Πέμπτη, Αυγούστου 04, 2005

Του Κιουταχή

- Τέλος καλοκαιριού πέρυσι, Αλβανία - Ελλάδα 2-1, Νέα Μάκρη, καφετέρια, βλέπω το ματς με φίλους. Λήξη, πάω να πάρω το αυτοκίνητο. Ξαφνικά βλέπω κόσμο να φωνάζει, ένα αυτοκίνητο να κορνάρει κι ένα καπνογόνο. Πλησιάζω, είναι καμιά δεκαριά Αλβανοί και πανηγυρίζουν με την Αλβανική σημαία.
Πρώτη ενστικτώδης αντίδραση: Είδα τους πανηγυρισμούς με την Αλβανική σημαία και μου γύρισαν τ' άντερα.
Δεύτερη αντίδραση: Δύο δευτερόλεπτα μετά, σκέφτομαι ότι προ δυο μόλις μηνών Έλληνες πανηγύριζαν με ελληνικές σημαίες στην Πορτογαλία. Τα άντερά μου ξαναγυρνάνε στη θέση τους. Το βράδυ βλέπω στην τηλεόραση να πετάνε πέτρες σε αυτοκίνητα Αλβανών που έχουν τα παιδάκια τους στο πίσω κάθισμα και τα άντερα μου αρχίζουν πάλι να περιστρέφονται. Μανιωδώς αυτήν την φορά.
- Χειμώνας 2002, Λεωφόρος Αλεξάνδρας, Παναθηναϊκός - Φενέρ Μπαχτσέ 4-1. Τούρκοι φίλαθλοι δεν έχουν έρθει. Μόνο λίγα άτομα μαζί με τη διοίκηση της ομάδας. Αυτοί οι λίγοι κάθονται στη διπλανή μου θύρα. Όταν τελειώνει το ματς κατευθύνονται προς τις σκάλες. Φτάνουν σε απόσταση λίγων μέτρων από μένα. Πρώτη ενστικτώδης αντίδραση: Τους βρίζω και τους κάνω χειρονομίες μαζί με όλη τη θύρα.
Δεύτερη αντίδραση: Ένας Τούρκος στην ηλικία μου με κοιτά στα μάτια και μου χαμογελά ειρωνικά. Σκέφτομαι ότι έτσι θα ήθελα να είχα αντιδράσει κι εγώ στην αντίστροφη περίπτωση κι ότι με αυτόν τον συγκεκριμένο πιθανότατα έχω περισσότερα κοινά απ΄ότι με μεγάλο μέρος της εξέδρας. Σκέφτομαι ακόμη ότι θα μπορούσε η μοίρα να με φέρει να τον σκοτώσω ή να με σκοτώσει σ' ένα πόλεμο.
- Καλοκαίρι 2005, η ελληνική τηλεόραση παίζει ένα τούρκικο σίριαλ και το πανελλήνιο τηλεοπτικό κοινό το λατρεύει.
Πρώτη ενστικτώδης αντίδραση: Δεν θέλω να το δω με τίποτα.
Δεύτερη αντίδραση: Παραμένει η ίδια. Θα δω μια τούρκικη ταινία, αν διαβάσω εξαιρετικές κριτικές. Το σίριαλ όχι. Όπως δεν βλέπω και τα ελληνικά. Αλλά όχι μόνο επειδή είναι σίριαλ. Και επειδή είναι τούρκικο.
Τώρα μπορεί ο οποιοσδήποτε να μου αποδείξει με ιστορικά επιχειρήματα ότι η πολιτισμική μας συνάφεια είναι ιστορικά τεκμηριωμένη, ότι είμαστε ένας λαός και με μπόλικο τούρκικο αίμα στις φλέβες του μετά από την τουρκοκρατία κ.ο.κ. Δεν με ενδιαφέρει. Δεν μιλάω για καθαρότητες και γονίδια. Εκείνο που λέω είναι ότι ο κάθε πολιτισμός και η κάθε ταυτότητα είναι κατά βάση μια επιλογή. Επιλέγεις τι σε εκφράζει και τι όχι. Δεν θέλω να με εκφράζει ο τούρκικος τρόπος. Κι ας είμαι μικρεγγόνι του Κιουταχή. Αν αυτό ή και όλα τα παραπάνω με κάνουν Ελληνάρα, τι να πω; Μπορεί και να 'μαι τελικά. Θέλω ειρήνη με τους Τούρκους. Ειλικρινά. Όχι γιατί δεν θα ήθελα η Κωνσταντινούπολη να είναι ελληνική. Αλλά γιατί αφενός δεν γίνεται και γιατί αφετέρου ακόμη κι αν γινόταν, ναι, δεν θα ήθελα να εκτοπισθούν εκατομμύρια άνθρωποι από κει. Οι άνθρωποι είναι πάνω από τις ιδεολογίες. Η ειρήνη προϋποθέτει φιλία και αγάπη; Κουμπαριές και τσιφτετέλια; Και πόσο ισχυρά και πόσο αληθή είναι αυτά; Το παλικάρι που του έκανα κωλοδάχτυλα στη Λεωφόρο, θα ήθελα να έχω τρόπο να το βρω και να του μιλήσω. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα μας αρέσουν και οι ίδιες ταινίες. Επίσης αν ερωτευόμουν μια Τουρκάλα, μπορεί να ζοριζόμουν, αλλά κι ο έρωτας είναι πάνω από τις ιδεολογίες. Αυτός όμως είναι ο δικός μου τρόπος. Τα νούμερα τηλεθέασης του τούρκικου σίριαλ ίσως δείχνουν ότι ο τρόπος των πολλών προς την φιλία να είναι αυτός. Δεν με εκφράζει καθόλου, με ενοχλεί θα έλεγα, αλλά το σέβομαι. Βέβαια, ό,τι φιλία και να επιχειρηθεί να οικοδομηθεί, αυθεντική ή ψεύτικη, αν και όταν αποφασισθεί να γίνει πόλεμος, θα γίνει εν ριπή οφθαλμού. Κι ούτε θα ρωτήσει κανένας εμένα ή τον φίλαθλο της Φενέρ.
Μακάρι να μην έρθει ποτέ η ώρα εκείνη. Όσο όμως είμαστε εν ειρήνη, τι είναι προτιμότερο; Η πολιτική των σίριαλ ή η πολιτική του ποδοσφαίρου; Η πολιτική των σίριαλ θα πείτε. Μπορεί. Ωστόσο, όταν χθες οι (Ελληνο)Κύπριοι πανηγύριζαν για τη νίκη μιας κυπριακής ομάδας επί μιας τούρκικης, ο πανηγυρισμός τους αυτός δεν ήταν ηλίθιος. Έχουν πετύχει μια συμβολική νίκη, γνωρίζουν δηλαδή ότι δεν πέταξαν τους Τούρκους στη θάλασσα. Έχουν την αρετή της διάκρισης του τι είναι αληθινό και του τι είναι συμβολικό. Και μακάρι όλες οι νίκες κι όλες οι χαρές να ήταν σαν τις ποδοσφαιρικές: αναίμακτες.

28 Comments:

At 8/04/2005 08:38:00 μ.μ., Blogger J95 said...

Τα νούμερα τηλεθέασης του τούρκικου σίριαλ ίσως δείχνουν ότι ο τρόπος των πολλών προς την φιλία να είναι αυτός.

Το μόνο που δείχνουν είναι ότι πρόκειται για γαμώ τα σήριαλ.

Aν, αφού το έχει δει, κάποιος παρατηρήσει ότι ο "τούρκικος" τρόπος δε διαφέρει σχεδόν σε τίποτα από τον "ελληνικό" και ότι οι Τούρκοι δεν είναι ακριβώς χατζαροφόρα τέρατα με 7 κεφάλια και 15 πλοκάμια, αυτό είναι ένα έξτρα μπόνους, θα έλεγα.

==>Το "οι άνθρωποι είναι πιο πάνω από τις ιδεολογίες" λέγεται πιο εύκολα απ' ό,τι γίνεται.

[Χθες οι (Ελληνο)Κύπριοι πανηγύριζαν για μία ήττα btw.

Και σε κάθε περίπτωση, αν ο τελικός σκοπός είναι να πετάξουν τους Τούρκους στη θάλασσα, να χέσω τον όποιο συμβολισμό.

Τέλος, το μόνο που προϋποθέτει η ειρήνη είναι λεφτά και πιθανόν λίγο νιονιό.
]

 
At 8/04/2005 11:59:00 μ.μ., Blogger neTpen said...

Θα δω μια τούρκικη ταινία, αν διαβάσω εξαιρετικές κριτικές. Το σίριαλ όχι. Όπως δεν βλέπω και τα ελληνικά. Αλλά όχι μόνο επειδή είναι σίριαλ. Και επειδή είναι τούρκικο.

Εγώ πάλι το βλέπω καμιά φορά, γιατί μου θυμίζει τρομερά το ...χωριό μου και τη νοοτροπία του (μα τρομερά)!! Το βλέπω, γιατί έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το πώς μας βλέπει η άλλη πλευρά (με τους ίδιους φόβους, τα ίδια κόμπλεξ κλπ αλλά και με μια ανθρώπινη, κρυφή ταύτιση). Το βλέπω, ίσως και γιατί είναι η - συνειδητά αφελής - ελπίδα μου η καθημερινότητα και τα απλά συναισθήματα να ξεπεράσουν τις πολιτικές και τις "ιδεολογίες" και να αποκαλύψουν γυμνούς ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

Κατά τα λοιπά κανείς δεν υποχρεώνει το θεατή να "ταυτιστεί με τον τουρκικό τρόπο". Το να τον καταλάβει και μόνο θα ήταν ένα μεγάλο κέρδος. Άσε που δεν είναι και τόσο "τούρκικος", όπως υπενόησα και όπως συμφωνεί ο J95.

 
At 8/05/2005 12:49:00 π.μ., Blogger lefty said...

...Προσπαθώ να εκτιμήσω τι είναι ισχυρότερο... Το πόσο μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις ή το πόσο με απωθούν ορισμένες πτυχές της ιδεολογίας σου.

Σε κάθε περίπτωση θεωρώ πως είσαι ένα σπάνιο φαινόμενο: ένας συνετός, σώφρων και συμπαθητικός Ελληνάρας.

 
At 8/05/2005 03:56:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Netpen, δεν θα ισχυρισθώ ότι είμαι σωστός κι εσύ λάθος. Ο καθένας με τον τρόπο του. Όσο για τα περί "γυμνών ανθρώπων" συμφωνώ. Απλά ίσως δεν με ενδιαφέρει να μάθω και να δω πως ζουν οι Τούρκοι μέσα από ένα σίριαλ. Και γνωρίζω ήδη J95 -και χωρίς να δω το σίριαλ-ότι οι Τούρκοι δεν έχουν 7 κεφάλια και 15 πλοκάμια.
Φίλε Lefty, να σου πω ότι δεν με στεναχωρεί που κάποιος -και πολύ περισσότερο εσύ- με βλέπει ως Ελληνάρα, θα είναι ψέμματα. Βέβαια -και δεν το λέω ειρωνικά αυτό- οι ταμπέλες είναι εύκολες, ενώ τα επιχειρήματα δυσκολότερα. Προσπαθώ πάντα να μιλάω με επιχειρήματα. Αν σ' αυτά τα επιχειρήματα διακρίνεις μισαλλοδοξία ή συμπλέγματα, τότε να το καταλάβω και ότι με λες Ελληνάρα και ότι "σε απωθούν πτυχές της ιδεολογίας μου". Αν πάλι όχι... Τέλος πάντων, πέρα απ' αυτό, έχουμε διαφωνήσει επανειλημμένα κατά το παρελθόν και πρέπει να πω ότι θεωρώ τον τρόπο που διαφωνείς και διαλέγεσαι υποδειγματικό. Κι αυτό το εννοώ 100%.
J95, σέβομαι και θαυμάζω και το μυαλό σου και τις γνώσεις σου, αλλά ουκ ολίγες φορές σηκώνω τα χέρια ψηλά με όσα γράφεις. Όπως με το σημερινό σου post για το παιχνίδι της Ανόρθωσης. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σου φταίνε όλοι και όλα. Υπάρχει τελικά κάτι ή κάποιος που να μην σου φταίει; Τα γραπτά σου μου φαίνονται συχνά ως προσχήματα: θέλεις να την πεις σε όλο τον κόσμο. Είμαι υπέρ της οργής, είναι υγιές συναίσθημα, αλλά αν δεν το μπολιάζουμε που και που και με άλλα συναισθήματα, κάπου το όλο κλίμα γίνεται νοσηρό. Τώρα, αν χέζεις το συμβολισμό για το πέταγμα στη θάλασσα, την αφορμή για το συμβολισμό μου την έδωσες εσύ στο post σου όπου υπενθυμίζεις στους πανηγυρίζοντες Κυπρίους: "Εξακολουθούν να κατέχουν το 40% της χώρας σας και βασικά τους κλάσατε μια μάντρα αρχίδια σε αυτόν τον τομέα, που αν δεν κάνω λάθος είναι και ο σημαντικότερος". Σου εξηγώ λοιπόν ότι η νίκη τους ήταν συμβολική και ότι γνωρίζουν ότι δεν πέταξαν τους Τούρκους στη θάλασσα. Άρα νομιμοποιούνται να πανηγυρίζουν τη συμβολική τους νίκη παρά τη διατήρηση της κατοχής του 40% του νησιού. Και επειδή η εξαντλητική λογική ανάλυση καταντά μερικές φορές βλακεία, το επιχείρημα ότι πανηγύριζαν για μια ήττα -τη στιγμή που πανηγύριζαν για μια ήττα που τους έδωσε την πρόκριση- είναι αυτονόητα βλακώδες.

 
At 8/05/2005 06:28:00 π.μ., Blogger lefty said...

Δεν τίθεται θέμα έλλειψης σεβασμού ή εκτίμησης, αυτό το θεωρώ δεδομένο. Έχω καταλάβει πως είσαι άνθρωπος με καλλιέργεια και ήθος. Αν ήσουν σαν το Ελληνάρα γκαγκά της Γαλάζιας Στρατιάς που πιστεύει πως κατέβηκε από το Σείριο δε θα σε διάβαζα καν.

Σε ό,τι αφορά τις ταμπέλες, ούτε κι εμένα μ αρέσουν. Γενικά διακρίνω σε πολλά κείμενά σου μια ιδιότυπη ποιητική άδεια που μερικές φορές με κάνει να διστάζω να επιχειρηματολογήσω. Τώρα το να βλέπεις τους πανηγυρισμούς με την Αλβανική σημαία και να σου γυρίζουν τα άντερα, ή το να βρίζεις και να κάνεις κωλοδάχτυλο στον οπαδό επειδή είναι Τούρκος, απολογούμαι, μα την τελευταία φορά που κατασκεύασα τον ορισμό της λέξης Ελληνάρας, κάτι τέτοιες περιγραφές είχα στο νου μου. Κι άμα π.χ. το σίριαλ ήταν σουηδικό, δε θα το έβλεπες επειδή θα ήταν σίριαλ και όχι επειδή θα ήταν σουηδικό σίριαλ όπως με την τούρκικη περίπτωση.

Για μένα ένας άνθρωπος που έχει αναπτύξει δογματικά μια εθνοκεντρική συνείδηση του τύπου "εμείς" και "οι άλλοι" επειδή γεννήθηκε σε ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο είναι Ελληνάρας (και Γερμανάρας και Ιαπωνάρας κλπ). Άλλωστε τα έθνη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια αυθαίρετη παροδική πραγματικότητα. Τώρα αν με ρωτήσεις αν βάζω όλους τους Ελληνάρες στο ίδιο τσουβάλι, σίγουρα η απάντηση θα είναι αρνητική. Οι Ελληνάρες της Γαλάζιας Στρατιάς είναι για να τους χέζω στη μάπα. Οι Ελληνάρες σαν κι εσένα θα μπορούσαν να είναι και φίλοι μου.

 
At 8/05/2005 06:41:00 π.μ., Blogger lefty said...

"Εκείνο που λέω είναι ότι ο κάθε πολιτισμός και η κάθε ταυτότητα είναι κατά βάση μια επιλογή. Επιλέγεις τι σε εκφράζει και τι όχι. Δεν θέλω να με εκφράζει ο τούρκικος τρόπος."

Εκείνο που λέω εγώ είναι ότι ο κάθε πολιτισμός και η κάθε ταυτότητα είναι κατά βάση ένα τυχαίο κομμάτι ποικιλομορφίας. Κανείς δε θα έπρεπε να επιλέγει τι τον εκφράζει και τι όχι. Κανένας δε θα έπρεπε να εκφράζεται από κάτι μόνο και μόνο επειδή από αυτό εκφράζονται και όσοι γεννήθηκαν δίπλα του. Και κανένας δε θα έπρεπε να θεωρείται πως διατηρεί ορισμένα χαρακτηριστικά απλώς και μόνο επειδή ανήκει σε κάποιο εθνικό σύνολο. Δεδομένων τούτων, με εκφράζει σε πολλά ο τούρκικος τρόπος και το χαίρομαι. Όπως άλλωστε με εκφράζει σε κάποια άλλα ο ελληνικός.

 
At 8/05/2005 09:28:00 π.μ., Anonymous Lounge Lizard said...

Βλέπεις τους Αλβανούς με την αλβανική σημαία και σου γυρίζουν τ' άντερα. Μετά βλέπεις να πετάνε πέτρες στα αυτοκίνητα των Αλβανών και σου γυρίζουν πάλι τ' άντερα. Βρίζεις και κάνεις κωλοδάχτυλο στον Τούρκο φίλαθλο και μετά θέλεις να τον βρεις και να του μιλήσεις. Δεν θέλεις να δεις το σίριαλ αλλά είσαι υπέρ της ειρήνης και του έρωτα που είναι πάνω από ιδεολογίες (και εθνοτικές διαφορές προφανώς)- αλλά αυτό ακριβώς είναι το πνεύμα του εν λόγω σίριαλ.
Τελικά Old Boy, μήπως χρειάζεσαι επειγόντως διακοπές;

 
At 8/05/2005 11:07:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

..."Πρώτη ενστικτώδης αντίδραση: Τους βρίζω και τους κάνω χειρονομίες μαζί με όλη τη θύρα."
Είναι σαν τον παίκτη που βάζει το γκολ και τραβάει τη φανέλα από πάνω του και σφίγγει τις γροθιές και τρέχει πανηγυρίζοντας.
Φαντάζομαι ενστικτωδώς σκέφτεται την προσωπική του νίκη, έκσταση, ένα αυθόρμητο "άντε γαμηθείτε", σε ανάλογο κλίμα και ο οπαδός που θα βρίσει, it's part of the game.
Καλά τα είπε ο Θέμης

Από εκεί και πέρα οι Πορτογάλοι μας αγκάλιαζαν και μας κόρναραν μετά τη λήξη του τελικού (ανεξαρτήτως πούτσας και λοιπών όμορφων). Δεν προχωράω σε συγκρίσεις.

Σκεψεις περί σίριαλ... Η AGB δεν μας λέει πόσοι ΔΕΝ παρακολουθούν το σίριαλ. Για παράδειγμα το παρακολουθεί το 50% (τυχαίο νούμερο) αυτών που έχουν ανοικτή την τηλεόρασή τους εκείνη την ώρα. Δηλαδή αν την έχουν ανοικτή 100 με μηχανάκι το βλέπουν 50 άνθρωποι σωστά;
Τα περισσότερα μηχανάκια της AGB είναι στο νομό Αττικής (από την προηγούμενη εβδομάδα ο κόσμος έχει μειωθεί αισθητά) ενώ όσο λιγοστεύει τόσο αυξάνεται το
ποσοστό που το παρακολουθεί.
Γιατί μου φαίνεται πως το ποσοστό το καθορίζει η γιαγιά Κούλα, η γειτόνισσά μου;

ξ

 
At 8/05/2005 11:33:00 π.μ., Blogger Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

To να γνωρίζουμε ότι κουβαλάμε αντιφάσεις μέσα μας (όπως εσύ κάνεις με το κείμενο σου) είναι σημαντικό και είναι ένα καλό πρώτο βήμα για όλους μας.

Επίσης δεν εχω ακόμη δεί την "ορατή λύση" για το πώς πρέπει να διδάσκεται η ιστορία ώστε να απαλλαγούμε απο τους βάρδους οι οποίοι εθιμικά τραγουδούν χιλιάδες χρόνια ύμνους για τους ήρωες της εκάστοτε φυλής οι οποίοι κατατροπώνουν τους άλλους.

Το να αποδομούμε χωρίς να προτείνουμε τίποτα...δεν σημαίνει και τίποτα,ο φλογερός μηδενιστής Ελληνάρας ή Τούρκος,
αναζητά πρόσωπο και ταυτότητα, και ο εξουσιαστής του προτείνει, Ποδόσφαιρο,Κόμματα,και μια υποτυπώδη κοινωνική
ομάδα η οποία τον "αποδέχεται" ώς σύντροφο Χρυσαυγίτη.Στις παρυφές μιας διανοητικής μοναξιάς περιστοιχισμένης απο
"Ελληνάρες" οι οποίοι μας ενοχλούν δεν γίνεται να πραγματωθούμε ως πρόσωπα ούτε εμείς.Η αλληλεπίδραση και η παραδοχή της υπαρξης του αλλοίθωρου τέρατος που ονομάζεται αντίφαση...με οδηγούν στο να επικροτώ τον Old Boy ασυζητητί.

Ολντ Μπόι για τις διακοπές προτείνω (μου βγαίνει και το δήθεν επιστημονικό ),

1.Μαρκ Φερρό, Πώς αφηγούνται την ιστορία στα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Αθήνα: Μεταίχμιο 2000.

2.Έφη Aβδελά, Iστορία και σχολείο. Αθήνα: Νήσος 1998.

 
At 8/05/2005 12:56:00 μ.μ., Blogger Storyteller said...

Κάνει ζέστη όμως...αν και η βροχή που αναμένεται ίσως διορθώσει λίγο την κατάστασή μας!

 
At 8/05/2005 05:41:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

@Lefty:

"Τώρα το να βλέπεις τους πανηγυρισμούς με την Αλβανική σημαία και να σου γυρίζουν τα άντερα, ή το να βρίζεις και να κάνεις κωλοδάχτυλο στον οπαδό επειδή είναι Τούρκος, απολογούμαι, μα την τελευταία φορά που κατασκεύασα τον ορισμό της λέξης Ελληνάρας, κάτι τέτοιες περιγραφές είχα στο νου μου".

Lefty δεν μου γυρνάνε τα άντερα κάθε φορά που βλέπω την Αλβανική σημαία. Μου γύρισαν εκείνο το δευτερόλεπτο που μόλις έχει τελειώσει ένα ματς και οι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας πανηγυρίζουν. Που να δεις τι παθαίνουν τα άντερά μου όταν βλέπω σημαία του Ολυμπιακού (κι αυτή ανεξαρτήτως πανηγυρισμών). Πού να δεις επίσης τι χειρονομίες κάνω στους απέναντι οπαδούς του Ολυμπιακού. Δεν συχνάζω έξω από την τούρκικη πρεσβεία περιμένοντας τους διπλωμάτες να μπουν και να βγουν ώστε να χειρονομήσω εις βάρος τους. Οι συγκεκριμένοι Τούρκοι ήταν οπαδοί της αντίπαλης ομάδας. Επίσης νομίζω ότι έχω το στοιχειώδες IQ για να καταλάβω ότι γράφοντας αυτά για την Αλβανική σημαία θα παρεξηγηθώ και θα κατηγορηθώ. Μπορούσα άνετα να μην τα γράψω. Έκρινα ότι είναι πιο ειλικρινές να πω ποιό ήταν το πρώτο, αυθόρμητο συναίσθημα που μου δημιουργήθηκε. Το να αρνούμαστε την πραγματικότητα, να ωραιοποιούμε την ανθρώπινη φύση, να αρνούμαστε ότι έχουμε και άγριες ή και άσχημες πλευρές μέσα μας δεν βοηθάει. Περιέγραψα ότι αν βάλει κανείς το μυαλουδάκι του να δουλέψει και αν τοποθετήσει τον εαυτό του στη θέση του άλλου, τον εαυτό του στην Πορτογαλία στη θέση του Αλβανού στη Νέα Μάκρη, τότε η λογική μπορεί να επικρατήσει του ενστίκτου.

"Εκείνο που λέω εγώ είναι ότι ο κάθε πολιτισμός και η κάθε ταυτότητα είναι κατά βάση ένα τυχαίο κομμάτι ποικιλομορφίας. Κανείς δε θα έπρεπε να επιλέγει τι τον εκφράζει και τι όχι. Κανένας δε θα έπρεπε να εκφράζεται από κάτι μόνο και μόνο επειδή από αυτό εκφράζονται και όσοι γεννήθηκαν δίπλα του".
Μα το να επιλέγει κανείς τι τον εκφράζει είναι διαφορετικό από το να εκφράζεται από κάτι μόνο και μόνο επειδή από αυτό εκφράζονται και όσοι γεννήθηκαν δίπλα του. Έτσι δεν είναι; Για παράδειγμα επέλεξα στο παρελθόν να πω ότι θεωρώ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ τις ταινίες που αγαπώ. Ξέρεις πολλούς ελληνοκεντρικούς τύπους που θα έκαναν κάτι τέτοιο; Στην Πορτογαλία πέρυσι στο γήπεδο ξέρεις τι κασκόλ είχα στο χέρι μου; Ένα γαλάζιο που είχα σπίτι της Deportivo Alaves. Μου φάνηκε γλυκά ειρωνικό ή και αποδομητικό να έχω διαφορετικό κασκόλ από τους υπόλοιπους και να κουνάω ένα κασκόλ ισπανικής ομάδας. Μικρό ποσοστό των ποστ μου μιλάνε για τα της εθνικής ταυτότητας κλπ. Οι ελληνοκεντρικοί τύποι μιλούν για αυτά συνέχεια. Επίσης μιλούν για αυτά συνέχεια και όσοι βάλλουν κατά του ελληνοκεντρισμού.

 
At 8/05/2005 05:48:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Lounge Lizard, χρειάζομαι επειγόντως ή διακοπές ή γιατρό να με εξετάσει γιατί νομίζω ότι η φαρμακευτική αγωγή που μου έχει δώσει δεν αποδίδει πια.
Storyteller, είμαι σχεδόν σίγουρος ότι η βροχή θα επιδεινώσει την κατάσταση.
Ξ, φαίνεται ότι με κατάλαβες. Όσο για την AGB δεν ξέρω, πάντως η αλήθεια είναι ότι ακούω να γίνεται ντόρος για το σίριαλ.
Χοιροβοσκέ, τα βιβλία που προτείνεις μου φαίνονται ό,τι πρέπει για την παραλία! Πλάκα κάνω, δέξου τις ευχές ενός αντιφατικού για καλές διακοπές.

 
At 8/05/2005 06:50:00 μ.μ., Blogger lefty said...

Εννοούσα πως είναι άθλιο να δημιουργείται μια ταυτότητα τρόπου ζωής η οποία να αντιπροσωπεύει ένα σύνολο ανθρώπων. Ακόμα και η διαμόρφωση εθνικής συνείδησης είναι στοιχείο εθνοκεντρικό. Για παράδειγμα ας υποθέσουμε πως είσαι αρχηγός κατασκήνωσης και σου φέρνουν ένα παιδάκι Ελληνάκι και ένα παιδάκι από την Τουρκία και σου ζητούν να αποφασίσεις για το ποιο από τα 2 θα πάρει την τελευταία θέση στον καταυλισμό. Δε θα σκεφθείς και πολύ την επιλογή σου, έτσι? Παρόμοια λιγότερο ακραία παραδείγματα μπορούν να συμβαίνουν καθημερινά.

Δεν ξέρω αν αυτό σε κάνει Ελληνάρα και τελικά δεν ξέρω καν τι σημαίνει Ελληνάρας. Γενικά όπως σου έγραψα μοιάζεις για άνθρωπο με καλλιέργεια και ήθος. Μου φαίνεται πως πολλά από τα πάντοτε όμορφα και καλογραμμένα post σου γυρνούν γύρω από τον άξονα "Πατρίς-Αγάπη-Οικογένεια" μερικές φορές με υπερβολικό τρόπο. Τα κείμενά σου μου δείχνουν πως πρώτα θα άφηνες να πεθάνουν 100.000 Τουρκαλβανοί και μετά θα δεχόσουν ένα κόκκινο άστρο και ένα ωραίο κοκκινοκίτρινο βάψιμο στην ωραία γαλανόλευκη σημαία μας. Βέβαια σε αυτό μπορεί να κάνω και λάθος.

Μα όλες αυτές οι συλλογικές κραυγές, ο χωρισμός λαών σε στρατόπεδα και οι ομαδικές κορώνες για ατομικά επιτεύγματα μου φαίνονται λίγο άρρωστες και ξένες προς την πραγματικότητα. Θυμάμαι μια φορά για έναν ηθοποιό που τον είχαν ρωτήσει "Από πού είσαι?" και είχε απαντήσει "από το κρεβάτι μου...!!". Μακάρι να ήμασταν όλοι από τα κρεβάτια μας και τα μαξιλάρια μας να διαμόρφωναν την ταυτότητά μας.

 
At 8/05/2005 07:37:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

"Τα κείμενά σου μου δείχνουν πως πρώτα θα άφηνες να πεθάνουν 100.000 Τουρκαλβανοί και μετά θα δεχόσουν ένα κόκκινο άστρο και ένα ωραίο κοκκινοκίτρινο βάψιμο στην ωραία γαλανόλευκη σημαία μας. Βέβαια σε αυτό μπορεί να κάνω και λάθος".
Please! Please! Πληζ! Βοήθεια! Please ξανά! Έλεος! Boήθεια! Βοήθεια! Βοήθεια! Βοήθεια! Βοήθεια! Βοήθεια!
Και θα μπορούσες να κάνεις -όπως λες- φίλο σου κάποιον που θα άφηνε 100.000 ανθρώπους να πεθάνουν;

"Μακάρι να ήμασταν όλοι από τα κρεβάτια μας και τα μαξιλάρια μας να διαμόρφωναν την ταυτότητά μας".
Εμένα τότε που το κρεβάτι μου και το μαξιλάρι μου διαμορφώνει σ' ένα βαθμό την ταυτότητά μου, γιατί το θεωρώ πρόβλημα; Την επόμενη φορά που θα αργήσω σε πρωινή δουλειά γιατί δεν μπορούσα να ξυπνήσω, δεν θα έχω τύψεις.

Τέλος, δεν μπορείς να ξέρεις ποιό παιδάκι θα επιλέξω στην κατασκήνωση. Ούτε εγώ δεν ξέρω. Δεν είναι κάτι που έχω προαποφασίσει. Θα έβλεπα τα συγκεκριμένα δύο παιδάκια και θα αποφάσιζα.

 
At 8/05/2005 08:17:00 μ.μ., Blogger το θείο τραγί said...

Lefty, γιατί το έκανες αυτό;
Ο παλιόπαιδος ήταν ξεκάθαρος, είτε μιλώντας ως οπαδός, είτε ως σκεπτόμενος συνάνθρωπός μας. Δυό οι ιδιότητές του στην ως άνω κατάθεση. Αδυνατώ να πιστέψω πως δεν τις επόνεσε τις λέξεις του...

Μπορούμε έτσι εύκολα ν' αλλοιώνουμε, μέσα στο μυαλουδάκι μας, τις σκέψεις του γείτονα και να ζητάμε έπειτα και τα ρέστα...

Στο βαθμό που δεν το βασανίζουμε λιγουλάκι, μέσα μας, τον λόγο που μόλις αντικρίσαμε, εις μάτην οικοδομούμε... Μένουμε εκτός. Μόνοι και πάλι. 'Ο,τι θελήσαμε ν' αποφύγουμε.

Ε, τον έβγαλες, λοιπόν, από τα ρούχα του κι ησύχασες.

 
At 8/05/2005 08:27:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Θείο Τραγί, δεν θα μπορούσε να με βγάλει από τα ρούχα μου ο Lefty, γιατί γράφω πάντοτε γυμνός. Πέρα απ' τ' αστεία, χαίρομαι για το σχόλιο σου.

 
At 8/05/2005 08:41:00 μ.μ., Blogger lefty said...

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από ένα κείμενο υπόκεινται πάντοτε στη σκοπιά του αναγνώστη. Έχω διαβάσει τόσες φορές τη λέξη "γαλανόλευκος" σε αυτό το blog που νόμισα πως ο ιδιοκτήτης του που εκτιμούσα ιδιαίτερα ίσως τελικά να έχει και μια δόση από ελληνογκαγκά.

Είπα πάντως -και μάλλον είναι το πιθανότερο- πως μπορεί να κάνω και λάθος.

 
At 8/08/2005 01:32:00 π.μ., Blogger Maiandros said...

Έλεος ρε Old Boy... λυπήσου μας πλέον...

 
At 8/08/2005 04:34:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Θα σας λυπηθώ επειδή είστε Έλληνες. Αν είσαστε τουρκαλβανοί δεν θα μου περίσσευε σταγόνα έλεος.

 
At 8/09/2005 01:14:00 π.μ., Blogger Maiandros said...

Βασικά άλλο εννοούσα με το "λυπήσου μας"!!!

 
At 8/09/2005 02:05:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Δηλαδή;

 
At 8/10/2005 01:13:00 π.μ., Blogger Maiandros said...

Δε μπορώ να σου διευκρινίσω, θα μετατρέψω μια αξιολογότατη συζήτηση σε ακατάλληλη δι' ανηλίκους...

 
At 8/10/2005 09:11:00 π.μ., Blogger το θείο τραγί said...

Νομίζω, διαβάζεται κι αλλιώς:

- 'Ελαιο(ς)(ν), ρε Old Boy... λυπήσου μας πλέον...

 
At 8/11/2005 03:10:00 π.μ., Blogger Maiandros said...

wow!

 
At 8/23/2005 03:21:00 π.μ., Anonymous Θείος said...

Μένω άφωνος από την επίθεση που δέχθηκε ο Γηραιός μας Άγουρος και "ανηψιός" μου, κατά την απουσία μου σε μακρινούς βράχους του Αιγαίου.
Η επίθεση εξαπολύθηκε λόγω της ειλικρινώς και με ευαισθησία διατυπωθείσας αμφιθυμίας του οικοδεσπότη περί των όσων ενώνουν και όσων αναπόφευκτα χωρίζουν τους ανθρώπους (και μόνον το γλυκανάλατο ότι "θέλουμε όλοι τα ϊδια πράγματα", μας χωρίζει).
Η επίθεση διατυπώθηκε από ανθρώπους που επιτίθενται συστηματικά στο εθνικό/εθνικιστικό (όπως ορίζεται από την πολιτική επιστήμη, ειδικότερα των κλάδο των διεθνών σχέσεων, μη έχον κατ' ανάγκη σχέση με την [σωβινιστική]ακραία εκδοχή του) φαινόμενο. Το φαινόμενο αυτό συνίσταται στον προσδιορισμό ενός "εμείς", ενός συλλογικού υποκειμένου, στη βάση του πολιτισμικού (και προφανώς όχι -προς θεού- βιολογικού) φαινομένου του Έθνους. Η συνακόλουθη εμφάνιση πολιτειακών οντοτήτων αυτής της μορφής (εθνών -κρατών) είναι ηλικίας λίγων μόνον αιώνων, αλλά η ανάγκη συγκρότησης κοινωνιών με ενιαίο αξιακό σύστημα και πολιτισμό προηγείται της ίδιας της έννοιας του ανθρώπου, αν θέλετε μία προκλητική διατύπωση των διδαγμάτων του Αριστοτέλη αφ' ενός και της σύγχρονης Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, αφ' ετέρου. Σύμφωνα με αυτούς, χονδρικά, χωρίς κοινωνία, κοινωνικές συμβάσεις και ευρέως νοούμενη "Ιδεολογία", άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρξει. Επομένως ο άνθρωπος δεν ανήκει στο μαξιλάρι του, αλλά στην κοινωνία που τον γέννησε (η μαμά του, γέννησε απλά ένα ακόμη ανώτερο θηλαστικό).
Ως άνθρωποι λοιπόν ανήκουμε αναπόδραστα σε συλλογικές οντότητες, σε αρκετές μάλιστα ο καθένας μας, με μακράν σημαντικότερη την πολιτικώς σημαίνουσα, την πολιτειακή, που στην ιστορική εποχή που διανύουμε είναι το εθνικό κράτος. Η περί του αντιθέτου προπαγάνδα διαχέεται αριστοτεχνικά εδώ και μία δεκαπενταετία στα ΜΜΕ και ΑΕΙ όλου του κόσμου, από τις Υπηρεσίες του ισχυρότερου nation state στον κόσμο, το οποίο επωφελείται του γεγονότος ότι είναι το μόνο "ετερογενώς εθνικό", δηλαδή η national ταυτότητά του δεν εδράζεται στην ethnicity. Ίδια προπαγάνδα (χονδροειδέστατη και ακίνδυνη όμως εκείνη)εκπορευόταν παλαιότερα και επί δεκαετίες από άλλη πάλαι ποτέ υπερδύναμη, δήθεν ιδεολογικώς συγκροτημένη σε κράτος, η οποία βέβαια, επίσης, εξυπηρετούσε έτσι τα εθνικά της συμφέροντα. Η διεθνιστική αυτή προπαγάνδα, "αριστερή" άλλοτε και εμφανώς δεξιά (επιτέλους) σήμερα, μέμφεται το έθνος για τις συγκρούσεις και τον πόλεμο, αγνοώντας πως όλες οι συλλογικές οντότητες (πόσο μάλλον οι πολιτειακές) είναι υποκείμενα συμφερόντων και προβαίνουν στη βιαία υπεράσπιση αυτών, από καταβολής κόσμου. Ιδίως από τη γεωργική επανάσταση και μετά, με την εγκατάλειψη του νομαδικού βίου, τη συσσώρεση πλούτου και την εμφάνιση της έννοιας της ιδιοκτησίας, και δη επί της γης.
Νομίζω ότι οι επικριτές του Έθνους δεν έχουν πρόβλημα με το Έθνος ειδικά, αλλά με την όποια ιδεολογία γύρω από την οποία θα ήταν συγκροτημένη η Πολιτεία τους. Οι άνθρωποι αυτοί απλά επιθυμούν να αποφύγουν τις πιθανόν επαχθείς και in extremis τραγικές (σε καιρό πολέμου) υποχρεώσεις του Πολίτη, που θέλει να έχει δική του Πολιτεία. Βεβαίως η εκπλήρωση τέτοιων υποχρεώσεων αποτελεί τιμή, αλλά οι άνθρωποι αυτοί ως κατ' ουσίαν α-πολιτικοί ("αχρείοι" κατά Θουκυδίδη) είνα και άτιμοι. Πρόκειται, ως επί το πλείστον, για εγωκεντρικά κακομαθημένα βλαστάρια των υπερπροστατευτικών μικροαστικών οικογενειών της νεόπλουτης κοινωνίας μας. Κρύβουν το πόσο αστοιχείωτοι, ανιστόρητοι, ανελλήνιστοι και αυτιστικοί είναι, σεμνυνόμενοι ότι δήθεν ανήκουν σε πνευματική ελίτ, εκ του γεγονότος ότι απορρίπτουν τη πατρίδα τους, την ίδια την κούνια τους, υπείκοντες σε υπερατλαντικές μόδες.
Ο Γηραιός Άγουρος οικοδεσπότης θα μπορούσε να τους έχει αγνοήσει, ή, με ελαφρά διάθεση, να τους έχει υποδείξει πιλοτικό session "τουρκικού τρόπου" στην Ταξιαρχία Πεζοναυτών της Φώκαιας (θεέ μου τι έγραψα, Foca λέγεται πια...)

 
At 8/23/2005 06:35:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Θείε, η ανάλυσή σου είναι εντυπωσιακή και γράφεις πράγματα που εγώ τουλάχιστον δεν τα έχω ξαναδιαβάσει. Εκείνο μόνο που θέλω να σημειώσω μόνο είναι ότι όσοι διακρίνουν εθνικισμό πίσω από το κάθε τι, δεν έχουν απαραίτητα ιδιοτελή κίνητρα όπως αυτά που περιγράφεις. Συχνότατα πρόκειται για ιδεολογία. Στρεβλή κατ' εμέ αλλά κι η δικιά μου είναι στρεβλή γι' αυτούς.

 
At 8/28/2005 02:27:00 μ.μ., Blogger το θείο τραγί said...

Εντυπωσιακός αλλά μακρυγόρησες, θείο. Βέβαια εγώ δεν είμαι ο καθ' ύλην αρμόδιος οικοδεσπότης, ούτε συνομιλώ από του Αγίου Φωκά το λεσβικό ακρωτήρι. (Εδώ παίζω). Εθαύμασα, βέβαια, την αποστροφή για τους εν χρόνω αρνησιθητείες. (Ε, ας πλάσω κι εγώ κάτι). Και το ραμφικό σου σύστημα.

Αχρείοι, βέβαια, ών πρώτος εγώ. (Εδώ κάτι έστριψα).

 
At 3/07/2007 02:30:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

This is very interesting site... land rover defender diesel Puriclean ii water filters Printed business cards Used washers dryersindex shtml running a train slang Evolution realty buy phendimetrazine Nds swimwear http://www.viagra-7.info/Viagrauk.html ultram presciption information ny mills basketball beekman Ohio web hosting designjet 250c plotter Houston laser eyelid surgery Business insurance raleigh small basketball plays Best price for sony minidv handycam camcorder dcr acyclovir Alarm system communication through a gsm network Cheap air flights business class travel kagoshima

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home