Δευτέρα, Ιουνίου 19, 2006

Reality Blows

«Έλαβα με μέιλ δυο βιντεάκια. Το ένα φαίνεται να είναι μέσα σε σχολική τάξη, το δεύτερο κάπου έξω. Πρωταγωνιστές και στα δύο μαθητές Λυκείου. Αυτό στην τάξη δείχνει μια κοπέλα να παίρνει πίπα από έναν συμμαθητή της. Αυτό έξω δείχνει δυο κοπέλες να χαμουρεύονται. Και στα δύο ακούγεται μπούγιο από πίσω, άλλοι συμμαθητές που γελάνε, αποθεώνουν (στα ελληνικά) κλπ.
Είναι ίσως η πρώτη φορά που νιώθω να είμαι από την άλλη πλευρά του λόφου, από την πλευρά των «μεγάλων», από την πλευρά αυτών που σοκάρονται.
Τα ξαναβλέπω. Υπάρχει μια αθωότητα στο όλο σκηνικό. Παραμένω σοκαρισμένος, αλλά δεν βρίσκω προστυχιά σε αυτό που βλέπω· εκτός ίσως από την προστυχιά της αθωότητας. Tο αντιμετωπίζουν ως παιχνίδι, με μια φυσικότητα που μάλλον είναι πολύ πιο κοντά στην αλήθεια, απ' ότι ο δικός μου σκανδαλισμός. Τι να είναι τόσο σκανδαλώδες τελικά; Ένα κορίτσι γλείφει το πουλί ενός αγοριού. Από την άλλη βέβαια, ό,τι κερδίζεται σε φυσικότητα, μπορεί να χάνεται σε απομάγευση, σε μυστήριο: τα ταμπού πάντα πυροδοτούν την λαγνεία.
Ξαναβλέπω τα βίντεο, κι όσο κι αν το σοκ απλά υποχωρεί χωρίς να με εγκαταλείπει εντελώς, σκέφτομαι ότι είναι προτιμότερο αυτό που παρακολουθώ από εφηβικά χρόνια πήχτρα στα βρεγμένα σλιπάκια, στις ενοχικές ονειρώξεις και το ενοχικό χειρογλύκανο».
Στο εφημεριδάκι τους στη χθεσινή Ελευθεροτυπία, οι Schooligans αντιπαρέθεσαν στην άποψη που είχα διατυπώσει σ' αυτό το ποστ τη δική τους, η οποία, αν διαβαστεί μαζί με τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα σχόλια που είχαν γίνει στο προηγούμενο ποστ, δίνει -νομίζω- μια αρκετά σφαιρική εικόνα του ζητήματος:
«Δυστυχώς δεν υπάρχει καμιά αθωότητα στο όλο σκηνικό. Το πρόβλημα, εννοείται, δεν είναι οι πίπες και τα χαμουρέματα. Το πρόβλημα είναι «το μπούγιο από πίσω». Οι συμμαθητές που παρακολουθούν και βιντεοσκοπούν, εν γνώσει των πρωταγωνιστών. Δεν είναι φυσικότητα αυτό. Είναι τσόντα live. Tα παιδιά του 2006 έχουν μεγαλώσει με τα ίδια ταμπού με τα παιδιά του ΄76, του ΄86, του ΄96. Μπορεί να κάνουν σεξ πιο εύκολα, αλλά τα περισσότερα το αντιμετωπίζουν πάντα σαν κάτι πρόστυχο. Το κορίτσι που το κάνει συχνά είναι πάντα η πουτάνα του σχολείου. Το αγόρι ο γαμιάς. Και το «άντε γαμήσου» είναι πάντα βρισιά, ποτέ ευχή.
Απλώς τα παιδιά του 2006 έχουν μεγαλώσει και με Βig Brother και Fame Story. Η κάμερα τα ερεθίζει - ίσως πιο πολύ και από το πουλί που χαϊδεύουν. Είναι το κουτσομπολιό τους, το απαραίτητο συμπλήρωμα στην άδεια τους σχολική ζωή. Επιτέλους το πρωινό στο σχολείο αποκτά και λίγο ενδιαφέρον, λίγη προστυχιά. Μόνο που η προστυχιά βρίσκεται όλη στην κάμερα».

29 Comments:

At 6/19/2006 05:34:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

αν και δεν συμφωνω 100% με το οτι τα ταμπου είναι ίδια, συμφνώ με την τελική ιδέα (όπως αν θυμάμαι καλά είχα γράψει και στο προηγούμενο ποστ).

 
At 6/19/2006 05:44:00 μ.μ., Blogger not me just us said...

Τα παιδιά του 2006, μεγαλώνουν με την…κατάκτηση της Σελήνης να είναι προϊστορία.

Με τους υπολογιστές, το διαδίκτυο και την κινητή τηλεφωνία, τόσο αυτονόητα όσο για μας τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα.

Το παιδί του 2006 που ζει σε κάποιο προάστιο της Αθήνας, μιλάει, επικοινωνεί με κάποιο άλλο, της ίδιας γενιάς, στο Ealing έξω από το Λονδίνο και έχουν κατευθείαν κώδικες πολύ πιο απτούς από το….γενικώς και αορίστως ροκ που «ένωσε» τη δική μου γενιά.

Άλλο να χοροπηδάς εσύ και ένας άλλος κάπου αλλού με το I cant get no satisfaction και άλλο, τελείως άλλο το βράδυ να ανταλλάσεις γραπτά σε real time τα νεύρα σου γιατί η μάνα σου είναι έτσι και ο πατέρας σου αλλιώς.

Μιλάμε για διαφορετικά σύμπαντα, που αλλάζουν και εξελίσσονται με απίστευτους ρυθμούς και την αντίληψη αυτών των αλλαγών , εμείς κοπιάζουμε για να την έχουμε –όσο την έχουμε- ενώ για αυτά είναι φύση.

Εκείνα είναι τα ψάρια στο νερό και εμείς με μπουκάλες προσπαθούμε να καταλάβουμε.

Ξέρεις κάτι;

Και η τάδε Δήμητρα πριν από 30 χρόνια, στο γυμνάσιο έπαιρνε κάτι θεσπέσιες και ζουμερές πίπες , με την Άντα και τη Νότα συχνά να χαμουρεύονται δίπλα. Δεν άλλαξε τίποτα, ο ερωτισμός αυτός πάντα υπήρχε και είναι το ίδιο θεσπέσιος και αθώος (μα πότε….ο ερωτισμός έγινε ένοχος;;;;;)

Τότε όμως δεν είχαμε digital κάμερες.

Το μπούγιο όμως υπήρχε. Πίσω από την κλειδαρότρυπα ή και γύρω –γύρω.

Στα καθίσματα του σχολικού, όταν η Σοφία (νομίζω Σοφία τη λέγανε) σέρβιρε κανονικά το μουνάκι της για χάδια σε όλη την αρσενική γαλαρία. Άλλοι «έπαιζαν» και άλλοι απλώς έβλεπαν. Μιλάω για 1973 περίπου ε;

Big Brother?

Ίσως. Το ζήτημα δεν είναι εκεί. Το ζήτημα είναι να μην είναι μόνο αυτό.

 
At 6/19/2006 05:58:00 μ.μ., Blogger skata said...

Γρανίτα Από Λεμόνι... 30 σχεδόν χρόνια πριν, μια Εβραική σεξοκωμωδία με έφηβους που το μόνο που θέλουν είναι ή να τους κάνουν πίπες ή να παίρνουν μάτι πίπες που γίνονται σε άλλους.

Τίποτε άλλο.

Οι Schooligans βούτηξαν στη θάλασσα της κοινοτοπίας χωρίς σωσίβιο.

 
At 6/19/2006 06:10:00 μ.μ., Blogger Ergotelina said...

..ε..αντε ****θείτε

..σας ευχομαι....


απο καρδιάς και με αγαπη
..χωρις ομως καμερες....

(((((_)))))

 
At 6/19/2006 06:28:00 μ.μ., Blogger Caveguy said...

Χαίρε, old-boy, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν. Όπως τα λες είναι, έτσι και χειρότερα να τα βλέπουν μερικοί μερικοί και να χαίρονται. Και δεν είναι μόνο τα βιντεάκια είναι και οι άπειρες σκηνές καθημερινού ******** (λογοκρισία) που συμβαίνει στα σχολεία μας κι έξω απ'αυτά και που πολλές φορές φέρνει αθώα (μμμμμμμούσια) κοριτσάκια με 18άρηδες που περνάνε τη μέρα τους αραλίκι και φραπέ και με μόνη τους ασχολία να ψαρεύουν γκόμενες σε γυμνάσια πιό πολύ και λύκεια με μόνο στόχο το @#$#%ήσι. Είπαμε make sex not war άλλα όχι κι έτσι.

 
At 6/19/2006 06:34:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

@mcfly

αν το να 'την λεμε' προς της κάμερες θεωρείτε πλέον κοινοτοπία (και γινόμαστε και γραφικοί) τότε ο Big Brother πέτυχε το σκοπό του.

Όλα καλά...

 
At 6/19/2006 07:01:00 μ.μ., Blogger skata said...

Το "μάτι" υπήρχε από πάντα ως πράξη, οι κάμερες είναι απλά ένα άψυχο μέσο της εποχής.

Είναι 100% βέβαιο ότι ανάμεσα στα παιδιά που είχαν την ευκαιρία να δουν το θέαμα θα υπήρχαν και κάποια δεν ένιωθαν καλά με αυτό.

Το ποσοστό θα ήταν ίδιο και στη δική μου τάξη πριν από 15 χρόνια.

Δεν ωφελεί να διαπιστώνεις ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι γι' αυτό φταίνε τα εργαλεία που δίνει η εποχή. Η προδιάθεση είναι εκεί πολύ πριν γίνει συνειδητή επιλογή. Σ' αυτό το μεσοδιάστημα άλλοι θα αναπτύξουν την ικανότητα να κρίνουν με ανθρωπιστικά κριτήρια και άλλοι με ωφελιμιστικά.

ΌΧΙ δε φταίει το big brother... Φταίει αυτός που αντί να το απομυθοποιήσει το δαιμονοποιεί και του δίνει διαστάσεις λαίλαπας.

Γέλα στη μάπα του μπαμπούλα και θα φύγει κατακόκκινος από ντροπή. Αν φοβηθείς τον θρέφεις και είσαι άξιος της τύχης σου.

 
At 6/19/2006 07:03:00 μ.μ., Blogger skata said...

Και ο big brother πέτυχε το σκοπό του στο έπακρο που ήταν να βγάλει λεφτά και τίποτε παραπάνω... συνομωσιολογικού τύπου.

 
At 6/19/2006 07:06:00 μ.μ., Blogger skata said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 6/19/2006 07:07:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

συγνώμη mcfly, αλλά βρίσκω πολύ 'θεωρητική' την λύση σου... δεν διαφωνώ στο ότι τα ζητήματα δεν πρέπει να γιγαντώνονται πέραν του πραγματικού μεγέθους τους, δεν διαφωνώ στο ότι 'μάτια υπήρχαν πάντα' (πόσο μάλλον ματάκηδες) και στο ότι το ανθρώπινο γένος μεγάλωνε κάποτε πολύ πιο γρήγορα σεξουαλικά (και όχι μόνο) από ότι σήμερα.

Όλα αυτά όμνως δεν αναιρούν το ότι 'κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της δανιμαρκίας'. Και δυστυχώς δεν φτάνει το γέλιο για να καθαρίσεις το σάπιο.

 
At 6/19/2006 07:08:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

και όσο για τον μπιγκ μπράδερ, δεν εννοούσα την εκπομπή...

 
At 6/19/2006 07:10:00 μ.μ., Blogger skata said...

Εκεί που βλέπεις σάπιο είναι επειδή ποτέ δεν ήταν καθαρό...

 
At 6/19/2006 07:16:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

...μαλλον μιλάμε αλλη γλώσσα...

 
At 6/19/2006 07:37:00 μ.μ., Blogger petalida said...

Χμ! Μήπως ζώ σε άλλη χώρα?
Ισως είμαι πολύ παλιομοδίτισσα αλλά νομίζω ότι μερικές πλευρές του σέξ είναι προτιμότερο να μένουν μεταξύ 2 ή λίγων (!) ανθρώπων και να μη γίνονται θέαμα. Αλλιώς, που πάει η μαγεία?
Πάντα υπήρχε το "μάτι" αλλά η δυνατότητα να εκθέσεις τον εαυτό σου σε κοινή θέα με όλα τα καλά και άσχημα που αυτό συνεπάγεται είναι πολύ μεγαλύτερη σήμερα.
Και τέλος, ποτε δεν κατάλαβα την ανάγκη για ηδονοβλεψία. Τόση στέρηση πια? Καταντάει θλιβερό.

 
At 6/19/2006 07:40:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Γράφει ο Κουκουζέλης στα σχόλια του προηγούμενου ποστ: «Η αθωώτητα τους με τρόμαξε. Κάτι σαν "το περίστροφο εκπυρσοκρότησε, ενώ ο δεκάχρονος ανηψιός του θύματος έπαιζε με το όπλο αμέριμνος"» και «Η όλη ιστορία είναι προϊόν αθωώτητας απ την αρχή ως το τέλος».
Συμφωνώ μαζί του και διαφωνώ με τους (μισούς) Schooligans που μιλούν για «τσόντα live». Θεωρώ ότι τα βίντεο αυτά δεν είναι τσόντες, γιατί αφενός έχουν διαφορετικό γενεσιουργό λόγο από μια τσόντα (δεν γυρίστηκαν με στόχο την κονόμα) και αφετέρου έχουν διαφορετικό περιεχόμενο από μια τσόντα (η λαγνεία δεν προσομοιώνεται ούτε κατ’ ελάχιστον: χάχανα διαρκή, ενώ η κοπέλα είναι ξεκάθαρο ότι δεν γλείφει ένα πέος, αλλά ένα κομμάτι κρέας).
Νομίζω ότι τα βίντεο γυρίστηκαν και διασκορπίστηκαν ως παιχνίδι. Αν μπορούσαν να φανταστούν τον βαθμό της διάδοσής τους, το πιθανότερο είναι ότι ούτε οι πρωταγωνίστριες και πρωταγωνιστές θα πόζαραν τόσο εύκολα, ούτε αυτός που τα πρωτομοίρασε θα το έκανε τόσο εύκολα.
Ωστόσο η κάμερα είναι παρούσα. Και oι Schooligans λένε ότι «η προστυχιά βρίσκεται όλη στην κάμερα» . Μόνο που η προτυχιά της κάμερας που τραβάει, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ούτε η προστυχιά της κάμερας μιας πορνοταινίας ούτε της κάμερα του Big Brother. Δεν είναι η προστυχιά μιας πονηρής κάμερας. Πρόκειται για μια κάμερα που εκπυρσοκρότησε ενώ τα παιδιά έπαιζαν αμέριμνα, για μια κάμερα πανταχού παρούσα, για μια κάμερα που οιονεί μηχανικά τραβάει πλέον τα πάντα, δίχως μνήμη, δίχως συναίσθηση, δίχως συναίσθημα, δίχως καύλα. Για μια κάμερα πρόστυχα αθώα.

 
At 6/19/2006 09:25:00 μ.μ., Blogger Ergotelina said...

..Τελικα να επεμβει η Γιαννακου;;..
ειναι ενα ζητημα που την
αφορα;;.............

 
At 6/20/2006 11:02:00 π.μ., Blogger e.kotsos said...

Α, ρε old-boy. Τι έιναι τόσο σκανδαλώδες τελικά ε;

Εγώ απλά να σου ευχηθώ μέσα από την καρδία μου, όταν δεις και τα δικά σου πιτσιρίκια πρωταγωνιστές σε «αθώα βιντεάκια» να τσιμπουκώνονται από τα δώδεκα εν χορό, να νιώσει την ίδια αγαλλίαση η ψυχούλα σου για το καινούριο τους «παιχνίδι», και να τα αποθεώσεις και εσύ με τη σειρά σου όπως «το μπούγιο από πίσω»!

Α, ρε πουτάνα προοδευτικότητα της πίπας...

 
At 6/20/2006 04:08:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

E.Kotso, αντιγράφω σχόλιο που έκανα στο προηγούμενο ποστ:
«Ας εξηγηθώ λίγο καλύτερα. Δεν λέω ότι το βίντεο με ενθουσίασε. Λέω ότι με σοκάρισε. Δεν είμαι ενθουσιασμένος με τα δημόσια τσιμπούκια μέσα σε τάξεις και πολύ περισσότερο με την βιντεοσκόπησή τους και την διανομή τους. Εκείνο που λέω είναι ότι προσπάθησα να εξετάσω το αρχικό μου σοκ και κατέληξα ότι εν μέρει οφείλεται και στην διαφορά ηλικίας και στην άλλη οπτική γωνία που έχω από τα 34 χρόνια μου. Σκέφτηκα λοιπόν να εξετάσω τα σεξουαλικά ήθη της δικής μου εφηβείας για να δω αν ήταν καλύτερα. Συγκριτικά λοιπόν - συγκριτικά- λέω ότι προτιμώ (ή έστω νομίζω ότι προτιμώ) μια υπερβολική ελευθεριότητα από ένα ασφυκτικό πλέγμα ενοχής. Μπορεί να κρίνω εξ ιδίων τα αλλότρια και οι γενικεύσεις μου να είναι άστοχες. Ίσως. Εκεί που δεν νομίζω ότι αστοχώ είναι στην προσπάθειά μου να εξετάσω κατά πόσο η αρχική μου αντίδραση είναι φυσική και κατά πόσο προϊόν της ηλικίας μου. Υπό αυτό το πρίσμα, αν ας πούμε έβλεπα «snuff» βιντεάκι με βιασμό ή δολοφονία, το σοκ μου θα ήταν εντελώς φυσικό και δικαιολογημένο».
Κακώς λοιπόν βγάζεις συμπεράσματα ότι νιώθω αγαλλίαση και ότι αποθεώνω.

 
At 6/20/2006 04:15:00 μ.μ., Blogger PsyxiatroZ said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 6/20/2006 04:19:00 μ.μ., Blogger PsyxiatroZ said...

Μια ταινία που σοκάρει και κινεί την περιέργεια. Σίγουρα πουλάει. Σε άλλους αρέσει, σε άλλους δεν αρέσει. Αλλά όλοι την βλέπουν.

Όλοι την κριτικάρουν με βάση τα πιστεύω, τις αντιλήψεις και τα βιώματα τους, αλλά κανένας δεν ψάχνει να βρει τι είναι αυτό που έκανε αυτά τα παιδιά να μεταμορφωθούν σε πρωταγωνιστές μίνι-πορνοταινίας.

Αυτά τα παιδιά λοιπόν τα μεγάλωσαν κάποιοι γονείς(1), κάποιοι δάσκαλοι(2). Έτσι τουλάχιστον θέλουμε να νομίζουμε. Γιατί αυτά τα παιδιά τα μεγάλωσε μια τηλεόραση(3) και ένας περίγυρος(4) από άλλα παιδιά με μάνα την τηλεόραση.

Όταν λοιπόν δύο βλαστάρια ερωτοτροπούν χυδαία(sic) δημόσια, σημαίνει ότι το έχουν ξανακάνει, απλά θέλουν να το δείξουν στους φίλους τους.

Τέτοιες ηλικίες χαρακτηρίζονται από τεράστια περιέργεια(βλέπε κομπάρσους) αλλά και ανάγκη για επίδειξη ικανοτήτων(βλέπε πρωταγωνιστές), η οποία θα τους επιτρέψει να κερδίσουν την προσοχή των άλλων και να διαφοροποιηθούν μέσα στο σύνολο.

Το θέμα είναι ότι αυτά τα παιδιά για να το κάνουν αυτό, κάπου το είδανε και απλά θέλανε να μιμηθούν τους μεγάλους(ή ακόμα και να τους κοροιδέψουν). Δεν έχω δει το σχετικό βίντεο, όμως συμμερίζομαι την άποψη σου ότι δεν υπήρχε συναίσθημα ή καύλα. Ότι το σκηνικό είναι αθώο.

Το σκηνικό μπορεί να είναι αθώο old boy, αλλά αυτά τα παιδιά ίσως αντιμετωπίζουν ήδη ή αντιμετωπίσουν στο μέλλον ψυχολογικά προβλήματα. Και όταν λέω ψυχολογικά προβλήματα εννοώ προβλήματα που θα δημιουργηθούν από την στάση των "μεγάλων" απέναντι στις πράξεις τους. Γιατί ο "μεγάλος" δύσκολα θα καταλάβει ότι τα παιδιά αυτά δεν έχου συνείδηση των πράξεων τους. Ότι για αυτά είναι παιχνίδι. Περιέργια. Επίδειξη ικανοτήτων.

Τώρα το προς τα που κατευθύνεται η περιέργεια ενός παιδιού είναι κάτι στο οποίο παίζει κυρίαρχο ρόλο ο γονέας.

Οπότε όσον αφορά τον αναγνώστη που σχολίασε σε στυλ "όταν θα δεις τα παιδιά σου πρωταγωνιστές σε μίνι-πορνοταινία...", η συνέχεια είναι κάπως έτσι "...τότε μαλάκα ίσως καταλάβεις πως αυτό το παιδί το μεγάλωνεις λάθος. Κάτσε σκέψου τα λάθη σου. Συμβουλεύσου κάποιον ειδικό. Προσπάθησε να μην συνεχίσεις να το μεγαλώνεις λάθος. Γιατί για το θέαμα που αυτή την στιγμή βλέπεις, ο κύριος υπεύθυνος είσαι εσύ..."

Σημ:
(1): Οικογένεια
(2): Παιδεία
(3): Πρότυπα
(4): Περιβάλλον

Από τα τέσσερα παραπάνω στοιχεία εξαρτάται η προσωπικότητα που θα αναπτύξει ένα παιδί. Δεν συμπεριλαμβάνω την κληρονομικότητα, γιατί το DNA που έχει ο καθένας μας δεν αλλάζει. Τα παραπάνω στοιχεία όμως μπορούν να αλλάξουν. Και φυσικά όπως μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας, η οικογένεια είναι αυτή που μπορεί να ελέγξει τα άλλα 3 στοιχεία έτσι ώστε το παιδί να μπορεί αύριο να σταθεί περήφανο στα πόδια του.

 
At 6/21/2006 07:36:00 π.μ., Blogger €lisavet said...

Θα συμφωνήσω με τον PsyxiatroZ.
Επίσης έχω να παρατηρήσω πως πολλά ανήλικα παιδιά ανεβάζουν οικειοθελώς φωτογραφίες τους σε διάφορα sites/portals, με άσεμνες πόζες.

Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει ο ερεθισμός που προσφέρει ο φακός ή η κάμερα ή αν θεωρείται απλώς ένα αστείο παιχνίδι των παιδιών, που προσποιούνται τους μεγάλους, νομίζω όμως πως αυτά τα παιδιά θα είναι αρκετά ευάλωτα, ώστε να πέσουν θύματα εκμετάλλευσης ανεύθυνων ενηλίκων, που θα προσφερθούν να τους μυήσουν έμπρακτα στον ενήλικο κόσμο.

 
At 6/22/2006 09:52:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ο ερεθισμός προέρχεται απ΄τον καθρέφτη

 
At 6/22/2006 09:54:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

παλιοαυνανάδες ματάκηδεςχεχε

 
At 6/22/2006 09:57:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

μιλάει η inthenude!
τι σκατάνθρωποι όλοι
ευτυχώς το φχαριστιόμαστε

 
At 6/22/2006 10:08:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

δεν το φχαριστιομαστε
πονάει
με φιδίσιο αποτέλεσμα
είμαι μονογαμικό ον
γαμώ την τρέλα μου
δεν προλαβα να διαβασω
αν και μπορείς να αντλείς ηδονή από άπειρα πράγματα
όλα χημικές ενώσεις είναι

 
At 6/27/2006 09:52:00 π.μ., Blogger mpalos said...

Δεν έχω λάβει τα video που συζητάτε. Έλαβα όμως ένα παρόμοιο από κάποιο ΤΕΙ της Βόρειας Ελλάδας και ομολογώ ότι ‘ξεβρακώθηκα’. Γιατί η ταινία δεν είναι πορνό αλλά όλα είναι σαν πορνό. Δωμάτιο φοιτητικής εστίας. Ένα ζευγάρι γύρω στα 20 το κάνει καρεκλάτο. Ένας τρίτος τους γράφει σε video. Έχει αναλάβει και τον ρόλο του speaker. Το ζευγάρι δεν το κάνει σαν ζευγάρι. Καθόλου φιλιά, πουθενά τα περίφημα ‘προκαταρκτικά’. Δεν κάνουν έρωτα. Γαμιούνται. Όλα έχουν την αισθητική τσόντας και οι στάσεις είναι προσανατολισμένες έτσι ώστε να γράφουν στην κάμερα, όπως στις τσόντες. Η κοπέλα ξέρει ότι υπάρχει video. Τερατώδης αδιαφορία, ερεθιστική αυθάδεια. Ένας τέταρτο νεαρό άτομο μπαίνει στο δωμάτιο. Δεν καρφώνεται καν στο γυμνό θέαμα. Χαβαλές με τον τρίτο, που τραβάει το video. Ωραία βυζιά έχει αυτή. Την κοπέλα δεν την ξέρει, προφανώς το ίδιο κι’ αυτή. Η κοπέλα δεν εκπλήσσεται. Ο πρωταγωνιστής δεν μιλάει ποτέ, η κοπέλα μόνο απαντάει στις ερωτήσεις της γαλαρίας, ναι ναι ωραία με γαμάει, ναι στο στόμα τα θέλω, τί πρόβλημα έχεις αν με πνίξει στην πίπα? Η κοπέλα χάνεται στο πάθος της και στο πάθος των προτροπών της γαλαρίας. Γάμα, γάμα ρε μαλάκα, δυνατά, έτσι, έτσι. Η κοπέλα το ζει με φυσικότητα. Ερεθίζεται, συμμετέχει. Πίπα, στα 4, πισωκολλητό, καρεκλάτο, συμμετέχει και ο επισκέπτης, βάλτην_στα_4_και_γάμα_την_να_της_τον_δώσω_στο στόμα, πίπα-κώλο, πουτσοσκάμπιλα, πάλι πίπα. Δεν είναι τίποτα προσυμφωνημένο, δεν υπάρχει σενάριο. Η κοπέλα τα κάνει όλα. Και πουθενά ονόματα, μόνο ένα ψευδώνυμο ακούγεται.

Ναι, πάντα γινόντουσαν. Αλλά πάντα με μία επίφαση ιδιωτικότητας. Αν κάποιοι το γνώριζαν και έτρεχαν να πάρουν μάτι αυτό γινόταν πιθανότατα εν αγνοία της κοπέλας. Και όλα γινόντουσαν με τρόπο που να της δίνεται η δυνατότητα να ισχυρισθεί ότι ‘δεν ήξερε’ ή ότι 'δεν το ήθελε' (ή ότι ‘ήτανε πιωμένη’…). Αν κάποιοι το έκαναν στις τουαλέτες του σχολείου είμαι σίγουρος ότι αυτό γινόταν στις γυναικείες. Ακόμη και αν αυτή τον είχε προσκαλέσει είχε πάντα την δυνατότητα να πει, αν κάτι στράβωνε, ότι ο άλλος απλά μπούκαρε μέσα. Άλλωστε όλο το παιχνίδι της προσέγγισης και του ζευγαρώματος δεν στηρίζεται σ' αυτήν την αρχή? Η γυναίκα δημιουργεί τις προϋποθέσεις - ο άντρας εκτίθεται παίρνοντας την πρωτοβουλία.

Τι ψάχνουν αυτά τα παιδιά? Σε ποια ανάγκη απαντά η κάμερα?
Αυτή η εκκωφαντικά δημόσια και ωμή αποδοχή των πρωτογενών τους ρόλων στο κρεβάτι ξεγυμνώνει και μένα που τους είδα. Τι κάνει αυτήν την κοπέλα να αθετήσει δημόσιες συμπεριφορές που (κάποτε?) έσωζαν τα προσχήματα και κανονικά θα έπρεπε να είναι εγγεγραμμένες στο κοινωνικό της DNA ?

Εννοείται ότι το πρόβλημα δεν είναι τα τσιμπούκια στο σχολείο, ούτε το πίπα-κώλος στα φοιτητικά δωμάτια και ίσως καταλαβαίνω αυτά τα παιδιά που θέλουν να το κάνουν μπροστά σε άλλους, να προκαλέσουν, να νοιώσουν τον ίλιγγο τής ‘παράνομης’ πράξης που έρχεται ξεδιάντροπα στο προσκήνιο. Αλλά σε ποια ανάγκη απαντά το video, που το έφτιαξαν για να κυκλοφορήσει (εξ ου και η απουσία ονομάτων και προσφωνήσεων)? Σε ποια ανάγκη η κάμερα? Τι ψάχνει να βρει μέσα στην ψυχή τους?
Μήπως η απάντηση είναι στο υπέροχο άρθρο του Ν. Γ. Ξυδάκη στην Καθημερινή της Κυριακής, που γράφτηκε για τα θέματα Παιδείας αλλά φαίνεται να ταιριάζει γάντι και στην περίπτωσή μας: Υποψιάζομαι ότι ένας 18χρονος ή 20χρονος νιώθει αθάνατος, ικανός να αρνηθεί το «καλό» του, από γινάτι και αποκοτιά, κι όχι από υπολογισμό. Την ύπαρξή του συγκλονίζει ο σπασμός της άρνησης, η μέθη της υπέρβασης· τη συνείδησή του διαμορφώνει η πολιτική οικονομία της αδρεναλίνης και του ρεμπελιού. Το ζητάει ο οργανισμός του. Είναι το μόνον ίσως του βίου τίναγμα, σωματικό και θυμικό, προς εξεγερσιακή τροπή, ένας σπασμός του φαντασιακού προς το ρεμπελιό, μια παράταση ρέμπελης αγελαίας ζωής, λίγο πριν από τον σταβλισμό. Ας αφήσουμε τα παλιόπαιδα να σπαταλήσουν τη ζωή τους όπως θέλουν. Το μαντρί τα περιμένει.

 
At 6/27/2006 04:19:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Eυχαριστώ για το εξαιρετικό σχόλιο.

 
At 7/19/2006 01:37:00 μ.μ., Anonymous Μαθητής Λυκείου said...

ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ. ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΜΟΝΑΧΙΚΩΝ Ή ΚΑΘΗΣΤΕΡΗΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΣΥΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ: ΑΝ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΕΡΥΣΙ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΧΑΝ ΒΑΛΕΙ ΔΥΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΙΜΕΝΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΙΣΑΝ. ΕΝΑ ΠΟΛΩΝΑΚΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΝΑΝ ΝΑ ΕΠΙΔΙΚΝΥΕΙ ΤΑ ΓΕΝΗΤΙΚΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΑ. ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠ' ΤΑ ΙΔΙΑ; ΑΠΟΔΕΙΞΗ, ΤΟ ΜΠΟΥΓΙΟ ΑΠΟ ΠΙΣΩ. ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗ ΣΥΦΩΝΙΑ ΟΛΩΝ; ΓΙ' ΑΥΤΟ ΚΟΙΤΑΧΤΕ ΟΣΟΙ ΕΧΕΤΑΙ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΝΑ ΤΑ ΠΑΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ.
ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΟΤΕ ΤΑ ΛΑΒΑΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΛΥΚΕΙΟΥ;

 
At 7/21/2006 12:17:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

h a8woothta ths paidikhs hlikias...
h a8woothta ths efhveias....
lalalalala

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home