Τρίτη, Νοεμβρίου 20, 2007

Ο ναρκωτικός ειρμός

Όταν, μετά από μια ζωή αφιερωμένη στη σκέψη, του έφυγε και η τελευταία αμφιβολία για το ότι δεν υπάρχει κόσμος έξω από το μυαλό του και βεβαιώθηκε πως ό,τι είχε ζήσει ήταν δημιούργημα του μυαλού του, αντί να ευτυχήσει που είχε φτάσει στο έσχατο στάδιο φωτισμού, άρχισε να αναρωτιέται τι είδους πειραγμένο μυαλό θα είχε πλάσει έναν κόσμο, όπου αντί να το γνωρίζει εξ αρχής ότι τον είχε πλάσει, θα είχε επιβάλει στο ίδιο του το είναι να το ανακαλύψει μετά από μια ζωή σκέψεων, συνειδητοποιώντας τότε ότι είχε ενώπιον του ένα νέο απροσδόκητο μυστήριο, ένα μυστήριο μετά την επίλυση του μυστηρίου των μυστηρίων, μετά την αποκάλυψη του τρόπου σύστασης του κόσμου, το μυστήριο δηλαδή αν η προαναφερθείσα θεμελιακή αυτοαπόκρυψη συνιστούσε παρανοϊκή και αυτοκαταστροφική σπατάλη μιας ζωής, ή, αντίθετα, το μόνο ικανό τέχνασμα για να έχει το μυαλό του κάτι ενδιαφέρον να ασχολείται κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Εν τω μέσω αυτών των νέων αμφιβολιών, η νοσοκόμα του έδωσε τα χαπάκια του, ενώ δίπλα του αυτός ο φαλακρός είχε αρχίσει πάλι να κακαρίζει, με αποτέλεσμα ο άλλος με το μουστάκι να αρχίσει να ουρλιάζει το συνηθισμένο του «Δεν αντέχω - δεν αντέχω» και απώτερο αποτέλεσμα να διακοπεί ο ναρκωτικός ειρμός των σκέψεών του και να θυμηθεί πού βρισκόταν. Τι είδους αυτοκαταστροφικά παρανοϊκό μυαλό θα είχε φτιάξει έναν κόσμο όπου θα τον θεωρούσαν τρελό; Μόνο ένα τρελό μυαλό θα το έκανε αυτό, οπότε δικαίως είχε μεριμνήσει και για τον εγκλεισμό του. Εκτός κι αν η τρέλα ήταν το μόνο ικανό τέχνασμα για να έχει το μυαλό του κάτι ενδιαφέρον να ασχολείται κατά τη διάρκεια της ζωής του, αφού τα όρια της λογικής ήταν θλιβερά πεπερασμένα.
Τρελός - ξετρελός, πάντως δεν βαριόταν και γούσταρε με τα χίλια το τριπάκι του.
Οπότε μάλλον τέχνασμα ήταν.

14 Comments:

At 11/20/2007 02:49:00 π.μ., Anonymous ΧΠΑΠ said...

"Ενώ τω μέσω αυτών των νέων αμφιβολιών"
Το ωμέγα φαντάζομαι μπήκε κατά λάθος. Σβήστο. Σβήνοντάς το μπορείς να πεις από μέσα σου "yes, master".

 
At 11/20/2007 02:51:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Θενκς

 
At 11/20/2007 09:58:00 π.μ., Blogger Lex_Luthor06 said...

Μια και δεν είναι της μόδας τα σχόλια τύπου «έξοχο», «καταπληκτικό». «εξαιρετικό». Δεν σχολιάζω τίποτα.

 
At 11/20/2007 11:26:00 π.μ., Blogger gerasimos said...

'αντί να ευτυχήσει που είχε φτάσει στο έσχατο στάδιο φωτισμού...' ή μήπως του σολιψισμού;

Όπως θα' λεγε κι ο Γοργίας:

Δεν υπάρχει τίποτα, αλλά

Ακόμα κι αν κάτι υπάρχει, τίποτα δε μπορούμε να μάθουμε γι' αυτό και

Ακόμα κι αν κάτι μπορούσαμε να μάθουμε γι' αυτό, η περί αυτού γνώση δε μπορεί να μεταδοθεί στους άλλους.

 
At 11/20/2007 03:47:00 μ.μ., Blogger η ψυχη μου το ξερει said...

Μα ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι μια άβυσσος η οποία δε γνωρίζεις αν σε έχει καταπιεί ή την βλέπεις απ' έξω.
Ωστόσο,το χαπάκι είναι απαραίτητο,όχι τίποτα άλλο,για να μη νιώθει και κυρίαρχος του κόσμου!

 
At 11/20/2007 05:16:00 μ.μ., Anonymous ΧΠΑΠ said...

Μία εκδοχή. Ώστε για να μη βαριέται και να γουστάρει με χίλια θα έπρεπε "αυτό" να είναι τέχνασμα, παιχνίδι της πιο ανεξερεύνητης ζωντανής οντότητας στο σύμπαν κόσμο, του εγκεφάλου. Η ομορφιά, το πιο ωραίο ταξίδι, θα έπρεπε να βρίσκεται ανάμεσα στις νευρομυϊκές συνάψεις μιας σιχαμερής κρεάτινης μάζας και ποτέ έξω απ΄αυτές. Εγκεφαλικός αυνανισμός μέχρι τελικής πτώσεως.

Συμφωνώ με κάτι που είχε παρατηρήσει παλιότερα ένας αναγνώστης σου. Πιθανότερο βέβαια γένους θηλυκού. Πως τα κείμενά σου είναι λιμάνι που ο καθένας μας αναχωρεί για τα δικά του ταξίδια. Εκτός και αν είσαι λιμάνι κάπου ανάμεσα στην παρεγκεφαλίδα και τον ιππόκαμπό μου.

 
At 11/20/2007 07:34:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

μου έβαλες ιδέες στο αρρωστημένο μυαλό μου για τη σύσταση του κόσμου. Πάω να το αναπτύξω στο blog μου, θανκς.

 
At 11/21/2007 03:27:00 π.μ., Anonymous aerosol said...

Ο χαρακτήρας που έπλασε ο old boy σκέφτεται, άρα υπάρχω.
Εντάξει. Σε σχέση με άλλες θέσεις δεν ακούγεται άσχημα.

[Παρ'όλ'αυτά, νομίζω πως προτιμώ το ποστ χωρίς τα "ψιλά γράμματα". Νομίζω πως έχει να κάνει με τους περιορισμούς του δικού μου μυαλού: δυσκολεύομαι να συλλάβω το τρελάδικο ως τριπάκι που γουστάρει κανείς. Αλλά μπορεί να φταίει και αυτή η "είδα φως και μπήκα" allure που μου εμπνέει ο συγγραφέας ;-)]

 
At 11/21/2007 02:47:00 μ.μ., Blogger mamma said...

...πω πω!!!
Μου άρεσε πολύ.

 
At 11/21/2007 04:44:00 μ.μ., Anonymous maia said...

exo mia erotisi gia ton iroa sou... an einai etsi k o kosmos den einai para ena eidolo pou provalei o nous mou. mia eikona mposta sta matia mou. tote ti yparxei piso tis?

 
At 11/22/2007 01:00:00 μ.μ., Blogger lazopolis said...

Πολύ του γούστου μου αυτό το ποστ. Έχω δυο σχόλια:

α) Φαίνεται πως δεν του έχει περάσει απ' το μυαλό το ενδεχόμενο ο μεν κόσμος να υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό του, ο ίδιος, δε, να υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό ενός τρίτου, που μην έχοντας τίποτα καλύτερο να κάνει, προσπαθεί να δώσει απελπισμένα συνέχεια στις αμφιβολίες του εν λόγω, ώστε να επιμηκύνει λίγο ακόμα την άθλια, σκοτεινή, βουβή, κλπ ζωή του. Ίσως αυτός με το μουστάκι να προσπαθεί να μεταφέρει στον ήρωά σου ένα μύνημα από τον πραγματικό δημιουργό.

[αυτή η εκδοχή ίσως βολέψει και τη μαία]

β) ξέχασα το β) στο μεταξύ. Κάτι για τον επίσκοπο του berkeley, μάλλον ασήμαντο.

 
At 11/22/2007 01:04:00 μ.μ., Blogger lazopolis said...

"Πολύ του γούστου μου αυτό το ποστ"

όπως λένε και στις αθλητικές εφημερίδες τα καρντάσια, "γούστα έβγαλε εχτές ο old boy".

(σημείωση: το να σχολιάζει κανείς τον εαυτό του ας μη θεωρηθεί, σ'αυτό ειδικά το ποστ, σαν ένδειξη διχασμένης προσωπικότητας. Πρόκειται για μετα-σχόλιο, άλλωστε, εν αναμονή των βαρβάρων).

 
At 11/22/2007 05:38:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Maia, σκέψου το σαν ταινία. Σαν να παίζεις σε ταινία, να ρωτάς τι υπάρχει πριν από την αρχή της και μετά το τέλος της και εκείνο που υπάρχει να είναι ότι είσαι μέσα σε ένα ντι-βι-ντι που είναι μέσα σε ένα σπίτι κλπ κλπ.
Λαζόπολι, αν θεωρείς ότι το υπονοούμενο για τον επίσκοπο του Berkeley το έπιασα είσαι γελασμένος (ή σκέφτηκε αυτός με το μουστάκι ότι είσαι γελασμένος).

 
At 11/23/2007 12:00:00 π.μ., Blogger lazopolis said...

Αν θεωρείς οτι υπήρχε υπονοούμενο (πέρα από τη θεωρία του επίσκοπου οτι όλη μας η ζωή είναι σαν μια ταινία που προβάλλει στο μυαλό μας ο Θεός), είσαι γελασμένος :). Όντως ξέχασα τί διάλο ήθελα να πώ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home