Παρασκευή, Οκτωβρίου 17, 2008

Μέσα είχε έλατα

~~~
Ντάλα μεσημέρι, με τον ήλιο να καίει και το θερμόμετρο στους 27, στην είσοδο του καταστήματος αναβόσβηνε μεγαλοπρεπώς το χριστουγεννιάτικο αστέρι. Μέσα είχε έλατα.
~~~
Πριν δυο εβδομάδες η Lifo είχε ένθετο το «Κοντροσόλ στο Χάος». Τώρα ένα διαφημιστικό του «Ηaig». Και υπάρχει μια αισθητική συγγένεια των δύο ενθέτων, που για μια ακόμη φορά αποδεικνύει -μεταξύ διαφόρων άλλων πάντως- ότι η αισθητική μπορεί να μην είναι το πρόβλημα της διαφήμισης, είναι όμως το απώτατο όριό της.
~~~
Μπακ ιν δε ντέις, μεγαλώναμε με κασέτες του Χάρρυ Κλυν. Όλη αυτή η κολοκυθιά που παίζουν τα κόμματα με την Εξεταστική και την Προανακριτική Επιτροπή, παραπέμπει ευθέως στην ένδοξη μονομαχία Γκαούτσο Κώτσου και Αντρίκου ντελ Πάσο:
Αντρίκο: Κρασί.
Γκαούτσο: Τεκίλα, Τεκίλα, Τεκίλα
Αντρίκο: Καλά, ας πιούμε Τεκίλα.
Γκαούτσο: Όχι, κρασί θα πιούμε. Τώρα θέλω κρασί.
~~~
Δεν έχω διαβάσει το «Περί Τυφλότητος» του Σαραμάγκου, αλλά η ταινία προσπαθώντας να μην εκφυλιστεί σε ταινία «είδους», χάνει με ένα σμπάρο όλα τα τρυγόνια της, αφού τελικά ούτε το σασπένς μιας περιπέτειας έχει, ούτε κατορθώνει να μεταφέρει το αλληγορικό βάθος που (εικάζω πως) έχει το βιβλίο. Μένουν μόνο τα πολύ ενδιαφέροντα και ατμοσφαιρικά παιχνίδια της κάμερας με το φως και το σκοτάδι, καθώς κι η αίσθηση πως μια εσχατολογική ταινία είναι προτιμότερο να στηρίζεται σε μια συμπαγή και απλή πρώτη ύλη αναπτύσσοντάς την κινηματογραφικά, όπως έκανε ο Ντον Μακ Κέλαρ στην «Τελευταία Νύχτα του Κόσμου», παρά σε πολυσύνθετους λογοτεχνικούς στοχασμούς, που ο Μακ Κέλαρ απέτυχε παταγωδώς να μετατρέψει σε σενάριο, παίρνοντας έτσι στο λαιμό του και τον Μεϊρέγιες, που προσπάθησε να χτίσει παλάτι στην άμμο.
~~~
Κι αφού ο αγγλικός τίτλος της ταινίας είναι «Blindness», ας κλείσω συνειρμικά αυτό το ξεκουραστικό από τη δούλεψη της τέχνης μου ποστ, με ένα αγαπημένο τετράστιχο:

8 Comments:

At 10/17/2008 10:33:00 μ.μ., Blogger greek-GAYLOLITA said...

Love is storm (και ματια ερμητικα ανοιχτα:)

 
At 10/17/2008 11:04:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

Luv λέει ο Ιρλανδός, luv, ε μη λέμε και ότι θέμε...
ααααχ
αχ old boy....αχ τι να πω για τα
''λυρικά και γοητευτικά κείμενά σου, όπως για παράδειγμα για τα κορίτσια που αναβοσβήνουν τσίτσιδα''
φανατίλες, φανατίλες...
λεξολάγνοι...
έτσι, έτσι, yo χο χο χο and a bottle of rum...που λέμε και μεις οι πειρατές!

 
At 10/18/2008 01:59:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

file grafeis sto exodos. mi tro xexnas

 
At 10/18/2008 06:53:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Ανώνυμε, τι θες να πεις; Δεν καταλαβαίνω.

 
At 10/19/2008 01:07:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Είναι μεσάνυχτα και αυτός ο δραχμοφονίας ο Χαρδαβέλας εξηγεί στις γυναικούλες πως να επικοινωνούν με τον άλλο κόσμο με τους νεκρούς.
Νομίζεις ότι οι Γκαούτσο Κώτσου και οι Αντρίκου ντελ Πάσο είναι πιο επικύνδυνοι ολντ, από τις πύλες του ανεξήγητου;

 
At 10/19/2008 10:55:00 π.μ., Blogger Nicholas Perdikares said...

Φίλοι bloggers, καλημέρα

Μπορεί και να με γνωρίζετε. Είμαι ο Νικόλας Περδικάρης. Φίλος του Αρκούδου και παλιός blogger. Γράφω αυτό το σημείωμα γιατί θα ήθελα να σε προσκαλέσω, την Τρίτη 21/10/08 στην ομιλία του Dan Gilmor, δημοσιογράφου και συγγραφέα του βιβλίου “We the Media”. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο Ιανός, στις 14:00 μ.μ., με τη βοήθεια του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (Τμήμα επικοινωνίας και ΜΜΕ). Για το λόγο αυτό, θα θέλαμε κάποιους bloggers που σχολιάζουν την επικαιρότητα να συμμετέχουν σε ένα ευχάριστο διάλογο και να μας μεταφέρουν τις δικές τους εμπειρίες. Εγώ θα είμαι σίγουρα εκεί και ίσως και ο Αρκούδος. Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο perdikarisn@gmail.com για να μάθω αν θα σας έχουμε τελικά μαζί μας.

Φιλικά

Νικόλας

www.disabled-stories.blogspot.com

 
At 10/20/2008 12:50:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

χε, είμαι φανατίλα τί να πω?? Το σκέφτηκες λιγάκι όμως? κι ας μην σχολίασες το σχόλιο της θαυμάστριάς σου??

 
At 10/20/2008 01:10:00 μ.μ., Anonymous theorema said...

Ψηφίζω τεκίλα, κι αν από ευγένεια πει να πιούμε κρασί, πάλι τεκίλα θα ψηφίσω :-)
Τυφλή η προτίμηση, και το ποτήρι στο χέρι σα να ήρθε η τελευταία νύχτα του κόσμου. Ίσα που προλαβαίνουμε άλλο ένα κάστρο στην άμμο και μετά τίποτα...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home