Κυριακή, Μαρτίου 08, 2009

Και την φαντάστηκε

Θες πες το ξεροκεφαλιά, θες πες το περιέργεια, θες πες το αισιοδοξία, χρόνια τώρα κάθε που σουρούπωνε και κάθε που χάραζε έβγαινε στο μπαλκόνι του και κοιτούσε τον ορίζοντα (όσο ορίζοντα του αναλογούσε απ' τον τρίτο όροφο της αθηναϊκής συνοικίας του), παρατηρώντας τη μέρα να γίνεται νύχτα και τη νύχτα να γίνεται μέρα, θεωρώντας ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται εσαεί, θεωρώντας ότι κάποια στιγμή θα διακοπεί αυτή η αφόρητα μονότονη εναλλαγή και ότι η μέρα θα δώσει τη θέση της σε κάτι που δεν θα είναι νύχτα ή ότι η νύχτα θα δώσει τη θέση της σε κάτι που δεν θα είναι μέρα.
Κάθε που σουρούπωνε και κάθε που χάραζε διαψευδόταν και επέστρεφε στο δωμάτιό του κατηγορώντας τη φύση για έλλειψη φαντασίας· αλλά και ο ίδιος, αν τον ρωτούσες, δεν ήξερε να σου πει τι θα μπορούσε να δώσει τη θέση του στην μέρα που να μην είναι νύχτα ή τι θα μπορούσε να δώσει τη θέση του στη νύχτα που να μην είναι μέρα.
Το γεγονός τον προβλημάτιζε έντονα, μέχρι που σκέφτηκε ότι πιθανότατα το ένα έφερνε το άλλο, ότι πιθανότατα καθόλου ανεξάρτητη δεν ήταν η δική του έλλειψη φαντασίας από την έλλειψη φαντασίας της φύσης.
Ο μόνος τρόπος για να το διαπιστώσει ήταν να φανταστεί μια εναλλακτική εκδοχή του ορίζοντα, μια εναλλακτική εκδοχή χρόνου που να μην είναι ούτε μέρα ούτε νύχτα.
Κλείστηκε στο δωμάτιό του και στο μυαλό του, του πήρε πολλά χρόνια, περισσότερα κι απ΄όσα είχε ήδη ξοδέψει βγαίνοντας στο μπαλκόνι του, αλλά τελικά τα κατάφερε.
Και την φαντάστηκε.
Βγήκε στο μπαλκόνι του. Σε λίγο κανονικά θα σουρούπωνε. Την ώρα που η μέρα άρχισε να φεύγει η γερασμένη του καρδιά δεν άντεξε τη συγκίνηση της προσμονής.

11 Comments:

At 3/08/2009 09:58:00 μ.μ., OpenID aerosol said...

Σαν πικρό χαμόγελο, αυτό.

 
At 3/08/2009 11:07:00 μ.μ., Blogger Βάσκες said...

Πάντα, μα πάντα υπάρχει μια γέρικη καρδιά, ένας αδύναμος κρίκος που μας σώζει.

Γιατί ποτέ δεν ξέρεις το αποτέλεσμα.

"Αν δεν συμβιβαζόμασταν και δεν ζητούσαμε την διακοπή της δίκης, τότε μπορεί και να χάναμε εσαεί την έκταση από το Βατοπέδι", είπε (από μνήμης) ο νομικός σύμβουλος. Δεν άντεξε βλέπεις η καρδιά του να περιμένει την καθαρογραφή.

 
At 3/09/2009 12:57:00 π.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said...

Μπα....

 
At 3/09/2009 12:57:00 π.μ., Blogger squarelogic said...

...είσαι ενας μικρός Clint Eastwood
με περισσότερο χρόνο μπροστά του...
-)

 
At 3/09/2009 02:10:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Nαι, διανύω ακόμη την σπαγκέτι γουέστερν περίοδό μου :)

 
At 3/09/2009 08:56:00 π.μ., Anonymous Διάφανο κρίνο said...

θαρθεί την ώρα που σπαράσσεται το φως μου ;;;

 
At 3/09/2009 09:32:00 μ.μ., Blogger Ιω said...

Μ' αρέσουν αυτά τα μικρά σου

 
At 3/09/2009 10:09:00 μ.μ., Blogger Elias said...

Τα κλειστά συστήματα δεν έχουν δυνατότητα ανανέωσης. Το σκουλήκι πρέπει να τρυπήσει το κουκούλι όταν γίνει πεταλούδα. Ποτέ όμως δεν ξέρει εκ των προτέρων.

 
At 3/10/2009 08:41:00 π.μ., Anonymous Κ.Κ.Μοίρης said...

ούτε ο Lovecraft θα το 'γραφε τρομακτικότερα..

 
At 3/10/2009 03:24:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Ούτε καν ο Loveboat ;)

Ιω, μεγάλα είναι, άλλο που δεν τους φαίνεται ;)

 
At 3/10/2009 06:53:00 μ.μ., Anonymous Κ.Κ.Μοίρης said...

μπα, ο Loveboat με το που θα έβγαινε ο ήρωάς σας στο μπαλκόνι-εν πλω- θα τον έβαζε να ερωτεύεται αμερικανίδα σε εμμηνόπαυση

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home