Παρασκευή, Δεκεμβρίου 03, 2010

Δεν είμαστε Μόνο

Ακολουθώντας τα βήματα
αναρίθμητων φορέων της παλιάς μορφής ζωής,
νέα μορφή ζωής πηγαίνει στην Καλιφόρνια,
γεμάτη όνειρα για αναγνώριση, καταξίωση, διασημότητα.
Καταβεβλημένη απ' την επαρχιωτίλα του μακρινού της γαλαξία
και στενεμένη απ΄τα κατάλευκα μα πένθιμα όριά του,
ονειρεύεται dreams of Californication.
Το ταξίδι μακρινό, η απόσταση χαώδης.
Έτη φωτός μετά φτάνει.
Το Χόλιγουντ σε απόσταση φωτός.
Σε λίγο θα είναι στην Μαλχόλαντ.
Η αστρόσκονη στα μαλλιά της θα τα χαλάσει όλα.
Δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία να κάνεις πρώτη εντύπωση.
Βρίσκει μια λίμνη.
Βουτά.
Πέφτει στην παγίδα του αρσενικού.
Κινδυνεύει να την εξαφανίσει.
Αλλά ταξίδεψε πάρα πολύ
και ονειρεύτηκε ακόμη περισσότερο
για να χάσει τον εαυτό της μέσα του.
Αρχίζει να του τραγουδά σαν γοργόνα:
«Μεταξύ μας υπάρχει μια χημεία
-πώς να το πω;-
πρωτοφανής».
Το αρσενικό σαστίζει.
Πριν καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει,
εκείνη το έχει ήδη ενσωματώσει.
Είσαι πια βασικό δομικό μου συστατικό
του εξηγεί,
ενώ βγαίνει για να σκουπίσει τα μαλλιά της.
Το φώσφορο δεν ξέρει από πού του ήρθε.
Υπερφίαλο, αυτάρεσκο,
μια ζωή άκουγε να του λένε
πως αποτελεί αναπόσπαστο κρίκο,
πως ζωή χωρίς αυτό δεν υπάρχει.
Αποχαιρετώντας τα κεκτημένα του που χάνει,
βλέπει τη νέα σταρ να ρίχνει μια τελευταία ματιά
στα νερά της λίμνης.
Δεν κοιτά τη λίμνη αλλά το πρόσωπό της.
Είναι πανέτοιμη.
Μόνο στη Λίμνη Μόνο,
το φώσφορο βρίσκει τον εαυτό του να περισσεύει
ανάμεσα στην παλιά και τη νεά μορφή ζωής
και να μη χωρά ούτε στη μια ούτε στην άλλη.
Η τελευταία έχει ήδη ξεκινήσει για να πάει στην πόλη
που η παλιά μορφή ζωής είχε μεταλλαχθεί
περισσότερο από οπουδήποτε αλλού,
φέροντας στο σώμα της
τη δική της συγκλονιστικότερη μετάλλαξη
και υποσχόμενη όνειρα
πέρα από κάθε φαντασία,
πέρα από κάθε προσδοκία,
όνειρα που όμως βρίσκονται
μέσα σε κάθε φαντασία,
μέσα σε κάθε προσδοκία.

13 Comments:

At 12/04/2010 12:53:00 π.μ., Blogger Forester said...

Μα επιτέλους,πόση έμπνευση έχετε μέσα σας;;!!
Ειναι σχεδόν σκανδαλώδες!
Τι να σας πω;
Συγχαρητήρια!

 
At 12/04/2010 03:11:00 π.μ., Blogger ΑΠΟΛΛΩΝ said...

Πόσο ειρωνικό είναι να χρειάζεσαι κάποιον να σου πει ότι υπάρχεις για να υπάρχεις ;

:)))))

Άλλη μια υποχώρηση, άλλη μια ήττα για το "Επιστημονικό" ιερατείο.

Βεβαίως δεν υπάρχει καμμία ψευδαίσθηση ότι κι αυτό το ιερατείο αλλά (κυρίως) και το άλλο του Κέρδους, θα επιδιώξουν χοντρή κονόμα από κάτι που στην φύση ήταν γνωστό ανέκαθεν.

Καλημέρα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Πόσες δεκαετίες άραγε θα περάσουν για να ενσωματωθεί αυτή η γνώση στα σχολικά βιβλία ;
Ή θα διαιωνίζεται η προηγούμενη "γνώση" όπως διαιωνίζεται π.χ. η προέλευση του αλφαβήτου ή η θεωρία περί ινδοευρωπαίων ;
"Καληνύχτα μου".

 
At 12/04/2010 09:17:00 π.μ., Anonymous Φένια said...

Αυτό που έχω καταλάβει διαβάζοντάς σε, old-boy, είναι ότι είσαι «άρρωστος» με τη γραφή, νιώθεις πως αν δε γράψεις, θα αρρωστήσεις, λες και αν δεν καταγράψεις-εκπορνεύσεις τις σκέψεις σου, δε θα έχουν υπάρξει ποτέ, όπως οι δημοσιογράφοι και οι μαϊντανοί των τηλεοπτικών πάνελ που νιώθουν ότι πρέπει να πουν κάτι, επί παντώς επιστητού, ακόμα και όταν δεν έχουν κάτι να πουν.

Δε μπορώ να ξέρω τι άλυτα βαθύτερα ψυχολογικά προβλήματα έχεις που χρειάζονται τόση μακροχρόνια, δημόσια διεργασία, αλλά μάλλον ούτε και εσύ θέλεις να ξέρεις, αν κρίνω από αυτά που ισχυρίζεσαι, καθώς αρνείσαι να προσδιορίσεις ακόμα και το τι ακριβώς γράφεις, προτιμώντας να πελαγοδρομεί αταυτοποίητο ως κύμα στον μαγνητικό αέρα της πληροφορίας.

Νομίζω ότι εν τέλει δεν είσαι τίποτα περισσότερο από μία politically correct μετριότητα που συνδέεις καθημερινά ένα καλώδιο στο μυαλό σου και βγάζεις online στο σφυρί τις σουρεαλιστικές σκέψεις και τα συναισθήματά σου για ένα σχόλιο, έμπλεος ενός ελεύθερου συνειρμού σκέψεων από τον οποίο κατά βάθος πολλοί εμφορούνται, αλλά λίγοι μοιράζονται, εν τέλει επιπλέεις λόγω της αδιαφορίας των ικανών να σε αποσιωπήσουν. Δεν δημιουργείς, αντικατοπτρίζεις παραμορφωτικά τις περιγραφές της πραγματικότητας των άλλων που με τόσο κόπο συλλέγεις ώρες ατελείωτες, καθημερινά.

Τα των δεκάδων σχολιανών δρώμενα δε, όπως σωστά παρατήρησαν κι άλλοι συνσχολιαστές, μοιάζουν με ένα chat room 4-5 ανθρώπων, οι οποίοι με παλιοημερολογίτικη νοοτροπία εκφράζουν επαναληπτικά τον πόνο τους, καθιστώντας την ανάγνωση κουραστική.

Εν κατακλείδι, κρίνω ότι είσαι ένας περφόρμερ του διαδικτυακού πεζοδρομίου, ένας ζητιάνος της ψυχής και αυτή τη γνώμη μου για σένα θέλω να τη μοιραστώ μαζί σου.

What a waste of life!

Φένια

 
At 12/04/2010 01:42:00 μ.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Φοβερό κείμενο. Έχω ακούσει μία θεωρία-φήμη που τονίζει ότι προχώρησαν στην ανακοίνωση, επειδή έπεσε στα χέρια του wiki-leaks, κι απλά εκεί δεν αναρτήθηκε επειδή ο διαχειριστής δεν αντιλήφθηκε την επιστημονική σημασία -ή επειδή έδωσε βαρύτητα μόνο στην πολιτική.

 
At 12/04/2010 05:20:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Φένια, αφού όσα γράφονται εδώ μέσα είναι χάσιμο χρόνου, τότε εσύ γιατί χάνεις το χρόνο σου μαζί μας, δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις;

υγ. Και το επί παντός επιστητού, δε γράφεται με ωμέγα.

 
At 12/04/2010 07:03:00 μ.μ., Anonymous jojos said...

Λένε μετά από το βαθύ σκοτάδι έρχεται το γλυκό φως της αυγής. Μπορείς να μην ονειρευτείς; μπορείς να μην ζήσεις; είτε ζητιάνος είσαι είτε αφέντης, χωρίς όνειρα εκεί θα μείνεις στο βυθό της λίμνης Μόνος αιχμάλωτος του αρσενικού, ελπίζοντας να να σε ανακαλύψουν κάποτε!

 
At 12/04/2010 07:05:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Πείτε τα κυρία Φένια, πείτε τα.

 
At 12/04/2010 07:47:00 μ.μ., Blogger the elf at bay said...

Θα συμφωνήσω με Forester.

 
At 12/05/2010 12:21:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«λες και αν δεν καταγράψεις-εκπορνεύσεις τις σκέψεις σου, δε θα έχουν υπάρξει ποτέ»
Ναι αν δεν τις καταγράψω, οι περισσότερες θα εξαφανιστούν από τη μνήμη μου. Και τώρα τι έγινε που τις καταγράφω; Τίποτα. Αλλά τη λογική με βάση την οποία είναι ευγενικότερο να κρατάς τις σκέψεις σου στο μυαλό σου από το να τις καταγράφεις παύλα μοιράζεσαι, δεν μπορώ να την ακολουθήσω.
Και τέλος, πίστεψέ με, Φένια, υπάρχουν και σκέψεις μου που δεν ποστάρω.

 
At 12/05/2010 12:24:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«αρνείσαι να προσδιορίσεις ακόμα και το τι ακριβώς γράφεις, προτιμώντας να πελαγοδρομεί αταυτοποίητο ως κύμα στον μαγνητικό αέρα της πληροφορίας».
Εγώ πάλι, Φένια, αυτό ακριβώς θεωρώ τη μεγαλύτερη ελευθερία μου: να γράφω ό,τι νομίζω χωρίς ταμπέλες εμπρός του. Αλλά θα μου πεις αυτό είναι προϊόν των άλυτων βαθύτερων ψυχολογικών προϊόντων μου.

 
At 12/05/2010 12:31:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«Δεν δημιουργείς, αντικατοπτρίζεις παραμορφωτικά τις περιγραφές της πραγματικότητας των άλλων που με τόσο κόπο συλλέγεις ώρες ατελείωτες, καθημερινά».
Εδώ αισθάνεσαι την ανάγκη να αρνηθείς κάτι το οποίο ουδέποτε ισχυρίστηκα. Ωραία, δεν δημιουργώ. Αλλά από που προέκυψε άραγε αυτό το οποίο διαψεύδεις;

 
At 12/05/2010 09:16:00 μ.μ., Anonymous πανος said...

ob ειλικρινά πιστεύω ότι σε ζηλεύουνε.Οι ικανοί αδιάφοροι πρέπει να ξέρουν ότι με αυτά που γράφεις κάθε μέρα, καλά η άσχημα,βάζεις το μυαλό αρκετών ανθρώπων να δουλεύει.Αυτή η ικανότητα που έχεις να γράφεις πιστεύω ότι είναι δημιουργική.

 
At 12/07/2010 01:33:00 π.μ., OpenID kon said...

Διαβάζω όλα τα κείμενά σου χρόνια τώρα, και δε μπορώ να καταλάβω πως καταφέρνεις να δημιουργείς με τις λέξεις τόσα καινούργια νοήματα. Σε θαυμάζω. Εικάζω όμως πως αυτό που επιθυμείς δεν είναι κείμενα θαυμασμού αλλά περισσότερη τροφή για σκέψη. Επειδή πάσχω και εγώ από την ίδια αρρώστια θα προσπαθήσω να σε αποκωδικοποιήσω με το δικό μου τρόπο. Ελπίζω με αυτό σου το κείμενο να μη πέσω πολύ έξω.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home