Πέμπτη, Ιουνίου 30, 2005

Ρεαλιστής Ραλίστας & Αφοί

- Διαβάζω σε συνέντευξη του παλιού ραλίστα Γιώργου Μοσχού, ότι στο "Ακρόπολις" έτρεχε πάντα συντηρητικά, γιατί τον ενδιέφερε να τερματίσει και να πάρει τους βαθμούς για το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ότι μια χρονιά έφτασε κοντά στην πρωτιά του "Ακρόπολις" και ίσως και να μπορούσε να τη διεκδικήσει αν ρίσκαρε, αλλά του υπέδειξαν από την εταιρία του να μην το κάνει, επειδή μπορεί να έμενε εκτός αγώνος. Ότι αυτός συμμορφώθηκε κι έτσι δεν κέρδισε.
- Βλέπω στο DVD το "RAY", το οποίο -ούτε λίγο ούτε πολύ- μας δείχνει ότι ο Ray Charles ήταν επί χρόνια ηρωινομανής, χωρίς αυτό να τον εμποδίσει να χάσει μια παράσταση, μια ηχογράφηση, ένα ραντεβού.
- Διαβάζω στους επικηδείους του Μανόλη Αναγνωστάκη, ότι από ένα σημείο κι ύστερα σταμάτησε να γράφει ποίηση και ότι αυτό -η σιωπή του δηλαδή- ήταν μια στάση ποιητική.
Ο ρεαλιστής ραλίστας, το συνεπέστατο πρεζόνι, ο σιωπηλός ποιητής. Επίθετα που σε πρώτη όψη αντιφάσκουν με τα ουσιαστικά, ιδιότητες που δεν ανταποκρίνονται στα στερεότυπα συμπεριφοράς ενός οδηγού αγώνων, ενός ναρκομανή, ενός λογοτέχνη. Αντιφάσεις που επαινούνται. Επαινείται ο μουσικός που δεν αφήνει το ναρκωτικό να τον υποδουλώσει αλλά το χρησιμοποιεί ως πηγή ανακούφισης ή κι έμπνευσης. Πώς το έλεγε κι ο Βαλ Κίλμερ-Μόρισον στα βουνά; "Να επεκτείνουμε τους ορίζοντές μας" ή κάπως έτσι. Επαινείται ο οδηγός που καταφέρνει να πάρει το βαθμολογικά μέγιστο από το αυτοκίνητό του, χωρίς να κάνει περιττές τρέλλες κι εντυπωσιασμούς κυνηγώντας το ανέφικτο. Επαινείται ο ποιητής που απογοητεύθηκε και δεν βρήκε λόγο επαρκή να γράψει και να δημοσιεύσει.
Εγώ όμως θα διαφωνήσω και θα ταχθώ υπέρ των στερεοτύπων. Δεν θα καταλάβω, ας πούμε, πώς γίνεται να μην σε παρασέρνει η ένταση του αγώνα και της ταχύτητας και πώς φρενάρεις ενσυνείδητα το αυτοκίνητό σου, χωρίς να δοκιμάσεις τα όριά του, χωρίς να δοκιμάσεις να αρπάξεις την ευκαιρία που σου παρουσιάζεται μια φορά στη ζωή σου. Δεν θα καταλάβω, πώς γίνεται να έχεις τόση αυτοκυριαρχία ώστε και ηρωινομανής να είσαι και τη ζωή σου να την έχεις τακτοποιημένη μια χαρά (ή σχεδόν). Όταν δηλαδή σου έρχεται η επιθυμία να ξανατρυπηθείς, πώς ακριβώς το αντιμετωπίζεις; Άνθρωπος είσαι ή μηχανή; Δεν θα καταλάβω, τί μπορεί να κάνει έναν ποιητή να σταματήσει να γράφει. Είναι η απογοήτευση, εξήγηση ικανοποιητική; Γιατί δεν γίνεται η απογοήτευση ποίημα; Τι πάει να πει "σιωπώ¨; Στο χέρι σου είναι; Τι είναι η ποίηση; Χούι;
Υπέρ των στερεοτύπων λόγος. Ίσως γιατί αν είσαι νερόβραστος και ζεις σε χαμηλές ταχύτητες και χωρίς δυνατότητα να γεννήσεις μουσική ή ποίηση, σου είναι εύκολο να ζητάς από τον άλλο να πάει με τα γκάζια στο φουλ (και να κινδυνέψει να γκρεμοτσακιστεί), σου είναι εύκολο να κατακρίνεις τον άλλο ως μηχανή (ενώ μπορεί η απάντηση στην θανατηφόρα ανάγκη για περισσότερη πρέζα, να ήταν η ζωοφόρα ανάγκη για περισσότερες μελωδίες), σου είναι εύκολο να κατηγορείς τον άλλο που σταμάτησε να γράφει (λες και η ποσότητα είναι το ζητούμενο και όχι η ποιότητα).
Όλα - όλα, και τ' άλογα μου θα στα δώσω και με τα άλογα του αυτοκινήτου μου θα ταϊσω επί δεκαετίες χώμα κι αδρεναλίνη τους θεατές, so please unchain my heart, set me free.

13 Comments:

At 6/30/2005 07:02:00 μ.μ., Anonymous heba said...

Άψογο!

 
At 7/01/2005 12:48:00 π.μ., Blogger lefty said...

Νομίζω πως η λέξη "ακεραιότητα" είναι η απάντηση και στις 3 περιπτώσεις (well, στις 2 σίγουρα, δεν ξέρω τη φάση με το ραλίστα), καθώς και στα ερωτήματα που σε βασανίζουν.

 
At 7/01/2005 01:19:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Η οποία είναι και η αγαπημένη σου λέξη μακράν, φίλε Lefty, όπως γνωρίζουν οι πιστοί αναγνώστες σου.

 
At 7/01/2005 02:17:00 π.μ., Blogger lefty said...

Πανάθεμά την, όντως είναι η αγαπημένη. Ίσως επειδή την εκτιμώ και τη λατρεύω όσο καμιά άλλη, και ίσως επειδή ποτέ δεν μπορώ να την φτάσω.

 
At 7/01/2005 02:22:00 π.μ., Blogger helion said...

Έσβησα έναν μακροσκελή, μπερδεμένο αντίλογο - είναι αργά. Αφήνω το δια ταύτα :
Ίσως και να μην τίθεται θέμα ελεύθερης επιλογής ή συνειδητής ακεραιότητας. Ίσως απλά να μην μπορούσαν άλλιώς.

 
At 7/01/2005 03:13:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Kρίμα που το 'σβησες. "Να μην μπορούσαν αλλιώς". Εννοείς να ήταν αναγκασμένοι από εσωτερικές ορμές ή από εξωτερικούς παράγοντες; Στον οδηγό δεν μιλάμε για φόβο να οδηγήσει στο όριο αλλά για βαθμοθηρία. Άρα μπορούσε. Αν πάλι μιλάμε για την εξωτερική πίεση της ομάδας που του παρείχε το αυτοκινήτο, ας τσακωνόταν μαζί της κι ας δοκίμαζε να κερδίσει. Κι ας μην του ξαναδίναν αυτοκίνητο. Στον Ray αν το "δεν μπορούσε αλλιώς" σημαίνει ότι δεν μπορούσε να μην είναι συνεπής γιατί είχε συμβόλαια κλπ, πάλι η απορία παραμένει πώς καταπολέμησε το τέρας των ναρκωτικών. Τέλος στον ποιητή αν το "δεν μπορούσε αλλιώς" σημαίνει ότι έκρινε ότι δεν είχε κάτι άλλο αξιόλογο να πει, το σέβομαι απολύτως. Το "δεν μπορούσε αλλιώς"΄όμως, επειδή δεν συμφωνούσε με το πνεύμα της εποχής ή επειδή είχε πικραθεί, δεν μπορώ να το καταλάβω.

 
At 7/01/2005 01:34:00 μ.μ., Blogger Olyf said...

Ως προς τόν ποιητή μόνο(κι επουδενί γιά λογιαριασμό του): Η ποιητική μπορεί νά είναι τεχνική ώστε νά δύναται κι αλλιώς . Το ποιείν ωστόσω, ναι! κατα την άποψή μου, είναι "χούϊ" , είναι δεν δύναμαι αλλιώς.
Υ.Γ. Μ' άρεσε τό κείμενο.

 
At 7/01/2005 03:22:00 μ.μ., Blogger newManifesto said...

δεν γνωρίζω για τον ραλίστα αλλά γνωρίζω πως η ηρωίνη μετά από ένα μικρό διάστημα δεν σε φτιάχνει πλέον απλά σε επαναφέρει στην κανονικότητα. με αυτό το σκεπτικό ο Ray ήταν συνεπής ακριβώς επειδή έκανε ηρωίνη... αν σταματούσε για κάποιο διάστημα δεν θα μπορούσε να είναι συνεπής στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις ...

 
At 7/02/2005 11:36:00 μ.μ., Anonymous Θείος said...

Εύστοχη η παρατήρηση του Νέομανισφέστου. Το ζούμε και όσοι πίνουμε οινόπνευμα χρόνια. Κάποτε πίναμε για να ήμαστε +Α. Τώρα πια για να μην είμαστε -Α (όπου [Α] ο άπιαστος εαυτός μας).
Για τον Μοσχού έχω να παρατηρήσω ότι ούτως ή άλλως η αγωνιστική οδήγηση είναι οριακή, ακόμη και για να βγεις πέμπτος και ούτως ή άλλως απαιτεί τακτική και στρατηγική. Εκεί το δίλημμα ήταν καθαρά η στάση του ατόμου (με κίνδυνο να στερηθεί την αγαπημένη του απόλαυση δια βίου, ίσως, αν δεν του έβγαινε το ρίσκο)έναντι της "εξουσίας" που του παρείχε αμάξι και παράδες (δεν φαντάζεσθε πόσοι παράδες απαιτούνται για να κάνει το κέφι του ένας ημιεπαγγελματίας ή ερασιτέχνης οδηγός αγώνων).

 
At 7/04/2005 01:24:00 π.μ., Anonymous garine said...

Αγαπητέ όλντ μπόι,
Καταφέρνεις με τον τρόπο που σκέφτεσαι να εξερευνείς αχαρτογράφητες περιοχές της ανθρώπινης ψυχής (λέξης που δε χρησιμοποιεί ο Γιάλομ). Είναι απορίας και θαυμασμού άξιος ο άνθρωπος που ισορροπεί το πάθος με τη λογική και δεν αφηνεί το ένα δοχείο να πλημμυρίσει το άλλο. Ίσως να είναι η υστεροφημία που τους εγκαλεί και φρενάρουν στην άκρη του γκρεμού ή μπροστά από το επόμενο φιξάκι. Ωστόσο, επίτρεψε μου να προχωρήσω λίγο περαιτέρω το συλλογισμό σου. Δεν με ενδιαφέρει τόσο ο Άυρτον, ο Σιδηρόπουλος και ο Λι Χο. Ίσως το πάθος τους να τους οδήγησε στον παράδεισο των δημιουργών, πρόωρα ή όχι, σημασία δεν έχει. Εμένα με ενδιαφέρει ο καθημερινός άνθρωπος, εσύ, εγώ και οι άλλοι. Τι είναι αυτό όλντ μπόι που μας κρατάει στις καρέκλες μας; Τι είναι αυτό που δεν μας ωθεί να βιώσουμε τη μόνη, ίσως, ζωή μας με πάθος; Που μας κάνει υπολογιστές τεχνοκράτες της καρδιάς; Τι είναι αυτό που δεν μας αφήνει να πούμε όχι σε οτιδήποτε είναι λίγο; Μήπως ο φόβος του καθόλου; Και μπροστά στο λίγο, δεν έχουμε μια ηθική υποχρέωση να διαλέξουμε το καθόλου; Διότι το τίποτα διατηρεί ακέραιη την ελπίδα του όλου. Ενώ το λίγο δεν θα γίνει ποτέ πολύ. Η Γάζα και η Δυτική Όχθη δεν θα γίνουν ποτέ κράτος. Η αυτονομία δεν είναι ανεξαρτησία. Όλη η τόσο μικρή ζωή μας δεν οφείλει να διέπεται από το ρομαντικό Ελευθερία ή Θάνατος; Ειλικρινά πιστεύω ότι η αυτοκτονία ή ο ηρωϊκός θάνατος είναι προτιμότερη από τον καθημερινό κοινωνικό ή συναισθηματικό εξανδραποδισμό. Ο Καμύ υιοθετεί διαφορετική στάση στο Μύθο του Σίσυφου. Ευτυχώς, για εμάς που σκέφτηκε λάθος (θεωρώντας ότι η ζωή αξίζει να βιωθεί παρά το παράλογο της ύπαρξης, και προέκρινε, κατά συνέπεια, τη συνέχεια της ζωής από την αυτοχειρία) και έμεινε παρέα μαζί μας για πολλά χρόνια ακόμη, μέχρι τη στιγμή που συνετρίβη με το Σάαμπ του σε μια στροφή που μπήκε λίγο πιο γρήγορα.

 
At 2/14/2007 09:50:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Best regards from NY! Prozac for o.c.d Sf facial plastic surgery ferrari 3000lmi Macomb county juvenile law lawyer Gays in the past houston accident lawyer Florida metropolitan lawsuit wellbutrin forms Tiny little naked tits Dupage county lawyer Docter blowjobs Catastrophic injuries lawyer new hampshire download mcse test http://www.charles-h-baker-owner-of-lexus-car-company.info/cayenne-porsche.html Ardientes latinas pennington solicitor uk nude sex web cam 2006 mitsubishi eclipse turbo Cheshire cat alice in wonderland floor mats floormats http://www.dallas-texas-universities.info/Aviationschools.html

 
At 3/04/2007 09:35:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Very nice site! Best baseball hitting instructors http://www.chevrolet-camaro.info/1962-impala-seat-covers.html compact commercial space heater marathon seat cover Parental approval on birth control Teen boy girl sex photos Currency trading cruise world http://www.dodge-charger-concept.info/printers-of-business-cards-brochures-leaflets.html famous gays not out of closet weight watchers pda journal http://www.mature-wife-naked.info/freepics-of-fat-ass.html Matrix car alarm laptop batteries opel omega seat cover Do you have to take shots with clomid Blonde strapon lesbians divorce

 
At 3/16/2007 07:20:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Wonderful and informative web site. I used information from that site its great. here

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home