Τετάρτη, Ιανουαρίου 02, 2008

«Παίζω Ιστορία»

Πεντάχρονο αγόρι σε πρωτοχρονιάτικο οικογενειακό τραπέζι. Το τραπέζι είναι έτοιμο. Ώρα να κάτσει. «Δεν μπορώ τώρα. Παίζω ιστορία», απαντά, κρατώντας και στα δυο χέρια πλέι μομπίλ, τα οποία κινεί στον αέρα σαν μαριονέτες. Έχει ως σκηνή κουκλοθεάτρου τον αέρα, με μοναδικό σεναριογράφο, σκηνοθέτη, πλεϊμομπιλοπαίκτη και θεατή τον ίδιο. Ουάν κιντ σόου: η απόλυτη αυτάρκεια του θεάματος.
Έτσι όπως στέκεται μπροστά στην κλειστή τηλεόραση, το είδωλό του καθρεφτίζεται στην οθόνη της. Στην τηλεόραση παίζεται πλέον η ιστορία του. Αποκτά προσωρινά και δεύτερο -λαθραίο- θεατή. Αλλά μάλλον αδιαφορεί για αυτόν. Η ιστορία του δεν είναι απευθυντέα, η ιστορία του διαδραματίζεται κυρίως στο μυαλό του, στο μυαλό από το οποίο γεννήθηκε, στο μυαλό για το οποίο και προορίζεται. Στον τηλεοπτικό δέκτη τα πλέι μομπίλ εξακολουθούν να παλεύουν. Αναγκαστικό διάλειμμα· όχι για διαφημίσεις, αλλά για φαγητό.
Πεντάχρονο αγόρι παίζει ιστορία.
Τριανταπεντάχρονο αγόρι αδημονεί να επιστρέψει σε μια ιστορία λέξεων κλεισμένη σε βιβλίο και σε μια ιστορία εικόνων κλεισμένη σε ντιβιντί· ιστορίες που έχουν ήδη παιχθεί χιλιάδες φορές, αλλά όχι για εκείνον, για εκείνον βρίσκονται μόνο στη μέση τους, ανά πάσα στιγμή διαθέσιμες να συνεχίσουν να παίζονται, ώστε να δει τι γίνεται. Τι γίνεται στη συνέχεια και πάνω απ' όλα τι γίνεται στο τέλος.
Μιλώντας για τέλος, προσπαθεί εδώ και πάρα πολλή ώρα να βρει προς ποιά κατεύθυνση θα πάει τελικά αυτό το ποστ για να το κλείσει, αλλά δεν ικανοποιείται από καμία.
Δε χελ γουιθ ιτ· θα επιστρέψει με λαχτάρα στις κλεισμένες ιστορίες των άλλων.
Αν οι ιστορίες πρέπει να έχουν τέλος, κανείς δεν λέει το ίδιο για τα ποστ.
Μπορούν ενίοτε να μένουν ανοικτά.
Δεν χάλασε κι ο κόσμος.
Ο κόσμος ας χαλά με οτιδήποτε άλλο.
Το μπλογκ του καθενός είναι για να τον ξαναφτιάχνει.
Όχι στ΄αλήθεια.
Σαν παιχνίδι.
Με τις πλέι μολέξεις του.

17 Comments:

At 1/02/2008 04:07:00 π.μ., Blogger GASIREU said...

;)

 
At 1/02/2008 06:14:00 π.μ., Blogger Chaca-Khan said...

!! (πολλές ευχές)

 
At 1/02/2008 11:12:00 π.μ., Blogger chewing gum said...

kali xronia loipon. Eyxaristo gia ta post tis proigoumenis. Eyxaristo gia ta post tis epomenis. 8a ta diavazo san na itan gia mena. Gia mena MONO.
:)
kales soy play pole3eis ki as xalasei o kosmos.

 
At 1/02/2008 12:18:00 μ.μ., Blogger Dora Tsirka said...

Χρόνια πολλά και καλά. Οι ωραιότερες ιστορίες είναι αυτές με ανοιχτό τέλος. Σαν τα βιβλία που ξαναβρίσκουμε με τους σελιδοδείκτες σε μια σελίδα που έχει χάσει από καιρό το νόημά της, αλλά με τη νέα ανάγνωση αποκτά νέο βάθος, νέα οπτική.

 
At 1/02/2008 12:36:00 μ.μ., Anonymous olyf said...

ναις ποστ ...
και με τις χρονιές τό ίδιο γίνεται παλαιόπαιδο..:)
καλη πλευμοχρονια λοιπον κατα το επιθυμητό !

 
At 1/02/2008 01:37:00 μ.μ., Blogger η ψυχη μου το ξερει said...

"Όχι στα αλήθεια.Σαν παιχνίδι"Δηλαδή τα παιχνίδια δεν έχουν αλήθεια;Σε ποια κατηγορία της ζωής ανήκουν;
Ένα παιδί δεν αδιαφορεί ποτέ για τους θεατές του και δη όταν παίζει για την πάρτι του και μόνο.
Κι εγώ που νόμιζα πως ο καθένας στο μπλογκ του βγάζει τη δική του αλήθεια...
Ίσως η λέξη "παιχνίδι" τελικά,ακόμα και μέσα στα μπλογκ να μας βοηθάει,ψυχολογικά,να καμουφλάρουμε την αλήθεια μας,αισθανόμενοι ότι εκτιθέμεθα λιγότερο!!!

 
At 1/02/2008 03:16:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Καλη Χρονια:-) Ολα ειναι παιχνιδι φιλε μου. Απλο.

 
At 1/02/2008 04:09:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said...

Ανοιχτοί μονίμως οι λογαριασμοί μας με τον χρόνο.
Να τον ταξινομούμε κατά πως μας βολεύει, να τον στήνουμε, να τον σβήνουμε, να τον γράφουμε, να τον περιγράφουμε...

Γενναιόδωρος να'ναι φέτος-θα ευχηθώ.
Ατσιγγούνευτος σε χαρές κι αγάπη.
Και σε παιχνίδια, σαφώς.

Ο παππούς Φροϋντ είχε πει άλλωστε ότι ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που:
-αγαπά
-αγαπιέται
-παίζει.

Όλα τα καλά αγόρι.

 
At 1/02/2008 04:28:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Kαλή χρονιά σε όλους :)

 
At 1/02/2008 07:05:00 μ.μ., Blogger anasthe said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 1/02/2008 07:28:00 μ.μ., Anonymous Ο ψαράς τα δίχτυα άπλωσε said...

Καλή σας χρονιά! old boy

Εξαιρετικά καλό το κείμενο - έτσι, και σε ακόμα μεγαλύτερη διάσταση εύχομαι δημιουργική και με υγεία την καινούργια χρονιά.

Κουίζ: Ποιός εμπιστοσύνης αντί για ρο λέει γάμμα?

 
At 1/02/2008 07:54:00 μ.μ., Blogger gaidara said...

Ένα απ' τα σοβαρότερα "κατασκευαστικά" λάθη του ανθρώπου, πιστεύω, είναι το ότι δεν μπορεί να διατηρήσει και ως αποτέλεσμα να ανακαλέσει τις μνήμες από κείνη την ηλικία (στις περισσότερες περιπτώσεις τουλάχιστον)... τότε που φτιάχναμε όλοι τις δικές μας ιστορίες όχι για τους άλλους αλλά αποκλειστικά για μας... άλλος με την μορφή μιας φανταστικής παράστασης, άλλος με την μορφή μιας ζωγραφιάς και άλλος με την μορφή ενός αυτοσχέδιου παιχνιδιού... θα γνώριζα καλύτερα τον εαυτό μου αν θυμόμουνα την εποχή που μου έδιναν ένα φύλλο χαρτί και μερικά μολύβια και "διακτινιζόμουν" στον δικό μου κόσμο...

 
At 1/02/2008 08:22:00 μ.μ., Blogger Πανόπτης said...

Νομίζω ότι η ιστορία μας παίζει εμάς...

 
At 1/02/2008 09:46:00 μ.μ., Blogger adaeus said...

Kαλή Χρονιά και είθε να έχετε καλές επιτυχίες και στο ποδόσφαιρο επιτέλους :)

 
At 1/02/2008 11:52:00 μ.μ., Blogger anasthe said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 1/03/2008 12:03:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Kι εγώ αγαπητέ Αnasthe, σου εύχομαι μέσα στο 2008 να αυτοθαυμασθείς ακόμη περισσότερο απ' ό,τι στο 2007. Αντικειμενικά δύσκολο βέβαια, αλλά μπήκες δυναμικά στο νέο έτος, οπότε όχι και ακατόρθωτο.

 
At 1/03/2008 12:26:00 π.μ., Blogger anasthe said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home