Πέμπτη, Ιουλίου 01, 2010


Βασισμένος στην ποιητική απουσία, περπατούσε, περπατούσε εις το δάσος.
Περπατούσε και την χλεύαζε: «Ρίλκε, Ρίλκε είσαι εδώ;».
Είχε πέσει θύμα παραπληροφόρησης
Γιατί ο ποιητής εμφανίστηκε.
Και τον κατασπάραξε.
Δεν τον πείραξε τόσο η απώλεια της ζωής του,
όσο ότι σύντομα θα μετατρεπόταν σε σκατά.
Ti ντροπή.
Έκανε να δει αν έπιανε το κινητό του εκεί μέσα.
Έπιανε.
Κάλεσε τον κυνηγό. Ο κυνηγός έφτασε.
Αντί για λύκο είδε ποιητή.
Σήκωσε τα χέρια ψηλά. Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.
Του είπε τότε ότι θα του έδινε τα διπλά λεφτά.
Υπό κανονικές συνθήκες θα αρνούνταν. Αλλά οι καιροί ήταν ζόρικοι, ο ΦΠΑ ανέβηκε ξανά, δέχτηκε.
Σήκωσε τα χέρια ψηλά. Ο ποιητής αυτή τη φορά, αφού πια τον σημάδευε.
Μην με σκοτώσεις, τον παρακάλεσε.
Ούτως ή άλλως δεν θέλω, του απάντησε. Δεν είμαι φονιάς. Φιγούρα παραμυθιού είμαι. Αλλά οι
καιροί είναι ζόρικοι, ο ΦΠΑ ανέβηκε ξανά και η προσφορά του είναι καλή. Εσύ τι έχεις να μου
προσφέρεις;
Εύκαιρους είχε μόνο στίχους.
Προσβλήθηκε έντονα. Τον πυροβόλησε με χαρά.
Η διάσωση του πελάτη του απέτυχε όμως, γιατί την κρίσιμη ώρα ο ποιητής τα είχε κάνει πάνω του.
Τι ντροπή, τι ντροπή, τι τεράστια ντροπή, σκεφτόταν ο πελάτης, καθώς βρωμούσε, καθώς η
μυρωδιά του διαχεόταν στο χώρο.
Ένιωσε τα χέρια του κυνηγού να τον πασπατεύουν, καθώς αναζητούσαν απεγνωσμένα μέσα στην
τωρινή του μορφή κάτι που δεν είχε προλάβει να αλεστεί, μια πιστωτική κάρτα, ένα κλειδί θυρίδας,
κάτι.
Τίποτα
Ο κυνηγός έπιασε με απελπισία το μέτωπό του.
Στο μέτωπο της οικονομίας τα πράγματα παρουσίαζαν την ίδια εικόνα.
---
Βασισμένος στην ποιητική απουσία, περπατώ περπατώ εις το δάσος της γραφής
χωρίς να ξέρω τι
ψάχνω.

Και χάνομαι.

Κι όλο αυτό δεν ξέρω αν πρέπει να το πω καθήλωση ή μόνο προορισμό.
Ιδεατά θα ήθελα να βρεθώ κάποτε κάπου,
που το νόημα θα εκκρεμεί και το ύφος θα αμφιταλαντεύεται,
που η ανάγνωση θα είναι το ίδιο περιπετειώδης και αναποφάσιστη με τη γραφή.

19 Comments:

At 7/01/2010 06:13:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

δεν καταλαβα χριστο τι θελει να πει ο ποιητης

δεν κανεις ενα διαλειμμα, ξερεις δεν εισαι υποχρεωμενος να ποσταρεις καθε μερα

ετσι οπως πας θα καταντησεις χειροτερος και απο το πρεζατιβι

 
At 7/01/2010 06:18:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

και δεν ξερω τι θα ελεγε η τρελογιατρος σου, αλλα μια φιλολογος σιγουρα θα σου ελεγε να γραφεις πιο απλα και κατανοητα

 
At 7/01/2010 06:36:00 π.μ., Anonymous Ράντομ Καλησπεράκης said...

• Πολύ ωραίο ποστ.
• Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
• Κοίτα να δεις, και εγώ έτσι νιώθω.

 
At 7/01/2010 06:38:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

• «insert tongue here»

 
At 7/01/2010 02:26:00 μ.μ., Blogger Σπίθας said...

...
ἀπ᾿ ὅλα τὰ ἀφηρημένα οὐσιαστικὰ
πειράζει νὰ ἑξαιρέσουμε τὴ μοναξιά;

ἡ νύχτα εἶναι παγερὴ
καὶ μ᾿ ἔχεις στήσει
μὲ γέλασες,μὲ γέρασες

μὴν καταργεῖτε τὴν ὑπογεγραμμένη
ἰδίως κάτω ἀπὸ τὸ ὠμέγα
εἶναι κρῖμα νὰ ἐκλείψει
ἡ πιὸ μικρὴ ἀσέλγεια,τοῦ ἀλφαβήτου μας


κάθε φορὰ ποὺ νομίζω πὼς σ᾿ ἔχω στὸ χέρι
βλέπω πόσο ὁ ἔρωτας εἶναι ἀχειροποίητος

ἔλαιον θέλω καὶ οὐ θυσίαν
κι ἐμεῖς ποὺ θυσιαστήκαμε;
κι ἐμεῖς ποὺ δὲ λαδώσαμε;

ἔχτισα τὸν παράδεισό μου
μὲ τὰ ὑλικὰ τῆς κόλασής σου

Θανάση γιατί ἔκοψες τὸ ἄλφα ἀπὸ μπροστά;
γιὰ ἕνα γράμμα χάνεις τὴν ἀθανασία


τὰ πρόβατα ἀπήργησαν
ζητοῦν καλύτερες συνθῆκες σφαγῆς

«ὅταν πεθάνω, νὰ μὲ θάψτε στὸ χωριό»
–θέλουν νὰ τιμήσουν μὲ τὸ πτῶμα τους
τὴν πατρίδα ποὺ ἀρνήθηκαν μὲ τὸ σῶμα τους

καὶ τί δὲν κάνατε γιὰ νὰ μὲ θάψετε
ὅμως ξεχάσατε πὼς ἤμουν σπόρος

Ντίνος Χριστιανόπουλος.

 
At 7/01/2010 03:03:00 μ.μ., OpenID aerosol said...

Μετά το Wild Horses στην αρχή, ό,τι γράψεις δικαιώνεται πάραυτα!

[Κυκλοφορούν αρκετά υποδείγματα λυκειακών εκθέσεων για όποιους ζορίζονται με τα μπλογκ.]

 
At 7/01/2010 05:54:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ρε δε με παρατατε και εσεις με τους ποιητες και τα πρασινα αλογα

εγω φταιω που ασχολουμαι με τα καπη και τις ιστοριες σας απο τον πολεμο

γεροξεκουτιασατε και δεν ξερετε τι λετε

 
At 7/01/2010 06:59:00 μ.μ., Blogger Sraosha said...

Ο Ρίλκε στα 'Γράμματά' του απευθύνεται σε κάποιον δύστυχο "νέο ποιητή" τον οποίο προσπαθεί να αποθαρρύνει από το να στιχουργεί.

Εδώ η αγωνία της έκφρασης και η αναπόφευκτα στρεβλή και διεστραμμένη σχέση των κοινών με τα ιδιωτικά, κάτι που σκότωσε τύπους όπως ο Μαγιακόφσκης, λένε.

Αυτά προς το παρόν.

 
At 7/01/2010 07:39:00 μ.μ., Blogger Σπίθας said...

Τον Μαγιακόφσκι τον "σκότωσε" ο Στάλιν και ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός:)

Το πνίξιμο κάθε φωνής και η επιβολή μουγγαμάρας,
στρουκτόρά μου, εσύ:)

Ο Χριστιανόπολους, θάταν στα Γκούλαγκ.
Άσε που πάζει και τραγουδά, ρεμπέτικα.
Στα πέντε μέτρα, θα τον έστηναν.!

 
At 7/01/2010 07:42:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

@aerosol
Γειά σου ρε Μάνο «διανοούμενε», πάντα με την καλή κουβέντα στο στόμα. Ίντα κάνεις ωρέ σύντεκνε, εδώ με τα ρεμάλια και συ ε; Βλέπω τώρα την πέφτεις και στα ανήλικα; Α ρε, παλιοζωή. Τέσπα.

Κμπρς

 
At 7/01/2010 11:11:00 μ.μ., Blogger celin said...

i know i dreamed you
a sin and a lie
i've got my freedom
but i don't have much time

απ'τους καλυτερους στιχους της ροκ μουσικης

 
At 7/02/2010 04:39:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"Easy reading is damn hard writing."
Nathaniel Hawthorne

 
At 7/02/2010 06:04:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Η αποδόμηση είναι όρος της φιλοσοφίας, της λογοτεχνικής κριτικής, και των κοινωνικών επιστημών, που ήρθε στη δημοσιότητα μέσω της χρήσης του από το φιλόσοφο Ζακ Ντεριντά κατά τη δεκαετία του ’60.[1].
Με τον όρο “αποδόμηση” εννοείται η λεπτομερής ανάγνωση κειμένων με στόχο την υπόδειξη ότι κάθε δεδομένο κείμενο, αντί να είναι ένα ενωμένο όλο, έχει αδιάλλακτα αντιφατικά νοήματα. Όπως ο J. Hillis Miller, διαπρεπής Αμερικανός που εξάσκησε την αποδόμηση, έχει εξηγήσει σε ένα δοκίμιό του [2], “αποδόμηση δεν είναι το να αποσυναρμολογήσεις τη δομή ενός κειμένου, αλλά μία υπόδειξη ότι το ίδιο το κείμενο έχει αποσυναρμολογήσει τον εαυτό του. Αυτό που φαίνεται ως η συμπαγής του βάση δεν είναι βράχος, αλλά αέρας”. Η αποδόμηση ορίζει το κείμενο ως κάτι το νόημα του οποίου γνωρίζεται μόνο μεσω διαφοράς. Η γλώσσα είναι αυθαίρετη· οι αξιώσεις και προθέσεις ενός κειμένου για αλήθεια υπονομεύονται από τις ίδιες του τις αντιφάσεις· το νόημα είναι εντέλει ακαθόριστο. Ο σκοπός της αποδόμησης είναι ότι επιτρέπει να δει κανείς μέσα από την υποτιθέμενη σταθερότητα του νοήματος ενός κειμένου· το νόημα του κειμένου δεν είναι πεπερασμένο· στενή προσοχή στο παιχνίδι της γλώσσας αποφέρει τέρψη. Ο Ντεριντά ανάπτυξε τον όρο “αποδόμηση” για να συνδεθεί με τη Φαινομενολογία, τη δομική γλωσσολογία, την πολιτική, την αισθητική, το φεμινισμό και τη λογοτεχνία της δεκαετίας του ’60, και η χρησιμότητα του όρου έχει έκτοτε διευρυνθεί. Ο αποδομισμός, επίσης, συνδέεται με την κριτική παράδοση της ερμηνευτικής επιστήμης αφού μεταχειρίζεται την ερμηνεία κειμένων και της έμφυτης κριτικής καθώς υποδεικνύει αντιφάσεις που ήδη λειτουργούν μέσα στο κείμενο.

 
At 7/02/2010 01:10:00 μ.μ., Anonymous Σωτηρης said...

Αγαπητέ/η Καλησπεράκη,
Θα μου επιτρέψετε να συνδράμω την
προσπάθεια σας , με τη συμπλήρωση δύο
ακόμη κατηγοριών, απορώντας μάλιστα
πως διέφυγαν από την τόσο καλά
συγκροτημένη σκέψη σας.
● Να ήταν η ζήλια ψώρα ,
θα κόλλαγε όλη η χώρα.
● "Έχουμε δύο ρουφιανιές: η μία δουλεύει στο μέλλον
η άλλη στο παρελθόν. Και στο παρόν δουλεύουν οι ρουφιάνοι".

Τη δεύτερη βέβαια την έχει γράψει ένας ποιητής
ο ίδιος που έχει γράψει και αυτό εδώ το ποίημα.
«Ανάμεσα από καφέ εσπρέσο και ντουμάνια
Οι νέοι ποιητές σκαλίζουν στην καρδιά του κόσμου
Για φρέσκους δρόμους για φρέσκα λιμάνια
……………………………………………………………..
κάποτε τέλειωσε αυτή η ιστορία
κ’ οι ποιητές λιγόστεψαν αμάν πόσο λιγόστεψαν
τόσοι πουλάν στην αγορά όσο τα τελευταία τους ρετάλια
τόσοι αγοράζουν γιατρικά πανάκριβα για μια ποίηση ξεγραμμένη
πια
οι ποιητές λιγόστεψαν αμάν πόσο λιγόστεψαν
κ’ οι φίλοι…»

 
At 7/03/2010 08:47:00 π.μ., Anonymous heliotypia said...

για την εικαστικη αρτιοτητα του πολυ καλου blog σου...
οταν παιρνεις τον κωδικα του βιντεο οι δυο τριψηφιοι αριθμοι(μονο αυτοι υπαρχουν) στην αρχη του,διπλα στις λεξεις width,height αναφερονται στο πλατος και στο μηκος του βιντεο σε pixel,τους ελατωνεις οσο θελεις κανοντας δοκιμη ,κανεις το ιδιο και προς το τελος οπου επαναλαμβανονται-παντα ειναι σε δυο μερη-και ερχεται στις διαστασεις που θελεις...
..ελπιζω να βοηθησα..
απορω που κανενας απο την εφημεριδα δεν στο ειπε ειναι αρκετα απλο..

 
At 7/03/2010 09:14:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

@Σωτηρης
• Όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται, καλέ μου.

 
At 7/03/2010 10:11:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Question: How does a poet sneeze?
Answer: Haiku!!!

Question: Where do poems come from?
Answer: Poe-trees.

Question: Why did the traffic cop give the poet a ticket?
Answer: For driving without a poetic license.

[Για όποιους ζορίζονται με το χιούμορ, κυκλοφορούν αρκετά υποδείγματα χουντικών μπλογκς.]

 
At 7/05/2010 12:11:00 μ.μ., Blogger κάνε με δίχως γυρισμό στην κόλαση να φτερουγίσω said...

σαχλαμάρες³

 
At 7/08/2010 03:54:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Heliotypia, θενκς, το έφτιαξα και ήταν όντως απλό. Δεν καταλαβαίνω βέβαια σε ποια εφημερίδα αναφέρεσαι, αλλά όπως και να ΄χει ευχαριστώ :)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home