Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007

24. Ώρα Έβδομη.

Πρίβιουσλι oν τουέντυ φορ: 1, 2, 3, 4, 5, 6.
13:00 - 14:00
Δε φόλοουιν ιβέντς τέικ πλέις μπιτουίν ουάν πι εμ εντ του πι εμ:
«Μπαούρα, πιστεύεις στο Θεό;», ήταν η πρώτη ερώτηση που έκανε ο Διοικητής στον Ιάκωβο, μόλις τον φώναξε μέσα στο γραφείο του, μετά την ενημέρωση που του έκανε ο Αλμέδας, ενημέρωση που τελικά διεπόταν από την αγαπημένη αρχή του Αλμέδα, την αρχή της διαχείρισης της αλήθειας.
«Λέγε ρε, πιστεύεις στο Θεό;».
Ο Θεός. Να κάποιος που ο Ιάκωβος είχε να σκεφτεί καιρό. Πόσον καιρό, αναρώτηθηκε. Χρόνια μάλλον. Ναι. Χρόνια πολλά. Μικρός ο Ιάκωβος πίστευε. Πήγαιναν με την μητέρα του στην εκκλησία κάθε Κυριακή. Ξαφνικά ο πατέρας του πέθανε. Η μητέρα του χώρισε τότε τα τσανάκια της με τον Μεγαλοδύναμο διατηρώντας στάση θύματος και απέναντί του. Ο Ιάκωβος όμως ήταν πολύ μικρός για να στερηθεί πατέρα και Θεό μαζί κι έτσι συνέχισε να πιστεύει με ακόμη μεγαλύτερο πάθος. Τα πρώτα χρόνια πίστευε πως ο πατέρας του είχε πνιγεί εξαιτίας του, εξαιτίας των δικών του αμαρτιών, πως ο Θεός τον είχε τιμωρήσει με τον πιο σκληρό τρόπο. Προσευχές επί προσευχών γονατιστός στο κρεβάτι του, δάκρυα επί δακρύων. Αυτά λίγο πολύ μέχρι τα 13 του. Από τα 13 μέχρι τα 16 το συναίσθημά του μετατράπηκε σε έντονο μίσος. Μίσος για την εις βάρος του αδικία, μίσος για τις ενοχές που την συνόδευαν ως τότε. Άρχισε να βλασφημάει, στην αρχή από μέσα του, μετά τα βράδια έξω από την εκκλησία της γειτονιάς του. Καταριόταν τα Θεία και γαλήνευε. Από καιρού εις καιρόν τον έπιαναν φρικτές τύψεις και φόβος και προσευχόταν με περισσότερο ζήλο και περισσότερα δάκρυα παρά ποτέ. Μια νύχτα με πανσέληνο έφυγε κρυφά από το σπίτι και ακολουθώντας τις οδηγίες ενός βιβλίου που είχε αγοράσει από το Μοναστηράκι κι έκρυβε με κάθε προφύλαξη και κάθε φόβο, σχημάτισε πεντάλφες στο χώμα και επικαλέστηκε τον Σατανά. Στην επίκληση επάνω έκανε εμετό. Γύρισε σπίτι κι έκτοτε ο Θεός κι ο Διάβολος μαζί άρχισαν να υποχωρούν από το μυαλό και την καρδιά του. Όταν ενηλικιώθηκε, ο Ιάκωβος δεν ζούσε πλέον κάτω από οποιαδήποτε άλλη ανώτερη δύναμη, πλην αυτήν της μητέρας του και από τότε οι οποιεσδήποτε πράξεις του δεν είχαν να λογοδοτήσουν σε κανέναν άλλο πλην αυτής και της συνείδησής του.
«Λοιπόν Μπαούρα, αν πιστεύεις, να ανάψεις ένα κεράκι παρακαλώντας να λήξει το θέμα εδώ. Ο Αλμέδας μου λέει ότι δεν τρέχει οτιδήποτε άλλο εκτός από την μαλακία που δέρνει το κεφάλι σου. Να τον πιστέψω;», ρώτησε κοιτάζοντας τον Ιάκωβο στα μάτια.
«Να τον πιστέψετε, κύριε Διοικητά».
«Τη διαθεσιμότητά σου δεν την γλιτώνεις βέβαια, αλλά ίσως την απόταξη να την γλιτώσεις. Σου καίγεται καρφί όμως ή όχι;».
Ο Ιάκωβος δεν απάντησε.
«Ρε συ Μπαούρα, πώς την έχεις δει τη δουλειά; Εσύ δηλαδή έχεις τον κώλο πίσω κι εμείς μπρος; Αυτός ο σταρχιδισμός πώς δικαιολογείται; Περιουσία ξέρω ότι δεν έχεις. Την καριέρα σου ήδη την τελείωσες. Κινδυνεύεις να χάσεις και τη δουλειά σου. Και κάνεις σαν να μην σε νοιάζει».
«Δεν με νοιάζει, κύριε Διοικητά».
«Βούλωσ' το, ρε Ιάκωβε», είπε θυμωμένα ο Αλμέδας.
«Δεν σε νοιάζει, ε; ΟΚ, αφού δεν σε νοιάζει, δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην σε τελειώσω. Αν όχι για άλλο λόγο για να μην κάνεις τα καραγκιοζιλίκια σου εκ του ασφαλούς. Τρέλα θες να μας πουλήσεις; Θα την αγοράσω λοιπόν και θα δεις τι ωραία που είναι», φώναξε χτυπώντας το στυλό του στο γραφείο, σηκώθηκε, άρχισε να περπατάει νευρικά πάνω κάτω χαϊδεύοντας κατά την προσφιλή του συνήθεια το πάνω μέρος του κρανίου του και μετά από ένα λεπτό ξανακάθισε.
«Ξέρεις τι θα πει ζωή, Μπαούρα;», ρώτησε τελικά.
«Τι θα πει;».
«Ζωή θα πει ότι πρέπει να ανεχτείς να σε γαμάνε από το πρωί ως το βράδυ, από την ώρα που θα γεννηθείς μέχρι την ώρα που θα πεθάνεις, μόνο και μόνο για να συνεχίσεις να αναπνέεις. Κι αν το παίξεις το παιχνίδι σου καλά, κι αν φανείς αρκετά ανεκτικός, μια μέρα θα γαμάς κι εσύ. Ποτέ δεν θα πάψουν να σε γαμάνε. Θα γαμάς κι εσύ όμως. Αλλά και να μην τα καταφέρεις ποτέ και πάλι δεν έχεις άλλη επιλογή από το να ανέχεσαι. Εσύ ποιός είσαι ρε που δεν θα ανέχεσαι;».
«Κάνετε σαν να με ζηλεύετε κατά βάθος, κύριε Διοικητά. Να είστε σίγουρος ότι εγώ ούτε ζηλεύω ούτε θαυμάζω τον εαυτό μου. Απλά δεν μπορώ άλλo. Δεν μπορώ άλλο».
«Από αυτήν τη στιγμή είσαι σε διαθεσιμότητα. Να παραδώσεις το σήμα και το όπλο σου, να τσακιστείς να φύγεις από εδώ μέσα και να έχεις το κινητό σου άνα πάσα στιγμή ανοικτό».
Στις δύο το μεσημέρι ο Ιάκωβος έβγαινε από την κεντρική είσοδο του κτιρίου που στέγαζε την υπηρεσία του, έχοντας μετά από πάρα πολύ καιρό ένα συναίσθημα συγκεχυμένης ευχαρίστησης.

13 Comments:

At 3/09/2007 01:07:00 μ.μ., Anonymous Garine said...

Τι θα έλεγε ο Ιάκωβος Μπαούρας για την πυρπόληση του φυλακίου του Άγνωστου Στρατιώτη; Μήπως πάλι ότι έφταιγαν οι συναδέλφοί του με τα δακρυγόνα;

 
At 3/09/2007 01:49:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Sorry, garine, αλλά είσαι ολίγον τι εκτός κλίματος.
Ησύχασε και άκου.
gs

 
At 3/09/2007 02:05:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

@Garine

Στ' αρχίδια μου θα έλεγε ο Μπαούρας για τον Άγνωστο Στρατιώτη. Πολύ τηλεόραση βλέπεις, κατέβα σε μία πορεία να δεις πώς είναι μόνος σου

 
At 3/09/2007 02:59:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Δε νομίζω ότι το συγκεκριμένο post σηκώνει να ανοίξουμε τέτοια συζήτηση, αλλά με την άδεια του old-boy, θα μου επιτρέψεις να σου πω πως δε κατεβαίνω σε χαζοχαρούμενες πορείες του κώλου, χωρίς σοβαρό λόγο και αιτία.
gs

 
At 3/09/2007 03:59:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κι εγώ παραφράζοντας τον Μπρεχτ, σου λέω πως όταν θεωρήσεις ότι υπάρχει σοβαρός λόγος και αιτία, δε θα έχει μείνει κανείς να πορευτεί μαζί σου.

Αλλά ασχέτως αυτού, κατέβα για να δεις πως είναι, όχι απαραίτητα επειδή συμφωνείς με τα αιτήματα της πορείας. Έτσι, μόνο και μόνο για να μην εξαρτάς την ενημέρωσή σου για το τι συμβαίνει από τους Πρετεντέρηδες και τους Κακαουνάκηδες,

 
At 3/09/2007 04:47:00 μ.μ., Anonymous garine said...

Για πες μας λοιπόν πως είναι η πορεία εσύ που ξέρεις για να μην έχουμε μονόπλευρη ενημέρωση.

 
At 3/09/2007 06:04:00 μ.μ., Blogger οι σκιές μιλάν said...

βίντεο

 
At 3/09/2007 06:11:00 μ.μ., Blogger trandism said...

Δεν νομίζω ότι θα σε βοηθούσε αυτό.
Θα είχες άλλη μία άποψη, από τελείως διαφορετική οπτική γωνία σε σχέση με αυτήν που ακούς στα κανάλια, αλλά και πάλι είναι ασύγκριτα πιο άμεσο και πιο ενδιαφέρον να πας να δεις μόνος σου, αν όντως σε ενδιαφέρει το πώς είναι μια τέτοια πορεία.

Πάντως, όπως και να χει, πιστεύω ότι εάν έβλεπες τους συναδέλφους του Μπαούρα να χτυπούν με τα γκλομπς ανάποδα 18χρονα παιδάκια και 60άρηδες καθηγητές, να πετούν ασφυξιογόνα, ληγμένα δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου, να φτύνουν στο πρόσωπο όποιον περνάει από μπροστά τους και να τοποθετούν οι ίδιοι πέτρες και μπουκάλια μέσα σε σακίδια φοιτητών για να τους ενοχοποιήσουν, αφού τους έιχαν πρώτα ακινητοποιήσει, με τελικό αποτέλεσμα να έχουν γεμίσει τα νοσοκομεία ανθρώπους με ανοιγμένα κεφάλια, δε θα τους αθώωνες τόσο εύκολα φαντάζομαι.

Επίσης, αν ήσουν μάρτυρας των 15 χιλιάδων ανθρώπων που χειροκρότησαν παρατεταμένα μόλις πήρε φωτιά το εν λόγω φυλάκιο, θα καταλάβαινες ότι τουλάχιστον σε αυτές τις φετινές πορείες - αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, το ότι κάποιοι ξένοι στο σώμα της πορείας παρεισφρύουν και συγκρούονται με την αστυνομία είναι ένα ψέμα των καναλιών. Η ίδια η πορεία συγκρούεται με την αστυνομία έχοντας επιλέξει συνειδητά αυτόν τον τρόπο διαμαρτυρίας, ασχετώς αν συμφωνούμε ή όχι με την "ποιότητα" ή/και αποτελεσματικότητα της εν λόγω επιλογής - εγώ προσωπικά διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για την αποτελεσματικότητα. Αυτό δε θα στο πούνε τα κανάλια. Πρέπει να το δεις μόνος σου για να το καταλάβεις.

Κι επειδή μπήκαμε στην όλη διαδικασία να το συζητήσουμε τελικά το θέμα, δε το στέλνω το παραπάνω ανώνυμα. Και το nick μου είναι πολύ επώνυμο και με ταυτοποιεί 100%

Υ.Γ Ζητώ συγνώμη από τον Old Boy για την καταφανέστατη κατάχρηση του blog του

 
At 3/09/2007 06:25:00 μ.μ., Anonymous Garine said...

O λόγος για τον οποίο ζήτησα από τον ανώνυμο να περιγράψει τα της πορείας είναι για να δω τη δική του οπτική γωνία, και όχι για να εμπλουτίσω τη δική μου.

Έχω συμμετάσχει σε πορείες και έχω καταλάβει τι σημαίνει κρατική βία και αυθαιρεσία. Ωστόσο, μεγαλώνοντας, διαπίστωσα ότι κανένας, σχεδόν, αγώνας δεν κερδήθηκε στο πεζοδρόμιο, στην Ελλάδα.

Για του λόγου το αληθές, δεν υπήρξε μετά την μεταπολίτευση νομοσχέδιο που να αποσύρθηκε λόγω πορειών ή σπασμένων βιτρίνων.

Τώρα, τα χειροκροτήματα που αναφέρεις με κάνουν να ανατριχιάζω. Αντιλαμβάνομαι ότι ο όχλος μπορεί να συγχέει, μέσα στη ζάλη των δακρυγόνων, που δεν θα υπήρχαν εάν δεν υπήρχαν οι μολότωφ, το κράτος μπάτσο με το κράτος κοινοβούλιο αλλά να το επικροτούν, κατόπιν εορτής, φαινομενικά νοήμονες άνθρωποι μου φαίνεται παράλογο.
Τέλος, συγγνώμη αλλά το nick σου μου είναι εξίσου ανώνυμο με το δικό μου.
Μπορείς να με διαφωτίσεις;

 
At 3/09/2007 06:40:00 μ.μ., Blogger trandism said...

Ο ανώνυμος είμαι εγώ, αν και μάλλον το κατάλαβες αυτό.

Κι εμένα με έκαναν να ανατριχιάσω τα εν λόγω χειροκροτήματα. Εσένα από αηδία φαντάζομαι, εμένα από συγκίνηση. Μιας και δηλώνεις τα δημοκρατικά σου φρονήματα, φαντάζομαι ότι σέβεσαι και την άποψη μου ότι το κράτος-μπάτσος και το κράτος-κοινοβούλιο ταυτίζονται 100%, καθώς το κράτος είναι ένα και αδιαίρετο κατά τη γνώμη μου. Τέλος πάντων μεγάλη συζήτηση σε λάθος μέρος.

Όσον αφορά τα περί ανωνύμιας, μπορείς να δοκιμάσεις να κάνεις google τα δύο nicknames και θα αντιληφθείς το τί εννοώ (ελπίζω).

Υ.Γ: Το νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη φαντάζομαι το θυμάσαι.. Πιστεύεις ότι θα είχε αποσυρθεί εάν οι διαδηλώσεις ήταν ειρηνικές?

 
At 3/09/2007 07:28:00 μ.μ., Anonymous vagelis said...

Η ταπεινή μου άποψη :Το ό,τι κάηκε το κουβούκλιο είναι μια άστοχη μαλακία. Από εκεί και πέρα ούτε στον Αγνωστο
Στρατιώτη επιτέθηκαν , ούτε υπάρχει λόγος για τους οδυρμούς στα κανάλια. Και ναι , Garine, άλλα γεγονότα ξεκινούν από προβοκάτσια, άλλα από θερμοκέφαλους.
Το θέμα είναι ότι έχουν βγει 35.000 φοιτητές στο δρόμο για αυτό που πιστεύουν, σωστό ή λάθος και τους χαίρομαι που διαδηλώνουν ως επί το πλείστον ειρηνικά. Παράλληλα ντρέπομαι που αντί να είμαι μαζί τους ποστάρω από το γραφείο μου και τους αφήνουμε (όσοι συμφωνούμε ) να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
Σήμερα στην Ευελπίδων χαιρόσουν να τους βλέπεις με τον παλμό και τα συνθήματα να υπερασπίζονται τους συντρόφους τους. Πάρτε το χαμπάρι η κοινωνία μας α) συντηρητικοποιείται και β) η αστυνομία και οι μεθοδοί της γίνονται θεσμός
Πάω σπίτι . Καλό ΠΣΚ
ΥΓ1. Στην Κοπεγχάγη έγιναν χειρότερα όπως και περισυ στη Γαλλία
ΥΓ2. Εχουν φορτώσει 6 με κακουργήματα και 40τόσους με πλημμελήματα ! Ελεος ! Και ο Πολύδειρας έσπευσε να καλύψει τον ειδικό φρουρό του Υπουργείου Αιγαίου πριν βγει το πόρισμα !

 
At 3/10/2007 01:17:00 π.μ., Anonymous Garine said...

Θυμάμαι ότι επί Κοντογιαννόπουλου, οι καθηγητές είχαν πάρει όμηρους 150 000 μαθητές Τρίτης Λυκείου και απειλούσαν να αφήσουν τις βρύσες τους ανοιχτές (ιδίως αυτός ο άθλιος ο Μπαλωμένος) σε περίοδο παρατεταμένης ξηρασίας για τη χώρα. Στο τέλος τους επιστράτευσαν και οι πανελλήνιες έγιναν από μέσα Ιουλίου έως Αύγουστο. Γνωρίζω πολλά παιδιά που είχαν επενδύσει σε διάβασμα όλη τη χρονιά και στο τέλος αποσυντονίστηκαν και δεν κατάφεραν να μπουν. Θυμάμαι ότι στο τέλος επιστράτευσαν τους καθηγητές. Αλλά μάλλον δεν μιλάς γι'αυτό.
Στην Κοπεγχάγη δεν βάλανε φωτιά στο παλάτι, όπως δεν θα βάζανε στην Αψίδα του Θριάμβου και στο Μπάκιγχαμ. Και αυτό έγινε μία φορά εκεί. Δεν γίνεται κάθε μέρα.
Μήπως η κοινωνία δεν συντηρικοποιείται και απλώς είναι ικανοποιημένη; Λέμε τώρα.
Δεδομένου ότι δεν έχω διαβάσει τον νόμο, θα μπορούσες κάποιος να μου εξηγήσει ποιά είναι τα σημεία διαφωνίας των φοιτητών;
Στην Ευελπίδων, δεν έγινε τίποτα σήμερα, καθώς ο εισαγγελέας μετέβη στη ΓΑΔΑ για να αφήσει κατόπιν ελεύθερα τα παιδιά.
Εγώ είδα ορδές πάνω από το μνημείο που τιμά ανθρώπους που πέθαναν, για να έχουμε εμείς σήμερα το δικαίωμα να διαφωνούμε.
Ισως λάθος μέρος για τη συζήτηση, ας την μεταφέρουμε στο πιο πάνω ποστ.

 
At 3/14/2007 11:08:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

garine μάλλον λες για την απεργία που έγινε το '88 (όχι επί Κοντογιαννόπουλου).

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home