Κυριακή, Μαρτίου 01, 2009

O νευρικός κλονισμός της βαρύτητας

Τελευταία μέρα των αποκριών σήμερα και θυμάμαι μια παιδική φωτογραφία μου που είχα ντυθεί Ρομπέν των Δασών. Ωστόσο, αν με ρωτούσες τότε τι είχα ντυθεί, δεν θα σου απαντούσα Ρομπέν των Δασών, αφού χρειάστηκε να περάσουν μερικά χρόνια ακόμη για να συνειδητοποιήσω ότι είχα παρακούσει και ότι ο κύριος με τα πράσινα κολάν λεγόταν Ρομπέν των Δασών και όχι Ρομπέρτον Δασόν. Αλλά αν ο Βασίλης Παλαιοκώστας δεν ήταν ο Έλλην Ρομπέρτον Δασόν και ήταν ο Έλλην Ζορό, τότε αναπόφευκτα το ελικόπτερο του σε κάθε καινούρια πτήση πάνω από τον Κορυδαλλό θα άφηνε στον αέρα και το σημάδι του. Και, ακόμη πιο αναπόφευκτα, ένα ελικόπτερο που κάνει Ζ δεν θα μπορούσε παρά να ονομάζεται Ζελικόπτερο.
Το Ζελικόπτερο όμως δεν είναι αποκύημα φαντασίας αλλά πραγματικότητας, μιας πραγματικότητας σχεδόν φανταστικής βέβαια, αφού η χωρητικότητά του είναι πρωτοφανής, καθώς εδώ και χρόνια έχουν επιβιβαστεί επάνω του «χιλιάδες φίλοι» και πετούν όχι στα σύννεφα αλλά από τίτλο σε τίτλο, κινούμενα από μια δύναμη που φαίνεται να μην έχει σταματημό.
Ωστόσο φυσικά και θα έχει κάποτε σταματημό, φυσικά και υπάρχουν όρια στη δύναμη που κινεί το Ζελικόπτερο. Αντίθετα, υπάρχουν δυο δυνάμεις που δεν έχουν όρια, δυο δυνάμεις που φαίνεται να μην μπορεί να τους αντισταθεί τίποτα. Αναφέρομαι φυσικά στη δύναμη που τραβά τον Παλαιοκώστα πάνω από το έδαφος όταν βρίσκεται στην περιοχή του Κορυδαλλού και στη δύναμη που ρίχνει στο έδαφος το Ντιόγο όταν βρίσκεται στην μικρή περιοχή των αντιπάλων. Φαντάσου να συγκεντρώσεις αυτές τις δυο αντίθετης φοράς υπερδυνάμεις στον ίδιο χώρο. Να πάει, ας πούμε, ομάδα επιλέκτων της Σούπερ Λίγκα να παίξει παιχνίδι φιλανθρωπικού σκοπού εναντίον των φυλακισμένων στις φυλακές του Κορυδαλλού, να έχει ξαναφυλακιστεί ο Παλαιοκώστας και να παίζει μαν του μαν τον Ντιόγο στην μικρή περιοχή.
Οι επίλεκτοι κερδίζουν κόρνερ. Παλαιοκώστας και Ντιόγο αλληλοαγκαλιάζονται, ενώ από πάνω ακούγονται οι γνωστοί έλικες. Μια υπερδύναμη που σε τραβά πάνω από τη γη και μια υπερδύναμη που σε τραβά κάτω στη γη συγκρούονται. Ποιά θα αποδειχθεί ισχυρότερη; Ακούγεται το τζιγκλ της ζώνης του Λυκόφωτος.
Η βαρύτητα παθαίνει νευρικό κλονισμό, με αποτέλεσμα: α) να πέσει στο έδαφος το ελικόπτερο και β) Ντιόγο και Παλαιοκώστας να αρχίζουν να ίπτανται αγκαλιά. Ο Ντιόγο τα έχει χαμένα και αφήνει τον μακράν πιο έμπειρο στον ενάεριο χώρο μαντουμανδόρο του να τον οδηγήσει όπου νομίζει. Πετούν για ώρες μέχρι που η ατμόσφαιρα αρχίζει να γκριζάρει. «Τι είναι εδώ;», ρωτά θορυβημένος ο Ντιόγο. «Πλησιάζουμε στα Ίμια», του εξηγεί ο Παλαιοκώστας. «Είναι γκρίζα ζώνη, πιο γκρίζα κι από αυτήν που έπαιξε στο τέλος του τελικού ο Γιαννάκης, ο κολλητός φίλος του Ρομπέρτον Δασόν».
Φτάνοντας στο πανέμορφο νησί των Ιμίων το ζευγάρι προσγειώνεται. «Εδώ είμαι απολύτως ασφαλής», λέει ο Παλαιοκώστας. «Δεν θα τολμήσει να με πειράξει κανείς. Δεν θα κάνουν και πόλεμο για πάρτη μου». «Κι εγώ; Με έχεις απαγάγει;», τον ρωτάει ο Ντιόγο. «Όχι. Είσαι ελεύθερος να φύγεις». «Πώς να φύγω;» «Μπροστά σου είναι θάλασσα. Κάνε αυτό που αγαπάς: βούτα».
Ο Ντιόγο βουτά. Μετά από ατελείωτο κολύμπι αποβιβάζεται στο Φάληρο. Ο Κώστας Σημίτης ευχαριστεί τους Αμερικανούς που δεν έγινε πόλεμος κι ο Κώστας Καραμανλής ευχαριστεί τους Καστοριανούς που έβγαλαν παλικάρι σαν τον Διαμαντίδη. Ο Ντιόγο μπαίνει στα αποδυτήρια του Καραϊσκάκη. Είναι μέρα και ώρα αγώνα. «Κόουτς, πρώτα πέταξα πάνω από την μισή Ελλάδα και μετά κολύμπησα καπάκι κι όλο το Αιγαίο. Είμαι κάπως κουρασμένος». Ο Βαλβέρδε κοιτά απέναντί του και βλέπει τους ξεκούραστους Μήτρογλου και Ντάρμπισάιρ. «Καλά, θα σε βάλω και παίξε όσο αντέξεις. Κάνε ένα μπάνιο πρώτα να φύγουν τα αλάτια».
Ο Ντιόγο παίρνει το σαμπουάν και θυμάται την Κέιτ Γουίνσλετ, που είπε ότι μικρή σήκωνε το σαμπουάν σαν να είναι όσκαρ. Ονειρεύεται ότι πήρε το όσκαρ κι αυτός για το «Σλαμντιόγ Μιλιονέρ»: νεαρός από τις φαβέλες θέλει να γίνει και γίνεται εκατομμυριούχος, με αμέσως επόμενο στόχο να συμπληρώσει το ένα εκατομμύριο βουτιές και να του απονεμηθεί το ειδικό βραβείο «Γιώργος Καραγκούνης».
(Κείμενο γραμμένο για το «SMS» της «SportDay»)

14 Comments:

At 3/01/2009 05:01:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

malakia

 
At 3/01/2009 09:54:00 π.μ., Blogger Dreamon said...

Δεν είναι κακό.

 
At 3/01/2009 10:07:00 π.μ., Anonymous thiv said...

Απολαυστικό!

Άντε καλή Σαρακοστή και καλή Ανάσταση!

 
At 3/01/2009 10:38:00 π.μ., Blogger vg.92 said...

Όχι και από τα καλύτερά σου, αλλά αφού δεν πλήρωσα ενάμισι ευρώ να το διαβάσω δεν παραπονιέμαι κιόλας.
Ωραία ταινία btw αυτή της φωτογραφίας, μικρός την είχα δει πάνω από 10 φορές :/

 
At 3/01/2009 11:54:00 π.μ., Anonymous anasthod said...

πολύ ωραίο, ο old-boy ως story teller, ένας Dylan της αθλητικής δημοσιογραφίας. Αν αγόραζα αθλητικές εφημερίδες, είμαι βέβαιος πως θα ήμουν φανατικός αναγνώστης της στήλης του. Έχω αναρωτηθεί κάμποσες φορές γιατί οι δημοσιογράφοι ως και ελεύθεροι επαγγελματίες που είναι, δεν διατηρούν ένα domain - ακόμη και με static ip - αντί ιστολογίου με πιο οργανωμένο και καλαίσθητο αρχείο των άρθρων τους, διαφημιστική παρουσία των εταιρικών οντοτήτων με τις οποίες συνεργάζονται κ.λπ., αξίζει τον κόπο για επαγγελματίες και το κόστος είναι προσιτό, ενώ οι δυνατότητες επέκτασης και διαχείρισης κατα πολύ σημαντικότερες από αυτές που παρέχει ένα ιστολόγιο. Anyway, καλή άνοιξη, καλό μήνα.

 
At 3/01/2009 06:39:00 μ.μ., Anonymous greektrick said...

Καλά το ξεκίνησες, αλλά μετά το χάλασες. Mήπως κουράστηκες από τα συνεχή ματς? :-))

 
At 3/02/2009 01:09:00 π.μ., Anonymous πίτ said...

Τι εγινε στο 91' του ντερμπι ρε παιδια;

 
At 3/02/2009 03:52:00 μ.μ., Blogger ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) said...

Μικρός είχα ντυθεί "βασιλιάς της τράπουλας" και μου άρεσε πολύ, βρίσκω όμως τραβηγμένο να συγκρίνεις τον παλαιοκώστα, ένα απλό εγκληματία, με τον Ρομπέν των Δασών που έκλεβε για να δίνει τα χρήματα στους φτωχούς.

 
At 3/02/2009 04:01:00 μ.μ., Blogger gasireu said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 3/02/2009 04:08:00 μ.μ., Blogger gasireu said...

Σλαμντιόγ Μιγιονέρ είναι το σωστό και για να ήσουν φουλ του άσσου μέσα, ο Ντίογο έπρεπε κατά την ανάληψη να κάνει πιρουέτα, όπως και βουτάει με στριφογυριστή βουτιά μπροστοτούμπα...χα χα...
Βάλε κανένα λινκ στο ειδικό βραβείο Καραγκούνης χα!

 
At 3/02/2009 08:37:00 μ.μ., Blogger τζόνι τουρτούρας said...

Gasireu,

μια και μιλάμε για βουτιές, δες εδώ πώς οργώνονται από επαγγελματίες του είδους τα βάθη των τερέν:

http://www.youtube.com/watch?v=8-as71io1lU

:-) :-)) :-))

 
At 3/02/2009 08:45:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Πιτ, ο Τρύφων χτυπάει πάντα δύο φορές.

 
At 3/02/2009 08:49:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Τhiv, αντεύχομαι :)
Iωάννη Κ, μα δεν τον βάφτισα εγώ Ρομπέν, αυτό είναι το παρατσούκλι του.
Gasireu, Μιγιονέρ γιατί; Επειδή είναι μυγιάγγιχτος;

 
At 3/03/2009 03:53:00 μ.μ., Blogger κι εκείνος που σωπαίνει θα χαθεί θα χαθεί said...

Δεν ξέρει κανένας, στην ύπαρξη μέσα, εκείνος που αισθάνεται ασφαλής επειδή αντικείμενα θέλει, τι πράμα είναι. Μην είναι του οίνου σειόμενη αμυαλιά; Λέω -βεβαίως- περίστροφο της βροχής τον βράχο και ξεμυαλίζομαι κ' εγώ με τα δελφίνια στα ρηχά και αν τύχει η άνθρωπος να θέλει πατατάκια, Τσακίρης εγώ λέω, τσάκισμα και λαουδάρος, νυχθημερών υπόγειο και μέρα κάτω από τον άνηθο.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home