημος ασχολούμαστε. Τον υπερασπιζόμαστε (που δεν τον υπερασπιζόμαστε δηλαδή, απλά τον βλέπουμε με μια κατανόηση ή δεν σπεύδουμε να συμμετάσχουμε στο λιθοβολισμό) όχι επειδή είναι διάσημος αλλά επειδή είναι μεγάλος σκηνοθέτης. Αν ήταν ακροδεξιός βουλευτής ή μεγαλοεπιχειρηματίας φοβάμαι ότι κι η δική μου οπτική γωνία θα ήταν διαφορετική. Όχι εσκεμμένα βέβαια, αλλά κάπως έτσι θα ήταν.

 
At 10/20/2009 04:19:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Το Κύρος με το οποίο
είναι χτισμένα
τα πρόσωπα και τα πράγματα,
μαζί με το Μυστήριο και το Θαύμα ,
καταδυναστεύουν την ελεύθερη
ανάπτυξη της κριτικής σκέψης
των ανθρώπων.
ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ

Ο νόμος είναι σαν τον ιστό της
αράχνης. Τα μεγάλα έντομα τον
διαπερνούν ενώ τα μικρά πιάνονται.
ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ

 
At 10/20/2009 06:54:00 μ.μ., Blogger geros said...

Δε χρειάζεται να ήταν ούτε ακροδεξιός ούτε μεγαλοεπιχειρηματίας για να διερωτηθούμε πάνω στα όρια της ανεκτικότητας μας, και ένας πετυχημένος σκηνοθέτης ή ηθοποιός να ήταν που δε θα φερε όμως την ταμπέλα του ποιοτικού, τότε όλοι αυτοί που υποστηρίζουν το "θύμα" Πολάνσκι θα κανιβαλίζαν πάνω από τον εμπορικό, το δημιούργημα του Χόλιγουντ παιδεραστή.

Προφανώς μέσα στα μυάλα μας σκεφτόμαστε μόνο με απλοικά δίπολα, όπου ένας όντως καλός καλλιτέχνης δεν μπορεί να είναι ένοχος για μία πράξη που απευθύνεται αποκλειστικά σε κατακάθια της κοινωνίας αυτής.

 
At 10/21/2009 08:33:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ανώνυμε, όχι , εννοώ πως ακόμη και για serial killers γράφτηκαν και τραγουδήθηκαν πολλά αλλά για παιδεραστές όχι, το θέμα υπερβαίνει τις αν(τ)οχές του DNA μας (ή του δικού μου ελαττωματικού, τουλάχιστον)

Κ.Κ.Μ.

 
At 10/21/2009 10:16:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Είναι θέμα ταμπού με την επίσημη έννοια του όρου. Δεν είναι και τυχαίο τι παθαίνουν αυτά τα άτομα στη φυλακή και ιδιαίτερα ο κοντός σκηνοθέτης δεν νομίζω να την πάλευε!

 
At 10/21/2009 12:39:00 μ.μ., Anonymous ποσο θλιβερο για τους straight να μην ειναι gay said...

νομιζω οτι την φραση την ειχε πει ο χιτλερ.

και σε μεταφραση παει καπω ετσι

12:12 ειναι πολυ νωρις
12:16 ειναι πολυ αργα
εγω θα αποχωρησω στις 12:14

εκτος και αν το εγω θα αποχωρησω ειναι μονο του χιτλερ και το πρωτο ειναι του λενιν

ετσι για την ιστορια δηλαδη

 
At 10/21/2009 02:30:00 μ.μ., Anonymous Κρυστάλλης said...

O σημερινός Πολάνσκι μάλλον δεν έχει καμία σχέση με τον άνθρωπο που ήταν 32 χρόνια πριν. Τότε πάλευε ακόμη με τα φαντάσματα της δολοφονίας της γυναίκας του, τα ναρκωτικά και τον δημιουργικό του οίστρο. Τώρα είναι ένας γερασμένος σκηνοθέτης. Ο άνθρωπος που τιμωρείται είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος από τον θύτη. Το ερώτημα είναι, η δικαιοσύνη αποβλέπει μόνο στην εκδίκηση; Και εν ονόματος τίνος, όταν το ίδιο το θύμα τον έχει συγχωρήσει και προτιμά να κλείσει η υποθέση; Αν η δικαιοσύνη αποβλέπει στο σωφρονισμό, δεν νομίζω να υπάρχει πιο σωφρονισμένος άνθρωπος από τον Πολάνσκι. Θα συμφωνήσω με τον old-boy ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση συγκρούονται πλέον ιδέες και όχι άτομα.

 
At 10/21/2009 04:25:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Γέρο, έχεις σε μεγάλο βαθμό δίκιο. Αλλά ίσως έχω κι εγώ ένα βαθμό δίκιου αν υποστηρίξω ότι τελικά εκείνο που ενδιαφέρει και εξάπτει τα (καλώς νοούμενα) πάθη είναι το ποιά θέση θα πάρει ο καθένας για τον Πολάνσκι. Το κείμενο ας πούμε συνειδητά προσπάθησε με αφορμή την υπόθεση Πολάνσκι να εστιάσει σε ένα γενικότερο ζήτημα: το τι γίνεται όταν έρχονται στη δικαιοσύνη υποθέσεις διασήμων. Αλλά αυτό ίσως επειδή δεν εξαντλείται σε απλουστετικά δίπλα λίγο μας συγκινεί. Μόλις μου είπε κάποιος για τον Πολάνσκι και μόλις του απάντησα ότι αν ήθελα να γράψω κατά του Πολάνσκι άλλα θα έγραφα στο κείμενο, μόλις δηλαδή η υπόθεση πήγε στα δίπολα, τότε η συζήτηση άναψε.

 
At 10/23/2009 11:55:00 π.μ., Blogger Rodia said...

Νομίζω ότι στις ΗΠΑ οι δικαστές εκλέγονται...
Αν συμβαινει αυτο, εξηγείται η εμμονη τους να εκτιθενται στα τηλεοπτικα μεσα. Να τους βλεπουν οι ψηφοφοροι τους!!!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home