Δευτέρα, Νοεμβρίου 19, 2007

Η εικόνα

Κατηγορούσε ανέκαθεν τον εαυτό του με μεγάλη ευκολία.
Μέχρι το βράδυ που σε ένα μπαρ συνόψιζε την τελευταία έκδοση του κατηγορητηρίου σε φίλο του αδελφικό, κι εκείνος όχι μόνο συμφώνησε αλλά προσαύξησε κιόλας.
Τότε στράβωσε κι ένιωσε βαθιά προσβεβλημένος.
Ώστε αυτή την εικόνα είχε ο φίλος του για αυτόν;
«Αν με βλέπεις έτσι, γιατί εξακολουθείς να είσαι φίλος μου;», τον ρώτησε μετά από ώρα.
«Αν σε βλέπεις έτσι, γιατί εξακολουθείς να είσαι έτσι;», του απάντησε αμέσως.
«Άντε και γαμήσου», του ανταπάντησε καπάκι και σηκώθηκε και έφυγε· τον ζήλευε ο παλιομαλάκας και είχε βρει επιτέλους την ευκαιρία να του την πει.
Το άλλο πρωί το μετάνοιωσε, ένιωσε αυτός πολύ μαλάκας για τον τρόπο που φέρθηκε, και έτσι προσέθεσε στο κατηγορητήριο την χθεσινοβραδυνή του συμπεριφορά, την έλλειψη ανοχής στην κριτική, έχοντας μάθει πάντως το μάθημά του, καθώς αποφάσισε να κρατά εφεξής τα κατηγορητήρια κατά του εαυτού του για τον εαυτό του, που ήταν λαρτζ τύπος και που κατά βάθος πάντα τον κοιτούσε με κατανόηση, παρά τα όποια τρωτά του, τα οποία δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να αναιρέσουν την γενική εικόνα.

28 Comments:

At 11/19/2007 03:48:00 π.μ., Blogger Chaca-Khan said...

wonderful.

 
At 11/19/2007 04:04:00 π.μ., Blogger Παράλογο said...

"Αυτη που κανουν αυτοκριτικη δυσκολα δεχονται την κριτικη των αλλων"...Μην το ψαχνεις, η αυτολυπηση ειναι μια μασκα που πισω της κρυβεται το σκληρο προσωπο της ιδιοτελειας.

 
At 11/19/2007 05:01:00 π.μ., Blogger ως την κραυγή σ' αναζητώ said...

Σαν τον Όμηρο σαν τον Όμηρο. Θα αναγνωρίσεις τη δική σου κακογραφία και κακοήθεια στης δεσποινίς το επόμενο άρθρο. Μιλάτε και οι δύο για πράγματα τόσο πολύ πραγματικά... Διάβασε και διάβασε και διάβασε...να εκμάθεις κανένα ύφος και καμία αξιοπρέπεια από τα προτυπά σου.

Μετεκλογικά παράδοξα

ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΣΩΜΕΡΙΤΗΣ

Μέσα στην αναμπουμπούλα των πασοκικών εκλογών ένα σημαντικό γεγονός πέρασε σχεδόν ασχολίαστο. Αναφέρομαι στην επίσκεψη της κυρίας Παπαρήγα στον κ. Καραμανλή, στο Μέγαρο Μαξίμου. Η ουσία της επίσκεψης αυτής δεν ήταν το περιεχόμενό της αλλά ο συμβολισμός της. Τα μηνύματά της, που θα έλεγαν οι επικοινωνιολόγοι.

Το κυριότερο αφορούσε το αναστατωμένο ΠαΣοΚ και τις όποιες προθέσεις αριστερού ανοίγματός του. «Εσείς τσακώνεστε, εμείς κάνουμε πολιτική» του είπαν από κοινού, με επιδεικτικά χαμόγελα, ο αρχηγός της Δεξιάς και η «ανατρεπτική» ηγέτιδα του κουκουέ. Κι ας εκκρεμούν τεράστια πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα (παιδεία, ασφαλιστικό, ακρίβεια) που η κυρία Παπαρήγα υπόσχεται ότι θα μετατρέψει σε «αγώνες», κυρίως στους δρόμους. Το πώς συμβιβάζονται οι «αγώνες» με τα χαμόγελα της επίσκεψης είναι κάτι που δεν διευκρινίστηκε.

Δεν είναι ασφαλώς «τυχαίο», που θα έλεγαν και στον Περισσό, ότι ο κ. Καραμανλής αποφάσισε τις ίδιες εκείνες ημέρες να προσέλθει επιτέλους στη Βουλή για την ως τώρα μυθική «ώρα του πρωθυπουργού». Με αυτές τις δημόσιες και ασφαλώς μερικές άλλες παρασκηνιακές κινήσεις, ο Πρωθυπουργός θέλησε να διαδηλώσει ότι επιδιώκει διάλογο και συναινέσεις. Το μήνυσε και στον κ. Παπανδρέου συγχαίροντάς τον για τη νίκη του. Μόνο που φρόντισε να του υπενθυμίσει έγκαιρα ότι εκτός από την αξιωματική υπάρχουν και οι άλλες αντιπολιτεύσεις. Που συζητούν με αυτόν και όχι με το ΠαΣοΚ.

Η Δεξιά είχε όμως και μιαν άλλη ιδέα. Επεισε πολλούς που, ας μας συγχωρηθεί η έκφραση, το «έχαψαν» πολύ εύκολα, ότι δεν φταίει αυτή για τη δίμηνη μετεκλογική απραξία της αλλά το... ΠαΣοΚ και οι εκλογές του. Το επιχείρημα φαίνεται ιπποτικό (τους περιμέναμε, δεν τους ενοχλήσαμε για να μην έχουν εκτός από τους ενδοκομματικούς και αντιπολιτευτικούς μπελάδες!) αλλά είναι... μπερτολδουλικό (από το θρυλικό «Οι Πανουργίες του Μπερτόλδου»). Το παράδοξο, αν και αναμενόμενο, είναι ότι οι πανουργίες αυτές δεν απαντήθηκαν αμέσως και σε μεγάλο βαθμό εμπεδώθηκαν σαν αλήθειες: τι φταίει λοιπόν που χάσαμε δύο μήνες νέας-νέας-διακυβέρνησης; Το ΠαΣοΚ και η κόντρα Παπανδρέου - Βενιζέλου!

Υποτίθεται ότι τώρα όλα θα πάνε γρήγορα. Τα κυβερνητικά σχέδια (εκλογικός νόμος, άρθρο 16, ασφαλιστικό) αλλά και οι παπανδρεϊκές πρωτοβουλίες. Αν επιβεβαιωθούν αυτά, θα αποδειχτεί ότι μερικές εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί της αντιπολίτευσης μπόρεσαν με την εθελοντική ψήφο τους να ξυπνήσουν τη Δεξιά, να ανανεώσουν τον όποιο πολιτισμένο διάλογό της με την Αριστερά και να εμφυσήσουν δυναμισμό, ιδέες και αποτελεσματικότητα στην Κεντροαριστερά. Αμποτες.

 
At 11/19/2007 10:37:00 π.μ., Anonymous Β. said...

Το πρόβλημα είναι πως οι περισσότεροι από εμάς πάσχουμε από άκρατο ναρκισσισμό και επιθυμούμε διακαώς οι άλλοι να επιβεβαιώνουν την "τέλεια" εικόνα μας, ακόμη και στις δήθεν ανιδιοτελείς φιλικές σχέσεις.Φυσικά και περιμένουμε να μας πουν "όχι, όχι.Δεν είσαι τόσο μαλάκας όσο πιστεύεις",για να απενεχοποιήσουμε τη μαλακία μας.Ευτυχώς κάποιοι μας αγαπούν πραγματικά και μας συνετίζουν,χωρίς να μας ευλογούν συνεχώς τα γένεια...Απλώς ο καθένας έχει το δικό του χρόνο για να μάθει.Το τι μαθαίνει είναι άλλο ζήτημα.
Ωραίος, oldboy...

 
At 11/19/2007 10:40:00 π.μ., Anonymous ολυφ said...

"σιγά μην αφήσω την μάσκα που κρύβω κάτω απ την μάσκα που φορώ" που θα λέγανε και τά τραγούδια ..εξαιρετικό Ολδιε!

 
At 11/19/2007 11:52:00 π.μ., Anonymous ΧΠΑΠ said...

Ο Εμίλ Σίνκλερ και ο Ντέμιαν αλά ελληνικά.

 
At 11/19/2007 01:36:00 μ.μ., Blogger η ψυχη μου το ξερει said...

Άλλο ένα παράδειγμα επιβίωσης,σε ψυχολιγικό επίπεδο.
Ο άνθρωπος, την ίδια του τη μάνα να είχε απέναντι,την ίδια κουβέντα θα της έλεγε.
Είναι τεράστια η απειλή που νιώθουμε όταν μας επικρίνουν,γιατί απλά η αναγνώρισή μας από τους άλλους,είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνικής μας επιβίωσης.

 
At 11/19/2007 01:36:00 μ.μ., Blogger island said...

Μεγάλοι και βαρύγδουποι οι χαρακτηρισμοί της μάσκας.Μάσκα από εδώ απόταξε την μάσκα από εκεί βγάλε το προσωπείο από την άλλη.Σάμπως και όλη μας η ζωή δεν κυλά με μιά μάσκα στο πρόσωπο;Ποιός ξέρει επακριβώς τί θα προστάξει το υποσυνείδητο για την επόμενη μέρα;Ο μόνος χαρακτηρισμός που μπορώ να βάλω σε αυτές τις συμπεριφορές είναι το ανθρώπινες συμπεριφορές.Καλημέρα

 
At 11/19/2007 01:41:00 μ.μ., Blogger fidelio said...

"Πόσες μασκες και πόσες άλλες πανω στο πρόσωπο της ψυχής μας φοραμε;
Αραγε, όταν γι αστείο η ψυχή τη μασκα θελήσει να βγάλει, ξέρει πως έτσι αφήνει το πρόσωπο γυμνό να φανεί; Η μασκα η πραγματικη, δεν νιώθει τίποτα κάτω απο τη μασκα, αλλα κοιταζει μεσα απο αυτήν με μάτια κρυμμένα". Με τα λόγια του ποιητή.

Και δύο κινηματογραφικες αναφορες μονο.

1-Persona, του Bergman
2-vertigo, του Χιτσκοκ

Απαντησεις και προβληματισμος πανω στο θεμα του ποιοί είμαστε και ποσο καλα γνωριζουμε τον εαυτο μας . Χωρις ευκολους αφορισμους.

 
At 11/19/2007 02:02:00 μ.μ., Blogger fevis said...

Ξέρεις, συμβαίνει αυτό, γενικά.. Αν σε έναν άνθρωπο που παραπονιέται για κάτι πεις "έχεις δίκιο", συνήθως τον αποδιοργανώνεις.. Γιατί συνήθως λέμε ότι λέμε, για να μας παρηγορήσουν, για να πάρουν την θέση μας ή για να μας υπεραπσιστούν... Το δίκιο μας δεν ξέρουμε τι να το κάνουμε..

 
At 11/19/2007 03:39:00 μ.μ., Blogger ως την κραυγή σ' αναζητώ said...

fidelio: βλάκας είσαι μαλάκα. τι δηλεί αυτή η φράση "χωρίς εύκολους αφορισμούς". τι είναι "εύκολος αφορισμός". γεννήθηκες εσύ δηλαδή για να παρατηρήσεις τους "εύκολους αφορισμούς" και να τους παραδεχθείς και ύστερα να καταρασθείς; ξέρεις τι καταλαβαίνω από τον "εύκολο αφορισμό" που λες εσύ ότι αρνιέσαι; ότι συγκρίνεσαι με τα πλάσματα άρα πολύ εύκολα μπορούν να σε ελέγξουν. δεν χρειάζονται λόγια σκληρά και λαμπρά για να το κάνουν πάνω σου αυτό το πράααααγμαααα. πρέπει δηλαδή λες οι αφορισμοί να είναι δύσκολοι. να γίνεται αφοριστικός ο τζόγος να είναι δύσκολος. να κόψεις την τηλεόραση και ως να τα διαλύσουμε από τα μπλογκς των δημοσιογράφων να μην περνάς: σε αναστατώνουν και σε βάζουν στην αυτοκριτική και μετά για τις παραδοχές σου σε κατηγορούν και φυτρώνεις στο ίδιο το γόνιμο εδαφος σου κακοηθέστατος. όταν autoρωτιέσαι δηλαδή η απάντηση αν δεν είναι "για να σε γαμήσω αγάπη μου" τότε δεν έχεις καλό σκοπό. βλάκα.

 
At 11/19/2007 06:57:00 μ.μ., Anonymous Nomad said...

«Αν σε βλέπεις έτσι, γιατί εξακολουθείς να είσαι έτσι;», του απάντησε αμέσως.


Πιο ηρεμος, θα του ζητούσα πιθανότατα συγνώμη. Αυτός είναι φίλος. Ο άλλος, ο ψύχραιμος εαυτός, ο λαρτζ που λες, δεν είναι φίλος. Αν ήταν, όταν τον κορόιδευες μόνος στον καθρέφτη θα γελούσε.

Φιλικότατα.

 
At 11/19/2007 07:07:00 μ.μ., Anonymous Ο ΨΑΡΑΣ said...

Και ο ψαράς την στιγμή της εργασίας του δεν δέχεται κριτική, ωστόσο μετά από λίγο θα το σκεφθεί (εάν θέλει να είναι καλός ψαράς και όχι απλώς να το νομίζει).
Πάντα, κατά την γνώμη μου, το ζήτημα είναι εάν λίγο πιο μετά θα το πάρει και "αλλιώς" - δείγμα ίσως ανθρώπου που προσπαθεί και θέλει να είναι συνεπής απέναντι στην αξία του.

 
At 11/19/2007 07:19:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

...και μαλλον οι ρολοι ευκολα αντιστρεφονται σε μιαν αλλη συναντηση... Η μονη ειλικρινεια που αντεχουμε μαλλον ειναι η δικη μας, απεναντι στον εαυτο μας και, κυριως, κρινοντας τους αλλους. Η κριτικη καποιου αλλου μπορει να γινει αποδεκτη αλλα θελει παρα πολυ χρονο, η αμεση αντιδραση ειναι μαλλον αμυντικη απεναντι σ'αυτον που σε ειδε οπως εισαι.

 
At 11/19/2007 07:27:00 μ.μ., Anonymous ο ψαράς said...

"..η αμεση αντιδραση ειναι μαλλον αμυντικη απεναντι σ'αυτον που σε ειδε οπως εισαι..."

ή όπως νόμισε έστω ότι είσαι.

Το σημαντικό, όμως, τελικά, δεν είναι πως σε είδε ο άλλος,
αλλά πως εσύ βλέπεις (ή/και θέλεις να βλέπεις) τον εαυτό σου, επάξια ή μη

 
At 11/19/2007 07:50:00 μ.μ., Blogger mao tse tung said...

precious.

 
At 11/19/2007 09:31:00 μ.μ., Blogger ως την κραυγή σ' αναζητώ said...

στην αξία του, ψαρά
δηλαδή έχουν αξία οι άνθρωποι ψαρά
το έτσι
το αλλιώς
να το πάρει
και η αξία
άρα αφού εσύ λες ότι οι άνθρωποι έχουν αξία εσύ πιστεύεις στην αξιολόγηση
δηλαδή εσύ είσαι ηλίθιος
επειδή εσύ προσπαθείς να μετρήσεις ό,τι δεν μετριέται
να μετρήσεις τους ανθρώπους γαμημένε
και έχεις και μούτρα και τα λες και τα εννοείς και η στάση σου στη ζωή είναι η στάση του που περιμένει να δαρθεί
καλά να πάθεις μωρή ψαρούκλα

 
At 11/19/2007 09:35:00 μ.μ., Blogger ως την κραυγή σ' αναζητώ said...

το σημαντικό γαμημένε δεν είναι τίποτα
τίποτα δεν είναι σημαντικό παράλογε
τηλεθεατή
της μίας στιγμής το βασικό και μετά της άλλης το σημαντικό
σημαντική είναι η πραγματική φυσική μας παρουσία, η παρέα με τους ανθρώπους
δεν θα γίνεις άνθρωπος ποτέ
μπλόγκερ παρανοϊκέ

 
At 11/19/2007 09:51:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ρε συ, "Ως την κραυγή σ' αναζητώ", τι πίνεις; Ηρέμησε! Τι σου συμβαίνει; Πες μας τον πόνο σου χωρίς να βρίζεις. Πες μας τον καημό σου -κατά προτίμηση στο δικό σου μπλογκ...

 
At 11/19/2007 09:58:00 μ.μ., Blogger ως την κραυγή σ' αναζητώ said...

έχουν πεποίθηση το μίσος
όταν επινοείς κριτήρια για να αξιολογήσεις τους ανθρώπους κάνεις μίσος
αυτοί είναι
και μιλούν και σκέπτονται και επαναλαμβάνουν την αηδία
δέχεσαι εσύ να σου λένε ότι πρέπει να σε μισούν και ότι πρέπει γι' αυτή τους την απόφαση να φταις μωρή ανώνυμη σκατούλα;

 
At 11/19/2007 10:30:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Λοιπόν, αναξιλόγητε άνθρωπε, για να μην κάνουμε μπουρδέλο το ξένο μπλογκ, σε προκαλώ αύριο, πέντε η ώρα που βραδιάζει, στα Προπύλαια για μονομαχία με ξίφος. Και δεν είμαι ανώνυμη σκατούλα (τς, τς,τς). My name is
Os ti malakia
Os ti malakia se vrisko!

 
At 11/19/2007 11:13:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

δύνασαι τ' άστρα της θωριάς και τ' άστρα του θανάτου;
τρία θα υπομείνεις γιατρικά τρία σακατηλίκια

 
At 11/19/2007 11:27:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

καλά αυτός είχε το βάσανό του με το ενοχικό και τα συμπαρομαρτουντα γύρω απο αυτό οκ ,
εκείνος ο άλλος, φίλος ο καλός που όλα τά βλέπει και κανει και τον σατόρι έπρεπε να απαντήσει εξυπνακίστηκα; με ερώτηση ; δηλαδη δυσκολευόταν να πει απλά γιατί είμαι φίλος σου ρε μαλακα γι αυτο ... αλλα τες πα καλός μαλάκας κι ο άλλος ....
Μαρία

 
At 11/19/2007 11:53:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

...ποσο ανυπερασπιστος ειναι κανεις μπροστα στους φιλους του και σε οσους (λενε οτι) τον αγαπουν...
(ιδιως μπροστα στη μητερα του)

 
At 11/20/2007 06:01:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τέλειο ψυχογράφημα! Έτσι είναι. Ο αυστηρότερος κριτής μας, ίσως και ο ειλικρινέστερος, είναι ο φίλος μας, όταν είναι πραγματικός και όχι ευκαιριακός. Άλλο, αν εμείς που ακούμε την κριτική του αντιδρούμε "αυθόρμητα" με το "άντε και γαμήσου". Που σημαίνει πως η αλήθεια του άλλου είναι ανυπόφορη για τον εγωισμό και όχι την περηφάνειά μας...
Σταύρος

 
At 11/20/2007 06:42:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"Το σημαντικό, όμως, τελικά, δεν είναι πως σε είδε ο άλλος,
αλλά πως εσύ βλέπεις (ή/και θέλεις να βλέπεις) τον εαυτό σου, επάξια ή μη"


Μπορει και να 'χεις καταληξει οτι εισαι ο χειροτερος ανθρωπος στον κοσμο (υπερβολη, εννοω να ξερεις τα ελαττωματα σου). Αλλα η αμυνα ερχεται αυθορμητα οταν ο αλλος δει σε σενα το ιδιο πραγμα. Μαλλον σου φαινεται πιο αληθινο. Ξερω γω... Μια χαρα το γραψε ο old boy, ας μην επαναλαμβανω... Τουλαχιστον ειναι κατι να ξερεις τα "τρωτα" σου απο το να εισαι τελειος τυφλος, κι ας σε εχεις δεχτει οπως εισαι...

 
At 11/21/2007 10:38:00 μ.μ., Blogger vain said...

Εύστοχο ποστ

 
At 12/06/2007 05:53:00 μ.μ., Blogger ως την κραυγή σ' αναζητώ said...

δεν περνάει η βρωμιά ότιο έχουν οι άνθρωποι ... ελαττώματα
αυτά οι τηλεθεατές του κάφκα τα πιστεύουν που δέχονται και εξασκούν ψυχολογικούς πολέμους
τηλεθεατές είστε δυστυχώς
αγάμητες θηλυκές και αρσενικές πουτάνες

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home