Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006

Delivery

«Ζητείται νεαρός με μηχανάκι για ντελίβερι, μόνο για την περίοδο των γιορτών». Δεν ήταν -και κυρίως δεν αισθανόταν πια- νεαρός, αλλά και μηχανάκι είχε και κυρίως ανάγκη για λεφτά. Πήρε το τηλέφωνο της αγγελίας και του έδωσαν τη διεύθυνση για να πάει να συνεννοηθεί. Η ταμπέλα του μαγαζιού έλεγε «Pepper's». Πέρασε μέσα. «Συγγνώμη, ψάχνω τον κύριο Γιάννη». «Εκεί, στη γωνία». «Ο κύριος Γιάννης; Γεια σας, για την αγγελία είμαι, μιλήσαμε πριν μισή ώρα». «Με έχουν πάρει πολλοί, αλλά κάθησε». «Πότε προλάβατε και το στήσατε το μαγαζί; Πριν λίγες μέρες πέρασα απ΄έξω και δεν θυμάμαι να υπήρχε». «Το μαγαζί μας είναι εποχιακό. Δουλεύουμε μόνο την περίοδο Χριστουγέννων - Πρωτοχρονιάς, οπότε πρέπει να ξέρεις ότι η δουλειά είναι μόνο για δυο βδομάδες και ότι αυτές τις δυο βδομάδες θα σου βγει ο πάτος, γιατί έχουμε μεγάλο αριθμό παραγγελιών. Τα λεφτά είναι πολύ καλά όμως. Δέχεσαι;». «Δέχομαι». «Ωραία, έλα πάλι κατά τις οκτώ, για να πιάσεις δουλειά».
Το ίδιο βράδυ παρέλαβε τις πρώτες του παραγγελίες, τις έβαλε μέσα στο μεταλλικό κουτί, συμβουλεύθηκε τον χάρτη του και ξεκίνησε για την πρώτη. Έφτασε, βρήκε το κουδούνι, χτύπησε και του άνοιξε ένας κύριος με κόκκινο γιλέκο, πιτζάμες με ρίγες, φθαρμένες παντόφλες και άσπρα μαλλιά. Πρέπει να ήταν περασμένα ογδόντα. «Τι σας χρωστάω;». Έβγαλε την σακκούλα και είδε την απόδειξη. «Μισό λεπτό κύριε, φοβάμαι ότι πρέπει να έχει γίνει κάποιο λάθος. Έχετε παραγγείλει ένα κλαμπ σάντουιτς και σας έχουμε χρεώσει 50 ευρώ». «Πενήντα πήγε φέτος; Δεν είναι λάθος, παιδί μου. Φοβάμαι όμως ότι δεν έχω να σου αφήσω πολύ πουρμπουάρ». Του άφησε είκοσι λεπτά. Ξεκίνησε για τη δεύτερη, μπερδεύτηκε λίγο με τους δρόμους, πήγε ανάποδα σε κάτι μονόδρομους, τελικά την βρήκε. Αυτή την φορά του άνοιξε μια γυναίκα γύρω στα 35 με ένα μωρό στην αγκαλιά. Από μέσα ακούγονταν κι άλλα παιδιά. «Συγγνώμη για την φασαρία» του είπε και τσίριξε «Για κάντε λίγο ησυχία». Και η κυρία είχε κάνει την ίδια ακριβώς παραγγελία, με την ίδια ακριβώς χρέωση.
Επέστρεψε στο μαγαζί μπερδεμένος. Το τηλέφωνο χτυπούσε. «Γιατί δεν το σηκώνετε; Ας το σηκώσει κάποιος» άκουσε τον κύριο Γιάννη από το βάθος. Το σήκωσε. «Παρακαλώ». «Θέλω ένα Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Sandwich. Η διεύθυνσή μου είναι ...».
Την επόμενη μέρα πήρε και είπε ότι είναι άρρωστος. Το περίμενε ότι θα απολυθεί, αλλά δεν είχε άλλη επιλογή. Ξαναπήρε το βράδυ στο μαγαζί -από το κινητό του αυτήν την φορά-, έδωσε τη διεύθυνσή του και παρήγγειλε ένα σάρτζεντ πέπερς. Ο ντελιβεράς που ήρθε πρέπει να ήταν αυτός που προσέλαβαν στη θέση του. Του έδωσε το πενηντάευρο χωρίς καθόλου πουρμπουάρ, άνοιξε με αδημονία την σακκούλα κι άρχισε να ξετυλίγει την συσκευασία. Μέσα της ήταν ένα συνηθισμένο κλαμπ σάντουιτς, που από μέσα του βγήκε ένα ασυνήθιστο πλάσμα, ύψους δέκα πέντε περίπου εκατοστών, αλλά κατά τ' άλλα ανθρωπόμορφο. «Τι ακριβώς είσαι;». «Ξέπλυνέ με πρώτα απ' τα μαρούλια και τις μουστάρδες και μετά θα σου πω». Το ξέπλυνε, του σκούπισε τα μαλλιά με την πετσέτα, το κράτησε στην παλάμη του κι έκατσαν στον καναπέ. «Είναι προτιμότερο να μην κάνεις πολλές ερωτήσεις. Θα είμαι εδώ μόνο για 24 ώρες, οπότε ας μην τις σπαταλήσεις σε τί και σε πώς».
Σχεδόν ένα εικοσιτετράωρο αργότερα έβλεπε τον καλύτερο του φίλο να σβήνεται κυριολεκτικά μέσα από τα μάτια του. Άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Ξανατηλεφώνησε στο Pepper's. Το έκανε για τις επόμενες έξι ημέρες. Η κάθε του παραγγελία τού έφερνε ένα νέο πλάσμα, όμοιο εμφανισιακά με τα προηγούμενα, το οποίο είχε επίγνωση της σχέσης που είχε διαμορφώσει μαζί τους και με το οποίο ξεκινούσαν από το σημείο που είχε φτάσει με το τελευταίο.
Την έβδομη ημέρα κάθονταν με το πλάσμα κάτω από το μικρό και φτωχό δέντρο που είχε στολίσει μόλις χθες. «Δεν έχω άλλα λεφτά, ξέρεις. Δεν θα μπορέσω να παραγγείλω αύριο». «Και τι θα κάνεις;». «Δεν θέλω να το σκέφτομαι. Μετά τον χωρισμό μου ήξερα ότι δεν θα άντεχα τις γιορτές, αλλά τώρα, αφού σε βρήκα, αφού σας βρήκα, μου φαίνεται εντελώς ανυπόφορο να ξαναμείνω μόνος».
Ήθελε δεν ήθελε, έπρεπε να το σκεφτεί όμως. Μια ώρα μετά την φυγή του τελευταίου πλάσματος καβάλησε το μηχανάκι, πήγε τρέχοντας στο Pepper's και όρμησε στην κουζίνα. «Που είναι; Που είναι;», άρχισε να φωνάζει, ενώ έκανε όλο το μέρος λίμπα και δεν έβρισκε τίποτα άλλο από οδοντογλυφίδες, κρέατα, ψωμιά και κέτσαπ. Τον έπιασαν από τα χέρια και τον ακινητοποίησαν. «Δεν τα βάζουμε εμείς», του είπε ο κύριος Γιάννης όταν σταμάτησε να αντιστέκεται. «Εσείς τα εμφανίζετε και είναι μόνο στα σπίτια σας που εμφανίζονται. Εμείς απλά βρήκαμε κι εκμεταλλευόμαστε την πατέντα». «Μπορώ να έχω κι άλλα; Θέλω κι άλλα, τα έχω ανάγκη, αλλά δεν έχω να πληρώσω». «Έλλειψις χρημάτων, στάσις εμπορίου», του απάντησε σηκώνοντας τους ώμους. «Προσέλαβέ με ξανά τότε. Σε παρακαλώ. Πολύ». «Πολύ αργά. Δεν προσλαμβάνουμε τζάνκις. Ζούμε απ' αυτά».

30 Comments:

At 12/21/2006 09:39:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

εξαιρετικο

 
At 12/21/2006 10:30:00 μ.μ., Blogger ckak said...

Να έχεις καλή χρονιά και ό,τι άλλο χρειάζεσαι. Για να δίνεις και σε μας.

 
At 12/21/2006 10:59:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Nice Blog, some interesting info and thoughts, a bit radical for me at times but thats ok.

 
At 12/21/2006 11:35:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Nice Blog, some interesting info and thoughts, a bit radical for me at times but thats ok.

 
At 12/21/2006 11:37:00 μ.μ., Anonymous philos said...

Συμβολικό και εξαιρετικό! Να είσαι καλά...

 
At 12/22/2006 12:14:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Καλά Χριστούγεννα...

 
At 12/22/2006 01:00:00 π.μ., Blogger holidays in the sun said...

τηλεφωνο παραγγελιων?

 
At 12/22/2006 01:11:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 12/22/2006 01:11:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Συνήθως δε μ' αρέσει να αφήνω τέτοια σχόλια, ιδίως σε blogs όπου συχνάζω, πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και πολλά άλλα παρόμοια, αλλά...

Respect.

 
At 12/22/2006 01:12:00 π.μ., Blogger Thrass said...

παρόμοια: εννοώ σχόλια

 
At 12/22/2006 10:15:00 π.μ., Anonymous ε said...

μπορει το δικο μου να ειναι λιγο πιο ψηλο και πιο συνηθισμενο παρακαλω
ε

 
At 12/22/2006 11:22:00 π.μ., Blogger kerasia said...

Καλά Χριστούγεννα!!!
Να περάσεις καλά!

 
At 12/22/2006 12:11:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Love the blog, hope you keep updating it - Blogs I visit seem to dissapear often :(

 
At 12/22/2006 12:14:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova said...

Καλά Χριστούγεννα, Old boy, και από μένα.

 
At 12/22/2006 02:11:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αυτό που μου αρέσει πολύ είναι ότι δεν ξέρω ποτέ που θα καταλήξω όταν σε διαβάζω. Ευχαριστώ.

Keep on writing και για το 2007.

Garine & Belgian chocolate

 
At 12/22/2006 03:12:00 μ.μ., Blogger formerly known said...

"What do you see when you turn out the light
I can't tell you but I know it's mine"

Ευχές για εύφορη χρονιά

 
At 12/22/2006 03:26:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αντιλαμβανεσαι οτι καποιοι απο μας θα προτιμουσαν να παρουν βιβλιο με ποστς - μικρες ιστοριες σαν τις δικες (για την ακριβεια, ΜΕ τις δικες σου) παρα βιβλιο με ποστς - μαλακειες σαν του Φιρφιρικου (που προφανως και δεν πηρα).

Και με ερωτηση: σε τι πονο (ποιοτικα κ' ποσοτικα) οφειλονται αυτες τις ιστοριες; Σε ποιανου Προκρουστη το κρεβατι τις ονειρευτηκες;

Την αγαπη σου.

 
At 12/22/2006 05:01:00 μ.μ., Blogger heba said...

Άξιζε το "τραγούδι"..
;))

 
At 12/22/2006 05:52:00 μ.μ., Blogger just me said...

Καλές γιορτές, ό,τι επιθυμείς για τον καινούργιο χρόνο.
Και καλές γραφές. Πάντα.

 
At 12/22/2006 05:52:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Kαταπληκτικό! Καλές γιορτές

 
At 12/22/2006 06:09:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aντεύχομαι σε όλους. Καλά Χριστούγεννα και Χρόνια Πολλά.
ΥΓ Προτελευταίε/α anonymous, σε ευχαριστώ γι' αυτά που λες για το βιβλίο, αλλά δεν βλέπω σε τι φταίει ο Πιτσιρίκος και το δικό του βιβλίο για να του την λες. Και δεν γράφει μαλακίες. Όσο για τον δικό μου Προκρούστη είναι ιδιοσυγκρασιακός και εσωτερικός.

 
At 12/22/2006 06:39:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Εισθε ταπεινος - κακως- και με αναγκαζετε να σας απευθυνομαι πλεον στον πληθυντικο, τοσο προκειμενου να αποφευχθουν συγχυσεις με τον ετερο ανωνυμο οσο και επειδη εχω την ελπιδα οτι θα ξυπνησω τον λανθανοντα εγωισμο σας.

Ο (αν κ' η πληροφορησις μου ενδεχομενως να ειναι ελλιπης) επι καποια φεγγαρια συναρθογραφος σας Φιρφιρικος εχει βγαλει εαυτον στο σφυρι - κατι που δεν κανατε εσεις. Κακως, κακιστα, του καταλογιζε τα οσα η δημοσιογραφος της Ε - το μονο του αμαρτημα (ανευ εισαγωγικων, γιατι πραγματι προκειται για το μονο αμαρτημα) ειναι οτι εχει γινει, πλεον, αφορητα βαρετος. Ας πουμε οτι ο Φιρφιρικος ειναι ο νεος Ζουγανελης - ικανονατος, πλην ομως βιαστικος και ανευ αξιακου βαθους (για το τελευταιο δεν ειμαι σιγουρος οτι αποτελει χαρακτηριστικο και του Ζουγανελη).

Αντιλαμβανομαι, οπως και εσεις, οτι δεν προκειται να σχολιασετε τα ανωτερω - θα ηθελα ομως να με ενημερωσετε αν παρομοια εκδοτικη προταση εγινε και σε σας και αν ναι, τί απαντησατε, εαν βεβαιως θελετε να μου λυσετε αυτη την απορια (η οποια, προκειμενω να προλαβω πιθανη ανησυχια σας, δεν θα μου στερησει τον βραδυνο υπνο αμα μεινει αναπαντητη).

Σας χαιρετω

 
At 12/22/2006 06:41:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Συγχωρησατε μου επισης κ' καποια ορθογραφικα σφαλματα - αυτο τουλαχιστον θα σας διαβεβαιωσει για το ανθρωπινο της φυσης μου καθοτι το λανθανειν ...

 
At 12/22/2006 06:49:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί η κουβέντα πήγε στον Πιτσιρίκο. Δικαίωμά σας βέβαια να διατηρείτε όποια άποψη θέλετε για αυτόν, απλώς δεν ξέρω τι θέση έχει εδώ. Λέγοντας συναρθογράφος μου δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε, αλλά σε κάθε περίπτωση, όχι, δεν έχουμε συναρθογραφήσει πουθένα.
Όσο για το αν μου έχει γίνει εκδοτική πρόταση η απάντηση είναι ποτέ και από κανέναν.
Συνεπώς, μην είστε τόσο σίγουρος ότι είμαι υπεράνω του σφυριού. Είναι το σφυρί που δεν καταδέχεται να πέσει επάνω μου.

 
At 12/22/2006 06:59:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τοτε δεχθειτε την ειλικρινη μου συγγνωμη - νομιζα οτι για καποιο διαστημα αρθογραφησατε μεθ' αυτου στην LiFo. Η δε συγκρισης ητο μαλλον αυθορμητη, εκπηγασε δε απο μια στιγμαια ανακληση στην μνημη συντομων ιστοριων του Philip K. Dick αμα τη αναγνωση του σημερινου πονηματος σας - για την ακριβεια, μια στιγμιαια ανακληση του αισθηματος το οποιο ενιωσα διαβαζοντας καποιες συντομες ιστοριες του προαναφερθεντος συγγραφεως. Δεδομενου οτι προτου επισκεφτω το δικο σας ημερολογιο καταστρωματος 3ειχε προηγηθει επισκεψη μου στο αντιστοιχο τοθ Φιρφιρικου, καταλαβαινετε οτι η συγκρισις ηταν οχι απλα αυθορμητη αλλα και αυτοματη.

Λετε δε

--Είναι το σφυρί που δεν καταδέχεται να πέσει επάνω μου.

Για καποιους απο εμας ξερετε, αυτο αποτελει τιτλο τιμης...

 
At 12/22/2006 07:09:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Στη Lifo έγραφα πράγματι στην αρχή της, αλλά δεν συμπέσαμε χρονικά με τον Πιτσιρίκο.

 
At 12/23/2006 06:48:00 μ.μ., Anonymous divebomb djingle said...

καλα χριστουγεννα να εχετε

 
At 12/24/2006 07:33:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Καλά κι ευτυχισμένα Χριστούγεννα και σε σας από καρδιάς :)

 
At 12/30/2006 08:47:00 μ.μ., Anonymous βασιλική said...

Ξεκινώντας να διαβάζω, έκανα το εξής λάθος, διάβασα "Ζητείται νεκρός"...
Υπάρχουν άνθρωποι Old boy δίπλα μας, δίπλα μας, το ξέρεις εσύ. Μα εμείς θελουμε να μην κουνηθούμε από την καρέκλα μας. Θέλουμε να έρθουν αυτοί σ' εμάς. Μ' ένα τηλεφώνημα, μια παραγγελιά. Ε, να, γι' ατυό κι εγώ δεν φτιάχνω μπλογι όπως μου λένε. Εξάλλου ένα μπλογκ με στεγάζει με τόση αγάπη που δεν έχω ανάγκη ο δικό μου. Μ' αρέσει τόσο να πηγαίνω εγώ αντί να περιμένω να έρθουν οι άλλοι. Κι έτσι λοιπόν, σε βρήκα κι εσένα και χαίρομαι αληθινά για την γνωριμία. Τώρα δεν θα σε διαβάσω άλλο γιατί κουράστηκα, έχω ευαισθησία στην οθόνη και ήδη έκανα κατάχρηση. Θα συνεχίσω με το καλό αύριο.
Καλή χρονιά, δημιουργική, με υγεία και ανοιχτή καρδιά στις ζωές τα πρόσωπα. Τον Γενάρη το σφυρί θα πέσει στο δικό μου κεφάλι και μετά θα σου γράψω πώς είναι, αν δεν το θυματίσει κιόλας.
Την εκτίμησή μου.

 
At 12/31/2006 05:34:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Καλή χρονιά, Βασιλική και σ' ευχαριστώ για όλα σου τα σχόλια.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home