Τρίτη, Ιουνίου 12, 2007

To Καλοκαίρι που Πέθανα

Από το Hotel Memory ζητήθηκε μια μικρή θερινή ιστορία με αφορμή έναν στίχο του Εγγονόπουλου. Γαλουχημένος με την εξίσωση ποιητής = λαπάς, κατέληξα στο παρακάτω κείμενο:

«Την επομένη ακριβώς του θανάτου μου, ή μάλλον της θανατώσεώς μου, πήρα να διαβάσω όλες τις εφημερίδες, για να μάθω όσο το δυνατόν περισσοτέρας λεπτομερείας ως προς τα της εκτελέσεώς μου». «Νυκτερινή Μαρία».
~~~
Την επομένη ακριβώς του θανάτου μου, ή μάλλον της θανατώσεώς μου, πήρα να διαβάσω όλες τις εφημερίδες, για να μάθω όσο το δυνατόν περισσοτέρας λεπτομερείας ως προς τα της εκτελέσεώς μου. Ατυχώς απεργούσε η ΕΣΗΕΑ και οι μόνες εφημερίδες που διατίθεντο ήταν κάτι στοιχηματικές. Τις ξεκοκκάλισα, κατέληξα σε ένα παρολί (άσο την Ρόδεραμ, όβερ την Γουίγκαν και άντερ την Τορκί), αλλά για τα της εκτελέσεώς μου δεν βρήκα λέξη. Δεν χολόσκασα, γιατί ήμουν -όπως και να το κάνουμε- παρών στο γεγονός, άρα τα ήξερα από πρώτο χέρι. Αλλά νά, πάντα σε ενδιαφέρει και πώς σε βλέπουν οι άλλοι, είναι πάντα στα μάτια των άλλων που αναζητάς τη δικαίωση, τη συγχώρεση ή στις πιο μαζόχ στιγμές σου την κατακραυγή.
Σε ενδιαφέρει τελικά σε τέτοιο βαθμό, ώστε την μεθεπομένη ακριβώς του θανάτου μου, ή μάλλον της θανατώσεώς μου, ξαναπήρα να διαβάσω όλες τις εφημερίδες, για να μάθω όσο το δυνατόν περισσοτέρας λεπτομερείας ως προς τα της εκτελέσεώς μου. Ευτυχώς η απεργία της ΕΣΗΕΑ ήταν μονοήμερη και έτσι διατίθεντο όλες οι εφημερίδες. Αφού πρώτα τσέκαρα στη σελίδα του στοιχήματος ότι έχασα το παρολί (έπιασα Ρόδεραμ, Γουίγκαν, μα έφαγε τρία η Τορκί), έψαξα εν συνεχεία με αδημονία όλα τα σχετικά ρεπορτάζ. Κατανάλωσα μεγαδόσεις δημοσιογραφικού κοινοτοπολυρισμού χωρίς να ενοχληθώ, αφού ήταν ένας λυρισμός που μιλούσε για το δικό μου θάνατο, με αποτέλεσμα η συγκινησιακή μου φόρτιση να θρυμματίσει τα -σε άλλες περιπτώσεις ατσάλινα- αισθητικά μου κριτήρια. Δάκρυσα· ας είναι· μια φορά πεθαίνει κανείς.
Κρίνοντας από την ημερομηνία των εφημερίδων, εμένα μου 'μελλε να πεθάνω καλοκαίρι. Άσχημη εποχή για να πεθαίνεις, αλλά δεν θέλω να φανώ εντελώς αγνώμων, καθώς είναι αληθές πως τόσοι και τόσοι νεκροί ούτε εφημερίδες να διαβάζουν μπορούν, ούτε στο στοίχημα να χάνουν, ούτε για τα της εκτελέσεώς τους να γράφουν.
Αλλά κάτι δεν κολλάει, κάτι δεν βγάζει νόημα στην όλη ιστορία: γιατί με εκτέλεσαν;
Για έλλειψη σεβασμού προς τον στίχο του ποιητή. Η ετυμηγορία ήταν σαφής: «Επιβιώνοντας του θανάτου σου, σού χαρίστηκε το παράδοξο. Αντί να αντιμετωπίσεις το παράδοξο σαν ένα νέο κόσμο, του φέρθηκες σαν καλαμπούρι. Καταδικάζεσαι σε θάνατο».

7 Comments:

At 6/12/2007 08:57:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αν και νεκρός, την επόμενη φορά που θα παίξεις παρολί, μην αρκεστείς στις εφημερίδες για τα αποτελέσματα. Μπορεί να κάνουν λάθος ;)

 
At 6/12/2007 09:26:00 μ.μ., Anonymous J.McManus said...

Kακούργα κενωνία!
Όξω από το Χοτέλι Μέμορυ ο γίγαντας Πλαπούτας και μέσα, ο φτωχός αντιγραφέας του!





































χοχοχοχοχοχοχο

 
At 6/13/2007 01:51:00 π.μ., Anonymous xkont said...

η είδηση της θανατώσεώς σου είχε αποσταλεί από την επιτροπή εκτελέσεως σε όλα τα μέσα.
ήταν ένας κίτρινος παχύς φάκελος με όλη τη δικογραφία (τα κείμενά σου, οι αιτιάσεις της επιτροπής, ο αντίλογός σου, logs, patches, urls, άδεια μπουκάλια lucozade, και όλα τα σχετικά).

4 μέρες μετά η επιτροπή μου ανέθεσε να δω γιατί δεν υπήρξαν δημοσιεύματα. έτσι, αναγκάστηκα να γυρίσω όλες τις μεγάλες εφημερίδες μέχρι να καταλήξω στο εξής συμπέρασμα:

η θανατική σου ποινή είχε εκτελεστεί σε ένα κόσμο χωρίς media.

συγγνώμη.

αν θες μπορείς να καταθέσεις ένσταση για άρση της εκτελεσθήσας ποινής, αν και η επιτροπή δεν μπορεί να εγγυηθεί για τον κόσμο στον οποίο θα ανακάμψεις.


εκ της επιτροπής

 
At 6/13/2007 09:34:00 π.μ., Blogger renton said...

Απίστευτα όμορφο.

 
At 6/13/2007 01:46:00 μ.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said...

Δες κι αυτό Σ;)))))

 
At 6/13/2007 05:00:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Xkont, :)
Renton, σ' ευχαριστώ πολύ.
Μαύρε Γάτε, περιττό να σου πω ότι μόλις πάτησα το λινκ με έλουσε κρύος ιδρώτας. Μόνο αφού είδα την ημερομηνία και την αναφορά στο τέλος ησύχασα. Αν σε είχα λογοκλέψει και σένα, δεν με ξέπλενε ούτε ο Ιορδάνης ;))

 
At 6/16/2007 11:49:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Φοβερό φινάλε!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home