Πέμπτη, Νοεμβρίου 08, 2007

Μεταφέρθηκε Παραπλεύρως

Η Κική Δημουλά δίνει διάλεξη στο Μέγαρο Μουσικής και παρουσιάζει ποιήματα από την καινούρια της ποιητική συλλογή με τίτλο «Μεταφερθήκαμε Παραπλεύρως». Λίγες μέρες αργότερα και γύρω στο ένα χιλιόμετρο πιο κάτω, στο ύψος του αγάλματος του Τρούμαν, ο Κενυάτης αθλητής Τζέιμς Κιπκεμπόι τρέχει προς το Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου είναι ο τερματισμός του 25ου Κλασικού Μαραθωνίου της Αθήνας. Είναι εξαντλημένος και πέφτει κάτω. Οι κριτές πάνε προς το μέρος του και τον καλούν να εγκαταλείψει. Όχι όμως. Είναι τόσο κοντά στον τερματισμό. Σηκώνεται. Φτάνει στο στάδιο. Το προσπερνά: η διαδρομή απαιτεί μια τελευταία αναστροφή στην Βασιλίσσης Όλγας. Την κάνει. Πλησιάζει ξανά. Και ξαφνικά, αντί να στρίψει αριστερά για να μπει στο στάδιο, μεταφέρεται παραπλεύρως, στρίβει δεξιά, περνά τα κιγκλιδώματα και πάει και πέφτει σε ένα διερχόμενο τραμ. Ήρθε από την Κένυα για να πάει να πέσει σε ένα τραμ, γωνία Βασιλίσσης Όλγας και Αρδηττού. Τραυματίζεται. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο.
Στην «Κλασική Διαδρομή» του Μαραθωνίου προσθέτει την δική του ανορθόδοξη παραλλαγή, την «Διαδρομή Κιπκεμπόι».
Αν δεν έπεφτε στο τραμ μπορεί να συνέχιζε. Να κατηφόριζε για Φιξ. Να έβγαινε Συγγρού ή Θησέως. Να έτρεχε μέχρι να βρει θάλασσα. Μετά να έβγαζε τα παπούτσια του και να άρχιζε να κολυμπά. Τι ήταν το Αιγαίο για να τον σταματήσει;
Δεν θα εγκαταλείψει. Να το στάδιο, να ο τερματισμός. Ας νομίζουν ότι δεν τον βλέπει από την κούραση. Εκείνος έχει ψυχανεμισθεί ότι ίσως και ο τερματισμός ένα είδος εγκατάλειψης είναι. Εκείνος έχει ψυχανεμισθεί ότι αν τελικά σημασία έχει η διαδρομή και όχι ο προορισμός, αυτή πρέπει να συνεχίζεται όσο το δυνατόν περισσότερο και ότι αν πρέπει να διακόπτεται, ας διακόπτεται μόνο βίαια, ας διακόπτεται όχι από εσωτερική αδυναμία αλλά από εξωτερικές δυνάμεις, από ένα διερχόμενο τραμ ή από ένα διερχόμενο πλοίο της γράμμης: αν είναι να πέσουν επάνω του, ας πέσουν. Ειδάλλως, εκείνος, από μόνος του και με τη θέλησή του, δεν θα σταματήσει.
«Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως /ακριβώς /δυο τρία σπίτια παρά κει /πολύ κοντά /πιο μακριά ο άνθρωπος /από αυτό που φτιάχτηκε /δεν πάει», λέει το ποίημα της Δημουλά.
Ο Κιπκεμπόι λοιπόν πρέπει να φτιάχτηκε για να μην τερματίζει εκεί που τερματίζουν οι πολλοί, πρέπει να φτιάχτηκε για να πάει να βρει τον δικό του τερματισμό, να αναζητήσει τη δική του διαδρομή, το δικό του δρόμο.
Στον Μαραθώνιο της ζωής εκτός από τους νικητές και τους χαμένους υπάρχουν και οι παρεκκλίνοντες: εκείνοι που σπανε τα κιγκλιδώματα και ακολουθούν τις δικές τους πορείες, ρισκάροντας και την ίδια την ζωή τους.
Θα πεις τώρα πως λέω κουταμάρες. Πως ήταν απλώς τόσο θολωμένος που μπερδεύτηκε.
Μα τι σημασία έχει τι συνέβη στ΄ αλήθεια;
(Κείμενο γραμμένο για το «Exodos»)

12 Comments:

At 11/08/2007 09:30:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Ε Κ Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο ! ! !

 
At 11/08/2007 09:30:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

απο αυτα που μου αρεσουν πολυ, εννοω :-)

 
At 11/09/2007 12:37:00 π.μ., Anonymous Τα άστρα λάμπουν ανάποδα said...

Μιλάς γράφοντας - παίζεις τρέχοντας = ζωγράφισες

 
At 11/09/2007 01:53:00 π.μ., Anonymous Θείους said...

Συγκινητικό.
Έτσι, πάντως, πολεμούν οι Αγγλοσάξωνες, από πείσμα (carry on). Σαφής αποικιακή επιρροή.
Πρέπει να είσαι λίγο Αγγλοσάξων για να είσαι δρομέας αντοχής. Το ξέρω γιατί υπήρξα λίγο κι απ' τα δύο.

Οι Τεύτονες πάλι, πολεμούν για τη χαρά του αίματος. Ο Τευτοβούργειος Δρυμός της αρχαιότητος και το Χάρκοβο του 1943 θα είχαν πολλά να μαρτυρήσουν.

Οι σύγχρονοι Ρωμαίοι, Γαλάτες κλπ δεν πολεμούν.

Οι Ρωμηοί πολεμούσαν από φιλότιμο, το οποίο όμως, ως γνωστόν, κατηργήθη (από τότε που βγήκε η συγνώμη - και οι ΜΚΟ).

 
At 11/09/2007 11:15:00 π.μ., Blogger ellinida said...

Απλά τέλειο.

 
At 11/09/2007 11:16:00 π.μ., Blogger xasodikis said...

Old boy, έχει κάποια σημασία τι συνέβη στ' αλήθεια: απ' όσο διάβαζα εχθές στην Athens Voice (ήθελα να επισυνάψω την περικοπή αλλά το site της έχει καταρρεύσει), ο δρομέας ξέφυγε από τη διαδρομή γιατί είχαν μετατοπιστεί τα κιγκλιδώματα. Στο σημείο δεν υπήρχε προσωπικό της οργάνωσης, ούτε ιατρική ομάδα.

Κοντολογίς, ο άνθρωπος ήρθε να τρέξει μαραθώνιο στην Αθήνα και η πατροπαράδοτη ελληνική τσαπατσουλιά τον έστειλε στο νοσοκομείο.

 
At 11/09/2007 12:11:00 μ.μ., Blogger Λωτοφάγος said...

Εξαιρετικό! Δύο διαφορετικά γεγονότα συνταιριασμένα σε ένα κείμενο!

 
At 11/09/2007 05:34:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Φίλε Χασοδίκη, προφανώς και συνέβη αυτό που λες και το ήξερα άλλωστε πριν γράψω το κείμενο. Αλλά το ίδιο γεγονός μπορεί να αναγνωστεί «νόμιμα» και ορθολογικά όπως στο εντιτόριαλ της Άθενς Βόις που καταλήγει στο συμπέρασμα «απόλυτη ξεφτίλα», ή «παράνομα» και με παρεκκλίνον τρόπο, απλά ως μεταφορά και αφορμή για δυο σκέψεις διαφορετικές.

 
At 11/09/2007 09:53:00 μ.μ., Blogger xasodikis said...

Απολύτως θεμιτόν, απλά θέλησα να κάνω την υπενθύμιση για όσους τυχόν δεν είχαν υπ' όψη τους το γεγονός...

 
At 11/12/2007 03:13:00 μ.μ., Blogger ggl said...

Το τραμ ήταν στημένο από τους διοργανωτές σαν επιπλέον τεστ για τους δρομείς. Στον Φειδιππίδη αν παρέκκλινε πορείας, λόγου χάρη πήγαινε παραλιακά, ενδεχομένως θα του την είχαν πέσει οι Πέρσες και το μήνυμα δε θα έφτανε στον προορισμό. Ελλείψει λοιπόν Περσών για τους "παρεκκλίνοντας" βάλαμε το τραμ. Σκοπός είναι να διαλέξεις και τη σωστή διαδρομή όχι μόνο να τρέχεις.

 
At 11/12/2007 04:07:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

θα συμφωνήσω.

 
At 11/19/2007 05:14:00 π.μ., Blogger ως την κραυγή σ' αναζητώ said...

ποιο ειναι τελειο να μιλας για την ιδεα "ποιηση με λογια και με πραξεις" που δεν θα ζησεις ποτε
και να παιρνεις αφορμη απο τα δυσκολα ποιηματα της Δημουλα;
αυτο ειναι σαν την εκπομπη "δεν εχει γουστο" όταν πρεπει να πει καλα λογια για πραγματα που δεν τα ζει και δεν ακουμπαει αλλά θέλει να τα λερώσει με πολιτισμό και τηλεθέαση η ριαλιτζού παρουσιάστρια, ω ολντ-μπόυ ψυχομπάτσε.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home