Τρίτη, Μαΐου 15, 2007

1265

Ακολουθεί ένα ακόμη αμιγώς ποδοσφαιρικό ποστ, προς δικαίωση προχθεσινού σχολιαστή που εύστοχα παρατήρησε ότι ασχολούμαι κυρίως με το ποδόσφαιρο.
~~~
~~~
2) Ο έμπειρος παράγοντας συμπεριφέρθηκε με αλαζονεία. Όπως «σκούπισε» τον Μπάγιεβιτς και τον Ιωαννίδη, όπως «έστειλε» τον Σιγάλα και τον Τζιοβάνι, την ίδια συμπεριφορά επεφύλασσε και στον σπουδαίο Ριβάλντο. Τι κάνει ο Κόκκαλης με μαθηματική ακρίβεια; Όταν επιθυμεί να αποφύγει κάποιον, δεν του βγαίνει στο τηλέφωνο! ΄Η αλλάζει τον αριθμό του κινητού του. Η τακτική του ποτέ δεν τον πρόδωσε και ο λόγος ήταν ένας και μόνος: ουδείς έδειξε κότσια και σθένος να αντιπαραταχθεί με τον Κόκκαλη. Κανένας δεν έδειξε περίσσευμα ψυχής.
~~~
Το δεύτερο δημοσίευμα μιλά για αλαζονική συμπεριφορά. Πράγματι, δεν φαίνεται άδικος ο χαρακτηρισμός. Για τι είδους αλαζονεία πρόκειται όμως; Στην καθαρόαιμη αλαζονεία ο αλαζόνας όχι μόνο πιστεύει ότι αυτός είναι κι άλλος δεν είναι, αλλά δεν θα διστάσει να διατρανώσει την υπεροχή που θεωρεί ότι έχει. Αν ο Κόκκαλης ήταν καθαρόαιμα αλαζόνας θα σήκωνε το κινητό του και θα έλεγε: «Ρίμπο, αγόρι μου, μείνε με τα μισά ή φύγε, γιατί είσαι και 36 πια. Take it or leave it. Και σχετικά σύντομα, γιατί έχουμε και δουλειές να κάνουμε». Ο Κόκκαλης κρύβεται. Και η τακτική του αυτή είναι κατά τα φαινόμενα πάγια στους χωρισμούς με συναισθηματικό κόστος. Η αλαζονεία του Κόκκαλη είναι αλαζονεία δειλή, αλαζονεία αυτιστική: δεν μπορώ να αντέξω να αντιπαρατεθώ με το πρόβλημα ευθέως, δεν μπορώ να το κοιτάξω στα μάτια, να το λύσω και να ησυχάσει το κεφάλι μου. Τα μάτια μου τα κλείνω, τα αυτιά μου τα κλείνω και το πρόβλημα θα εξαφανιστεί κάποια στιγμή από μόνο του. Και, ω του θαύματος, το πρόβλημα κάποια στιγμή εξαφανίζεται. Μέχρι τότε όμως θα μου λένε: «Κύριε Πρόεδρε, σας πήρε ο Ιωαννίδης 123 φορές, ο Σιγάλας 158, ο Μπάγιεβιτς 164, ο Ζιοβάνι 204».
Έχουμε στο μυαλό μας τους μεγαλοεπιχειρηματίες ως ανθρώπους θετικούς, πρακτικούς, αποφασιστικούς, ανάλγητους. Νομίζουμε ότι το να μη σηκώνεις το τηλέφωνο ή να το κλείνεις όταν σε παίρνουν, είναι γνώρισμα μόνο ανθρώπων της παραίτησης, μόνο ανθρώπων που η ζωή τούς φαίνεται βαριά κι ασήκωτη.
Η ζωή αποδεικνύει διαρκώς ότι ο άνθρωπος είναι πλάσμα τόσο θαυμαστά πολύπλοκο, που θα έπρεπε να καταργηθούν δια νόμου τα κάθε λογής στερεότυπα.
Ο Σωκράτης κρύβεται, ο Σωκράτης δεν σηκώνει το τηλέφωνο γιατί του είναι δυσάρεστο, ανακαλύπτω -όχι χωρίς έκπληξη- πως πίσω από το προσωπείο του καρχαρία ο Σωκράτης είναι αδελφός μου.

23 Comments:

At 5/15/2007 09:01:00 μ.μ., Anonymous ροΐδης said...

κι' εγώ έχω την τάση να δικαιολογώ τα πάντα σ'έναν άνθρωπο.

είναι στα γονίδιά μου φαίνεται.

 
At 5/15/2007 09:05:00 μ.μ., Blogger Tin Man said...

Κάπου διάβασα ότι στη Βραζιλία πάνω από τριάντα εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με λιγότερο από σαράντα δολλάρια το μήνα.

Διάβασα επίσης ότι στη Βραζιλία τα "παιδιά του δρόμου" ξεπερνούν τα οκτώ εκατομμύρια.

Αλλά the boys from Brazil είναι μάλλον παιδιά ενός κατώτερου Ριβάλντο.

υγ
Ελπίζω το σχόλιο μου να μην εκληφθεί ως υπερασπιστικό του Κόκκαλη..

 
At 5/15/2007 09:11:00 μ.μ., Anonymous Πρωην ΑΕΚΤΖΗΣ said...

Άλλο Αυτός, άλλο Εσύ! καμία σχέση με αδέλφια! Εκείνος παίζει όποτε γουστάρει, μπορεί να τους έχει όλους κάθε στιγμή (πράγματι!). Εσύ, όμως, όχι! Γι' αυτό, λοιπόν, όχι και αδελφός με αυτόν! Εσύ, υπερέχεις, ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, έχεις κάτι που Εκείνος δεν μπορεί!!! νιώθεις ότι δεν είσαι ευτυχισμένος? Μία είναι η λύση: Ριβάλντο θεέ πάρε την παε!!! (έχει λεφτά και για τα εγγόνια του, είπε...)

 
At 5/15/2007 10:22:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Δεν σήκωσε το τηλέφωνο από ντροπή; Ο Κόκκαλης; Λίγο αν αναλογιστείς το βίο και την πολιτεία του νομίζω θα βγάλεις άλλο συμπέρασμα. Δεν το σήκωσε επειδή ακριβώς ως αλλαζόνας θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να μην το σηκώνει, να μην εξηγεί, να μην τηρεί τις υποσχέσεις του. Αυτοί είναι οι αξιακοί κώδικες του "παιχνιδιού" του. Τόσο απλά. Κανένα προσωπείο. Είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται. Ποιοι το βλέπουν είναι το θέμα.

 
At 5/15/2007 11:09:00 μ.μ., Blogger Univers said...

Πίσω από ένα "ανθρώπινο οχυρό", όσο ισχυρά προστατευμένο και αν είναι, κρύβεται ένας γυμνός, ανοχύρωτος, εύθραυστος, αβοήθητος και τραγικά μόνος άνθρωπος.

Οι άνθρωποι είναι εκπληκτικά ίδιοι, παρά τα διαφορετικά περιτυλίγματά τους.

 
At 5/15/2007 11:09:00 μ.μ., Blogger squarelogic said...

κι εγω δε νομιζω οτι εξαφανιστηκε για αποφυγη συναισθηματικου κοστους.
Αλλωστε ηταν μια επαγγελματικη συνεργασια στην οποια αν ειχε την καθαροτητα και ευθυτητα να θεσει υποψιν του παικτη τον ρολο που του επεφυλασσε για την επομενη σεζον,τις κινησεις που σκοπευε να κανει για τους διαδοχους του Ριμπο και τις οικονομικες θυσιες που αυτες απαιτουσαν,και τα μελλοντικα σχεδια για την αξιοποιηση του σε αλλο ποστο της ομαδας,ουσιαστικα θα πετουσε το μπαλλακι στον παικτη,ο οποιος αν απερριπτε την προταση θα φαινοταν οτι χωριζει για τα λεφτα και μονο.Και παλι το διαζυγιο θα ηταν επαγγελματικο και θα μπορουσε να συνοδευτει με τις δεουσες τιμες.

Ομως ο Κοκκαλης επελεξε να εξαφανιστει και ειχε δωσει οδηγιες και στον Λουβαρη να αποφευγει τον Ριμπο(οποτε καταρριπτεται αυτο που λες για το συναισθηματικο κοστος..)γιατι πολυ απλα εκρινε οτι ο μεγας Ριβαλντο σταματησε να του ειναι χρησιμος(με την κοντοφθαλμη οπτικη του)απ την στιγμη που εγκατελειψε τα σχεδια(?)για Λουξεμπουργκους και επελξε να πορευθει με Λεμονηδες(και Θ.Μητροπουλους ισως?)

Μιλαμε για ΤΟΝ κιλλερ!
Καποιους σαν το δικο μας,αυτος θελει 50 για πρωινη γυμναστικη.

 
At 5/15/2007 11:57:00 μ.μ., Anonymous τζόνυ τουρτούρας said...

Πολύ ενδιαφέρουσα άποψη Old Boy. Αν συνδυάσουμε την (ιδιωτεύουσα) συναισθηματική δειλία του Σωκράτη με τα οδυνηρά (δημόσια) δάκρυα του Ριβάλντο, φτιάχνουμε ένα εκπληκτικό πίνακα: η ντροπαλοσύνη του ενός κάνει τον άλλον να κλαίει! Μπορούμε να φανταστούμε μάλιστα τον Σωκράτη να λέει τρυφερά στον αναστενάζοντα από τ' αναφυλλητά Ριβάλντο: δεν σήκωνα το τηλέφωνο για να μην σε πληγώσω! Πάμε βουρ για gay μελόδραμα δηλαδή. Ταιριαστό με το gay-ros.

ΥΓ Πάντως αλήθεια, πέρα από την πλάκα, μου άρεσε το ποστ σου, η άποψή του.

 
At 5/16/2007 12:11:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Τον είδες στην TV, πώς απάντησε όταν τον ρώτησαν στη φιέστα για το Ριβάλντο; Μάσαγε τα λόγια του, μεγάλες παύσεις... άσ' τα. Ήταν για οίκτο.

Aς παραδεχτούμε επιτέλους αυτό που όλοι βλέπουμε: ο Σωκράτης έχει γεράσει. Χωρίς να ξέρω κάτι, πάω στοίχημα ότι για αυτό δεν πάνε καλά κι οι δουλειές του (όπως φαίνεται από τα λεφτά που εμφανίζεται να χρωστάει δεξιά κι αριστερά). Τον νίκησαν τα γηρατειά.

Θα το πάω κι ένα βήμα παραπέρα. Ο Σωκράτης φαίνεται πια τόσο γέρος, που αμφιβάλλω αν ασχολείται πια με τις επιχειρήσεις του ο ίδιος. Κι αν ασχολείται, σίγουρα όχι τόσο όσο παλιότερα. Πώς να καταφέρει ένα γεροντάκι να διοικήσει την αυτοκρατορία που ο ίδιος δημιούργησε;

Δε γίνεται. Οπότε η κατάσταση στον Ολυμπιακό, ή και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις του, μου θυμίζει ΠΑΣΟΚ, την εποχή που ο Παπανδρέου (υποτίθεται ότι) κυβερνούσε τη χώρα από το πόστο τής μούμιας: κυβαρνάνε άλλοι, αλλά έχουν αυτόν να φαίνεται.

Βέβαια η κατάσταση του Σωκράτη δε φαίνεται ακόμα τόσο άσχημη. Αλλά μού φαίνεται ότι έχει μπει η υπόθεση στην τελική ευθεία.

 
At 5/16/2007 12:12:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 5/16/2007 12:13:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Οπότε ναι, αν έχω δίκιο, σε αυτό πράγματι όλοι είμαστε αδέρφια.

ΥΓ. Τι σημαίνει ο τίτλος;

 
At 5/16/2007 12:37:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Thrass, δεν φημιζόταν και ποτέ για την ευφράδειά του, οπότε δεν ξέρω αν μπορώ να βγάλω το συμπέρασμα περί γηρατειών από αυτό. 1265 είναι ο αριθμός του μηνύματος της ΤΙΜ για τις κλήσεις που δέχτηκες όσο είχες το τηλέφωνο κλειστό.
Τin Man, πολύ ωραίο και το ποστ σου και το μπλογκ σου γενικότερα.

 
At 5/16/2007 12:39:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«Δεν το σήκωσε επειδή ακριβώς ως αλλαζόνας θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να μην το σηκώνει, να μην εξηγεί, να μην τηρεί τις υποσχέσεις του. Αυτοί είναι οι αξιακοί κώδικες του "παιχνιδιού" του. Τόσο απλά».
Μα δεν αρνήθηκα, ανώνυμε, την αλαζονεία του, ούτε είπα ότι η συμπεριφορά του δεν είναι αλαζονική. Είπα ότι η αλαζονεία του είναι μπολιασμένη με δειλία και αυτισμό.
«Κανένα προσωπείο. Είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται».
Κι όμως. Εγώ δεν είχα την εικόνα ενός ανθρώπου που κωλώνει να πει τετ α τετ στον Ριβάλντο: «Σόρυ, σου είπα ψέμματα».
Squarelogic, ότι είναι κίλερ καμία αντίρρηση. Ότι όταν αναθεώρησε την άποψή του για την χρησιμότητα του Ριβάλντο τον ξωπέταξε καμία αντίρρηση. Αλλά αν δεν είχε συναισθηματικό κόστος να πει στον άλλο κατάμουτρα αντίο, δεν βλέπω γιατί να μην το είχε κάνει. Ναι μεν όταν αποφασίζει ότι ο Ριβάλντο είναι ακριβός δεν υπολογίζει τίποτα, αλλά ταυτόχρονα δεν του είναι εύκολο να του το πει ο ίδιος. Δεν του είναι καν εύκολο να του το πει ο Λούβαρης. Γιατί και μόλις του το πει ο Λούβαρης πιθανολογεί ότι θα γίνει αυτό που έγινε. Προτιμά να απωθεί το θέμα στο μέλλον και στο πίσω μέρος της σκέψης σου.

 
At 5/16/2007 12:52:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Για να ξεκαθαρίσω αυτό που θέλω να πω, ανώνυμε, δεν αρνούμαι ότι είναι καρχαρίας.
Συνειδητοποιώ απλώς ότι καμιά φορά προτιμούν κι οι καρχαρίες να κλείνουν τα μάτια.

 
At 5/16/2007 02:29:00 π.μ., Blogger Μεγαλοκοπέλα said...

Σωπάτε καλέ!

 
At 5/16/2007 02:45:00 π.μ., Blogger Jason said...

Κι άλλοι είναι που προσπαθούσαν να μάθουν αν θα μείμουν στην ομάδα. Ο Αμανατίδης π.χ., ένα ολόκληρο καλοκαίρι.
Μια ζωή θυμάμαι να διαβάζω στο ρεπορτάζ του Δ.Χ. για τον Ολυμπιακό στην Ελευθεροτυπία ότι το θέμα του τάδε θα δρομολογηθεί από Δευτέρα ή μόλις γυρίσει ο Κόκκαλης από το εξωτερικό ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο και μια ζωή αυτό δε γινόταν και την άλλη βδομάδα τα ίδια και πάει λέγοντας.
Ο Νικολαΐδης μόνο είναι αξιόλογος πρόεδρος σήμερα. Και με τα αρχίδια του θα πάρει η ΑΕΚ το προσεχές πρωτάθλημα.

 
At 5/16/2007 03:04:00 π.μ., Anonymous ιανος said...

τι συνεβει στο διαστημα αναμεσα φεβρουαριο και ιουνιο και αλαξε γνωμη ο κοκαλης?αν φερουμε τα συμαντικοτερα γεγονοτα στο μυαλο μας ισος κατανοησουμε την αποφαση του.Ο πολεμος που αρχιζει με τους οργανομενους ειναι αλλο ενα γεγονος που μπορει να βοηθησει στη λυση του αινιγματος.

 
At 5/16/2007 08:36:00 π.μ., Anonymous S said...

Γίνεται να κρατήσω από το κείμενο ότι κι εσύ κρύβεσαι από τα προβλήματα;

 
At 5/16/2007 10:06:00 π.μ., Blogger adaeus said...

Αμα ο Κοκκαλίνος είναι αδελφός σου, ευκαρία να αλλάξεις επιτέλους ομάδα ;)

 
At 5/16/2007 10:25:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Mα δεν έκλεισε τα μάτια! Τον καθησύχαζε για όσο διάστημα τον χρειαζόταν (σήκωνε το τηλέφωνο, τον καλούσε σε δείπνα) και τον άδειασε μόλις αποφάσισε ότι δεν τον θέλει (δεν σήκωνε το τηλέφωνο). Επαναλαμβάνω: τόσο απλά! Αυτή ακριβώς είναι η αλλοζονεία της εξουσίας. Κάνω διάλογο όταν εγώ θέλω (ικανοποιείς τα συμφέροντά μου)δεν κάνω διάλογο όταν δεν θέλω (δεν ικανοποιείς τα συμφέροντά μου, δεν έχω κανέναν ενδοιασμό να σε αρνηθώ κι αν μου αρνηθείς αυτό το δικαίωμα σε συνθλίβω). Εκτός αν εννοείς ότι η αλλοζονεία της εξουσίας ούτως ή άλλως εμπεριέχει κάποια ψυχική νοσηρότητα. Τελικά, νομίζω ότι μπερδεύεις την απόλυτη αλλαζονεία με το φιλότιμο και αδικείς τον αδελφό σου.

 
At 5/16/2007 05:26:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

S, γίνεται.

 
At 5/17/2007 12:36:00 π.μ., Blogger GASIREU said...

κακώς,
οι άντρες σηκώνουν τα τηλέφωνα ....και τις σακούλες στο σουπερμαρκετ ενίοτε...!

 
At 5/17/2007 02:03:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Mην βροντοχτυπάς τις χάντρες,
η δουλειά κάνει τους άντρες,
το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί.

 
At 5/17/2007 04:56:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

ε ναι ,όντως.... τι μηχανικούρες είμεθα....
''Οι διαφορές των δύο φύλων είναι κοινωνικές. Αυτή τη στιγμή είμαστε σε μεταβατικό στάδιο. Δεν υπάρχουν πάρα πολλές γυναικείες γυναίκες ούτε ανδρικοί άνδρες. Είμαστε σε ένα ενδιάμεσο. Δηλαδή αποδομούνται οι ρόλοι των φύλων και πάμε προς καινούριους, που ακόμα δεν έχουν αποσαφηνιστεί.''
αυτά είπε η Διβάνη στο lifo και ίσως να έχει και δίκιο....μη βροντοχτυπάς ντε...!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home