Τετάρτη, Ιουνίου 21, 2006

Ο άνθρωπος πίσω

«Οι διοργανωτές δεν κάνουν πίσω σε θέματα που έχουν να κάνουν με την προστασία των χορηγών του Μουντιάλ. Έτσι, σε δύο περιπτώσεις, τη μία με Αγγλους φιλάθλους που φορούσαν ρούχα της αμερικανικής αθλητικής εταιρείας Nike και την άλλη με Ολλανδούς που φόραγαν πορτοκαλί αμφιέσεις, προσφορά της εταιρείας ζυθοποιίας Bavaria, τους ανάγκασαν να τ' αφήσουν στην είσοδο του γηπέδου και να μπουν σε αυτό σχεδόν ημίγυμνοι!».
«Ελεύθερος Τύπος», 19 Ιουνίου 2006.
Την 19η Ιουνίου του 2009, ο Παναγιώτης βγαίνει το δεύτερο ραντεβού του με την Βασιλική, έχοντας δαγκώσει για τα καλά την λαμαρίνα. Πιστεύει ότι ο έρωτας έχει χτυπήσει ταυτόχρονα κι εκείνη (και ως γνωστόν δεν έχει διαγνωστεί μεγαλύτερη απόσταση στη φύση από αυτήν που χωρίζει τον μονομερή από τον αμοιβαίο έρωτα). Το ερωτευμένο ζεύγος βρίσκεται σε ένα σχεδόν κρυμμένο μπαράκι που ακουμπάει στη θάλασσα και ο Παναγιώτης της προτείνει να πιει μια γουλιά από το δικό του ουίσκυ.
«Το έχεις δοκιμάσει ποτέ; Είναι καταπληκτικό».
Η Βασιλική τον κοιτάζει με ένα βλέμμα βαθιάς θλίψης και διάψευσης.
«Μα γιατί χλώμιασες;».
«Στο πρώτο ραντεβού μού πρότεινες να δοκιμάσω ένα από τα τσιγάρα που κάπνιζες. Ήθελα να πιστεύω -ανάγκασα τον εαυτό μου να πιστέψει- ότι ήταν τυχαίο. Και τώρα αυτό. Λυπάμαι, αλλά πρέπει να φύγω. Μην σηκώνεσαι, μείνε, θα πάρω ταξί».
Ο Παναγιώτης μένει αποσβoλωμένος, ενώ εκείνη αποχωρεί φουριόζα και εξοργισμένη. Αρχίζει να πνίγει τον πόνο του στο ουίσκυ της αρεσκείας του. Το οποίο προωθούσε και διαφήμιζε ακριβώς επειδή ήταν το ουίσκυ της αρεσκείας του. Όπως και τα τσιγάρα. Εκείνος δεν ήταν ρόμπας, εκείνος δεν ήταν σαν αυτούς που προωθούσαν προϊόντα που δεν γούσταραν. Απλώς προσπαθούσε να βγάλει κανένα έξτρα φράγκο, λέγοντας αυτό που ούτως ή άλλως πίστευε. Πίνει και σκέφτεται να πάρει την Βασιλική τηλέφωνο, να της εξηγήσει. Αλλά αξίζει τον κόπο; Μήπως κορόιδευε τον εαυτό του ως προς τον τρόπο που τον κοίταγε;
Μια αληθινά ερωτευμένη γυναίκα δεν θα έπρεπε να μπορεί να διακρίνει τον άνθρωπο πίσω από τη διαφήμιση;

33 Comments:

At 6/21/2006 05:42:00 μ.μ., Blogger ΓΑΪΔΑΡΑ said...

... εκτός αν η ερωτευμένη αυτή γυναίκα παλεύει με τους δικούς της δαίμονες...

 
At 6/21/2006 06:32:00 μ.μ., Blogger spyros said...

Το marketing κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει...

 
At 6/21/2006 06:35:00 μ.μ., Blogger averel said...

Ωραιο και ελπιζω οχι προφητικο, αλλα εχω μια (ασχετη) ερωτηση να κανω. Διαβαζεις Ελευθερο Τυπο;

 
At 6/21/2006 06:42:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Όχι. Το κομμάτι αυτό το αναδημοσίευσε χθες ο Τριάντης στην Ελευθεροτυπία.

 
At 6/21/2006 06:44:00 μ.μ., Blogger averel said...

OK. H εικονα που ειχα δημιουργησει, μετα απο παρεμβολες λιγων λεπτων, επανηλθε. :)

 
At 6/21/2006 07:06:00 μ.μ., Blogger Nada said...

«Μια αληθινά ερωτευμένη γυναίκα δεν θα έπρεπε να μπορεί να διακρίνει τον άνθρωπο πίσω από τη διαφήμιση;»

Μάλλον θα έπρεπε, αφού μπόρεσε να διακρίνει τη διαφήμιση πίσω από τον άνθρωπο...

 
At 6/21/2006 07:24:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

δεν είναι καθόλου προφητικό, είναι υπαρκτό: δες το bzzagent.com (νομίζω) όπου πληρώνεσαι για να πλασάρεις δοκιμαστικά προιόντα στους φίλους σου...

 
At 6/21/2006 07:30:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

γάμα τα :(

 
At 6/21/2006 07:46:00 μ.μ., Blogger VROXOPOIOS said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 6/21/2006 07:47:00 μ.μ., Blogger VROXOPOIOS said...

viral marketing, word of mouth, εναλλακτικά μέσα

Όροι που θα ακούγονται όλο και πιο συχνά στον χώρο της διαφήμισης και του marketing στο προσεχές μέλλον.

έχουμε πάθει ανοσία βλέπεις στα διαφημιστικά που προβάλλονται στα παραδοσιακά μαζικά μέσα. Είναι τόσο πολλά που τις περισσότερες φορές τα προσπερνάμε.

 
At 6/21/2006 07:55:00 μ.μ., Blogger averel said...

Εμενα μου εχει κανει εντυπωση το guerilla marketing. Προκειται για εναλλακτικο ειδος, αφορα προϊοντα λιγοτερο "καταναλωτικά" και ειναι έμμεσο και υπουλο.
Πχ όταν προβαλλόταν η (εξαιρετικη) ταινία "Οι μέρες της αφθονία σας είναι μετρημενες" , η Αθήνα είχε γεμίσει με "αθώα" γκραφιτι στους δρομους με τον τιτλο-συνθημα.

 
At 6/21/2006 08:11:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Μιλώντας για ταινίες, δυο εκδοχές υπάρχουν: η πρώτη είναι αυτή της γκρίζας διαφήμισης. Ο Τζέφρι στο «Μπλέ Βελούδο» πίνει Heineken κι εγώ σαν τον μαλάκα κολλάω και μου γίνεται συνήθεια. Αλλά η δεύτερη, η αγνή, η μη υποκύπτουσα στην γκρίζα διαφήμιση, πόσο ακριβής είναι τελικά; Κρύβονται όλες οι μάρκες ώστε να μην διαφημιστούν. Αυτό όμως δεν είναι αναπαράσταση του πραγματικού κόσμου, αυτό είναι μια κλινική εικόνα του.
Η ζωή έχει γεμίσει διαφημίσεις, η ζωή έχει γίνει ένα τεράστιο διαφημιστικό ταμπλό και η αθωότητα απέναντι στη διαφήμιση έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Ίσως είμαστε όλοι Τρούμαν κι η ζωή μας ένα Truman Show που γυρίζεται για να πουληθούν τοματόσουπες και απορρυπαντικά.
Και κάποιος να μου εξηγήσει, γιατί όταν πουλάς το μουνί σου σε λένε πουτάνα κι όταν πουλάς το θώρακά σου ή το κεφάλι σου σε λένε απλώς Γκώνια ή Γιαννακόπουλο.

 
At 6/21/2006 08:15:00 μ.μ., Blogger περαστικός said...

Δράττομαι της ευκαιρίας για να σας πω: ΠΙΝΕΤΕ TURBOZADE! ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ TURBO!

 
At 6/21/2006 11:03:00 μ.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said...

Δεν νομίζω ότι φταίει η "γκρίζα διαφήμιση'. Ολδβόυ, η Βασιλική θα μπορόυσε να είχε φύγει για χίλιους άλλους θεοπάλαβους λόγους. "Προχτές, όταν μού έδωσες τσιγάρο, μού έδωσες πρώτα ενα φιλί. Δεν μ'α΄γαπάς πιά." "Είσαι ενδιαφέρων και περνάμε καλά, αλλά σε βλέπω σαν φίλο". "Γνώριασα χτες τον Τάκη και τον ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα". "Σ'αγαπώ, αλλά είσαακόμα άφτιαχτος, κι εγώ θάλω κάποιον "ώριμο" άντρα πλάι μου".. "Μού δημιουργείς ανασφάλεια"....

...θα μπορούσ ενα τού είχε πει, και ΔΕν θα ήταν λιγότερο κουφό, από αυτό που φαντάστηκε ο Ολδβόυ.

¨Αβυσσος η ψυχή της γυναίκας.

 
At 6/22/2006 12:19:00 π.μ., Blogger candyblue said...

Μια αληθινά ερωτευμένη γυναίκα μπορεί να διακρίνειπολλά..
Ένας αληθινά ερωτευμένος άντρας τι;;

 
At 6/22/2006 02:14:00 μ.μ., Anonymous Maria said...

"Casy study" στην ελληνική κινηματογραφία είναι η τελευταία δουλειά του Αντώνη Καφετζόπουλου
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΝΑΙ...ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Η χαρά του λογότυπου σε όλα τα πλάνα!!!!!

Το πιο ωραίο όμως το άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο.
Ο έρημος ο μουσικός παραγωγός πρέπει να εντάξει στο πρόγραμμά του και το κείμενο του χορηγού το οποίο αναφέρεται σε ένα καλοκαιρινό ποτό και τελειώνει με τον εξής τρόπο...
"κάνει τον εαυτό σας μία νέα αναμεωμένη έκδοση".

 
At 6/22/2006 06:44:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Mαύρε Γάτε, δίνεις την εντύπωση ανθρώπου που έχει ακούσει ΟΛΟΥΣ αυτούς τους λόγους ;)

 
At 6/22/2006 06:57:00 μ.μ., Blogger ουσοφία said...

οι ανατολές είναι όσες θες
φτάνει να θες και να τις ζήσεις
κι όλα τ' άλλα στο διάολο θα πάνε
γιατί εκεί καυλώνουν όλοι
όποιος δε θέλει να δει πώς μπορεί να είναι μια καλύτερη μέρα
ας κλείσει τα μάτια του
να μείνει στα όνειρα
που του πουλάνε άλλοι
με φιδίσια αποτελέσματα
και ουχί τρόπους
ο σκοπός διαβολιάζει τα μέσα καμιά φορά
ε στην τελική αν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
τι ταξίδια θές να πάς
κακό του κεφαλιού σου
στραβάδι
κάτσε και πίνε ουίσκια μάρκας

 
At 6/22/2006 08:24:00 μ.μ., Anonymous Garine said...

Το γελοίο είναι ότι στελέχη σε μεγάλες επιχειρήσεις που πωλούν τσιγάρα και άλλα μη βλαβερά αγαθά, δεν επιτρέπεται να καταναλώνουν αντίπαλες μάρκες. Θυμάμαι σαν τώρα να ταν, τη φίλη μιας φίλης, σπίτι μου πριν από πολλά χρόνια, που έπαψε να καπνίζει την μάρκα τσιγάρων που την είχα συνηθίσει τόσα χρόνια, γιατί έπιασε δουλειά σε μια αντίπαλη καπνοβιομηχανία που έπρεπε βέβαια να καθορίσει την προσωπική της ζωή. Ούτε ο αναπτήρας επιτρεπόταν να ήταν ανταγωνίστριας εταιρείας. Και το εξηγούσε το βούρλο. Και το υπερασπιζόταν, μα τα πτυχία της. Και εκείνο που με τελειώνει είναι ο πληθυντικός όταν μιλάνε για την εταιρεία τους, π.χ. εξαγοράσαμε την τάδε εταιρεία, έχουμε τόσο μέρισμα. Εκεί κλείνω τα μάτια.

 
At 6/22/2006 11:47:00 μ.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said...

Μα όλοι, είναι βασικά ένας...

Σ;0)

 
At 6/23/2006 02:12:00 μ.μ., Blogger Dead_Poet said...

Νομιζω οτι κλασσικοτερο παραδειγμααπο αυτο της Amway που υποχρεωνεσαι να πουλας στους φιλους και τους γνωστους προιοντα της εταιρειας αλλα και να τα καταναλωνεις ο ιδιος, δεν υπαρχει. Και οσα πιο πολλα καταναλωνεις εσυ και οι φιλοι σου τοσα περισσοτερα κερδιζεις. Και στο τελος καταληγεις να μιλας μονο γι αυτο και να ζαλιζεις τα α.....α των δικων σου και να γινεσαι ενοχλητικος και αντικοινωνικος!!!

 
At 6/23/2006 05:14:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Garine, για τον πληθυντικό που λες και συμφωνώ και δεν συμφωνώ. Ως ένα βαθμό το θεωρώ υγιές να δένεσαι με τη δουλειά σου και να βλέπεις το πράγμα ομαδικά. Ως ένα βαθμό.
Μαύρε Γάτε, ίσως θα έπρεπε να δοκιμάσεις την πλαστική τότε ;)
Dead Poet, είχα στο παρελθόν την μεγάλη χαρά να ακούσω και κασέτες της Amway.
«You can be a diamond»
Μεγαλεία.

 
At 6/23/2006 06:26:00 μ.μ., Anonymous Garine said...

Dead poet, υπάρχει και η Herbalife. Πιο μαλάκας πεθαίνεις. Old boy, υπάρχει κάτι στο οποίο απλώς να συμφωνείς ή να διαφωνείς; Νομίζω ότι πρέπει να είσαι Νορμανδός στην προέλευση, οι απαντήσεις των φίλτατων χωρικών είναι ben que oui, ben que non, ίσως ναι, ίσως όχι. Φοβάμαι ότι θα έχουμε διεκδικήσεις από μέρους τους για το ιστολόγιο μας (ο πληθυντικός δεν σημαίνει ταύτιση με την έννοια των ηλιθίως - έχω περισσότερες βεβαιότητες από αμφιβολίες, συγχωρεσέ με - αφομοιούμενων υπαλλήλων μεγάλων πολυεθνικών, αλλά κάτι σαν την εθνική μας στέγη, όπως είχε πει ο Μπάλφουρ για το Ισραήλ (πως την είχες πει εκείνη τη "θεωρία" που καταλήγουμε πάντα να μιλάμε για Εβραίους;). Και μην τους αγνοείς τους Νορμανδούς: είναι οι μόνοι που κέρδισαν την παράσπονδη Αλβιόνα τα τελευταία 1000 χρόνια (μάχη του Χάστινγκς, 1066). Τη δουλειά την πονάς, δεν μπορείς όμως ποτέ να γίνεις ένα με τη Philip Morris ή τη Citibank, γιατί τότε δεν πρόκειται περί της καλώς εννοούμενης έννοιας του καθήκοντος, αλλά περί ανάγκης να μπεις σε κάτι μεγάλο για να χαθείς, για να κρυφτείς, για να υπάρξεις. Σαν τον μικρό καπνοδοχοκαθαριστή του Μπουκόφσκι. Το αντίστροφο του Το Κράτος είμαι εγώ. Ουφ, και είναι ακόμη Παρασκευή.

 
At 6/23/2006 06:49:00 μ.μ., Anonymous vagelis said...

Old έχει δίκιο ο Garine. Μην πας μακριά. Δες τους συναδέλφους από τα μεγάλα, μεσαία ή μικρά γραφεία. Κερδίσαμε αυτό, κάναμε το άλλο, θα μας κλ.. τα αρχ...και στην καλύτερη περίπτωση τους έχουν για τη λάντζα. Θυμάμαι τον εαυτό μου από ασκούμενο (επί Σαρίπολου πατέρα, για να προλάβω τον Garine) που ένας μαλάκας δεν βρισκόταν να πει ότι δεν περνάει καλά στο γραφείο και ξαφνικά τον έβλεπες και την έκανε.
Πάω Θεσσαλονίκη για να αποδώσω δικαιοσύνη τη Δευτέρα. Μην μου πλακωθείτε.
Φιλιά...

 
At 6/23/2006 07:38:00 μ.μ., Anonymous Garine said...

Αχ, τυφλή που είναι αυτή η Δικαιοσύνη...

 
At 6/24/2006 04:10:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«Old boy, υπάρχει κάτι στο οποίο απλώς να συμφωνείς ή να διαφωνείς;»
Είμαι υπέρ της αποπυρηνικοποίησης του Δήμου Δάφνης ανεπιφύλακτα.

Αλλά επί του θέματος που ανέκυψε: το ερώτημα είναι, όταν δουλεύεις σε εταιρία τι είναι πιο σωστό να κάνεις; Το να είσαι και ευσυνείδητος και αποστασιοποιημένος είναι δύσκολο. Δηλαδή, όταν δουλεύεις όσο καλύτερα μπορείς, φαντάζομαι ότι νιώθεις τη δουλειά και λίγο δική σου. Υπό αυτήν την έννοια τον πληθυντικό τον καταλαβαίνω. Τον ψωνισμένο πληθυντικό του στυλ «δουλεύω στην τάδε μεγάλη εταιρία και άρα είμαι μέρος της ισχύος και του στάτους της» τον αντιπαθώ. Βαγγέλη, στο παράδειγμά σου, τα πράγματα νομίζω ότι είναι ακόμη πιο ξεκάθαρα. Αν σε κάποια υπόθεση ο ασκούμενος είχε συμμετοχή, έστω και μικρή, γιατί να μην νιώσει την επιτυχία και ως δική του; Αλλά και πάλι, αν επειδή έκανε τη λάντζα του τάδε μεγαλοδικηγόρου, είχε ύφος έξι χιλιάδων καρδιναλίων, τότε ο πληθυντικός (λ.χ «είμαστε το μεγαλύτερο γραφείο στην Αθήνα») μου είναι ξανά αντιπαθής.

 
At 6/25/2006 03:01:00 π.μ., Anonymous Garine said...

Και συμφωνώ και δεν συμφωνώ.

 
At 6/25/2006 03:04:00 π.μ., Anonymous Garine said...

Αλήθεια, πως μπορείς να διακρίνεις τους 2 πληθυντικούς; Ασε που σε καμία περίπτωση, δεν υπάρχει καλός πληθυντικός, αλλά λέμε τώρα. Εγώ δεν γνώρισα κανένα μη ψωνισμένο ασκούμενο να μιλάει στον πληθυντικό. Οι πληθυντίζοντες είναι μαλάκες. Συμφωνώ.

 
At 6/25/2006 03:49:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Garine, θα ήσουν ευτυχισμένος σε έναν κόσμο που θα μπορούσαμε να απαντούμε μόνο σε multiple choice ερωτήσεις. Θα συμπληρώναμε το αντίστοιχο κουτάκι κι όλα θα ήταν απλά και ξεκάθαρα.

 
At 6/26/2006 12:20:00 μ.μ., Anonymous Garine said...

Οχι, γιατί και σε αυτή την περίπτωση μπορεί να υπήρχε ένα κουτάκι που να έλεγε ίσως ή δεν ξέρω / δεν απαντώ, οπότε θα μου την έσπαγε και το multiple choice.

Βέβαια, η αποτελεσματικότητα του τεστ πολλαπλών επιλογών είναι αδιαμφισβήτητη, γι' αυτό σοβαρές χώρες και εταιρείες το έχουν ήδη υιοθετήσει ως δοκιμασία ανίχνευσης υποψηφίων θυμάτων, εεε.. στελεχών ήθελα να πω.

In any case, keep on challenging established ideas, beliefs and prejudices.

 
At 8/13/2006 09:51:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

I like it! Keep up the good work. Thanks for sharing this wonderful site with us.
»

 
At 8/18/2006 12:59:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Nice idea with this site its better than most of the rubbish I come across.
»

 
At 2/15/2007 09:41:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

What a great site Driveway sealer reviewa car dvd player goodmans car cdmp3 player manual rhinoplasty specialist best surgeons vogue magazine I date milfs nissan offroad performance suspension Kane coat of arms

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home