Πέμπτη, Ιουλίου 23, 2009

Βεμπορόσι (Βέγγος-Μπόρχες-Ρόβλιας-Σισέ)

Κι αν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος θα έχουμε ασκήσεις και δεν θα 'χουμε πράκτορες, κι αν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος θα έχουμε ποστάκια και δεν θα 'χουμε αναγνώστες. Σόου γουάτ; Σόου μάστ γκόου ον εντ γουίλ γκόου ον κι αναγνωστών ερήμην. Τα θέματα που επιλέξαμε λοιπόν για τη σημερινή μας επικοινωνία είναι τα ακόλουθα:
1) Λίγος Μπόρχες
«Ο Flaubert ήταν ένθερμος αναγνώστης του Spencer, στα «First Principles» του οποίου διαβάζουμε ότι δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τον κόσμο, για τον σαφή και επαρκή λόγο ότι το να εξηγείς ένα γεγονός, σημαίνει να το συνδέεις με ένα άλλο, γενικότερο, κι ότι αυτή η διαδικασία δεν έχει τέλος (ο Αγρίππας ο Σκεπτικός υποστήριξε ότι κάθε απόδειξη απαιτεί με τη σειρά της μιαν απόδειξη, και ούτω καθεξής επ΄άπειρον) ή μας οδηγεί σε μια αλήθεια τόσο γενική, ώστε να μην μπορούμε να τη συνδέσουμε με καμία άλλη, δηλαδή, να την εξηγήσουμε. Η επιστήμη είναι μια πεπερασμένη σφαίρα που διαστέλλεται στον άπειρο χώρο· κάθε νέα επέκτασή της τη φέρνει να καταλαμβάνει μια όλο και μεγαλύτερη ζώνη του αγνώστου, αλλά το άγνωστο είναι ανεξάντλητο. Γράφει ο Flaubert: «Ακόμα δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα, και πολύ θα θέλαμε να μαντέψουμε αυτή την έσχατη λέξη που δεν θα μας αποκαλυφθεί ποτέ. Αυτή η φρενίτιδα να καταλήξουμε σ΄ένα συμπέρασμα, είναι η πιο ολέθρια και στείρα μανία».
2) Λίγος Ρόβλιας
Το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού της χώρας έχει ανέβει σε δυσθεώρητα επίπεδα: ο πολιτικός και νομικός αυτός γίγας κατόρθωσε να μιλήσει σαν απολογητής επίδοξων πραξικοπηματιών, ενώ θα μπορούσε να πει το ίδιο ακριβώς πράγμα (πως το ΠΑΣΟΚ δικαιούται να προκαλέσει εκλογές με μοχλό την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας) με τα εντελώς αντίθετα λόγια (όχι επειδή υπάρχει κάποιο δήθεν εξωσυνταγματικό εθνικό συμφέρον, που έρχεται αντιμέτωπο με το Σύνταγμα και που υπερτερεί στην μεταξύ τους αδυσώπητη σύγκρουση, αλλά επειδή είναι το ίδιο το πνεύμα των επίμαχων διατάξεων του Συντάγματος που επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ να οδηγήσει την χώρα στις κάλπες, με βάση το εθνικό συμφέρον).
3) Λίγος κλαυθμός και οδυρμός
Ο τίτλος της χρονιάς ανήκει στον Νίκο Ασημακόπουλο της «Ελευθεροτυπίας» και δεν είναι άλλος από τον: «Αν ο Σισέ αναγκάζεται να τα βάζει με κεφαλιές». Κι επειδή ένας κολοσσιαίος τίτλος δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από μια αντάξια εκκίνηση άρθρου, ναι λοιπόν: «Και μόνο που το πρώτο του γκολ ο Σισέ το έβαλε με κεφαλιά ύστερα από κλασική και προβλέψιμη σέντρα του Μουν, δείχνει πόσο δύσκολα θα μπορέσει ο Παναθηναϊκός να αξιοποιήσει το νέο μεγάλο αστέρι του». Το κρασί παλιό, το χαβιάρι μαύρο, το τυρί μουχλιασμένο, οι σέντρες του Μουν κλασικές και προβλέψιμες, oυάν ντέι σουν θα πάω να πω του Μουν αμπάουτ the crying game. Τουλάχιστον το κεφάλι του Σισέ την κάνει τη δουλειά του, Νίκο.

15 Comments:

At 7/23/2009 04:48:00 π.μ., Blogger Τσαλαπετεινός said...

Έχω την εντύπωση ότι έχει πέσει λίγη παραπάνω μελιτζάνα στο σημερινό τουρλού- στο αλάτι πάντως είναι εντάξει.

 
At 7/23/2009 04:56:00 μ.μ., Blogger Συνοδοιπορος said...

"κι αν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος θα έχουμε ποστάκια και δεν θα 'χουμε αναγνώστες"

Μην το λες. Εγώ, στην κατάσταση που είμαι σήμερα, αν σε διάβαζα για πρώτη φορά, θα ενθουσιαζόμουν!
Οπότε υποθέτω ότι κάτι ανάλογο πρέπει να πρωτοδιάβασα εδώ και συνέχισα μέχρι και σήμερα :))
Από την άλλη πάλι, μπορεί και να μην είμαι το κατάλληλο δείγμα, ε;

 
At 7/23/2009 06:08:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Tσαλαπετεινέ, άμα σου πετύχει το αλάτι, τύφλα να ΄χει το φαϊ ;)
Συνοδοιπόρε, δείγμα προς εξαφάνιση μάλλον.

 
At 7/23/2009 06:36:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

δηλαδη οι σεντρες του γκαλετι και το κεφαλι του ντιογκο τι παραπανο αραγε να εχουνε?ΩΡΑ για διακοπες.Ο χειμωνας ειναι μακρις και δυσκολος.Ασε που ερχετε και θεια μου η γριπη απο την αμερικη.

 
At 7/23/2009 09:08:00 μ.μ., Anonymous anasthod said...

καλησπέρα.

 
At 7/23/2009 11:12:00 μ.μ., Anonymous Πάρης said...

Δηλαδή αν ο Καραμανλής πει αύριο ότι στα πλαίσια εξυπηρέτησης του εθνικού συμφέροντος δε θα γίνουν εκλογές για τα επόμενα 10 χρόνια θα του αρέσεις του Ρόβλια;

Τη μαλακεία του αιώνα είπε ο Ρόβλιας. Κάποιος να τον φιμώσει (στα πλαίσια φυσικά της εξυπηρέτησης του εθνικού συμφέροντος).

 
At 7/23/2009 11:13:00 μ.μ., Anonymous Πάρης said...

αρέσεις=αρέσει

 
At 7/24/2009 12:02:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε, έχουν πχιότητα.

 
At 7/24/2009 03:17:00 π.μ., Blogger Ζώνεκρος said...

είναι μια αυθαίρετη παραδοχή ότι πρέπει κανένας να γελάσει με τα πολιτικά και τα ποδοσφαιρικά και τις συγκρίσεις
γι' αυτό η σάτιρα στην τηλεόραση είναι φτηνή και ο Λαζόπουλος φασίστας

 
At 7/24/2009 02:05:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

για να κανει τον λαζοπουλο φασιστα ο καρατζαφερης μεχρι και κολο θα εστηνε στην συγρου.και ζομπι κατι ακομα,μονη φτηνη δεν ειναι η σατιρα στην τιβι,ριξε μια ματια στα συμβολαια του λακη αν δεν με πιστευης.Φτηνα ειναι τα σχολεια σου.Υ.Γ επιμενο στο οτι οι σεντρες του μουν δεν ειναι προβλεψειμες.

 
At 7/25/2009 01:19:00 π.μ., Anonymous anasthod said...

καληνύχτα και καλό ξημέρωμα Old-boy.

 
At 7/25/2009 06:31:00 π.μ., Blogger Ζώνεκρος said...

με φτηνά ή ακριβά συμβόλαια
ο επαγγελματίας που βγάζει χρήμα (έξω από το σύστημα) χωρίς όμως να βοηθάει (τελείως από οικονομικιάν άποψη) τους φτωχούς
αυτός ο άνθρωπος κάμει ένα τεράστιο σφάλμα στις σχέσεις τους με τους ανθρώπους
και υπάρχει τίμημα που πληρώνεται

η πεποίθηση ότι ψυχαγωγούμαι με το να ακούω σάτιρα αντικοινωνικών καταστάσεων και πολιτικών προσώπων είναι απάνθρωπη. η πεποίθηση ότι πρέπει με ένανε τέτοιον τρόπο να ψυχαγωγούμαι, δηλαδή να καταλαβαίνω πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν επαγγελματίες, είναι φασιστική

κ' εσύ ηλίθιος, γιατί προσπαθείς με το χρήμα να μετρήσεις τ' ανύπαρκτα μυαλά σου τα ανώνυμα

 
At 7/25/2009 06:32:00 π.μ., Blogger Ζώνεκρος said...

και ο Oldboy σερβιέτα στο μουνί της χαρούλας αλεξίου

 
At 7/25/2009 05:12:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

υπαρχει ονομα να ξερεις για αυτο που κανεις ζομπι.το λενε μιζερος.

 
At 7/25/2009 09:18:00 μ.μ., Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ said...

Tὸ ἴδιο τὸ Σύνταγμα ἀναγνωρίζει ὡς ὑπέρτατη ἀξία τὸ ἐθνικὸν συμφέρον (κάτι αὐτονόητον ἄλλωστε), ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾷ στὴν διάλυσι τῆς βουλῆς (ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ διαλυθῇ ἐκτάκτως χάριν ἐθνικοῦ ζητήματος), ἀλλὰ καὶ γενικῶς, ἐφ᾿ ὅσον ἄπασαι αἰ ἐξουσίαι ὑπάρχουν ὑπὲρ τοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους.

Τὸ ἀτόπημα τοῦ Ρόβλια δὲν εἶναι ὅτι, τάχα, θεώρησε ὅτι τὸ ἐθνικὸν συμφέρον εἶναι ὑπέρτατη ἀξία (κάτι ποὺ καὶ τὸ ἴδιο τὸ Σύνταγμα αὐτονόητα ἀναγνωρίζει, ὅπως εἶπα), ὅπως ἀνοήτως ἔγραψαν οἱ ἀντιεθνικιστές, ἀλλὰ ὅτι, αὐθαιρέτως, ἐταύτισε τὸ ἐθνικὸν συμφέρον μὲ τὸ κομματικόν· μὲ τὸ νὰ γίνῃ τὸ ΠΑΣΟΚ κυβέρνησις!

Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαράδεκτον καὶ τὸ ἐξωφρενικόν. Οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ ἀποφασίσῃ καὶ νὰ ἐπιβάλλῃ αὐθαιρέτως ὅτι τὸ κομματικόν του συμφέρον εἶναι καὶ ἐθνικόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ παραβίασις τοῦ Συντάγματος, αὐτὴ εἶναι ἡ προσβολὴ πρὸς τὴν δημοκρατία καὶ τοὺς θεσμούς.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home