Τρίτη, Μαρτίου 10, 2009

To στίγμα





Τι είδους στίγμα άφησε η «Βιβλιοθήκη» (στην μορφή που είχε μέχρι πρόσφατα) είναι υπόθεση των ειδικών και κάθε άλλο παρά τέτοιος είμαι.
Όντας όμως ειδικός του εαυτού μου μπορώ αρμοδίως να πω ότι το στίγμα που άφησε μέσα μου είναι εντονότατο.
Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουν οι εφημερίδες για να επιβιώσουν -κάθε άλλο παρά ειδικός της επιβίωσης είμαι- αλλά αν η επιβίωση των εφημερίδων εξαρτάται από τα καθρεφτάκια, τις χάντρες και τα τζιπ που προσφέρουν, η ζωή των εφημερίδων εξαρτάται από το στίγμα, το στίγμα και το στίγμα που αφήνουν.
Όπως και να έχει η σχέση που είχα με το συγκεκριμένο ένθετο ήταν αγαπητική, όχι ερωτικά αγαπητική, αλλά αγαπητική με την έννοια της μακρόχρονης φιλίας.
Εκτός από εμένα είχε στιγματίσει και τις Παρασκευές μου, οπότε τώρα ή θα αντικαταστήσω σταδιακά τη σχέση αυτή με τη νέα «Βιβλιοθήκη» ή -λιγότερο αισιόδοξα- θα περιμένω να έρθει η ώρα που μετά τις Παρασκευές της «Βιβλιοθήκης» θα χαθούν και τα Σάββατα του «Βιβλιοδρόμιου».

35 Comments:

At 3/10/2009 10:48:00 π.μ., Blogger Fegia said...

Δεν μπορώ, παρά να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου.

 
At 3/10/2009 11:11:00 π.μ., Anonymous Θεία said...

Το ξεκαρδιστικό είναι πως αυτές οι λόγω κρίσης καταφανείς περικοπές - όχι μόνο στη "Βιβλιοθήκη" αλλά και σε άλλα ένθετα της Ελευθεροτυπίας - προβάλλονται από την εφημερίδα σαν ... εκσυγχρονισμός, καινούργια βήματα προς τα εμπρός, ανανέωση, κ.ο.κ. Δηλαδή σαν ένα πιο "προχωρημένο" στίγμα.

Έκαναν το σκατό τους παξιμάδι, που λένε.

Αν είναι πάντως να προλάβουν έτσι απολύσεις ανθρώπων, πάει καλά. Το θέμα είναι μην έχουν και τα δυο: και το σκατό παξιμάδι, και απολύσεις.

 
At 3/10/2009 12:18:00 μ.μ., Blogger ΑΠΕΙΡΩΤΑΣ said...

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η Ελευθεροτυπία όλο και περισσότερο μοιάζει με το Βήμα και τα Νέα, γεγονός που κάνει μόνο τυπική υπόθεση την προσάρτισή της στο άρμα του ΔΟΛ.

 
At 3/10/2009 01:40:00 μ.μ., Blogger Γνωμοδότης said...

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η Ελευθεροτυπία όλο και περισσότερο μοιάζει με το Βήμα και τα Νέα, γεγονός που κάνει μόνο τυπική υπόθεση την προσάρτισή της στο άρμα του ΔΟΛ.

Τα τελευταία 15 χρόνια εννοείς, ε;

 
At 3/10/2009 02:54:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ούτε τα Νέα δε μοιάζουν με το Βήμα του Ψυχάρη και του Πρετεντέρη - πόσο μάλλον η Ελευθεροτυπία...

Η οποία, βρίσκεται σε πορεία εξαθλίωσης - πρώτον διότι δεν απολύει και δεν ανανεώνεται, δεύτερον διότι έχει μαζέψει όλα τα διάφορα "κολλημένα μυαλά" τύπου Στάθη, Τριάντη και αναρχοαυτόνομης αριστεράς...

Όπως λέει κι ο πιτσιρίκος: "Μην αφήνετε την Ελευθεροτυπία να αργοπεθαίνει. Βοηθήστε την να κλείσει αξιοπρεπώς. Μην αγοράζετε Ελευθεροτυπία".

 
At 3/10/2009 02:56:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Υ.Γ. Για να μη μιλήσουμε για την ανάληψη του τιμονιού από την κακομαθημένη κόρη Τεγόπουλου, που υπογράφει σημειωματάκια του στυλ "δεν γουστάρω να απολύσω τον Βλάστάρη" - μιμούμενη το στυλ του πατέρα της...

 
At 3/10/2009 02:58:00 μ.μ., Blogger ΑΠΕΙΡΩΤΑΣ said...

@Γνωμοδοτης

Χωρίς προσχήματα τα τελευταία 5.

 
At 3/10/2009 03:19:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μόνο και μόνο για τον ΙΟ συνεχίζω να αγοράζω Ελευθεροτυπία. Μακράν η σοβαρότερη και πιο θαρραλέα δημοσιογραφική στήλη των ελληνικών ΜΜΕ.

 
At 3/10/2009 04:22:00 μ.μ., Anonymous Μάνια Τ. said...

Δεν είμαι κακομαθημένη.

Είμαι, αντίθετα, καλομαθημένη.

 
At 3/10/2009 05:58:00 μ.μ., Blogger Χριστάρας said...

Ελευθεροτυπία: {Η σοβαροφανής αριστερά}

 
At 3/10/2009 06:25:00 μ.μ., Blogger Τσαλαπετεινός said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 3/10/2009 06:27:00 μ.μ., Blogger Τσαλαπετεινός said...

Η Ελευθεροτυπία ήταν η πρώτη εφημερίδα που αγόρασα. Δέθηκα, την αγάπησα, σε μεγάλο βαθμό με διαμόρφωσε. Γέμισα φακέλους με αποκόμματα- κιτρινισμένα σήμερα πια- άλλους με τον Ιό όταν ακόμα ήταν στο ‘Ε’, επιλεκτικά γιατί ο χώρος δεν επαρκούσε, τεύχη της Βιβλιοθήκης… Δεν την αγοράζω πλέον εδώ και καιρό. Διαβάζω μόνο τον Ιό στην ηλεκτρονική μορφή του. Γιατί;
Για τους λόγους που αναφέρθηκαν στα προηγούμενα σχόλια. Και για έναν ακόμα, που θα ανέφερα στη Μάνια Τ. αν την ενδιέφερε.

 
At 3/10/2009 08:49:00 μ.μ., Anonymous anasthod said...

Η βιβλιοθήκη είναι αρκετά ενδιαφέρον ένθετο κι απευθύνεται όχι μόνο σε συστηματικούς αναγνώστες, βιβλιοφάγους, αλλά και στον τυχάρπαστο αναγνώστη. Ευνόητο πως κάθε αναγνώστης αντιλαμβάνεται αργά ή γρήγορα ποιούς μεταφραστές προτιμά, όπως και ακολουθεί τις αναφορές στις οποίες παραπέμπουν τα αγαπημένα του αναγνώσματα επί το πλείστον. Περί Ελευθεροτυπίας, πρόκειται για εφημερίδα με νευρώσεις, δεν έχει κατορθώσει να αποφασίσει αν πνευματικά κινείται σε συγκεκριμένο ιδεολογικό χώρο κι αν έχει ενστερνιστεί την πλήρη συμμετοχή της στην ελεύθερη, δυτική καπιταλιστική αγορά. Κουλουβάχατα κοινώς. Την Κυριακή, προάλλες, αγόρασα το φύλλο για τα dvds, ξεφύλλισσα τα ένθετα στην τουαλέτα, ενώ δεν έδωσα καν σημασία στο κυρίως σώμα της εφημερίδας. Online δεν διαβάζω καμία πλέον, ενώ δεν έχω ούτε τηλεοπτική συσκευή και στο monitor δεν υφίσταται τηλεοπτικός δέκτης (πάλι καλά, έπεται καταιγίς κοινοτυπίας με τις εγγραφές τηλεοπτικών προγραμμάτων, βλ. και MS Media Home Server).

 
At 3/10/2009 09:53:00 μ.μ., Anonymous anasthod said...

Παρακαλείσθε όσοι "νέοι" γονείς διαβάζετε, γράφετε, σχολιάζετε σε ιστολόγια, να πείσετε τα παιδιά σας στο δημοτικό σχολείο να μην τρέχουν πανικόβλητα προς την έξοδο μετά τη λήξη των μαθημάτων όταν χτυπάει ο κώδων, λες και τους έχουν βάλει στουπί στον κώλο τους. Παρακαλώ διαδώστε το. Ευχαριστώ.

 
At 3/10/2009 11:41:00 μ.μ., Anonymous Θείος said...

Με την έκλειψη της "Βιβλιοθήκης" εκλείπει και ο μόνος λόγος του να αγοράζει κανείς την Ελευθεροτυπία (αν και υπάρχουν πολλοί άλλοι να μη την αγοράζει, όπως ο Ιός).

Η εφημερίδα αυτή υπήρξε και είναι, περισσότερο από άλλες (αν και πάντα ένιωθε πίσω της την καυτή ανάσα των "Νέων" του Λαμπράκη), η ενσάρκωση της νεοελληνικής κακομαθημενιάς: Και "δημοκρατικό", "επαναστατικό" φρόνημα, και πώς να ξεμουνιάσετε την πιστωτική σας κάρτα στα τρέντυ εστιατόρια (καθώς και ποια είναι αυτά).
Και "αχ οι καημένοι οι Παλαιστίνιοι", καθώς και "ω, τι κούκλος ο Οτσαλάν", αλλά ποτέ "αχ οι καημένοι οι Βορειοηπειρώτες" (όταν τους αφάνιζε ο σ. Ενβέρ Χότζα).
Και "οι βάρβαροι Τούρκοι εισβολείς", και "ο φασιστικός και σωβινιστικός Ελληνικός Στρατός που τυραννά τα καημένα τα νιάτα" (λες και τους Τούρκους θα τους σταματήσει ο Νταλάρας).
Γενικώς, μόνον οι αντεξουσιαστικοί αγώνες θα μας σώσουν, ιδεωδώς δε παράλληλα με μια καλή πορεία του Χρηματιστηρίου, όπερ άτοπον.

Είναι η εφημερίδα αυτή η πιο χαρακτηριστική σημαιοφόρος της μεταπολίτευσης, μίας "Δημοκρατίας" ανάλογα κουτσής -εθνικά και πνευματικά-, καθώς και μυθομανούς, με τη μετεμφυλιακή. Και εξ ίσου δοτή (έξωθεν) με τη δικτατορία που αντικατέστησε. Με προίκα της τον Αττίλα 2.

Εκπροσωπεί βαθιά και επιτυχημένα την ελληνική κοινωνία αυτών των δεκαετιών: μια πουτάνα που θέλει και να γαμιέται, και αυτό να γίνεται "σιγά" [βλ. την αξέχαστη ταινία "Απ' το χιόνι" όπου ο Β Ηπειρώτης μετανάστης επισκέπτεται την πόρνη], διότι η υγεία της, γυναικολογικώς, δεν της επιτρέπει κανονικούς ρυθμούς συνουσίας.

 
At 3/10/2009 11:43:00 μ.μ., Blogger Αταίριαστος said...

Αφού με απογοήτευσε και με έκανε να θυμώσω πολλές φορές, τελικά αποφάσισα να μην ξαναπάρω την Ελευθεροτυπία. Δεν μπόρεσα να μην κρύψω ένα πικρό χαμόγελο όταν διάβασα για την -ουσιαστικά- κατάργηση της Βιβλιοθήκης. Ήταν το μόνο που μου έλειπε από την εφημερίδα.

 
At 3/11/2009 12:29:00 μ.μ., Blogger Vicky said...

Εμένα μου λείπει και ο Οικονομικός Ταχυδρόμος. Αν όμως είναι να ξαναβγεί, ας ξαναβγεί μονάχος, όχι ως ένθετο.

 
At 3/11/2009 01:23:00 μ.μ., Anonymous Θεία said...

Ωστόσο ξεχάσατε τον Αρανίτση. Για μένα είναι λόγος ώστε να ανατρέχω, μέσ' από το διαδίκτυο, στην Ελευθεροτυπία.

Και ο Αρκάς - ειδικά στο "Η ζωή μετά" - μαζί με το Gourmet, που καμιά φορά έχει καλές συνταγές, λόγοι για ν' αγοράζω ακόμα την Κυριακάτικη.

Λίγα πράγματα.

 
At 3/11/2009 08:29:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

παρ ολα αυτα,παραμενει η καλυτερη εφημεριδα απ οσες κυκλοφορουν,τηνεμμονη του πιτσιρικου δεν την καταλαβαινω...

Σιγουρα παντως αυτο που ειδα την κυριακη δεν ηταν ανανεωση, μαλλον -κουτσουρεμα-θα το λεγα

Α.Γ.

 
At 3/12/2009 01:16:00 π.μ., Anonymous anasthod said...

Περί Ευγ. Αρανίτση, εγώ πόσα να εκφέρω; Ο πριν είχε ενδιαφέρον λόγω αναφορών περισσότερο, ο μετά (νυν) νοσταλγεί κι αυτός δομές βιομηχανικής αν όχι προ-βιομηχανικής εποχής. Πολύ ωραίο είναι να λαξεύεις εικόνες από τις ειδήσεις προκειμένου να αποδώσεις την αποτέφρωση σκουπιδιών σε κάτι διαφορετικό από ανεγκέφαλη βία, αλλά κάθε φορά να καταφεύγεις σε μια "Μπρυκνερικής" προέλευσης θλίψη για τον καταναλωτισμό επειδή το χζσίς είναι παράνομο, καταντάει κουραστικό. Ο old-boy από το "the edge of heaven" το καρέ του πιώματος διάλεξε να αναρτήσει.. Αν δε, προσθέσω και τα όσα πρόσφατα διάβασα στο βλέμμα περί των γεγονότων του Δεκεμβρίου, τα όσα ενάντια στην ύπαρξη των τραπεζών και όλα αυτά τα βλακώδη αντικαπιταλιστικά κι αντικαταναλωτικά μανιφέστα, είμαι σίγουρος (βαρέθηκα να νομίζω) πως όσοι στα ΜΜΕ έχουν παρόμοιες πεποιθήσεις, καλύτερα να πάνε σε κανά αληθινότατο μοναστήρι, σε κανά Θιβέτ, κάπου όπου δεν υπάρχουν τράπεζες, χαρτονομίσματα, ηλεκτρονικές-ψηφιακές συσκευές, να επιστρέψουν σε αρχαιότερα κοινωνικά-οικονομικά συστήματα δίχως G8, στρατό, αστυνομία, οποιαδήποτε μορφής πολιτική εξουσίας, να είναι οι ίδιοι κυβερνήτες, να ηρεμήσουν κι αυτοί, να ζουν και οι υπόλοιποι καλύτερα. Τα Εξάρχεια Αττικής αν συνεχίσουν να αναφέρονται με την ίδια συχνότητα στα ΜΜΕ για τους λόγους τους οποίους αναφέρονται, πρόκειται να ξεπεράσουν (και) το level ανεκδότου. Να αυτοαποκαλείσαι "αναρχικός", αντιεξουσιαστής, και να εκμεταλλεύεσαι την ανθρώπινη ανάγκη προς προβολή της ιδεολογίας σου, να καις πολύτιμα ανακυκλώσιμα υλικά και να έχεις πρόβλημα με την κοινωνική ειρήνη και με εργαζόμενους, λειτουργούς της ευημερίας, στους οποίους φροντίζεις να δίνεις βία για δουλειά, ε, είσαι ανέκδοτο. Το ίδιο ανέκδοτο είσαι κι εσύ δημοσιογράφε όποτε υποθάλπτεις παρόμοια ιδεολογία και βίαιες συγκρούσεις, κανένα πρόβλημα δεν λύνεις, καμιά ανάγκη δεν ικανοποιείς, καθόλου μυαλό δεν έχεις.

 
At 3/12/2009 01:21:00 π.μ., Anonymous anasthod said...

διόρθ.: [..] για τον καταναλωτισμό επειδή το χασίς είναι παράνομο, καταντάει κουραστικό. Ο old-boy από το [..].

 
At 3/12/2009 10:46:00 π.μ., Anonymous Θεία said...

"Τα Εξάρχεια Αττικής αν συνεχίσουν να αναφέρονται με την ίδια συχνότητα στα ΜΜΕ για τους λόγους τους οποίους αναφέρονται, πρόκειται να ξεπεράσουν (και) το level ανεκδότου."

... ενώ όταν περνάς απ' τη ΒΩΒΟΠΟΛΗ Αμαρουσίου Αττικής και Λοιπών λειτουργών της ευημερίας, ανοίγει η καρδιά σου!

Άσε μας ρε κακομοίρη Θοδωρή.

 
At 3/12/2009 02:34:00 μ.μ., Anonymous anasthod said...

Ο/Η Θεία είπε...
"Τα Εξάρχεια Αττικής αν συνεχίσουν να αναφέρονται με την ίδια συχνότητα στα ΜΜΕ για τους λόγους τους οποίους αναφέρονται, πρόκειται να ξεπεράσουν (και) το level ανεκδότου."

... ενώ όταν περνάς απ' τη ΒΩΒΟΠΟΛΗ Αμαρουσίου Αττικής και Λοιπών λειτουργών της ευημερίας, ανοίγει η καρδιά σου!

Άσε μας ρε κακομοίρη Θοδωρή.

3/12/2009 10:46:00 πμ

έστω εκεί δεν κάνουν τις μαλακίες που κάνουν στα Εξάρχεια Θείτσα. Μπορεί να μην κόπιασαν εξ αρχής όσοι δημιουργικοί και επιχειρηματίες να στήσουν μικρές οάσεις αρχιτεκτονικού οργασμού, να πιάνεται ο σβέρκος σου και να κουτουλάς σε κολόνες από την ερεθιστική γεωμετρία, λες και περπατάς στο δυτικό Βερολίνο, στη Βιέννη, στη Disneyland και δεν ξέρω πού αλλού, αλλά δεν καίνε κάδους σκουπιδιών και δεν ξυλοφορτώνονται με μισθωτούς, όργανα της αστικής τάξης!

 
At 3/13/2009 11:33:00 π.μ., Anonymous Θεία said...

Δεν έχεις δει κάδους να καίγονται στο Δυτικό Βερολίνο;

Ή έχεις χρόνια να πας;

 
At 3/14/2009 08:45:00 π.μ., Anonymous anasthod said...

Ο/Η Θεία είπε...

Δεν έχεις δει κάδους να καίγονται στο Δυτικό Βερολίνο;

Ή έχεις χρόνια να πας;

3/13/2009 11:33:00 πμ

Συγνώμη, έχεις (είχες) όρεξη και βαριέμαι. Καλό Σαβ/κο.

 
At 3/17/2009 03:49:00 π.μ., Blogger Anagnostria Kimenon said...

Tο σχολιο του anasthod για τον Αρανιτση,εξαιρετικό.Καιρό τα σκεφτόμουν,αλλά δεν ήξερα πού να τα πω.Βέβαια, θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε αν ο ίδιος,εννοώ αυτοπροσώπως,κατέβηκε στο κέντρο, όταν καιγόταν,ή αν έβλεπε TV.Αν κατέβηκε τουλάχιστον του βγάζω το καπέλο.Αλλιώς,είναι για τα μπάζα.Εγραψε ότι αυτή η βία αρμόζει στους ποιητές(!),τους έφηβους, κλπ.ΟΚ.λοιπόν, σας αφήνουμε το πεδίο ελεύθερο.Κάψτε και καείτε στη δίνη του παρόντος.Αλλιώς,σκασμός,στη πλάτη τω μεσοαστών,γιατί βαρεθήκαμε.Η νιώστε τη βια στο δικό σας πετσί, ή μη μας τα πρήζετε επιτέλους.Από την άλλη, ο Αρανίτσης (η περίπτωση Αρανίτση, κατ΄αντιστοιχίαν με το η περίπτωση Αλεξία Μπακογιάννη) είναι ένα είδος χαριτωμένης,εναλλακτικής ρουμπρίκας, για όσους ενηλικιώθηκαν τη δεκαετία του ¨80.Προτιμώ να διαβάζω Αρανίτση από Γ.Μαρίνο.Διάολε,έχουμε κι ένα επίπεδο!

 
At 3/17/2009 04:57:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«... ο Αρανίτσης (η περίπτωση Αρανίτση, κατ΄αντιστοιχίαν με το η περίπτωση Αλεξία Μπακογιάννη) είναι ένα είδος χαριτωμένης,εναλλακτικής ρουμπρίκας, για όσους ενηλικιώθηκαν τη δεκαετία του ¨80»

Ναι, και ο Κοσμάς Βίδος είναι ποιητής.

 
At 3/18/2009 01:42:00 π.μ., Blogger Anagnostria Kimenon said...

Χα!καλό. Κι εγώ μια εξουθενωμένη αναγνώστρια με μεταμοντέρνο χιούμορ σε ιδεολογικό αδιέξοδο.Επιθυμώ τον γάμο...

 
At 3/18/2009 04:06:00 π.μ., Blogger Anagnostria Kimenon said...

Και για να σοβαρευτούμε."Η σταση της Αριστεράς στο θέμα της παραβατικότητας θυμίζει την πορεία του κάβουρα:πάει μονίμως προς μία κατεύθυνση.Ευαίσθητη στο ζήτημα της καταστολής και...προσανατολισμένη στην...ερμηνεία των φαινομένων,καταφέρνει μεν να αποφεύγει τις χονδροειδείς απλουστεύσεις...αλλά μένει άφωνη...μπροστά στο "δια ταύτα"...αρκούμενη στο βάσιμον των διαπιστώσεων...υπογραμμίζει τραγικά...ότι η εγκληματικότητα...υπάρχει.Εδώ η αφωνία της Αριστεράς μετατρέπεται σε ναρκισσευόμενο διδακτισμό με ειρωνικές αποχρώσεις έναντι της αλαφιασμένης κοινωνίας,επειδή αυτή,αντί να κατανοήσει τις γενεσιουργές αιτίες της παραβατικής συμπεριφοράς,καταφεύγει στα στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας...Προφανής σύγχυση:η ανατομία του φαινομένου δεν οδηγεί στην παραδοχή των επιπτώσεων-επομένως και στην αναγκη να αντιμετωπιστούν,αλλά υψώνεται αυτάρεσκα,ως αυταξία..."Γιάννης Τριάντης,Ο τύπος των ήλων,Ελευθεροτυπία,17/3/09.

 
At 3/18/2009 05:31:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Kαλά τα λέει, απλώς τελικά είναι πολύ πιο εύκολο να διαπιστώνεις τις αντιφάσεις των άλλων από το να παραδέχεσαι τις δικές σου. Αλλά αυτό είναι πολλή μεγάλη κουβέντα.

 
At 3/19/2009 02:18:00 π.μ., Blogger zonekros said...

Είναι η αδυναμία του φασίστα να παραδεχθεί ότι στις εφημερίδες μόνον ο φασισμός παρενδύεται και κυκλοφορεί.

 
At 3/25/2009 08:07:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ημουν στην ομάδα της Βοβλιοθήκης από την γέννησή της. Πριν 10 χρόνια περίπου. Δεν θα ξεχάσω την ατμόσφαιρα όλων των συντελεστών για την δημιουργία αυτόυ του ενθέτου. Ολοι, δημοσιογράφοι, συντάκτες, γραφίστες, τεχνικοί, ο Σήφης! Ολοι με κέφι για κάτι καινούργιο για το βιβλίο. Ατμόσφαιρα Ελευθεροτυπίας, αν και νεότερος γιατί δεν πρόλαβα τα χρόνια του Κίτσου στην Κολοκοτρώνη, όμωςυπήρχε ακόμη τότε το άρωμα... Σημαντικό στοιχείο και ο Σεραφειμ. Μπορεί βέβαια να είχε και ελλείψεις αλλά ήταν ενα ένθετο που όλοι το περίμεναν. Μεγάλη η ομάδα της, ο Θανάσης με τους προβ΄ληματισμούς του, ο Βασίλης, ο Ευγένιος, ο Βαγγέλης με τα ζωγραφικά του που έδωσε νεα οπτική του ενθέτου εισάγοντας την ζωγραφική του σε ενα ένθετο περιοδκού της Ελυθεροτυπίας.
Ακόμη και το όνομάτης ευρυματικό, αγαπήθηκε και την ξεφύλιζαν και άσχετοι με την λογοτεχνία και την φανατική ανάγνωση.
Και τώρα ήρθε η ανανέωση. Ολοι χαρούμενοι. ΑΚυρώθηκε όλη η ομάδα και ο νέος δημιουργός της με το παλιό όνομα, αδιάφορο πια ένθετο. ΦΟβάμαι πως δεν θα καταφέρει τίποτα. Τουλάχιστον δεν αλλάζει και το παλιό όνομα για να μην στιγματίζει την ιστορία του ενθέτου. Μαθητευόμενοι μάγοι που έλεγε και ο Σεραφείμ...

 
At 3/26/2009 06:42:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε, αφού ήσουν στην ομάδα της Βιβλιοθήκης από τη γέννησή της, ένα ευχαριστώ και σε σένα για το στίγμα :)

Θείε, ξέχασα να σχολιάσω το σχόλιο σου, το οποίο συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς (εν μέρει συμφωνώ - εν μέρει διαφωνώ) είναι απολαυστικό :)

 
At 3/31/2009 03:39:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Το ότι χάθηκε η "Βιβλιοθήκη" και αντικαταστάθηκε από αυτό το υπέρμετρης βλακείας έντυπο-"καταφύγιο θηραμάτων"(εξαιρώ τις προσφιλείς υπογραφές κάποιων παλιών συνεργατών που μας συντρόφεψαν χρόνια και μας άνοιξαν και τα μάτια) είναι σημείο των καιρών - ή μήπως των αφεντικών;

 
At 4/07/2009 01:44:00 π.μ., Anonymous Jed said...

Αγαπητέ "ανώνυμε" επίτρεψε μου να "διαφωνήσω" μαζί σου. Το έντυπο "καταφύγιο θηραμάτων" που αντικατέστησε τη "Βιβλιοθήκη" της Ελευθεροτυπίας δεν χαρακτηρίζεται απλώς από "υπέρμετρη βλακεία". Πρόκειται για σαφή προσβολή της νοημοσύνης και της αισθητικής μας. Για την ακρίβεια πρόκειται για τη νεκρανάσταση ενός τρόπου σκέψης και μιάς αισθητικής που κρύβει την κενολογία της πίσω από ποιητικίζουσες παρλαπίπες και την αμορφωσιά της πίσω από "λεπταίσθητες" εκφράσεις. Χαρακτηριστικά είναι άλλωστε τα "βιωματικά" κείμενα του Γ. Χρονά, που θα μπορούσαν να τιτλοφορηθούν "Α, ρε ποιός είμαι εγώ - ή ποιός θά 'θελα να είμαι-και πόσο σπουδαία πράγματα νιώθω και σκέφτομαι ανάμεσα σε στάλες βροχής, ράγες τραίνων, ξημερώματα, ποτά, καφέδες, ξενητεμούς και ερχομούς από την πόλη και στην κορφή κανέλλα". Αντίστοιχης ποιότητας αλλά με το ιδιόμορφο στυλ της η Μαρία Λαινά αγωνίζεται να μας πείσει πως όλα συνδέονται μεταξύ τους και είναι πάνω κάτω τα ίδια: είτε αφορούν την πόλη είτε την κανέλλα. Η δε έρμη Μ. θεοδοσοπούλου που είναι υποχρεωμένη κάθε βδομάδα, φόρα φόρτσα, να μας πείσει για τις "εμβριθείς αναγνώσεις της"; Και πάει λέγοντας...και διαβάζοντας,κοινοτοπίες περί Κορτάσαρ και Πεσόα, συνταγές μαγειρικής για γυναίκες συγγραφείς, το ποιός είναι ο μουσικός Πίτερ Χάμιλ, ενώ πληροφορούμαστε πως "κάθε γενιά θέλει τους δικούς της Ρόλινγκ Στόουνς", ότι το ποίημα του Εμπειρίκου "Ορμαθός" καλό είναι να μεταφράζεται στα αγγλικά ως "Chain" και πώς θα πρέπει να απαγγέλουμε το ποίημα στους αγγλόφωνους φίλους μας, για να μάθουμε, επιτέλους πως "τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα στην οδό Πλάτωνος θυμίζουν τις κυβερνήσεις από το '74 και μετά. Ακίνητες κολόνες. Περίμεναν να πέσει η μία, για να έρθει η άλλη. Να παρκάρει στο χρώμα της ακίνδυνα". Παραλλήλως μας δίνεται η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον προαναφερθέντα Χρονά να διαφημίζει το προιόν του στην εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου "Στην υγειά μας βρε παιδιά" ως το έντυπο που θα είναι αφιερωμένο και θα αναδεικνύει την ποίηση.
Στο δρόμο βέβαια έχουν χαθεί όλα όσα συνιστούσαν τη "Βιβλιοθήκη": η συγκροτημένη κριτική σκέψη, το πεδίο της σύγκρουσης των ιδεών, η ένταξη της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής στο ευρύτερο διεθνές τοπίο.
Ο Old Boy γράφει πως "ή θα αντικαταστήσω σταδιακά τη σχέση αυτή με τη νέα «Βιβλιοθήκη» ή -λιγότερο αισιόδοξα- θα περιμένω να έρθει η ώρα που μετά τις Παρασκευές της «Βιβλιοθήκης» θα χαθούν και τα Σάββατα του «Βιβλιοδρόμιου»." Σκέψη απαισιόδοξη, που όσο δεν αντιδρούμε θα γίνει πραγματικότητα.
Όσο για το ερώτημα "είναι σημείο των καιρών - ή μήπως των αφεντικών;" η απάντηση είναι πολύ εύκολη: τα αφεντικά -και οι σύμβουλοι τους, βλέπε Ευγένιος Αρανίτσης) είναι ακριβώς τα "σημεία των καιρών".
Στην υγειά μας βρε παιδιά!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home