Σάββατο, Μαΐου 16, 2009

Η ιστορία του Καισερά Σερά & της Γουιλμπί Γουιλμπί

Από τη σαρκική ένωση του Καισερά Σερά και της Γουιλμπί Γουιλμπί προήλθε ένα παιδί, ο μικρός Γουατέβερ. Από την ψυχική ένωση του Καισερά Σερά και της Γουιλμπί Γουιλμπί δεν προήλθε παιδί, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές τους. Έτσι πίστευαν αυτοί, αλλά ο Γουατέβερ ήξερε ότι στο παιδικό του δωμάτιο τριγύριζε ένα ψυχαδελφάκι, που ο μόνος λόγος της αορατότητάς του ήταν πως δεν είχε σάρκα. Όταν αποφάσισε να τους το εκμυστηρευθεί -προσθέτοντας ότι είναι κοριτσάκι- η Γουιλμπί Γουιλμπί πάνιασε και ο Καισεράς Σεράς τον χαστούκισε, λέγοντάς του ότι με κάποια πράγματα δεν κάνουνε αστεία. Η ψυχαδελφούλα του δεν είχε ξαναδεί τον Καισερά Σερά να σηκώνει χέρι και αποφάσισε ότι για να προστατέψει τον Γουατέβερ έπρεπε να εξαφανιστεί από τη ζωή του. Τους επόμενους μήνες ο Γουατέβερ την φώναζε και την ξαναφώναζε στην ιδιαίτερη γλώσσα που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους, αλλά μάταια. Σταδιακά ο Γουατέβερ άρχισε να αμφιβάλλει αν το ψυχαδελφάκι είχε υπάρξει ποτέ. Μάλλον θα το είχε φανταστεί. Όπως και τη γλώσσα. Αποφάσισε να την ξεχάσει. Αλλά πριν την ξεχάσει είπε να τη γράψει μια και μόνη φορά. Την έγραψε στο τετράδιό του και μετά ξέχασε το τετράδιο μαζί με τη γλώσσα. Δώρον άδωρον, δηλαδή.
Όχι ακριβώς όμως, αφού τα ξαναθυμήθηκε μερικές δεκαετίες αργότερα, όταν ο Καισεράς Σεράς και η Γουιλμπί Γουιλμπί αποδήμησαν ταυτόχρονα εις Κύριον. Δεν ήταν κοινή τους απόφαση, τροχαίο ήταν. Ο Γουατέβερ είχε μαλώσει πάμπολλες φορές τον πατέρα του, εξηγώντας του πως δεν έπρεπε να οδηγεί σε αυτήν την ηλικία. Στο φέρετρο τον χαστούκισε κιόλας. Ήταν η πρώτη φορά που σήκωνε χέρι πάνω του. Στο διπλανό φέρετρο η Γουιλμπί Γουιλμπί πανιασμένη. Λίγες μέρες μετά η ανάγνωση των διαθηκών τους δεν έκρυβε εκπλήξεις: και οι δύο άφηναν στον Γουατέβερ ό,τι είχαν και δεν είχαν. Από αυτά που είχαν και που νόμιμα κληρονομούνται δεν είχαν πολλά, αφού έζησαν μια ζωή στην οποία προτίμησαν να αφεθούν στην μοίρα τους παρά να την κυνηγήσουν. Από αυτά που δεν είχαν όμως και τα οποία κληρονομούνται με τρόπους μη προβλεπόμενους από το νόμο είχαν πάμπολλα, και ο Γουατέβερ του Καισερά Σερά και της Γουιλμπί Γουιλμπί είχε πάρει τα περισσότερα.
Ψάχνοντας λοιπόν την αποθήκη τους ο Γουατέβερ ξαναβρήκε τα παιδικά του τετράδια και προφανώς ανάμεσά τους κι εκείνο που είχε γράψει τη ψυχογλώσσα που μιλούσε με την αδελφή του. Ανοίγοντας το, είδε με έκπληξη ότι η γλώσσα τους δεν αποτελούνταν από λέξεις αλλά από μια εικόνα. Τότε το γεγονός δεν του είχε κάνει εντύπωση. Τώρα του έκανε. Ένα κοριτσάκι ήταν στην εικόνα. Πώς να την μιλήσει όμως τη γλώσσα της εικόνας; Είχε ξεχάσει. Την πήρε μαζί του και την έβαλε στο πορτοφόλι του. Τις επόμενες μέρες την έβγαζε συχνά και την κοιτούσε· μέχρι που ο τρόπος που την κοιτούσε είχε γίνει πια τόσο αγαπητικός, που η εικόνα ξεκλείδωσε και έγινε εικόνα - γλώσσα. Τότε η ψυχή αδελφή του αποφάσισε να του απαντήσει. Ζαλισμένος από την σπανιότατη για ενήλικους ανθρώπους επικοινωνία, ο Γουατέβερ δεν μπορούσε να διακρίνει αν του μιλούσε έξω από την εικόνα ή μέσα απ' αυτήν, δεν μπορούσε να διακρίνει σε τι ποσοστό εκείνη ήταν γλώσσα και σε τι μορφή. Πάντως αν είχαν μορφή οι ψυχές, η δική της ήταν αυτή, κι εκείνος τα χρόνια που ακόμα του αναλογούσαν στη ζωή ήταν αποφασισμένος να την αγαπάει, αφού αν έπαυε να την αγαπά θα έπαυε κι η εικόνα της να είναι η γλώσσα της ψυχής της.
Ο Γουατέβερ κορνίζωσε την εικόνα της στο σαλόνι του κι όσοι έμπαιναν σπίτι του δεν μπορούσαν καν να υποψιαστούν ότι αυτή δεν ήταν μια συνηθισμένη εικόνα, απλά και μόνο επειδή δεν μπορούσαν να υποψιαστούν ότι το βλέμμα δεν μας έχει χαριστεί για να κοιτάζουμε τον κόσμο τον προφανή, αλλά για να απελευθερώνουμε από μέσα του τον κόσμο τον αληθινό.

23 Comments:

At 5/16/2009 02:47:00 π.μ., Blogger Συνοδοιπορος said...

Πολύ ωραίο!

Υποθέτω ότι η αδελφούλα του Γουατέβερ ήταν η Τζαστελιτλγκερλ.

Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί εξαίρεσες από τους χαρακτήρες σου τον Δεφιούτσερς Νοτάουρς. Θα μπορούσε να παίξει έναν εξαιρετικά δραματικό ρόλο :))

 
At 5/16/2009 05:11:00 π.μ., Blogger €lisavet said...

Que Sera - Wax Tailor

http://www.youtube.com/watch?v=WEi9ZQrEjr8

 
At 5/16/2009 10:53:00 π.μ., Blogger Τσαλαπετεινός said...

@Συνοδοιπορε, διαφωνώ! Το τρίγωνο των πραγματικών ήρωων της ιστορίας είναι πολύ δυνατό και ενισχύεται από τη 'ύπαρξη' της ψυχαδερλφής.
Η εμπλοκή του Δεφιούτσερς Νοτάουρς νομίζω ότι θα καθιστούσε άτονες τις σχέσεις οπότε και την ανάπτυξη των βασικών χαρακτήρων.

Old Boy: Θεϊκή έπμνευση!

 
At 5/16/2009 11:31:00 π.μ., Blogger Rodia said...

Μπράβο!!! Σούπερ!!!
ωραίες εικονες :)
..στειλε σε κανα αμερικανικο σαιτ το σεναριο..

 
At 5/16/2009 12:31:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Θεϊκό, θεϊκότατο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η εικόνα της μικρής είναι το ωραιότερο πλασματάκι που έχω δει στο δίκτυο.

 
At 5/16/2009 01:19:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ειχα γράψει κάποια στιγμή οτι εισαι γεννημένος γι αυτο, να βγάζεις συναισθήματα μέσα απο τις λέξεις που διαβάζονται.
εμένα τουλάχιστον αυτο μου συμβαίνει πολλές φορές διαβάζοντας σε.
Μπορώ να πω οτι επηρεάζομαι απο τα κειμενά σου.
πρέπει να εισαι πολύ πλούσιος συναισθηματικά άνθρωπος, σε διαβάζω 3 χρόνια σχεδόν, και υποκλίνομαι.
d.o.w.

 
At 5/16/2009 03:50:00 μ.μ., Blogger LeftG700 said...

H G700είναι δύο. Μια εξ αυτών κάθεται αριστερά.

 
At 5/16/2009 04:30:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Και συναισθηματικός είναι και δοτικός είναι γενναιόδωρος και, και, και...
Και μου φαίνεται ότι πολύ δύσκολα ξεκολλάει κανείς από το μπλογκ σου!


Γράψε κανένα βιβλίο Όλντ.

 
At 5/16/2009 04:33:00 μ.μ., Anonymous Στέλιος said...

Αυτό με την ψυχική ένωση είναι γαμάτο.

 
At 5/16/2009 04:48:00 μ.μ., Blogger Μάνος said...

Το χαστούκι στο νεκρό πολύ έντονη σκηνή.
Ωραία γραφή.

 
At 5/16/2009 05:20:00 μ.μ., Anonymous Ανατολή σε λέγανε... said...

Περιττό να πω ότι έμεινα πάνω από ένα λεπτό να κοιτάζω το κοριτσάκι της φωτογραφίας!

Ποιός είναι όμως ο Σερά και ποιά η Γουιλμπί;

 
At 5/16/2009 05:27:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Το ψυχαδελφάκι χρησιμοποιούσε πιερσόπ;

 
At 5/16/2009 10:05:00 μ.μ., Anonymous anasthod said...

Πολυμήχανε Old-boy, αφ 'ενός στεναχωριέμαι που δεν σου έκανα δώρο ανήμερα του Λαζάρου ένα large σεσουάρ μπας και στεγνώσεις απ' τα σάλια κι αποφύγεις την πνευμονία, αφ' ετέρου αναρωτιέμαι γιατί δεν παλεύεις το πλάτος των blog posts να 'ναι ίδιο με αυτό της sidebar, να 'ναι το κάθε post ίσα με το μπόι σελίδας ποντικιού. Pages and pages, kip turning the pages..

 
At 5/16/2009 11:05:00 μ.μ., Blogger Συνοδοιπορος said...

Τσαλαπετεινέ,
ίσα ίσα που θα γινόταν εξισορροπητικός παράγοντας μεταξύ των Γουατέβερ - Ψυχαδελφής και των γονιών τους. Δεν βλέπω πουθενά τρίγωνο. Βλέπω δύο ζεύγη: Ο παραιτημένος Καισερά Σερά και η ισχυρογνώμων Γουιλμπί Γουιλμπί από τη μια και τα δύο παιδιά τους, σαρκικό και ψυχικό, από την άλλη. Η καταλυτική παρουσία του Δεφιούτσερς Νοτάουρς ίσως βοηθούσε το πρώτο ζεύγος να συνειδητοποιήσει ότι ακόμα και με βάση την ίδια τους τη φιλοσοφία δεν θα μπορούσαν να τα "βλέπουν" όλα κι έτσι θα αποτρεπόταν η αποχώρηση της ψυχοκόρης και ως εκ τούτου, ο χωρισμός των αδελφών.

Πέρα από πλάκα τώρα, το κείμενο είναι εξαιρετικό και τουλάχιστον σ' αυτό συμφωνούμε :)

 
At 5/17/2009 12:22:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Τον Δεφιούτσερς Νοτάουρς δυστυχώς δεν μπόρεσα να τον αξιοποιήσω, γιατί δεν το επέτρεψε ο ατζέντης του.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλιά σας :)

 
At 5/17/2009 12:59:00 π.μ., Blogger Γιάννης Χάρης said...

και πάλι χιλιοθερμοευχαριστούμε, ολντ μπόι

 
At 5/17/2009 02:34:00 π.μ., Blogger Ιω said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 5/17/2009 02:38:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Προσκυνώ!
ΝΓ

 
At 5/17/2009 12:52:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Το δημιούργημα Άριστο, Έμπνευση, μπράβο.
Απορίες προς τον δημιουργό, για το δια ταύτα,
μόνο και μόνο επειδή:...Μπορώ να πω οτι επηρεάζομαι
απο τα κειμενά σου.d.o.w
- <…ότι το βλέμμα δεν μας έχει χαριστεί…> Η Όραση μας
έχει χαριστεί. Το βλέμμα όμως, μας έχει χαριστεί ?
- <…τον αληθινό. >
Η Αλήθεια συγκροτείται από το στερητικό α και τη Λήθη.
Πού δεν σημαίνει όμως Λησμονιά, αυτή είναι δευτερογεγής
έννοια. Λανθάνω σημαίνει Αποκρύπτομαι .
Όλα στο φως δηλαδή.
Με ένα βλέμμα? Αποφατικός Διαλογισμός?

 
At 5/17/2009 01:39:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Σωτήρη, τα πάντα όλα μας έχουν χαριστεί, και η όραση και το βλέμμα. Το πρόβλημα είναι ότι τα ταυτίζουμε. Η όραση είναι φυσική λειτουργία, το βλέμμα όμως απαιτεί και την πνευματική/συναισθηματική συμμετοχή μας.
Αποφατικός Διαλογισμός;
Μάλλον Ιστολογικός Λυρισμός ;)

 
At 5/17/2009 10:19:00 μ.μ., Blogger ΓΑΪΔΑΡΑ said...

Είμαι τόσο κουρασμένη αυτή τη στιγμή που δεν θα μπορούσα να διαβάσω τίποτα... το κείμενό σου όμως το διάβασα μονορούφι... πολύ καλό. Η φαντασία είναι το βλέμμα της ψυχής...

 
At 5/17/2009 10:44:00 μ.μ., Anonymous Θεία said...

Μου έκανες ένα κλακ και δεν ξέρω πώς βρέθηκα εκεί:

http://www.youtube.com/watch?v=RbwHkUPXnNE

 
At 5/18/2009 09:47:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

apisteyto keimeno.Mpravo

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home