Τρίτη, Φεβρουαρίου 20, 2007

24. Ώρα πρώτη.

07:00 - 08:00
Δε φόλοουιν ιβέντς τέικ πλέις μπιτουίν σέβεν έι εμ εντ έιτ έι εμ:
Επτά ακριβώς και το κινητό του Ιάκωβου Μπαούρα αρχίζει να κουδουνίζει σαν γαμώ το κέρατό του. Ο Ιάκωβος πρέπει να είναι στη δουλειά του στις οκτώ το αργότερο, πράγμα που σημαίνει ότι θα έπρεπε να ρυθμίζει το ξυπνητήρι του τουλάχιστον είκοσι λεπτά νωρίτερα. Ο Ιάκωβος όμως ακολουθεί πάντοτε στη ζωή του την πιο ακραία αισιόδοξα εκδοχή, γι΄αυτό το βάζει στις επτά, με τη σκέψη ίσως ότι έξω θα είναι Αύγουστος και όχι Φεβρουάριος. Ωστόσο είναι Φεβρουάριος και το κινητό χτυπά. Πατάει ό,τι κουμπί βρει. Δέκα λεπτά μετά ξαναχτυπά. Πατάει ό,τι κουμπί βρει. Δέκα λεπτά μετά ξαναχτυπά. Πατάει ό,τι κουμπί βρει. Τρία λεπτά μετά ανοίγει τα μάτια του πανικόβλητος. Πετάγεται. Σήμερα θα αργήσει. Κατά μέσο όρο τρεις ημέρες το χρόνο (οι δύο Αύγουστο, η τρίτη πασπαρτού) φτάνει εγκαίρως. Ο ήχος του ξυπνητηριού όμως δεν είναι για εκείνον ένας απλός ήχος, είναι το σάουντρακ του «πρέπει» που ηχώντας τον τραβάει από κάπου πολύ βαθιά, από έναν χώρο ολόδικό του, διαμορφωμένο αποκλειστικά με τα δικά του κριτήρια, τους δικούς του τρόμους και τις δικές του προσδοκίες, τον τραβάει από τον κόσμο του και τον ξαναφέρνει στον κόσμο των άλλων. Γι' αυτό ακριβώς τα λεπτά εκείνα που πατάει ό,τι κουμπί βρει είναι τα πιο ηδονικά λεπτά της ζωής του, είναι η τελευταία πράξη αντίστασής του σε μια πραγματικότητα που κανείς δεν τον ρώτησε πριν του την πετάξει στα μούτρα. Από τις 7:23 που σηκώθηκε περνούν δεκαέξι λεπτά πλυσίματος δοντιών, μούτρων, βρεξίματος μαλλιών να κάτσουν κάπως, εξαγωγής πιτζαμών, εισαγωγής ρούχων, κλειδώματος πόρτας και στις 7:39 βγαίνει από το διαμέρισμά του, από το διαμέρισμα που ζει μόνος του, σε ηλικία 38 ετών, ενώ στον από πάνω όροφο μένει η μοναχομάνα του, η οποία του πλένει, μαγειρεύει, καθαρίζει, σιδερώνει και του μουρμουράει διακριτικά, όχι όταν ο Ιάκωβος είναι μπακούρι όπως τώρα, αλλά όταν ο Ιάκωβος πάει να κάνει σχέση. Ο πατέρας του, μηχανικός στα καράβια, πνίγηκε σε ναυάγιο όταν ο Ιάκωβος ήταν επτά και όλες του οι πραγματικές αναμνήσεις από αυτόν έχουν πια αλλοιωθεί από φωτογραφίες και διηγήσεις της μάνας του (διηγήσεις που ανά εξάμηνο περίπου τροποποιούνται ουσιωδώς), όλες του οι πραγματικές αναμνήσεις πλην της μυρωδιάς που είχαν τα γένια του όταν τον έπαιρνε αγκαλιά. 7:39 με 8 ο Ιάκωβος είναι πηγμένος στην κίνηση ακούγοντας αθλητικά ραδιόφωνα, σκαλίζοντας την μύτη του, αγχωμένος που έχει παρααργήσει, υποσχόμενος στον εαυτό του να σταματήσει να παίρνει το αυτοκίνητο στη δουλειά και αναπολώντας ξανά εκείνη.
Σε απόλυτη αντίθεση με χθες, σήμερα την αναπολεί με γλύκα.

19 Comments:

At 2/20/2007 08:21:00 μ.μ., Anonymous squarelogic said...

Η μπλογκοδιασημοτης δημιουργει και υποχρεωσεις τις οποιες καλυπτεις με ευσυνειδησια και αξιοσυνη χρυσοπληρωμενου γραφια ή αλλιως παλι εκανες το θαυμα σου κομψε δανδη...

" ήχος του ξυπνητηριού όμως δεν είναι για εκείνον ένας απλός ήχος, είναι το σάουντρακ του «πρέπει» που ηχώντας τον τραβάει από κάπου πολύ βαθιά, από έναν χώρο ολόδικό του"

ετσι το αισθανομαστε ολοι μας-εσυ το διατυπωσες με τις ακριβεις λεξεις.

παντα φαν-)

 
At 2/20/2007 08:23:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

ανατρίχιασα...........

 
At 2/20/2007 09:19:00 μ.μ., Anonymous The Passenger said...

Κλαπ κλαπ κλαπ

 
At 2/20/2007 10:20:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

O Ιάκωβος Μπαούρας !?!..:-DDDD

 
At 2/20/2007 10:35:00 μ.μ., Blogger snikolas said...

Αυτό το (διηγήσεις που ανά εξάμηνο περίπου τροποποιούνται ουσιωδώς)… συμβαίνει συνέχεια… και μου την δίνει απίστευτα.

 
At 2/20/2007 10:58:00 μ.μ., Anonymous kalamesygxwreis said...

eisai 8eos

 
At 2/21/2007 12:53:00 π.μ., Blogger allmylife said...

είχαν δίκηο - οι φίλο που με έστειλαν εδώ.


το μότο , με την σωστή προστακτική,
θα με ξαναφέρνει.

 
At 2/21/2007 04:14:00 π.μ., Blogger Sofogreg said...

Μπράβο κωλόπαιδο ( ή παλιόπαιδο σε είπαμε;) Και ναι, τη ζωή σου την ονειρεύεσαι, δηλαδή μιλάμε για ζωή-όνειρο.

 
At 2/21/2007 11:43:00 π.μ., Blogger Silvia Okaliova said...

Το είπα και αλλού: με το πραγματικό υπάρχεις, με το όνειρο ζεις.

 
At 2/21/2007 01:18:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

omg anatrixiasa

 
At 2/21/2007 01:22:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

einai dinaton na niotheis tin kardia sou na xtipa toso dinata kathe fora pou anoigeis to blog tou old boy kai anipomoneis na roufikseis tin kainouria istoria pou dimiourgise??
prepei na episkefto psixologo :S

 
At 2/21/2007 01:34:00 μ.μ., Anonymous μ said...

Kατάλαβα Ιάκωβε.
Ουστ Προυστ (Δώστε μου ναρκωτικά)

Άρχισέ τα κι εσύ.

 
At 2/21/2007 02:05:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

αν ακολουθησουν και οι υπολοιπες 23 ωρες, προβλεπω να γινεται το cult αναγνωμα της ελληνικης μπλογκοσφαιρας

 
At 2/21/2007 05:58:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Όσοι έγραψαν καλά λόγια να περάσουν απ΄ το λογιστήριο για την επιταγή τους.

 
At 2/21/2007 07:33:00 μ.μ., Blogger €lisavet said...

Ζηλεύω. Όλες οι ιστορίες σου μοιάζουν αυτοβιογραφικές.

Χμ...μάλλον είσαι πολλαπλή προσωπικότητα! :P

 
At 2/22/2007 08:25:00 π.μ., Blogger lazopolis said...

Που ακριβώς είπαμε είναι το λογιστήριο;

 
At 2/22/2007 01:59:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova said...

Θα θελα να είμαι εκείνη...

 
At 2/22/2007 07:33:00 μ.μ., Anonymous πιτσικούλι said...

Κοιμήσου Σύλβια.Μας αναστατώνεις με τις δηλώσεις σου!

 
At 2/25/2007 04:15:00 π.μ., Anonymous counter-sniper said...

Η τελευταία πρόταση της πρώτης ώρας συνδέεται άμεσα με την πρώτη της δεύτερης.

Άμα κάτι πάει κάλα... βλέπουμε τα υπόλοιπα με άλλο μάτι.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home