Σάββατο, Ιουλίου 28, 2007

My name is Bond, Death Bond

Τι είναι όμως τα «ομόλογα θανάτου»; Πρόκειται για τίτλους που στηρίζονται στην πρόωρη λύση των ασφαλειών ζωής. Υπολογίζεται ότι κάπου 90 εκατ. Αμερικανοί διαθέτουν ασφάλεια ζωής, πολλοί όμως βρίσκουν τα ασφάλιστρα πολύ ακριβά και προτιμούν να εξαργυρώσουν την υποσχόμενη αποζημίωση εν ζωή. Τα εν λόγω χρεόγραφα δίνουν τη δυνατότητα στον ασφαλισμένο να πουλήσει μέρος της ασφάλειάς του (συνήθως 20%-40%) σε επενδυτές, οι οποίοι αποκτούν με τον τρόπο αυτό την ιδιοκτησία του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και συνεχίζουν να πληρώνουν τα ασφάλιστρα μέχρι εκείνος να πεθάνει, οπότε εισπράττουν από την ασφαλιστική εταιρεία ολόκληρο το ποσόν του ασφαλιστηρίου.
~~~

12 Comments:

At 7/28/2007 09:44:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Bασικά είμαι τεμπέλης για να κάτσω να μεταφράσω για το πολυπληθές μη αγγλομαθές κοινό. Αν κάποιος έχει την καλή διάθεση να το κάνει, το μπλογκ μας προσφέρεται να αγοράσει την ασφάλειά ζωής του, είτε αυτή υφίσταται είτε όχι (η ασφάλεια - όχι η ζωή). Ζωή δεν έχεις για να διαβάζεις μπλογκ Σάββατο βράδυ Ιουλίου, πόσο μάλλον εγώ που γράφω Σάββατο βράδυ Ιουλίου.
Ζωή έχουν όσοι δεν γράφουν και δεν διαβάζουν, όσοι γράφουν και διαβάζουν τις προβλεπόμενες ώρες μπλόγκιν «γι' αυτό κι εγώ θα βάλω ωράριο εργασίας, όπως κάνουν όλοι οι συνάδελφοι με πείρα. Συγγνώμη που τους αποπήρα».

 
At 7/29/2007 12:03:00 π.μ., Blogger μια αντανάκλαση said...

Οπότε, oldboy, όσο αναβάλει κανείς τον θάνατό του για να του πουν άλλη μια ιστορία, γίνεται όλο και πιο ασύμφορος.

Γάμησέ τα.

Αδιάβαστοι πρέπει να πάμε για να να έχουμε καλή απόδοση.

 
At 7/29/2007 01:25:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μέσα είσαι μεγάλε.
(Θα το μετάφραζα...αλλά βαριέμαι τρομερά)
gs

 
At 7/29/2007 12:36:00 μ.μ., Blogger delta_mike said...

αν αφήσει κατά μέρος κανείς την απίστευτη ευρηματικότητα ορισμένων εγκεφάλων της wall street ως προς το all - american value "let's make a quick buck" δεν το βρίσκω κατ' ανάγκη κακό ή ανήθικο, μην ξεχνάμε ότι μιλάμε γιά τις ηπα που δεν υπάρχει κανενός είδους κρατική πρόνοια, όλα γίνονται ιδιωτικά...

πολλά γεροντάκια σίγουρα θα επωφεληθούν αφού θα περάσουν τα στερνά χρόνια τους με έξτρα cash, και πολλοί επενδυτές θα "την πιούν" από τα γερά κόκαλλα τα οποία θα αρνούνται να αφήσουν τον μάταιο τούτο κόσμο...

 
At 7/29/2007 12:38:00 μ.μ., Blogger delta_mike said...

κόκκαλα*

 
At 7/29/2007 11:57:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Delta Mike, this is a terrific option for the consumer. Έχω φίλο κολλημένο με Βill Evans πάντως και τον παρέπεμψα στο μπλογκ σου :)

 
At 7/30/2007 03:31:00 μ.μ., Blogger delta_mike said...

Old Boy, εδώ μάλλον μιλάμε γιά harosumer και όλο αυτό έχει μία γεύση ρηάλιτυ, αλλά δεν βαριέσαι, σημεία των καιρών.

Μάλλον με επεσκέφθη ο φίλος σου, thx :)

 
At 7/30/2007 11:13:00 μ.μ., Anonymous Ο φίλος said...

Πανέμορφοι είστε!

 
At 7/30/2007 11:58:00 μ.μ., Blogger Konon said...

i don't understand why getting exposure longevity risk is less moral than getting exposure in the credit risk of the company...

 
At 7/31/2007 12:47:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

To πρόβλημα Κοnon, είναι ότι ολοένα και πιο λίγα πράγματα μένουν εκτός συναλλαγής. Όλα συναλλάσσονται, όλα πουλιούνται και αγοράζονται. Εδώ το αντικείμενο προς πώληση είναι το πότε θα πεθάνω. Κι αν στην κλασική ασφάλεια ζωής τουλάχιστον υποτίθεται ότι η αποζημίωση είχε ένα χαρακτήρα ανακούφισης των οικείων σου προσώπων, εδώ δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά επενδυτικές ευκαιρίες πάνω στη δική μου τη ζωή. Εσύ μπορεί να το βρίσκεις εντελώς νορμάλ αυτό, εμένα πάλι επίτρεψέ μου να μου κάνει τουλάχιστον εντύπωση.

 
At 8/01/2007 01:08:00 π.μ., Blogger Konon said...

Είσαι too sophisticated για τέτοιους λαϊκισμούς. Το longevity risk πάντα υπήρχε, από τις ασφάλειες που ανέφερες μέχρι τα pension funds που παρακαλάνε για μεγαλύτερη θηνσιμότητα για να δίνουν λιγότερες συντάξεις. Η Wall Street με τα καινούρια προϊόντα απλώς makes a market, προσφέρει liquidity και κάνει πιο εύκολη την διαχείριση αυτού του ρίσκου, το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι τα pensionm funds, και οι ασφαλιστικές θα έχουν λιγότερες πιθανότητες να χρεωκοπήσουν. Και βεβαίως προσφέρει μια εναλλακτική διέξοδο για τα γεροντάκια που χρειάζονται παραπάνω εισόδημα...

 
At 8/01/2007 02:24:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Δεν αμφιβάλλω ότι οικονομικό ενδιαφέρον μπορούν να έχουν τα πάντα. Αν όμως π.χ. απαγορεύεται η πώληση νεφρών απαγορεύεται για λόγους ηθικούς και όχι για λόγους οικονομικούς. Θέλω να πω, κάπου πρέπει να μπαίνει ένας φραγμός στο τι είναι εκτός συναλλαγής και στο τι όχι. Και δεν θεωρώ αυτόν τον προβληματισμό λαϊκίστικο.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home