Δευτέρα, Απριλίου 21, 2008

Στον έρωτα και στον πόλεμο

Την 17χρονη Ρουμάνα, έγκυο στον έβδομο μήνα, που έψαχνε στην χωματερή των Άνω Λιοσίων και την έλιωσε η σκουπιδιάρα, φαντάζομαι ότι δεν θα την απασχολούσε ιδιαίτερα ούτε το προηγούμενο ποστ για τους οδηγούς πόλης ούτε αυτό εδώ.
Όσο όμως θα είμαι ένας από αυτούς που πετάνε τα σκουπίδια και όχι ένας από αυτούς που ψάχνουν μέσα σε αυτά, θα γράφω για αυτά που με απασχολούν. Αν και όταν μεταβληθεί η θέση μου στην τροφική αλυσίδα και στην αλυσίδα αγορά - κατανάλωση - απόρριμα - χωματερή, τότε μπορεί να μετανοιώσω που δεν έγραφα για την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, το ντόμινο των αυξήσεων και τους πλανητικούς πολέμους για το ψωμί.
Μέχρι τότε επιστροφή σε όσα με ερεθίζουν και από την θεματολογία των οδηγών πόλης λίγες ακόμη σκέψεις με αφορμή το ποδόσφαιρο.
Το φετινό πρωτάθλημα μετά το -πιο προβλέψιμο και από διείσδυση μετά από πεολειχία σε πορνό- κλατάρισμα της τρίτη χρονιά τρίτης Πανάθας, ανέδειξε στις τελευταίες αγωνιστικές του το μέχρι τότε κρυμμένο αληθινό του πρόσωπο.
Το φετινό πρωτάθλημα ήταν τελικά -όπως είχε διαφανεί πριν ξεκινήσει για να ξεχαστεί στη συνέχεια- η συγκλονιστική μονομαχία δύο τεράστιων εγώ.
Το απύθμενο εγώ του Σωκράτη Κόκκαλη συγκρούστηκε πέρσι με το απύθμενο εγώ του Ριβάλντο.
Ένα χρόνο μετά παραδόξως και τα δυο εγώ θριάμβευσαν στον τομέα της αρμοδιότητάς τους: ο Ριβάλντο πήρε το πρωτάθλημα μέσα στα γήπεδα και ο Κόκκαλης πήρε το πρωτάθλημα έξω από αυτά. Οι δύο αυτοί θρίαμβοι όμως αλληλοεξουδετερώνονται σε μεγάλο βαθμό: ο μεν Ριβάλντο δεν θα σηκώσει κούπα, την κούπα θα σηκώσει ο Κόκκαλης ξανά, ο δε Κόκκαλης θα συνοδεύεται πάντα από το στίγμα του πρωταθλήματος «στα χαρτιά» και τα τέσσερα σηκωμένα δάκτυλα του Ρίμπο με το σετάκι των τι σερτ του Ιησού σε ρόλο νικητή, εκδικητή, εκπληρωτή υποσχέσεων και κοκκαλοφάγου.
Οι χθεσινές δηλώσεις Ριβάλντο, τόσο ως περιεχόμενο όσο και ως τρόπος με τον οποίο τις κάνει, μάς δείχνουν την τρόπο τινά σκοτεινή πλευρά του κάθε μεγάλου πρωταθλητή: για να φτάσεις στην καριέρα σου να γίνεις ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών δεν αρκεί το απέραντο ταλέντο σου. Το ταλέντο σου πρέπει να συνοδεύεται από ανάλογο θυμό· από ανάλογη αχόρταγη φιλοδοξία να νικήσεις, να επικρατήσεις, να αποδείξεις. Άκουσα στο ραδιόφωνο ότι ο Πελέ έκανε δηλώσεις όπου λέει ότι αφού αφαιρούνται αναδρομικά μετάλλια από αθλητές που πιάστηκαν ντοπαρισμένοι, το ίδιο πρέπει να γίνει και με τον Μαραντόνα. Ίσως σημαντικό ποσοστό του μεγαλείου κάθε αθλητικού θρύλου να απαρτίζεται από μικρότητα. Τον Πελέ τον τρώει το ενδεχόμενο να αποφανθεί η ιστορία υπέρ του Μαραντόνα: ουκ έα με καθεύδειν το του Μαραντόνα τρόπαιον. Δεκαετίες μετά το τέλος της καριέρας του εξακολουθεί να μάχεται για αυτό που τον αφορά, για την πρωτοκαθεδρία. Πατώντας πέρσι τον Ριβάλντο στο εγώ του ο Κόκκαλης του παρέτεινε την ποδοσφαιρική ζωή προσφέροντάς του μια ζωογόνα μανία να του αποδείξει ότι δεν ξόφλησε, ότι έπρεπε τουλάχιστον να τον σεβαστεί και να μην του φερθεί σαν σκουπίδι, ότι εκείνος δεν είναι ένας παίκτης σαν τους άλλους. Σαν κανένα άλλο.
Μπορεί να πει κανείς ότι το ακόρεστο συστατικό της ψυχοσύνθεσης ενός μεγάλου πρωταθλητή είναι φτυστό με το ακόρεστο συστατικό της ψυχοσύνθεσης ενός μεγάλου καπιταλιστή: τον πρωταθλητή και τον καπιταλιστή τους κινεί η ίδια ανάγκη για διαρκή μεγέθυνση και για εξόντωση του ανταγωνισμού. Όσοι κατηγορούν το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό γενικότερα, ας σκεφτούν απλά το εξής: ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει κατηγορηθεί κατά καιρούς σχεδόν για τα πάντα σε σχέση με τις επιχειρήσεις του. Μερικές από αυτές τις κατηγορίες έγιναν και ποινικές διώξεις, άλλο που δεν κατέληξαν πουθενά. Όλες αυτές οι κατηγορίες είτε πήραν νομική μορφή είτε όχι έχουν να κάνουν με παρανομίες. Τον κατηγορούν ότι δεν έπαιξε τίμια. Εδώ και λίγους μήνες ο Σωκράτης Κόκκαλης κράζεται όχι για κάποια φερόμενή του παρανομία, αλλά επειδή άσκησε ένα νόμιμο δικαίωμά του. Κράζεται γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι η στάθμη ηθικής του ποδοσφαίρου είναι ανώτερη από τη στάθμη ηθικής της κοινωνίας και των επιχειρήσεων. Κράζεται γιατί αυτό που μπορούμε να ανεχθούμε στις επιχειρήσεις, στο ποδόσφαιρο δεν θέλουμε να το βλέπουμε. Γιατί το ποδόσφαιρο παραμένει παιχνίδι και στα παιχνίδια θέλουμε να υπάρχει ένα μίνιμουμ αξιοκρατίας.
Τον Κόκκαλη προδήλως δεν τον νοιάζει τίποτα, δεν τον νοιάζει καν η τήρηση των προσχημάτων. Αν πριν τρία χρόνια είχε ετοιμάσει περίπου επανάσταση για να μην του αφαιρεθούν βαθμοί εκτός γηπέδου, αν πριν τρία χρόνια ούρλιαζε ότι τα παιχνίδια κερδίζονται στα γήπεδα, τον παραμικρό ενδοιασμό δεν είχε φέτος να αλλάξει τροπάρι και να μιλάει για τη νομιμότητα και τους κανονισμούς που πρέπει να τηρούνται. Όσο υπήρχε η παράγκα το αντεπιχείρημα ήταν ότι ο Ολυμπιακός κέρδιζε στα γήπεδα και ότι η παράγκα ήταν δικαιολογία, όταν υπήρξε η Ριζούπολη το αντεπιχείρημα ήταν ότι ο Ολυμπιακός κέρδισε στο γήπεδο, τώρα που ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε στο γήπεδο θα βρούμε άλλο αντεπιχείρημα για τη νομιμότητα και τους κανονισμούς. Ή και κανένα αντεπιχείρημα: η λατρεία της νίκης και της επικράτησης με κάθε μέσο και με κάθε τίμημα. Η λατρεία της νίκης και της επικράτησης εις βάρος της υγείας της ίδιας μου της ομάδας. Εγώ θα παίρνω τα πρωταθλήματα. Εγώ. Όχι ο Μπάγιεβιτς, όχι ο Λεμονής, όχι ο Ριβάλντο. Θα φέρνω τον Kόλλια, τον Προτάσοφ και τον Σεγούρα που κουβαλούσε τους κώνους στις προπονήσεις. Θα ξεφτιλίσω την έννοια προπονητής. Εγώ τα κάνω όλα. Εγώ τα θέλω όλα. Εγώ τα παίρνω όλα. Έντεκα στα δώδεκα, δέκα εννιά στα είκοσι και στο εικοστό στα είκοσι ένα θα βάλω στον πάγκο έναν φίλαθλο που θα επιλεγεί με κλήρωση από τις εξέδρες του Καραϊσκάκη.
Ο τιτλοβόρος κυνισμός του Σωκράτη Κόκκαλη έχει βρωμίσει τις ψυχές όλων μας. Βλέπω τον Τάσο Κατσαμπή στο πρώτο γκολ και έχει βρωμίσει η ψυχή μου και τον υποπτεύομαι. Και τον σιχαίνομαι ενώ μπορεί να έχει κάνει απλώς λάθος. Αλλά γιατί να είμαι καλόπιστος πια; Δεν θέλω να είμαι καλόπιστος πια.
Στον έρωτα, στον πόλεμο και στο ελληνικό ποδόσφαιρο του Σωκράτη Κόκκαλη όλα επιτρέπονται.

22 Comments:

At 4/21/2008 04:34:00 μ.μ., Blogger oi tempelides tis aporis elladas said...

οταν στην μικρογραφια της κοινωνιας(βλ.ποδοσφαιρο) γινεται χρηση της διογκωμενης δυναμης και ο "γαμαω και δερνω" γινεται κυριος των παντων,τοτε οι μονοι που φταιμε ειμαστε ολοι εμεις που ασχολουμαστε και κανουμε και τον σορο να χανει την αυλη μεν,με υποσταση δε, δυναμικη του
Οργη σορου,φωνη βωβου!

 
At 4/21/2008 04:36:00 μ.μ., Blogger gerasimos said...

Πέραν της Ρουμάνας υπάρχουν και οι δεκάδες αλλλοδαποί εργαζόμενοι στις φραουλοφυτείες της Ηλείας, στο σημερινό πρωτοσέλιδο της Ελευθεροτυπίας. Μπορεί το ξύλο να το τρώνε αυτοί και ή πείνα τους να ταλαιπωρεί τα δικά τους στομάχια, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι υπόλοιποι μπορούμε αμετανόητα να στρέφουμε αλλού τα βλέμματα και τις σκέψεις μας. Δε λέω ούτε θα έλεγα ποτέ ότι αυτό κάνεις, απλώς θα έλεγα ότι ίσως σήμερα δεν είναι μια Δευτέρα όπως όλες οι άλλες...

 
At 4/21/2008 07:56:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Σωστός
Και στο λέει αυτό ένας γαύρος με διαρκείας. Που είδε τους αγώνες με Λάρισα και Ηρακλή από την τηλεόραση και ένοιωσε αηδία

Στάθης

 
At 4/21/2008 11:34:00 μ.μ., Anonymous jojos said...

Λάθος, στο λέει ένας γαύρος που είδε: τον Γιαννακόπουλο να παίρνει Γκάλη, Γιαννάκη και προκοπή να μη βλέπει έως ότου πήρε τον Ομπράντοβιτσ. Τον Σ.Κ. να παίρνει τον Ιωαννίδη για να φτιάξει ομάδα και μόλις είδε ότι δεν μπορεί παραπάνω από αυτό που είχε δώσει να τον αντικαθιστά με τον Ιβκοβιτσ. Τον Σ.Κ. να παίρνει τον Ντούσκο για να κάνει ομάδα να τον διώχνει όταν είδε ότι μέχρι εκεί ήταν. Να τον ξαναπαίρνει όταν έχασε ένα πρωτάθλημα. Να φέρνει παίχτες όπως Καρεμπέ Τζιοβάνι Ριβαλντο. Τώρα αν έχετε πίκρα τι κάνουμε. Η ζωή κάνει κύκλους, εκεί που είσαι ήμουνα και εκεί που είμαι θα'ρθεις. Μόνο αφήστε το παραμύθι με την διαιτησία την παράγκα το dvd την Ριζούπολη;;; και κάντε καμιά διαδήλωση να φέρετε τον Ντούσκο και να τον αφήσετε να κάνει την δουλειά του.

 
At 4/22/2008 01:49:00 π.μ., Blogger giousouroum said...

As sxoliasei kai kapoios tin istoria tis Roumanas ektos tou gerasimou. Oti kai na pei kaneis den .....den...den...
kalo vrady

 
At 4/22/2008 02:59:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κι όμως, ήταν μια Δευτέρα όπως όλες οι άλλες. Με λίγη Ρουμάνα, πολλή μπάλα κι ακόμα περισσότερες λέξεις.

 
At 4/22/2008 09:34:00 π.μ., Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Μου φαίνεται πως τελικά όχι ο Πελέ αλλά η μικρή Ρουμάνα έχασε τη μάχη του Μαραντόνα...

 
At 4/22/2008 10:26:00 π.μ., Anonymous Κ.Κ.Μοίρης said...

ήθελα να σχολιάσω αυτά που γράψατε για τα ουσιώδη του Νταλάρα αλλά κι εδώ μια χαρά κολλάει καθώς και στον βάρδο όλα , ως φαίνεται, επιτρέπονται

καλήν ανάσταση εύχομαι

 
At 4/22/2008 11:29:00 π.μ., Blogger GASIREU said...

Ελάτε τώρα και οι διαρκείας γαύροι, με την αηδία στο στόμα...σιγά μην κλαίγατε κιόλας που πήραμε την κούπα.
Αν ''Ο τιτλοβόρος κυνισμός'' ήταν πράσινος θα είχε βρωμίσει αντίστοιχα τις ψυχές όλων σας;
''Βλέπω τον Τάσο Κατσαμπή στο πρώτο γκολ ...και τον υποπτεύομαι...''
Οι υποψίες σκοτώνουν τον έρωτα.
Με τη λογική αυτή της υποψίας, ή της βεβαιότητας, νομίζω ότι είναι δώρον άδωρον η θέαση και η ενασχόληση με αγώνες superleague ή θα πάμε στο άλλο άκρο να λέμε Τζίγκερ πούλα επιτέλους, να πάρει κανένας δυναμικός κυνικός, τιτλοκαύλης και μονομανής τον ΠΑΟ μήπως και καθαρίσει το σύστημα;

 
At 4/22/2008 12:34:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ποιος ειναι ο Τασος Κατσαμπής? εγώ γιατι δεν τον ξέρω? γυναίκα ειμαιτο ομολογώ.

 
At 4/22/2008 05:42:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε των 2:59, θα σου πω όμως πού ήταν διαφορετική η Δευτέρα. Ήταν διαφορετική στο ότι ΣΤΟ ΙΔΙΟ ποστ γράφω για την Ρουμάνα και την μπάλα. Ήταν διαφορετική στο ότι θα μπορούσα να έχω ένα λυρικό ποστ για την Ρουμάνα και μετά ή πριν ένα ποστ για τον Κόκκαλη. Τα έβαλα μαζί όμως και παραδέχομαι ότι τα προβλήματα που με απασχολούν είναι υπερπολυτελή συγκρινόμενα με το τι συμβαίνει σε άλλους ανθρώπους. Η Ρουμάνα της χωματερής βρίσκεται σε αυτό το ποστ επειδή το διάλεξα. Επειδή έχω ενοχές. Επειδή ομολογώ ότι εγώ ζω σε άλλον κόσμο από της Ρουμάνας.
Από εκεί και πέρα στον άλλον κόσμο που ζω εγώ θα μου επιτραπεί να το πιστεύω και να το υποστηρίζω ότι ούτε όλοι είναι ίδιοι ούτε όλα είναι εκ προοιμίου δεδομένα. Από εκεί και πέρα, ναι Gasireu και Jojos αν ήμουν Ολυμπιακός ΔΕΝ θα ήθελα να πάρω έτσι το φετινό πρωτάθλημα. Αν ήμουν Ολυμπιακός μπορεί να έβρισκα μέσα μου αντεπιχειρήματα και για την παράγκα και για την Ριζούπολη, αλλά για φέτος δεν θα έβρισκα κανένα. Θα προτιμούσα να μην έχει γίνει ένσταση και να έχει μείνει ο Λεμονής.
Να το πω έτσι: όταν ο Πέτρος Κόκκαλης βγαίνει χθες και λέει με στυλάκι ότι η απόφαση είναι «ΚΟΛΑΦΟΣ» για την Καλαμαριά, όταν μιλάει έτσι για μια ομάδα που υποβίβασε και για ένα πρωτάθλημα που έκανε μπουρδέλο, ναι, κατά τη γνώμη μου δεν είναι μια συμπεριφορά που έχει να κάνει μόνο με το ποδόσφαιρο.
Η ανοσία μας σε τέτοιου είδους συμπεριφορές, σε τέτοιου είδους θραστύτητες, σε τέτοιου είδους υποτιμήσεις της νοημοσύνης μας είναι γενικότερη, είναι η ίδια ανοσία που έχουμε απέναντι στον Θέμο και τον Μάκη.
Εγώ με τον υπαρκτό κίνδυνο του να γίνω γραφικός και με τη δεδομένη μεροληψία μου που δεν αρνούμαι μεν, αλλά θέλω να πιστεύω ότι με τυφλώνει μόνο στο πώς θα δω ένα πέναλτι ή τα λάθη του Κατσαμπή (ποδοσφαιριστής είναι, ανώνυμη) και όχι στο πώς θα εκτιμήσω γενικότερες εξωαγωνιστικές συμπεριφορές, θα συνεχίζω να λέω τα ίδια, θα συνεχίζω να λέω ότι ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει κάνει τεράστιο κακό στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

 
At 4/22/2008 08:47:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

''είναι η ίδια ανοσία που έχουμε απέναντι στον Θέμο και τον Μάκη''
έτσι λοιπόν όταν ανάμεσα σε αυτές τις δύο πουτάνες δεν διαλέγεις καμία, να επανατοποθετηθούμε και να πούμε, ότι δεν διαλέγουμε ότι μας βολεύει. θέλουμε ένα καθαρό χώρο να φυτέψουμε τα ποδοσφαιρικά όνειρα μας. επομένως ας το πάμε κάπου αλλού, ποιος άφησε να χειραγωγούνται οι καταστάσεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο, εγώ ή εσύ; κανείς μας. αν η χειραγώγηση ήταν πράσινη ή κίτρινη θα μας ενοχλούσε εξίσου, έτσι. γιατί ο ΠΑΟ ψήφισε λευκό και όχι κατά, όπως η ΑΕΚ; οι υπόλοιποι δεν έχουν καμία δύναμη να αντισταθούν ή να πάρουν μέτρα; μέχρι να δοθούν απαντήσεις, να σημειώσω, όπως και το ξέρεις, ότι ομάδα δεν είναι ο πρόεδρος, κανένας πρόεδρος, ομάδα είναι η ομάδα και ο κόσμος της, αρεστός ή όχι, λιμανιάτικος και με κοντή ή μακρά μνήμη, λαϊκός ή εστέτ. με αυτή τη λογική όποιος είναι ολυμπιακός μπορεί και να χαρεί και να προβληματιστεί και να ενοχληθεί για τα χολωμένα τέσσερα δάκτυλα του Ρίμπο, αλλά και τα άδικα γιούχα των υπολοίπων προς τον παίκτη. δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ούτε στην ίδια ομάδα.

 
At 4/22/2008 09:37:00 μ.μ., Blogger mania said...

Κανένας Κόκκαλης ή Βαρδινογιάννης δεν ειναι πάνω απο ΟΣΦΠ ή ΠΑΟ.Ουσιαστικά κανείς υγιής φίλαθλος δεν τους πολυγουστάρει να συμπεριφέρονται σαν ηγεμόνες στην ομάδα τους.Ειδικά οταν αρχίσουν να χάνουν,αρχίζουν τα όργανα(βλέπε ΠΑΟ).Αλλά και τον Κόκκαλη πολλοί γαύροι πιστεύω τον περιμένουν στη γωνία.Θά ρθει η ώρα του.
Οσον αφορά τον Ριβάλντο,οι Ολυμπιακοί θαπρεπε να παρεξηγηθούν αν τους εδειχνε πεντε ή ένα δάχτυλο.Αλλωστε όπως σωστά γράψατε τα χει προσωπικά με τον Κόκκαλη και με κανέναν άλλο.

 
At 4/22/2008 10:03:00 μ.μ., Blogger G.Mαρκ said...

Πολυ ωραιο! πιστευω με εκφραζουν απολυτα τα λογια σου...
το μονο που με "ενοχλει" ειναι οτι ο Σοκρατης Κοκαλης παραμενει ενα ανοιχτο κεφαλαιο που δυσκολα θα κλεισει!
και ακομα μ'ενοχλει που οι φιλαθλοι του ολυμπιακου αρνουνται να το δουν αυτο...ολοι προσπαθουν να τον δικαιολογησουν...δεν μπορω να καταλαβω πως γινεται αυτο..
εγω ναι φανατιζομαι με τον παναθηναικο αλλα οταν εχω αδικο, οταν ειναι τοσο προφανες... ε ναι εκει το παραδεχομαι...

 
At 4/22/2008 11:28:00 μ.μ., Anonymous jojos said...

...με δεδομένη μεροληψία μου .. και την πίκρα μου θα συμπλήρωνα. Κάποτε τα 'βαλες με τον Π.Κ που ειρωνεύτηκε τον ΠΑΟ μετά το ματσ του κυπέλου. Δεν είπες ή μάλλον δεν είδα εγώ να γράφεις κάτι, για τις δηλώσεις του προέδρου σας (γ.. τον π.. κ.λπ.)Αναρωτήσου ποιός είναι αυτός που έχει κάνει κακό στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
O Σ.Κ. δεν είναι διαφορετικός από Γιαννακόπουλο, Βγενόπουλο, Βαρδηνογιάννη κ.λπ.Απλά τώρα είναι αυτός ο πρωταγωνιστής. Αύριο θα είναι κάποιος άλλος. Προ τι λοιπόν αυτό το μένος εναντίον του Σ.Κ. και όχι εναντίον κάποιου άλλου;

 
At 4/23/2008 12:47:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Gasireu, στην ένσταση της επιλογής πουτάνας, ας χρησιμοποιήσω ένα ακραίο παράδειγμα, ένα παράδειγμα που είμαι σίγουρος θα προσθέσει λίγη ακόμη γραφικότητα στα γραπτά μου: ο Χίτλερ επιτίθεται στην Μεγάλη Βρετανία. Η Μεγάλη Βρετανία, ναι, είναι αποικιοκρατική δύναμη, ναι, έχει κάνει ένα σωρό εγκλήματα κατά άλλων λαών. Αλλά ναζιστική δύναμη δεν είναι. Ο Βαρδινογιαννισμός παρθένα μωρά δεν ήταν. Αλλά δικαιούμαι να λέω ότι ο Κόκκαλης είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Κι εν πάση περιπτώσει το να τα βάζω με τον Κόκκαλη δεν σημαίνει ότι παίρνω τα μέρη του Βαρδινογιάννη. Και τέλος το να τα βάζω με τον Κόκκαλη ενώ αναμφισβήτητα έχει ως αφετηρία το ότι είναι πρόεδρος του Ολυμπιακού δεν σημαίνει ότι αυτά που λέω οσοδήποτε εμπαθή και αν είναι είναι και αβάσιμα.
Και τέλος ο Βαρδινογιάννης ψήφισε λευκό γιατί είναι λίγος και μακάρι πράγματι να φύγει και ξέρεις ότι έχω γράψει διάφορα εναντίον του.
Jojos, είχα ειρωνευτεί την δήλωση του Πέτρου Κόκκαλη ότι ο Ολυμπιακός το οφείλει στην ιστορία του να κάνει ένσταση. Μετά την τεσσάρα δεν θυμάμαι να τον είχα ειρωνευτεί, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος.

 
At 4/23/2008 01:43:00 μ.μ., Anonymous hitek said...

Ο Σωκρατης θα την παει την Καλαμαρια καροτσακι μεχρι την 4η Εθνικη κατηγορια . Οχι τοσο για το μισος που του αντισταθηκε οσο για "γνωση και συμορφωση" των υπολοιπων ομαδων. Για το "κοιτα ποιος ειναι το αφεντικο" και ΠΡΟΣΚΥΝΑ !!

 
At 4/23/2008 02:45:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κοψ'τε βαζελάκια την γκρίνια και τις μαλακίες... Η ιστορία σας αποδεικνύει τι είστε... Κι αν βρίζεις τον Κόκκαλη είναι γιατί πολύ θα ήθελες εσύ κι όλοι οι βάζελοι να είχατε έναν τέτοιο πρόεδρο. Να ρίξει λεφτά, να ακούει τον κόσμο και να τα βάζει με όλους και με όλα όταν κάτι δεν πάει καλά. Επιχειρηματίας είμαι και ξέρω ότι οι αποφάσεις δεν είναι σχεδόν ποτέ εύκολες.Και αυτός τα βγάζει πέρα. Μπορείς να πεις το ίδιο για οποιονδήποτε πρόεδρο έχει περάσει από εσάς;
Κι όσο για την ένσταση. Αν ήταν η ομαδούλα σας στη θέση μας δεν θα έκανε το ίδιο; Είναι ωραίο να το παίζετε όλοι παρθένες... Αλλά το έχουμε δει το εργάκι ξανά με την πάρτη σας...
Λες επίσης ότι ο Κόκκαλης κατέστρεψε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Σίγουρα, αν εννοείς ότι σας έφερε τον σωστό ανταγωνισμό... Κι ότι παρά την στήριξη από όλους τους φορείς (Μ.Μ.Ε. κτλ.) πάλι δεν καταφέρνετε να φέρετε το πρωτάθλημα στα μέτρα σας...
Επίσης έχεις ξαναδεί τόσες μαλακίες να συμβαίνουν μόνο μέσα σε μια χρονιά;;; Πρόεδρος της Super League ο Βαρδινογιάννης και παρετήθηκαν τρεις (3!!!) άνθρωποι μέσα από εκεί γιατί δεν άντεχαν να βλέπουν τις μαλακίες που έκανε...

Χεσ'το φιλαράκι. Μπορεί να είσαι πολύ εντάξει παιδί. Δεν σε ξέρω αλλά ότι λες σε ακυρώνει, δεν έχεις επιχειρήματα να τεκμηριώσεις τα λεγόμενά σου...

 
At 4/23/2008 08:16:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε, η γνώμη μου για τον Τζίγγερ είναι η χειρότερη δυνατή: http://old-boy.blogspot.com/2008/04/blog-post_06.html
Προτιμώ όμως ακόμη και αυτόν, ακόμη και τον μεγαλειωδώς αποτυχημένο πρόεδρο, από τον Κόκκαλη.
Προτιμώ τον Τζίγγερ και να τρώει 4 από τον ΟΦΗ γιατί δείχνει ότι όσο ανίκανος κι αν είναι τουλάχιστον δεν είναι βρωμιάρης.
Πολλά συγχαρητήρια για την πανάξια κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος, γλεντήστε το με την καρδιά σας και με τα δικά σας επιχειρήματα και άσε με εμένα στην έλλειψη επιχειρημάτων και στην γκρίνια.

 
At 4/23/2008 09:57:00 μ.μ., Blogger ποδοσφαιρόφιλος said...

Να δηλώσω εξ αρχής ότι είμαι αεκτζής, για να γλυτώσω τους ολυμπιακούς από τον κόπο να συνεχίσουν να διαβάζουν («αεκτζής είναι, τι να μας πει; την πίκρα του θα βγάλει» κλπ τέτοια αυτοεπιχειρήματα).
Γενικά, για πρώτη φορά συμφωνώ σχεδόν με όλα αυτά που γράφεις (ποδοσφαιρικά εννοώ). Και κυρίως με χαροποίησε το γεγονός ότι για πρώτη φορά διαβάζω παναθηναϊκό φίλαθλο να έχει γνώμη και για άλλη ομάδα εκτός από τη δική του και τον ολυμπιακό.
Τώρα στα σχόλια:
-Γιατί θεωρείς την αντίδραση του Ριβάλντο «σκοτεινή» πλευρά του; Ποδοσφαιριστής είναι (και μάλιστα παθιασμένος με τη δουλειά του, όσο κανείς από εμάς) όχι ακαδημαϊκός.
-Το «νόμιμο δικαίωμα» που λες ότι άσκησε ο Σ.Κ., το άσκησε χάρη στις πληροφορίες του Γκαγκάτση, που ενημέρωσε αυτόν και όχι την Καλαμαριά κλπ κλπ, είναι γνωστά πια. Τόσο τίμια ήταν κι εδώ τα πράγματα. Και να θυμήσω ακόμα ότι και η ΑΕΚ μπορούσε να κάνει ένσταση στο ματς με τον Αστέρα, που το είχε χάσει, αλλά έκρινε ότι δεν άρμοζε στο ήθος της (άγνωστη λέξη, ίσως, στο ελληνικό ποδόσφαιρο;) και δεν έκανε. Και κανείς αεκτζής δεν είπε «έπρεπε να είχαμε κάνει». Δεν μας ταιριάζει.
-Η ηθική του Σ.Κ. τεντώνεται και ξεχυλώνεται ανάλογα με το οικονομικό συμφέρον του. Λογικό είναι άλλα να λέει πριν τρία χρόνια και άλλα τώρα. Δεν είναι «τιτλοβόρος» ο κυνισμός του, «γιουροβόρος» είναι. Πολλά τα λεφτά του Champions League…
-Πετυχημένο αυτό με το φίλαθλο προπονητή. Δεν θα μου φανεί περίεργο να γίνει και φυσικά ο Σ.Κ. θα πάρει κι εκείνο το πρωτάθλημα (κάποιον τρόπο θα βρει).

Ότι οδήγησε το ελληνικό ποδόσφαιρο ( σε σωματειακό επίπεδο μόνο ευτυχώς) σε παρακμή, το βλέπουν και οι πέτρες πια (εκτός από μεγάλη μερίδα κόκκινων οπαδών, περιλαμβανομένου του Δημάρχου Πειραιά). Πολλοί από αυτούς ίσως το υποψιαστούν το καλοκαίρι αν ο θρύλος τους πετύχει στην κλήρωση ομάδα που δεν θα μπορέσει να περάσει. Γιατί αν όλοι δεν προσπαθήσουν να βελτιωθεί το ελληνικό ποδόσφαιρο, σε λίγο ο πρωταθλητής (ο Ολυμπιακός δηλαδή) θα δίνει προκριματικά από Ιούλιο, θα βγαίνουν δύο ακόμα ομάδες Ευρώπη και μετά άντε να μαζέψει πόντους η χώρα για να ανεβεί στη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ.

Τώρα για την πιπίλα που έχουν οι ολυμπιακοί τα τελευταία 12 χρόνια, ότι όλοι όταν μπορούν τα ίδια κάνουν, αναφερόμενοι κυρίως στο Βαρδινογιάννη (αφού η ομάδα μου όταν έπαιρνε πρωτάθλημα όλοι οι φίλαθλοι παραδέχονταν ότι έπαιζε την καλύτερη μπάλα), επειδή έχω μνήμη (και κρατάω στατιστικά), πρέπει να πω ότι ο Παναθηναϊκός μόνο κάποια ματς πήρε με διατησίες κατά καιρούς, γεγονός που του έδινε κάποιο πλεονέκτημα, όχι όμως όλα τα ματς ένός πρωταθλήματος (γι’αυτό και δεν πήρε 11 στα 12), όπως έγινε αρκετές φορές τα τελευταία 12 χρόνια με το «θρύλο» (με τόσο σπρώξιμο θα το έπαιρνε και η Λάρισα, όπως πολύ σωστά είπε ο Δώνης).
Είναι κρίμα, μου αρέσει το ποδόσφαιρο και δεν μπορώ να το χαρώ γιατί αναγκάζομαι να ασχολούμαι με εξωγηπεδικές καταστάσεις.
Ας ελπίσουμε να καταλάβουν ΟΛΟΙ ότι το μακροπρόθεσμο συμφέρον τους ταυτίζεται με το συμφέρον του ελληνικού ποδοσφαίρου.

 
At 4/24/2008 12:35:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«Γιατί θεωρείς την αντίδραση του Ριβάλντο «σκοτεινή» πλευρά του;».
Γράφω «τρόπον τινά» σκοτεινή και εννοώ όσα αναλύω στο ποστ περί θυμού κλπ.
Φαντάζομαι θα τον είδες τον Ριβάλντο στην τηλεόραση να κάνει τις δηλώσεις και θα τις διάβασες απλώς. Ενώ ας πούμε ο Λυμπερόπουλος είχε θυμώσει σαν παιδάκι που του πήραν το παιχνίδι και διαμαρτύρεται για το άδικο, ο Ριβάλντο ήταν η οργή προσωποποιημένη. Πιστεύω ότι Ριβάλντο έφτασε στην καριέρα του δέκα βήματα μπροστά από τον Λυμπερόπουλο γιατί πέρα του σαφώς μεγαλύτερου ταλέντου του είχε και μεγαλύτερη δίψα για διακρίσεις. Ο θυμός του και η δίψα του μέσα στο γήπεδο μετουσιωνόταν σε ποδόσφαιρο και τώρα, τώρα που στην προσωπική του βεντέτα με τον Κόκκαλη είδε να τον κερδίζει μεν να χάνει τον τίτλο δε, η ματαίωση της ολοκλήρωσης της εκδίκησής του τον έκανε έναν πολύ οργισμένο άνθρωπο. Το οποίο δεν το αναφέρω ως μομφή, αλλά ως παρατήρηση μιας συμπεριφοράς κατά τη γνώμη μου αξιοπρόσεκτης.
Όσο για το νόμιμο δικαίωμα της ένστασης δεν μπαίνω καν σε θέματα σαν αυτά που θίγεις. Λέω ότι ευθύς εξαρχής η ένσταση δεν στέκει σε ηθικό επίπεδο, ακόμη και αν όλα από πλευράς κανονισμών και κανόνων στέκουν.

 
At 4/25/2008 03:41:00 μ.μ., Blogger hopkins said...

Όπως πάντα, υπέροχη η ανάλυση σου old boy. Συμφωνώ με όλα όσα έγραψες. Φυσικά ο Κόκκαλης βρίσκει και τα κάνει. Χωρίς αντίπαλο παίζει.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home