Κυριακή, Φεβρουαρίου 12, 2012

12.2.12

Αν πείθεσαι από την επιχειρηματολογία τους, αν τρομοκρατείσαι δηλαδή μπροστά στο ενδεχόμενο το "όχι" στο νέο μνημόνιο να σημάνει πυρηνικό όλεθρο και να γυρίσει τη χώρα μερικές χιλιετηρίδες πίσω, το σέβομαι.
Με δυο επισημάνσεις όμως:
1) Όταν το ένα σκέλος του διλήμματος είναι ο πυρηνικός όλεθρος, στο άλλο του σκέλος μπορεί ποτέ να υπάρξει κάποιο συγκρίσιμο μέγεθος; Υπάρχει δηλαδή, βάσει της συλλογιστικής τους, κάτι που θα μπορούσε να βρίσκεται στο άλλο σκέλος του διλήμματος και να είναι μη αποδεκτό, μη συζητήσιμο, μη παραχωρήσιμο; Γιατί αν σου προβάλλουν ως το απόλυτο κακό αυτό που θα συμβεί σε περίπτωση που πεις όχι, τότε μελλοντικά δικαιολογείται και η κάθε, μα κάθε, επόμενη θυσία και επιλογή. Σε κάθε επόμενο στάδιο, αυτό το σκέλος του διλήμματος θα παραμένει πανίσχυρο και άχαστο. 
Άρα αν τρομοκρατηθείς τώρα, η μόνη συνεπής στάση που σου απομένει είναι να τρομοκρατηθείς και σε όλα τα επόμενα διλήμματα. Δεν επιλέγεις δηλαδή μόνο για τώρα, επιλέγεις και για το μέλλον, επιλέγεις και για όλες τις επόμενες φορές. Γιατί στο ένα σκέλος θα παραμένει το απόλυτο κακό, οπότε τι θα σε κάνει τότε να μην αντέξεις το επόμενο σχετικό κακό, όταν τώρα αυτό επιλέγεις να το αντέξεις;
2) Υπάρχει έστω και ένας που να σου υπόσχεται ότι το δίλημμα δεν θα ξανατεθεί στο μέλλον; Όχι βέβαια. Δεν υπάρχει κανείς. Υπάρχουν μήπως πολλοί που να σου λένε πως τα μέτρα που θα παρθούν τώρα είναι μεν σκληρότατα, αλλά πάντως θα βελτιώσουν την οικονομία της χώρας; Ελάχιστοι έχουν απομείνει πια. Αν το πρώτο μνημόνιο παρουσιαζόταν από τους προπαγανδιστές του ως σωτήριο, στο δεύτερο ακόμα κι αυτοί έχουν πάψει να μιλάνε για σωτηρία και επικεντρώνονται στο brand name της καταστροφής. 
Στο πρώτο μνημόνιο το δίλημμα ήταν "σωτηρία ή καταστροφή", στο δεύτερο το δίλημμα είναι "υπογραφή ή πυρηνικός όλεθρος", με την υπογραφή να μη σημαίνει πια την σωτηρία, αλλά μόνο τον μη πυρηνικό όλεθρο.  
Κι όταν πια όλοι, ειδικοί και ανειδίκευτοι, οικονομολόγοι και ακτινολόγοι, καθηγητές και μαθητάδες, σε Ελλάδα κι εξωτερικό, σου λένε ότι αυτή η συνταγή όχι μόνο δεν σε κάνει καλά, αλλά σε κάνει πολύ χειρότερα απ' ό,τι ήσουν, 
κι όταν, άλλωστε, είναι κάτι που και εσύ ο ίδιος έχεις εμπειρικά διαπιστώσει δυο χρόνια τώρα, 
τότε τρομοκρατήσου σήμερα όσο θες, μην αυταπατάσαι όμως πως δεν θα ξανακληθείς σε τρομοκρατικό δίλημμα αύριο και μεθαύριο και αντιμεθαύριο. 
Θα ξανακαλείσαι διαρκώς, με ολοένα και χειρότερους όρους, μέχρι να μην έχει καμία πια σημασία και αξία η οικονομία της χώρας σου, μέχρι να διαρρήξουν με τον πλέον απαξιωτικό τρόπο οι ίδιοι oi δανειστές τις σχέσεις μαζί της.
///
Αν πάλι δεν πείθεσαι από την επιχειρηματολογία τους, αλλά δεν κατέβεις στο Σύνταγμα, επειδή δεν βλέπεις τι νόημα θα έχει ή επειδή θα τρομοκρατηθείς από τα χημικά που θα ρίξουν ή τα επεισόδια που θα γίνουν, αυτό, όχι, δεν το σέβομαι. 
Τους λίγους ή τους σχετικά πολλούς μπορούν να τους διώξουν με τα χημικά και τη βία. Τους πάρα πολλούς όχι.
Δεν γίνεται να ορίζει τη ζωή μας ο φόβος, δεν γίνεται να παραδίνουμε τη ψυχή μας στην απελπισία.
Είναι καιρός να ξεπαραδοθούμε.

10 Comments:

At 2/12/2012 04:32:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Καλό μας αγώνα σήμερα.

 
At 2/12/2012 08:05:00 π.μ., Blogger the truant said...

δηλαδή συγγνώμη επειδής δεν κατάλαβα:
θες να πεις ότι αν,κούφια η ώρα,δεν ψηφιστεί το μνημόνιο 2 θα ξαναβγεί ήλιος στην ελλάδα;
θα συνεχίσει η γη να γυρίζει;
λοιπόν φίλε συγγνώμη και πάλι αλλά πλανάσαι οικτρά.αν δε δημαγωγείς επικίνδυνα...;)
ΥΓ.περισσότερο φόβο κάνει στον καναπέ μας.μπροστά από μια οθόνη να βρίζουμε αυτόυς(ως αντίπαλον δέος στο εμείς)και τη μοίρα μας.
έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι,ανοιχτοί που λέει κι ο ποιητής.τα λέμε εκεί.φτου ξελευτερία.

 
At 2/12/2012 09:32:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τα λέμε κάτω

 
At 2/12/2012 11:19:00 π.μ., Blogger fake plastic android said...

12/2/1945 υπογράφηκε η Βάρκιζα..

 
At 2/12/2012 05:37:00 μ.μ., Anonymous Συμεών said...

Πιστεύω ότι όντως το δίλημμα είναι υπαρκτό και κανείς υπεύθυνος δεν δικαιούται να το αγνοεί. Κινδυνεύουμε με ολοκληρωτική κατάρρευση σε περίπτωση που το μνημόνιο 2 δεν υπερψηφιστεί , ναι ή όχι? Δεν υπάρχει νομίζω κανείς σοβαρός και υπεύθυνος -μνημονιακός και αντιμνημονιακός - που να προσπερνάει ελαφρά τη καρδία το παραπάνω ερώτημα.

Δεν είναι όμως μόνον ο κίνδυνος της καταστροφής που μετράει στην κρίση μου. Σωστά επισημαίνεις ότι ο δημόσιος διάλογος επικεντρώνεται στις καταστροφικές συνέπειες του όχι και σιωπά σε σχέση με τις προοπτικές του οικονομικού προγράμματος. Προσωπικά και χάριν της συζήτησης δέχομαι προκαταβολικά ότι το νέο πρόγραμμα κουβαλά λαθεμένες συνταγές που προοιωνίζονται την αποτυχία του. Όμως ,εάν έχουμε κάποιο αποκούμπι ως χώρα να πιαστούμε, αυτό δεν είναι άλλον από την Ευρώπη. Εάν έχουμε κάποιες πιθανότητες , αυτές είναι με τη χώρα μέσα στο ευρώ και την ΕΕ. Επομένως , ας δεχτούμε τους -έστω- εσφαλμένους όρους που μας επιβάλουν οι εταίροι μας. Με την ελπίδα, αν θέλεις , πως κάποτε θα συμφωνήσουν σ'ένα καλύτερο για μας πρόγραμμα ή πως θα αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί στην Ευρώπη. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλαδίτσα μας χρωστάει διαχρονικά πολλά στις εκάστοτε Μεγάλες -εγγυήτριες -Δυνάμεις. Η στρατηγική επιλογή των διεθνών συμμαχιών είναι μονόδρομος. Αντίθετα , μια απομονωμένη ξεφτιλισμένη (=χρεοκοπημένη) χώρα δεν έχει στον ήλιο μοίρα.

Ανακεφαλαιωτικά , ο Σαμαράς κατά τρόπο παράδοξο έθεσε σε μια αποστροφή του λόγου του το ζήτημα κατά τον πιο εύστοχο τρόπο : ( από μνήμης) προτιμώ την αμφίβολη σωτηρία από την βέβαιη καταστροφή...

 
At 2/12/2012 05:41:00 μ.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Όπως έγραφα και σε ένα δικό μου κείμενο, το "ΟΧΙ" ανάγεται σε μια θρησκευτικού δογματισμού και παραληρήματος εσχατολογία (τύπου Αποκαλύψεως)...

 
At 2/12/2012 10:41:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος Πολίτης said...

Φωτιές, ζημιές, πλιάτσικο...

Συγχαρητήρια για τον αγώνα σας...

 
At 2/13/2012 03:34:00 π.μ., Anonymous Michael said...

Χημικά, ματ και ψήφος με το ζόρι...

Συγχαρητήρια για τη Δημοκρατία σας...

 
At 2/13/2012 10:22:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Oldboy και Σία, είστε επικεικώς πανηλίθιοι!!!

 
At 2/14/2012 06:20:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Συμεών, το μόνο επιχείρημα που θα είχε στα μάτια μου βάση είναι το εξής: ότι πρέπει να κάνουμε ανά πάσα στιγμή ό,τι μα ό,τι μας λένε, προκειμένου να μην τα σπάσουμε μαζί τους και με την ελπίδα κάποια στιγμή στο μέλλον να αλλάξει η κατάσταση και να το δουν αλλιώς.
Αυτό ιδεολογικά και πρακτικά το συζητάμε και ο καθένας παίρνει τη θέση του.
Ότι όμως υπάρχει κάποιου είδους "αμφίβολη σωτηρία" στην εφαρμογή του προγράμματος όχι, δεν το πιστεύω, και δεν προκύπτει κι από πουθενά και ούτε οι ίδιοι δεν το λένε. Επιδείνωση της κατάστασης θα υπάρξει.
Ενδεικτικά δυο λινκ που ίσως τα έχεις δει και εσύ:
http://www.techiechan.com/?p=1535

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=12532

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home