Παρασκευή, Νοεμβρίου 11, 2011

Η Σύνθεση

(Δεν το χρειάζεσαι το τσεκούρι.
Οι θύρες που κρούεις είναι από καιρό για σένα ανοικτές)

1. Η επιλογή.
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν είχαν καμία υποχρέωση να βάλουν στην κυβέρνησή τους τον ΛΑΟΣ. Καμία όμως. Οι εντολές απ' το εξωτερικό αφορούσαν την μεταξύ τους συναίνεση. Αυτά τα δύο κόμματα είναι που πρέπει να συνυπογράψουν ό,τι είναι να συνυπογραφεί. Δεν αγχώθηκαν ποτέ για τον Καρατζαφέρη οι ξένοι ηγέτες της χώρας. Η μη συμμετοχή δε των κομμάτων της αριστεράς, διευκόλυνε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να μην έχουν και κανέναν άλλου είδους ενδοιασμό. Γιατί αν συμμετείχαν όλα τα κόμματα της Βουλής, θα τους ήταν δυσκολότερο να αποκλείσουν τον ΛΑΟΣ. Αλλά δεν ήθελαν να τον αποκλείσουν. Ήθελαν να επανδρώσει τις τάξεις τους, ήθελαν να κάτσουν δίπλα δίπλα στα υπουργικά έδρανα, ήθελαν να βροντοφωνάξουν πως ο Βορίδης και ο Άδωνης είναι ένας από εμάς. Και ίσως κρίθηκε στο γύρισμα του νομίσματος αν θα είναι στην ίδια κυβέρνηση με τον Ροντούλη που τους έλεγε γομάρια ή με τον Γιώργο Ανατολάκη για να τους ψεκάσει με ηλιθιογόνα. Όσο προσωρινή κι αν είναι η κυβέρνηση, τον ΛΑΟΣ τον νομιμοποίησαν ως κυβερνητικό εταίρο αμετάκλητα. Και θα ήταν διαφορετικό αν αυτό συνέβαινε μετεκλογικά, αν εν πάση περιπτώσει από το εκλογικό αποτέλεσμα προέκυπτε κυβέρνηση συνεργασίας μόνο με τη συμμετοχή του. Εκεί θα το εξηγούσες ως ανάγκη. Εδώ είναι εντελώς επιλογή, επιλογή που σηματοδοτείται και από το εύρος και το είδος της συμμετοχής των στελεχών του στη σύνθεση της κυβέρνησης. Που μόνο ως ξεροκόμματο που αναγκάστηκες να δώσεις με κρύα καρδιά δεν μπορεί να ερμηνευθεί.

2. Όλοι οι καλοί χωράνε.
Tα πρώτα καλά νέα είχαν έρθει όταν διέρρεε πως ο μόνος σίγουρος για το υπουργείο του ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Αν γινόταν κάποιο αστείο και προσπαθούσαν να τον βγάλουν, ήταν ικανός να έπαιρνε ομήρους όσα ευρώ έχουν απομείνει στο ταμείο του κράτους και να απειλούσε πως θα τους πει τι μέγιστο ατόπημα πάει να γίνει εις βάρος του, με αποτέλεσμα αυτά να μετατρέπονταν από τον πανικό τους μόνα τους σε δραχμές. Ικανός όμως είναι και ο άλλος αντιπρόεδρος της πρώην και της νυν κυβέρνησης. Ικανός είναι να του είπαν ότι δεν θα είσαι μέλος της και παραταύτα να εμφανίστηκε. Ικανός είναι, Αλέκα, να σκάσει μύτη και στην ορκωμοσία της επαναστατικής κυβέρνησης που θα κάνεις προσεχώς, αρκεί να είναι εδώ και όχι σε τίποτα βουνά. Όρκισέ τον, θα είναι καλός κομμουνιστής, θα κάνει ό,τι χρειαστεί. Από την άλλη ενδεχομένως αδικώ τους δύο αντιπροέδρους, αφού στη θέση τους έμειναν οι πάντες όλοι, όλοι αυτοί οι υπεραπαραίτητοι υφυπουργοί που τυχόν απώλειά τους τώρα θα είχε ανεπανόρθωτες συνέπειες για την σωτηρία της χώρας. Η εκ νέου μετάθεση της Φώφης της Γεννηματά όμως είναι η μεγαλύτερη κίνηση απ' όλες, η Φώφη είναι ένας μπαλαντέρ της ομάδας, παίζει όλες τις θέσεις, αρκεί να έχει θέση, δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει κάπου θέση για τη Φώφη, ένας μισθός να τρέχει, μια απασχόληση να έχει το κορίτσι να περνάει την ώρα τoυ.

Δεν έχω σκοπό να ξαναματαλαϊκίσω και να πω κοίτα πώς φέρονται στα δημόσια οικονομικά, κοίτα πώς εξακολουθούν μέχρι την ύστατη ώρα να φτιάχνουν πενηνταμελή υπουργικά συμβουλία, με τον κάθε υπουργό, αναπληρωτή κι υφυπουργό να κουβαλά μαζί του και μια στρατιά συμβούλων, παρασυμβούλων και εξωσυμβούλων, μισθοδοτούμενων όλων από το ίδιο εκείνο κράτος για το οποίο γίνεται όλος αυτός ο κακός χαμός, από το κράτος το οποίο κατά τ' άλλα ανάποδα να το γυρίσεις δεν πέφτει κανενός είδους νόμισμα. Πασχίζει να το γκρεμίσει το πελατειακό κράτος το πολιτικό σύστημα, κι όταν τα καταφέρει να το γκρεμίσει για τους υπόλοιπους πολίτες, τότε ίσως ρίξει μια ματιά και στον εαυτό του. Και τότε ίσως ρίξει μια ματιά κι ο Πάγκαλος στον καθρέφτη του και στο πως μένει να φάει μέχρι την τελευταίο δευτερόλεπτο που του αναλογεί, να φάει και το Νοέμβριο του 11, να φάει και το Δεκέμβριο του 11, να φάει και τον Ιανουάριο του 12, να φάει και τον Φεβρουάριο του 12, αν και με τον ρυθμό που πάμε κάθε επόμενος μήνας ακούγεται σαν μήνας επιστημονικής φαντασίας, όπου ό,τι κι αν συμβεί δεν θα σου προξενήσει έκπληξη, εκτός βέβαια κι αν φυλακιζόταν ο Μάκης Ψωμιάδης σε ελληνικές φυλακές για πάνω από μία ημέρα χωρίς να μεσολαβήσει δικαστικό ή άλλο πραξικόπημα (και δικαιωθεί έτσι κι ο ΓΑΠ που το χρησιμοποίησε ως επιχείρημα στους μερκοζίδες για να απολογηθεί για το δημοψήφισμα).

3. Η σύνθεση.
Α match made in heaven. Είναι όλοι εδώ, σαν έτοιμοι από καιρό, σαν θαρραλέοι, έτοιμοι για την τελική σύνθεση των «αστικών δυνάμεων της χώρας». Στην κορυφή η τραπεζιτική ελίτ, ένας τραπεζίτης έτοιμος να διαπραγματευθεί μια συμφωνία που αφορά κατ΄ εξοχήν ελληνικές και ξένες τράπεζες. Δίπλα του καλεί τον μεγάλο υμνημένο της ματαιωμένης ιστορικής διαρθρωτικής αλλαγής. Ο Τάσος Γιαννίτσης, ο άνθρωπος που προσπάθησε να μας κάνει εγκαίρως ανθρώπους αλλά αντιδράσαμε βοοειδώς, είναι πάλι εδώ. Οι φωνές μιας κοινωνίας που πρέπει να ξεφύγει από το μεταπολιτευτικό βάλτωμα δηλώνουν παρούσες στο προσκλητήριο. Εμπρός να φύγουμε από ό,τι μας κρατούσε πίσω ως κοινωνία, από ό,τι μας έκανε παρίες στα μάτια της προηγμένης ευρωπαϊκής μας οικογένειας. Στο πλευρό μας και στην κυβέρνησή μας οι ακροδεξιοί μας πυλώνες. Επιτέλους χωρίς τις μεταπολιτευτικές αγκυλώσεις που έλεγαν την ακροδεξιά κακό πράγμα. Επιτέλους χωρίς τις αισθητικές αγκυλώσεις που έλεγαν τον Άδωνη γελοίο. Όλοι μαζί, όλοι οι εχθροί των δυνάμεων της καθυστέρησης. Ένα νέο πνεύμα επιφοίτησης έχει απλωθεί πάνω από τα κεφάλια των βουλευτών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Όλοι πια μιλούν για συναίνεση, όλοι πάντα μιλούσαν για συναίνεση, ο διαχρονικός γκουρού της συναίνεσης Τηλέμαχος Χυτήρης μάς εξηγεί -με σεμνότητα είναι η αλήθεια- ότι δικαιώθηκε μια ζωή συναινετικών αγώνων. Όλοι πια οι βουλευτές ΠΑΣΟΚ και ΝΔ λευτερώθηκαν από τα κομματικά δεσμά κι όλοι λένε πια ελεύθερα τη γνώμη τους. Κι όλοι άρα για να μη λένε κάτι αρνητικό επ' αυτού, αγαπούν Ροντούλη. Κι όλοι αναρωτιούνται ο Ανατολάκης γιατί όχι;

Κι όλες οι δημοσιογραφικές δυνάμεις του φωτός, όλοι εκείνοι που μας τραγουδούσαν και μας τραγουδούν το φως του εκσυγχρονισμού και της διαρθρωτικής μας αλλαγής, αναγκάζονται να βάλουν τον εστετισμό τους και την προχωρημένη σκέψη τους να ξαποστάσουν λίγο. Παιδιά, με τον Βορίδη και τον Άδωνη κάνατε κυβέρνηση, να τους χαίρεστε, να χαίρεστε τις δημοκρατικές σας ευαισθησίες, να χαίρεστε το όραμά σας, να χαίρεστε την προπαγάνδα σας.

Όλοι λοιπόν μαζί, ο Παπαδήμος με το Γιαννίτση, ο Βενιζέλος στο φέουδό του, ο Πάγκαλος, οι σαρανταπέντε υφυπουργοί και εξήντα μαθητάδες, τα θαμμένα τσεκούρια του Βορίδη, να ετοιμάζεται η Χρυσή Αυγή για τις μελλοντικές δικές της συμμαχίες με τις αστικές δυνάμεις του τόπου, είμαστε όλοι εδώ, έτοιμοι υπό πνεύμα ενότητας να προβούμε στις επώδυνες αλλά αναγκαίες θυσίες για να μην καταστραφούμε, έτοιμοι να σας κόψουμε το ρεύμα, έτοιμοι να σας κόψουμε τα πόδια, έτοιμοι να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να σώσουμε τη χώρα από το χάος, εμείς είμαστε το δείγμα του μέλλοντός σας, τώρα είναι η εποχή της συναίνεσης και κανείς δεν είναι εμβληματικότερος εκπρόσωπός της από τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, που -Γιώργο Ανατολάκη, τώρα δικαιώνεσαι- τον ψέκασαν μικρό και στο υπερμακάριο σε βαθμό άφατης αφασίας βλέμμα του συνοψίζεται η βασική ιδέα πίσω από το τι σημαίνει συναίνεση: τίποτα.

Το τίποτα ως ιδεολογία, η ιδεολογία της συναίνεσης, η ιδεολογία του δεν μας χωρίζει κατά βάθος τίποτα, η ιδεολογία της μη διαφοράς, της μη ύπαρξης πολιτικής, του αυτόματου της οικονομίας, ενός αυτόματου στο οποίο έχουμε επιβιβαστεί και τρέχουμε, τρέχουμε, τρέχουμε, προς ένα μέλλον που αδυνατείς να φανταστείς ως πού μπορεί να φτάσει. Όπως αδυνατείς να χωνέψεις πως φτάνει τόσο πολύ στα άκρα ένα σύστημα που υποτίθεται ενεργούσε πάντα ως εχθρός των άκρων, πως φτάνει τόσο πολύ στην εκτροπή ένα σύστημα που υποτίθεται ενεργούσε πάντα στο όνομα της συνταγματικής νομιμότητας.

(Χώσ' τα, ρε Μπέναρε. Χώσ' τα σαν να μην υπάρχει αύριο)

15 Comments:

At 11/12/2011 04:36:00 π.μ., OpenID Elikas said...

Tέτοια γράφεις ώρες-ώρες και μας υποδουλώνεις. Ε, σκλαβώνεις ήθελα να πω, αλλά στη βάση του είναι το ίδιο πράγμα.

Μόνη μου ένσταση είναι ότι τρέφω αμφιβολίες κατά πόσο χέστηκαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες για τη συμμετοχή της ακροδεξιάς στο κυβερνητικό σχήμα. Πολλοί από αυτούς ήδη συγκυβερνούν με ακροδεξιούς, άλλοι υιοθετούν ακροδεξιά ατζέντα για να κάνουν ρελάνς, κι οι υπόλοιποι όπου να'ναι θα αντικατασταθούν από ακροδεξιούς. Με εκλογές ή χωρίς.

 
At 11/12/2011 09:04:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

δακρυσα με το βιντεακι....

 
At 11/12/2011 09:50:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Το γελοιωδέστερον του πράγματος είναι η μη συμμετοχή στην κυβέρνηση κοινοβουλευτικών στελεχών της ΝΔ με παραίτηση του Αβραμόπουλου(και είσοδο στη Βουλή του επιλαχόντα Αλογοσκούφη, βεβαίως, βεβαίως). Ξέρετε γιατί...για να μην οριστεί αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης η Αλέκα...το απαύγασμα της υποκρισίας!!!

 
At 11/12/2011 02:07:00 μ.μ., Blogger DaisyCrazy said...

Πείτε με ρομαντική ή υπεραισιοόδοξη αλλά εύχομαι κι ελπίζω ότι σε κάνα δυο μήνες θα έχουν σκοτωθεί τόσο, θα'ναι τόσο στα μαχαίρια που το έκτρωμα τους θα'χει καταρρακωθεί και εξαφανιστεί σαν η συντομότερη κυβέρνηση στην σύγχρονη ιστορία.

 
At 11/12/2011 05:29:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος Πολίτης said...

Είτε αρέσει είτε όχι το ΛΑΟΣ (με όλο το λαικισμό του και την γραφικότητα του) είναι πολύ πιο υπεύθυνη πολιτικ η δύναμη από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ.

Ειδικα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι πιο γελείο έχει παράξει το πολιτικό σύστημα. Μια καρικατούρα ψευτοπορδοεπαναστατών, που στοιχειωδώς σοβαρός ανθρωπος να είσαι καταλαβαίνεις το μέγεθος της γελειότητας τους.

Το αποκορύφωμα η άρνηση στη τολμηρή πρόταση του ΓΑΠ για δημοψήφισμα (που ήταν τελικά ο καταλύτης για όλες τις εξελίξεις), στο οποίο εάν ήταν συνεπής με αυτά που έλεγαν θα έπρεπε να συμφωνήσουν την ίδια στιγμή.

Με τον Αδωνη? με τον Αδωνη.
Με το Βορίδη? με το Βορίδη.

Με τον οποιονδήποτε ωστε να αποτρέψουμε ο τόπος μας να γίνει Κούβα και οι Ελληνίδες σε 10 χρόνια να δουλεύουν στα στριπτιζάδικα και τα μπουρδέλα της Τουρκίας και της Αλβανίας.

 
At 11/12/2011 08:13:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κατά τη γνώμη μου , το ΛΑΟΣ επέβαλε ουσιαστικά τη συμμετοχή του στη μνημονιακή κυβέρνηση συνεργασίας , αφού υπήρξε , αν δεν απατώμαι , το μοναδικό- πλην του κυβερνώντος κόμματος -πολιτικό κόμμα που συντεταγμένα ψήφισε το μνημόνιο. Επίσης , θυμίζω ότι η ΝΔ είχε αρχικά θέσει ως όρο για τη στήριξη της νέας κυβέρνησης , να μην συμμετάσχει κανένα στέλεχος της ΝΔ σε αυτήν. Προφανώς για λόγους πολιτικού κόστους και καμμένου πολιτικού κεφαλαίου , σε κάθε περίπτωση , και ειδικά στην περίπτωση της αποτυχίας του νέου σχήματος. Επομένως ήρθε το ΛΑΟΣ και τους απάλλαξε από το βάρος μερικών κυβερνητικών θέσεων αλλά και μοίρασε επίσης το πολιτικό κόστος και τις ενδεχόμενες ευθύνες , σε περίπτωση που το πράγμα στραβώσει.Ανάγκη , λοιπόν , και όχι επιθυμία.
Να πω και κάτι άλλο : είναι ο Μανώλης λιγότερο καραγκιόζης ή ο Ψωμιάδης λιγότερο -γιαλαντζί- ακροδεξιός από τον Άδωνι? Ξέρουμε πολλούς πασόκους και νεοδημοκράτες να έχουν το συγκροτημένο λόγο του Βορίδη ( του οποίου ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ λόγος σε ποιο ακριβώς σημείο του παραπέμπει στο τσεκούρι , ώστε να του το πετάμε κάθε τόσο στη μάπα? ) ? Δεν έχω την παραμικρή διάθεση να τους υπερασπιστώ , αλλά δεν μπορώ να αντιπαρέλθω απαξιωτικές αναφορές στο πρόσωπά τους , λες και τα προβεβλημένα κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι η προσωποποίηση της ποιότητας ή λες και το πρόβλημά μας είναι τα πρόσωπα. Αυτό που τους έφερε στην εξουσία και αυτό που συνέχει τις τρεις συνιστώσες του νέου κυβερνητικού σχήματος είναι ( όχι η ιδεολογία του τίποτα αλλά ) η ιδεολογία του μνημονίου.

 
At 11/12/2011 11:04:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

“Μια καρικατούρα ψευτοπορδοεπαναστατών, που στοιχειωδώς σοβαρός ανθρωπος να είσαι καταλαβαίνεις το μέγεθος της γελειότητας τους.”
Ωραία φράση, λειτούργει πολύ πετυχημένα και ως κριτική και ως αυτοκριτική.

“Με τον Αδωνη? με τον Αδωνη.
Με το Βορίδη? με το Βορίδη.”
Επίσης ωραία φράση, η αυτογελειοποίηση οδηγεί στο δρόμο προς την αυτοσυνειδησία.

“Αυτό που τους έφερε στην εξουσία και αυτό που συνέχει τις τρεις συνιστώσες του νέου κυβερνητικού σχήματος είναι ( όχι η ιδεολογία του τίποτα αλλά ) η ιδεολογία του μνημονίου.”
Κι αυτή ωραία φράση, προάγει το ζήτημα από αυτό καθ αυτό το μνημόνιο στην ιδεολογία του.
Που είναι;

 
At 11/13/2011 10:50:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Δυστυχώς έχεις δίκιο. Επιτέλους παραδέχονται ξεκάθαρα ότι το επίπεδο ενός Λοβέρδου ή ενός Γερουλάνου είναι παρόμοιο με του Άδωνη. Απλώς αυτοί το κρύβουν καλύτερα

 
At 11/13/2011 01:39:00 μ.μ., Blogger karagiozaki said...

Ερώτηση: η αριστερά που είναι? πότε επιτέλους θα αναλάβει κάποιο ουσιαστικό ρόλο στα πράγματα? Τι νόημα έχουν οι ιδεολογίες που υπάρχουν μόνο ως λέξεις γραμμένες σε βιβλία αλλά με προσοχή κρατούν τις αποστάσεις τους από την κοινωνία και την πραγματικότητα? Το σύστημα αλλάζει από μέσα όχι με κάποιο μαγικό ραβδάκι που θα έρθει ξαφνικά στα χέρια τους. Αν μένεις διαρκώς συνειδητά έξω από το παιχνίδι, πως θα αγωνιστείς για όσα πιστεύεις? Οι καιροί θέλουν πράξεις. Τώρα. Αγώνας με πορείες μόνο δεν γίνεται. Γίνεται?

 
At 11/14/2011 02:35:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«Επομένως ήρθε το ΛΑΟΣ και τους απάλλαξε από το βάρος μερικών κυβερνητικών θέσεων αλλά και μοίρασε επίσης το πολιτικό κόστος και τις ενδεχόμενες ευθύνες , σε περίπτωση που το πράγμα στραβώσει.Ανάγκη , λοιπόν , και όχι επιθυμία».
Βλέπεις να αντιλαμβάνεται κανείς τους τις κυβερνητικές θέσεις ως βάρος; Εδώ έμειναν σχεδόν όλοι από τους προηγούμενους. Επίσης αν θέλαν να το διευρύνουν το πράγμα μπορούσαν να το διευρύνουν προς τεχνοκράτες, τον Στέφανο Μάνο, την κίνηση Φλωρίδη κλπ.

 
At 11/14/2011 02:41:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Για το τσεκούρι του Βορίδη η θέση μου είναι η εξής. Αν θες να αποκηρύξεις ένα παρελθόν χωρίς μισόλογα δεν σε εμποδίζει κανείς να το κάνεις. Αν όμως το παρόν σου δεν απέχει και τόσο ριζικά από το παρελθόν σου, αλλά αποτελεί μια μετεξέλιξή του είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Τώρα το δίλημμα πάει κάπως έτσι: ένας Βορίδης που τον κέρδισε η αγάπη για τα τηλεοπτικά πάνελ είναι σίγουρα ένας πολύ πιο στρογγυλευμένος στις απόψεις του Βορίδης και άρα λιγότερο ακραίος. Από την άλλη όμως μόνο υπό αυτή την τηλεοπτική και λιγότερο ακραία συνθήκη θα έφτανε ποτέ ο Βορίδης σε θέση εξουσίας. Άρα; Και πριν λίγες μόλις ημέρες τον άκουγα να λέει πως μέσα σε όλη αυτή τη λαίλαπα εκείνο που τον καίει περισσότερο είναι να αλλάξει ο νόμος περί ιθαγένειας.
Τέλος στη γενική σου παρατήρηση περί πρόσωπα και στην κριτική που μου κάνεις έχεις δίκιο.
Αναφορικά με την ιδεολογία του μνημονίου επίσης έχεις δίκιο.

 
At 11/14/2011 02:44:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Έλικα, σε ευχαριστώ πολύ, μαν.
Καραγκιοζάκι, τι ακριβώς ρόλο θα είχαν να παίξουν τα κόμματα της αριστεράς σε αυτού του είδους τη κυβέρνηση; Δεν μιλάμε καν για το γενικότερο ζήτημα των συνεργασιών εδώ, μιλάμε για μια κυβέρνηση με ειδική αποστολή.

 
At 11/14/2011 11:17:00 π.μ., Blogger karagiozaki said...

Οld, πραγματικά δεν ξέρω. Θα μπορούσαν ίσως να πιέσουν σε κάποια θέματα, να αλλάξουν έστω και λίγες μοίρες την πορεία. Να προβάλλουν τις θέσεις τους. Να αποκτήσουν άλλη θέση στη συνείδηση του κόσμου. Και ένα δύο πραγματάκια να πετύχαιναν θα ήταν κάτι. Ίσως να έχεις δίκιο και να μην μπορούσαν τελικά να κάνουν τίποτα. Τώρα όμως τι ρόλο παίζουν? Τι αποτέλεσμα έχει τελικά η αποχή? Ναι, μπορούν να "καυχιούνται" ότι σ'αυτή την κυβέρνηση δεν συμμετέχουμε, αυτό όμως δεν αλλάζει καθόλου την καθημερινότητα και τη ζωή μας.

Υσ. Αν συμμετείχε και η Αριστερά σ'αυτή την κυβέρνηση του αίσχους, πολύ απλά δεν θα ήταν αυτή η κυβέρνηση. Θα ήταν μια άλλη, διαφορετική. Και μόνο αυτό θα ήταν κάτι.

 
At 11/14/2011 06:38:00 μ.μ., Blogger celin said...

Aπο τα ελαχιστα καλα της εποχης: Οι ακροδεξιοι δε φοβουνται να πουν οτι ειναι ακροδεξιοι, οι φασιστες δε φοβουνται να πουν οτι ειναι φασιστες ,
οι ψευτοαριστεροι δε φοβουνται να γινουν καθεστωτικοι, οι καθεστωτικοι δε χρειαζονται πια να το παιζουν ψευτοαριστεροι.

Τωρα, ξερουμε με τι εχουμε να κανουμε απεναντι μας.
Καλο ειναι αυτο.

 
At 11/16/2011 06:15:00 μ.μ., Anonymous Χριστάκης said...

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θέλουν συνενόχους. Πολύ θα ήθελαν στην κυβέρνηση και την Αλέκα και τον Τσίπρα. Έτσι ώστε στις επόμενες εκλογές να μην μπορούν να τους τα χώνουν ότι ξεπούλησαν την Ελλάδα. Όλοι μαζί τα έφαγαν και τα χώνεψαν.

Από την άλλη το ΛΑΟΣ άρπαξε την ευκαιρία ώστε να δείξει ότι είναι "σοβαρό κόμμα". Και όσο να'ναι, κάτι θα φάνε και αυτοί. Κοτζάμ υπουργούς έχουν.

Αντίθετα, όπως και να το κάνουμε η αριστερά θα έχανε ψήφους αν έμπαινε στην κυβέρνηση. Γι' αυτό και δεν μπήκε.

Δηλαδή όλα ερμηνεύονται πολύ εύκολα και απλά, με βάση τα σταθερά μικροκομματικά τους συμφέροντα και την κουτάλα.


Για την χώρα δεν ενδιαφέρεται κανείς τους.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home