Πέμπτη, Μαΐου 13, 2010

Η εξέλιξη των ειδών

Όταν είδε και απόειδε με τους άντρες τα έφτιαξε με γίββωνα.
Ενθουσιασμένη ειδοποίησε και τις φίλες της.
Ενθουσιάστηκαν και αυτές με τους δικούς τους.
Το νέο διαδόθηκε ευρύτερα.
Τα δάση αντιλαλούσαν από τραγούδια
ολοκληρωτικής αφοσίωσης και εντελούς αρμονίας.
Πίσω στις πόλεις οι άντρες φρακάρισαν.
Άλλοι έγιναν γκέι, άλλοι ανακάλυψαν ότι τελικά πάντα ήταν
κι άλλοι για να μη γίνουν εξεγέρθηκαν.
Ομοιώματα του Δαρβίνου καίγονταν παντού.
Δίπλα στις φωτιές οι εξεγερμένοι
άρχισαν να τραγουδούν τραγούδι σπαρακτικό.
Το κάλεσμά τους έφτασε ως τα δάση.
Δεν έμεινε -δεν ήταν δυνατόν να μείνει- χωρίς ανταπόκριση.
Οι πόλεις γέμισαν θηλυκούς γίββωνες.
Σε δάση και πόλεις άρχισαν να γενιούνται γιββωνάνθρωποι.
Λίγες γενιές αργότερα οι γιββωνάνθρωποι των δασών και
οι γιββωνάνθρωποι των πόλεων αποφάσισαν
να καταργήσουν τις διαχωριστικές γραμμές
και να αρχίσουν να ζουν όλοι μαζί.
Σύντομα διαπίστωσαν ότι η διαφορά ανάμεσα σε ένα
γιββωνάνθρωπο των δασών και ένα γιββωνάνθρωπο των πόλεων
ήταν μεγάλη.
Σχεδόν τόσο μεγάλη όσο η διαφορά
ανάμεσα σε δύο αστικούς γιββωνανθρώπους.
Κάποιοι ισχυρίζονταν ότι και η διαφορά ανάμεσα
σε δυο δασικούς γιββωνανθρώπους δεν ήταν πάντοτε αμελητέα,
απλά το τραγούδι ήταν η ισχυρότερη εξαγωγική δραστηριότητα τους,
η οποία αν κλυδωνιζόταν, η οικονομία τους θα εξέπεμπε SOS
που θα διαρκούσε 18 δευτερόλεπτα
και θα επαναλαμβανόταν για 15 λεπτά.
Αμέσως μετά θα κατέρρεε,
και ο κάθε γιββωνάνθρωπος των δασών
θα ζούσε το υπόλοιπο της ζωής του πάνω σε ένα κλαδί,
χρεοκοπημένος, ολομόναχος, δίχως ζωτικό μύθο.
Οπότε τραγουδούσαν και το εξήγαγαν επιτυχώς.

11 Comments:

At 5/13/2010 08:12:00 π.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Πολύ ωραία μεταφορά.

 
At 5/13/2010 09:16:00 π.μ., Blogger Riski said...

Σκληρή διαδικασία η εξέλιξη. Για να επιτευχθεί το νέο αυτό είδος, η ζωή χρειάστηκε να θυσιάσει δυο είδη του ζωικού βασιλείου.

 
At 5/13/2010 12:44:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Σοκάρομαι με το πως συνδύασες την αίσθηση του Πεθαίνω σαν Χώρα με γνωστές ανθρώπινες (;)ιστορίες, την οικονομία και την πολιτική θέση του φιλελευθερισμού, σηκώνω μανίκια και κάνω ότι ξέρω καλά, καλύτερα, για να το εξάγω...Ο ποιητής την έμνευση την αντλεί από παντού.

gasireu

 
At 5/13/2010 06:33:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Γουσταρω που σε αρθρα σου με πορομοια ενταση τα σχολια ειναι συνηθως ελαχιστα.Σαν μια ανεκφραστη πραξη θαυμασμου μας προς τον ανθρωπο/(οτι αλλο τελος παντων αποτελεις για πολλους) που γνωριζουμε απο αυτο το βημα.
meshuggener

 
At 5/13/2010 09:15:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

αυτά παθαίνεις αν τρως λουδούδια και μπουμπούκια...λαλάς...

 
At 5/13/2010 09:48:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

χμμμμ, δεν μου άρεσε πολύ η μεταφορά, το βρήκα λίγο τραβηγμένο και άστοχο. Ίσως εκεί να οφείλεται και ο μικρός αριθμός σχολίων. Μου αρέσει πάντως η αφοσίωση των φανς σου Old Boy. Δεν το λέω καθόλου ειρωνικά. Κι εγώ αφοσιωμένος αναγνώστης είμαι, μην κοιτάς που έγραψα μόνον όταν κάτι δεν μου πολυάρεσε.
Και πάντως έτσι κάπως αντιμετωπίζουμε οι περισσότεροι τα πράγματα. Θυμώνουμε, ανησυχούμε, δεν ξέρουμε τι να προτείνουμε γιατί φοβόμαστε τελικά θα προτείνουμε το χειρότερο, και τελικά ειρωνευόμαστε.
Φριζενμπίχλερ.

 
At 5/14/2010 02:09:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Δεν είναι ακριβώς μεταφορά. Βασικά δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει να είναι, ψάχνοντας πήγε το κείμενο, και ενδεχομένως να χάθηκε σε κάνα κλαδί ή να φώναξε υπερβολικά σε κάποιο άλλο. Θέλω να πω προφανώς και έχει και στοιχεία μεταφοράς, αλλά δεν ξεκίνησα να γράψω ένα κείμενο με κάποιο σαφές μεταφορικό μήνυμα.

 
At 5/14/2010 12:20:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Καλημέρα old boy. Μου είχαν λείψει κείμενά σου σαν κι αυτό.

alexia

 
At 5/14/2010 04:08:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Mας είχαν πάρει αμπάριζα τα δημοσιονομικά ελλείμματα, Αlexia. Eννοώ ψυχολογικά αμπάριζα.

 
At 5/14/2010 10:25:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

φαντάζομαι όλους μας έχουν πάρει ψυχολογικά αμπάριζα όσα άγρια συμβαίνουν τελευταία

alexia

 
At 5/15/2010 02:44:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ο γιβ των δασών εξελίχθηκε δαρβινικά σε δυνατό αυτάρκες είδος. Ο γιβ των πόλεων απέκτησε ένα τεχνοκρατικό μανδύα που τον ακρωτηρίασε δαρβινικά και μαζί με την υπογονιμότητα την οφειλόμενη στην Η/Μ αστική ακτινοβολία καταδικάστηκε σε εξαφάνιση.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home