Σάββατο, Ιουνίου 26, 2010

Ξύπνησε στην παραλία του. Ήθελε να σηκωθεί (όπως κάθε νύχτα). Είχε δει ένα ακατανόητο όνειρο: αντί για την παραλία του, είχε ξυπνήσει σε έναν παράξενο χώρο, σε έναν χώρο στενό και περίκλειστο, όπου πάνω του δεν φαινόταν ο ουρανός και εμπρός του δεν απλωνόταν η θάλασσα. Προφανώς κάτι θα συμβόλιζε, αλλά τι; Τότε θυμήθηκε πως ο χώρος είχε και όνομα. Δωμάτιό του το έλεγε. Και σε αυτόν το χώρο, αντί να θέλει, έπρεπε να σηκωθεί (όπως κάθε μέρα). Μέρα; Μα την μέρα είχε φως. Και στο φως τα μάτια τεμπελιάζουν, αφήνοντας εκείνο να δείχνει κι αυτά απλώς να ακολουθούν. Ενώ τη νύχτα τα μάτια είχαν εκπαιδευθεί να βλέπουν μόνα τους. Και βλέποντας, ήταν το φως που ακολουθούσε την ματιά τους. Αυτά ήταν τόσο αυτονόητα, όσο το ότι δεν υπάρχει άλλος τόπος για να κοιμηθεί κανείς, παρά η παραλία του. Τέλος πάντων, τώρα πια είχε ξυπνήσει και τα παιχνιδάκια του μυαλού του μπορούσαν να μείνουν στην άκρη. Βούτηξε. Κολύμπησε. Κοίταξε. Πνίγηκε (κι ήταν δεινός κολυμβητής - θα έφταιγε το όνειρο). Αναστήθηκε τρεις νύχτες μετά. Του πρότειναν θέωση, αλλά αρνήθηκε ευγενικά. Του εξήγησαν ότι δεν είναι ακριβώς στο χέρι του να αρνηθεί. Επαναστάτησε. Τον φυλάκισαν. Λύγισε. Συμμορφώθηκε. Ανέλαβε χρέη Θεού. Τα πλάσματά του ζούσαν ζωές γενικώς ευτυχισμένες, γεγονός που θορύβησε τους συναδέλφους του. Τον ρώτησαν πώς το κάνει; Τους εξήγησε. Η μέθοδός του τους θορύβησε ακόμη περισσότερο. Του συνέστησαν αυτοσυγκράτηση και περιορισμό. Αρνήθηκε. Θύμωσαν. Αλλά ήταν πλέον αργά. Τον είχαν κάνει Θεό και δεν μπορούσαν να τον πειθαρχήσουν. Τότε αποφάσισαν να προσεταιριστούν τα πλάσματά του. Άρχισαν να τους αναλύουν τον ύποπτο ρόλο της ευτυχίας. Εκείνα άρχισαν να εγκαταλείπουν σιγά σιγά τον κόσμο της ευτυχίας και να μπαίνουν στον κόσμο της ενοχής. Άφησαν τις παραλίες και έχτισαν δωμάτια που δεν έβλεπαν ούτε ουρανό ούτε θάλασσα. Άρχισαν και να ξυπνάνε τα πρωινά. Επειδή έπρεπε. Το βλέμμα τους αδράνησε και από δημιουργός έγινε ακόλουθος. Εκείνος πάλι έβλεπε να του παίρνουν τον κόσμο του κάτω από τα χέρια του και δεν αντιδρούσε. Δεν μπορούσε; Δεν ήθελε. Δεν ήθελε να εξουσιάζει κανένα και να λατρεύεται από κανένα. Ήθελε μόνο να μπορούσε να ξαναξυπνά στην παραλία του κάθε νύχτα, επειδή το ήθελε. Οι επιθυμίες του εισακούστηκαν στο μισό. Δεν εξουσίαζε πια κανένα πλάσμα της ημέρας και των δωματίων και κανένα πλάσμα των δωματίων και της ημέρας δεν τον λάτρευε. Αλλά όσο και αν ξάπλωνε στην παραλία του δεν μπορούσε να ξαναξυπνήσει σε αυτήν, επειδή δεν μπορούσε να ξανακοιμηθεί. Η αθανασία που είχε αποκομίσει σαν Θεός ήταν ένα πρόσθετο βάρος. Κάτι έπρεπε να κάνει για να αντιστρέψει την κατάσταση. Ανήμπορος να ξαναβρεί την πρότερή του ευτυχία και έχοντας στη διάθεσή του τόσο πολύ χρόνο που η ίδια η έννοια χρόνος δεν είχε πια νόημα, αποφάσισε να ξεγελάσει την ανία του με μια σειρά από μεταμορφώσεις: έπεσε στη θάλασσα και έγινε θάλασσα και μετά ποταμός και μετά συνειρμός και μετά κισσός και μετά κλάμμα και μετά κώμα και μετά τελεία και μετά τελειότητα και μετά ψεγάδι και μετά ψόγος και μετά συγγνώμη και μετά χαρά και μετά ακόμα μεγαλύτερη χαρά και μετά ευτυχία και εκεί σταμάτησε να μεταμορφώνεται, εκεί έμεινε, εκεί βρίσκεται ακόμη, έχει περάσει χρόνος πολύς, αλλά για αυτόν ο χρόνος δεν υπάρχει, για αυτόν το τέλος δεν υπάρχει, όλα κυλούν αέναα, η ευτυχία του είναι και παρόν και μέλλον και παρελθόν, δεν θυμάται πια τι υπήρχε πριν απ' αυτήν, δεν θυμάται τη χαρά και τον κισσό και το συνειρμό, δεν θυμάται την θέωση, δεν θυμάται την ανάσταση, δεν θυμάται τον πνιγμό, δεν θυμάται τις νύχτες που ήθελε να ξυπνήσει στην παραλία του, τις νύχτες που ήταν ευτυχής.

28 Comments:

At 6/26/2010 07:53:00 π.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Πολύ ωραίο αφήγημα. Μεταμορφώσεις και υποχρεώσεις...

 
At 6/26/2010 09:06:00 π.μ., Blogger the elf at bay said...

Σούπερ.

 
At 6/26/2010 10:48:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Πιστεύω σ' ένα Θεό, Ακρίτα, Διγενή, στρατευόμενο πάσχοντα μεγαλοδύναμο, όχι παντοδύναμο, πολεμιστή στ' ακρότατα σύνορα, στρατηγό αυτοκράτορα σε όλες τις φωτεινές δυνάμεις, τις ορατές και τις αόρατες.
Πιστεύω στ' αναρίθμητα, εφήμερα προσωπεία που πήρε ο Θεός στους αιώνες και ξεκρίνω πίσω από την απαυτή ροή του την ακατάλυτη ενότητα.
Πιστεύω στον άγρυπνο βαρύν αγώνα Του, που δαμάζει και καρπίζει την ύλη τη ζωοδόχα, πηγή φυτών και ανθρώπων.
Πιστεύω στην καρδιά του ανθρώπου, το χωματένιο αλώνι, όπου μέρα και νύχτα παλεύει ο Ακρίτας με το θάνατο. "Βοήθεια!" κράζεις, Κύριε. "Βοήθεια!" κράζεις, Κύριε, κι ακούω.
Μέσα μου οι προγόνοι και απογόνοι κι οι ράτσες όλες, κι όλη η γης, ακούμε με τρόμο, με χαρά, την κραυγή Σου.
Μακάριοι όσοι την ακούν και χύνουνται να σε λυτρώσουν Κύριε, και λεν: "Εγώ και συ μονάχα υπάρχουμε".
Μακάριοι όσοι σε λύτρωσαν, σμίγουν μαζί Σου Κύριε, και λεν: "Εγώ και Συ είμαστε Ένα".
Και τρισμακάριοι όσοι κρατούν, και δε λυγούν, απάνω στους ώμους τους, το μέγα, εξαίσιο, αποτρόπαιο μυστικό: "Και το Ένα τούτο δεν υπάρχει!"


ΑΦ

 
At 6/26/2010 02:59:00 μ.μ., Blogger akira 13 said...

Μπραβο ρε old.Η μεταβαση απο τη συγνωμη στη χαρα ειναι σπουδαιο πραγμα...

 
At 6/26/2010 04:56:00 μ.μ., Blogger Σπίθας said...

Βιώνω την κάθε στιγμή, υπάρχω για μένα. Συνυπάρχω, μετέχομαι, αλλά δεν είμαι και το κέντρο του κόσμου, ταυτόχρονα.
Πέρα από τον σισύφειο άνθρωπο, ει δυνατόν.

Πολύ καλό (..και παραπάνω, ακόμη)

 
At 6/26/2010 06:28:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ; ΣΚΙΑΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΦΑΓΕ Η ΜΑΡΜΑΓΚΑ, Ε; Α, ΔΕΝ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΚΑΛΑ.

Ξύπνησε στην παραλία του. Ήθελε να σηκωθεί (όπως κάθε νύχτα). Είχε δει ένα ακατανόητο όνειρο: αντί για την παραλία του, είχε ξυπνήσει σε έναν παράξενο χώρο, σε έναν χώρο στενό και περίκλειστο, όπου πάνω του δεν φαινόταν ο ουρανός και εμπρός του δεν απλωνόταν η θάλασσα. Προφανώς κάτι θα συμβόλιζε, αλλά τι;
ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΑΡΧΙΣΕΣ ΑΝΑΠΟΔΑ; ΧΜ, ΜΑΛΙΣΤΑ. Η ΨΥΧΟΤΕΤΟΙΑ ΣΟΥ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΕΛΕΓΕ ΜΕ ΧΙΤΛΕΡΙΚΟ ΥΦΟΣ ΟΤΙ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΖΕΙΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟΔΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΚΑΙ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΒΡΑΙΟΣ. ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΟΥ ΣΕ ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΩΔΥΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ ΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ.

Τότε θυμήθηκε πως ο χώρος είχε και όνομα. Δωμάτιό *του* το έλεγε. Και σε αυτόν το χώρο, αντί να θέλει, έπρεπε να σηκωθεί (όπως κάθε μέρα). Μέρα; Μα την μέρα είχε φως. Και στο φως τα μάτια τεμπελιάζουν, αφήνοντας εκείνο να δείχνει κι αυτά απλώς να ακολουθούν. Ενώ τη νύχτα τα μάτια είχαν εκπαιδευθεί να βλέπουν μόνα τους. Και βλέποντας, ήταν το φως που ακολουθούσε την ματιά τους.
ΠΩ ΠΩ, ΔΗΛΑΔΗ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ, Ε; ΚΑΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ; ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΝΑ ΕΜΠΛΕΞΕΣ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΣΩΝΟΕΩΣΦΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΑΝ ΟΙ ΜΕΤΟΧΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ; ΟΧΙ, Ε; ΒΡΕ ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΦΩΤΟΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ; ΝΑ ΠΑΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟ ΝΑ ΣΕ ΚΟΙΤΑΞΕΙ, ΒΡΕ ΑΔΕΡΦΕ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΡΩΤΑΩ. ΚΥΡΙΑ ΚΩΣΤΟΥΛΑ ΜΟΥ, ΕΣΕΙΣ ΠΩΣ ΜΕ ΒΛΕΠΕΤΕ; ΚΑΛΑ ΤΟ ΠΑΩ; ΓΙΑ ΒΟΗΘΟΣ ΣΑΣ ΚΑΝΩ;

Αυτά ήταν τόσο αυτονόητα, όσο το ότι δεν υπάρχει άλλος τόπος για να κοιμηθεί κανείς, παρά η παραλία του.
ΔΗΛΑΔΗ, ΝΑ ΛΕΜΕ ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ (ΤΟΝ ΑΛΛΑΧ, ΤΟ ΒΟΥΔΑ, ΤΟΝ ΜΑΡΞ, Ή Ο,ΤΙ ΑΛΛΗ ΟΝΕΙΡΟΦΑΝΤΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΤΡΑ ΤΟΥ) ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ. ΑΠΑΠΑ, ΚΡΥΒΕ ΛΟΓΙΑ! ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΜΗ ΤΟΥΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΙΔΕΕΣ. ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΑΥΡΙΟ ΜΕΘΑΥΡΙΟ ΝΑ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΝΔΗΜΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΜΕ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΝ ΜΟΝΙΜΗ ΑΫΠΝΙΑ. ΤΟΤΕ ΝΑ ΔΕΙΣ ΧΑΡΕΣ ΟΙ ΤΡΙΣΚΑΤΑΡΑΤΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ, ΜΑΣ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ 23 ΩΡΕΣ ΤΟ 24. ΤΗ 1 ΩΡΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΗ ΘΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΚΕΡΖΙΣΕΙ ΕΠΑΞΙΩΣ ΤΟ ΠΑΜΕ ΣΤΑ ΝΤΑΧΑΟΥ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ. ΞΕΡΕΙΣ ΝΤΕ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΡΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΑΕΡΙΑ. ΝΑΙ ΡΕ ΣΥ, ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΡΙΧΝΟΥΝ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΡΕ ΜΠΑΝΑΛ.

Τέλος πάντων, τώρα πια είχε ξυπνήσει και τα παιχνιδάκια του μυαλού του μπορούσαν να μείνουν στην άκρη. Βούτηξε. Κολύμπησε. Κοίταξε. Πνίγηκε (κι ήταν δεινός κολυμβητής - θα έφταιγε το όνειρο).
ΦΤΟΥ-ΦΤΟΥ-ΦΤΟΥ, ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑΕΙ..., ΑΠΑΠΑ ΣΕ ΜΑΤΙΑΞΑΝ ΚΑΛΕ. ΑΜ ΤΙ, ΖΗΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΟΥ. ΒΡΕ ΚΑΚΟΧΡΟΝΟ ΝΑ'ΧΕΤΕ, ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΔΕΣ.

 
At 6/26/2010 06:30:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αναστήθηκε τρεις νύχτες μετά.
ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ; Α, ΕΣΥ ΤΟ ΠΗΡΕΣ ΚΑΤΑΚΑΡΔΑ! ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ. ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΟΤΕ. ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΕΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΗΜΕΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΕΡΒΕΡΣ ΤΗΣ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑΣ, ΟΡΦΑΝΕΣ ΑΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ; ΝΑ ΤΙΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ, ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΛΕΩ. ΚΑΛΑ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Του πρότειναν θέωση, αλλά αρνήθηκε ευγενικά. Του εξήγησαν ότι δεν είναι ακριβώς στο χέρι του να αρνηθεί. Επαναστάτησε. Τον φυλάκισαν. Λύγισε. Συμμορφώθηκε. Ανέλαβε χρέη Θεού. Τα πλάσματά του ζούσαν ζωές γενικώς ευτυχισμένες, γεγονός που θορύβησε τους συναδέλφους του. Τον ρώτησαν πώς το κάνει; Τους εξήγησε. Η μέθοδός του τους θορύβησε ακόμη περισσότερο. Του συνέστησαν αυτοσυγκράτηση και περιορισμό. Αρνήθηκε. Θύμωσαν. Αλλά ήταν πλέον αργά. Τον είχαν κάνει Θεό και δεν μπορούσαν να τον πειθαρχήσουν.
ΠΩ ΠΩ, ΟΥΤΕ ΟΙ 1000 ΚΑΙ 1 ΝΥΧΤΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤ1 ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟΣΟ ΔΡΑΜΑ! ΠΑΝΤΩΣ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΡΕ ΣΥ, ΑΤΙΜΟ ΠΡΑΜΑ Η ΚΕΝΩΝΙΑ, ΟΝΤΩΣ ΕΤΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, ΤΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΙ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΕ ΑΡΟΥΡΑΙΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΝΙΒΑΛΙΖΑΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥΣ. ΠΑΝΤΩΣ ΔΕ ΞΕΡΩ, ΑΛΛΑ ΤΗ ΘΥΜΑΣΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΥΣΚΕΥΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ Wim Wenders ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ; ΚΑΛΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΜΑΡΑΦΕΤΙ ONLINE, ΕΣΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΧΕΣΤΕΙΣ ΣΤΟ ΤΑΛΗΡΟ (ΕΞΚΙΟΥΖ ΜΑΪ ΦΡΕΝΤΣ). ΤΟΣΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΝΑ ΧΑΡΑΜΙΖΕΤΑΙ ΠΡΙΒΕ. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟΚΤΗΜΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΣΑΙ ΣΕ ΑΠΑΡΧΑΙΟΜΕΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΤΥΠΟΥ ΚΛΙΚ-ΚΛΙΚ-ΚΛΙΚ... Ο ΚΛΙΚΛΙΚΟΣ;

Τότε αποφάσισαν να προσεταιριστούν τα πλάσματά του. Άρχισαν να τους αναλύουν τον ύποπτο ρόλο της ευτυχίας. Εκείνα άρχισαν να εγκαταλείπουν σιγά σιγά τον κόσμο της ευτυχίας και να μπαίνουν στον κόσμο της ενοχής. Άφησαν τις παραλίες και έχτισαν δωμάτια που δεν έβλεπαν ούτε ουρανό ούτε θάλασσα. Άρχισαν και να ξυπνάνε τα πρωινά. Επειδή έπρεπε. Το βλέμμα τους αδράνησε και από δημιουργός έγινε ακόλουθος.
ΟΟΟΟΥ! ΠΑΝΔΗΜΙΑ! ΑΤΙΜΟΙ ΨΥΧΟΤΕΤΟΙΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΠΟΔΑΝΑ! ΚΥΡΑ ΚΩΣΤΟΥΛΑ ΜΟΥ, ΑΣ'ΤΟ ΑΛΛΑΞΑ ΓΝΩΜΗ, ΜΗ ΣΩΣΩ ΚΑΙ ΓΙΝΩ ΠΟΤΕ ΒΟΗΘΟΣ ΣΟΥ. ΣΑ ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΛΙΓΟ. ΕΚΜΑΥΛΙΣΤΕΣ. ♪♪♪ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΜΠΛΟΓΚΣ/ ΣΑΝ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟ ΣΤΑΥΡΟ/ ΤΑ ΦΡΙΚΙΑ, ΑΔΕΡΦΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΣ/ ΔΕ ΘΕΛΩ ΛΕΦΤΑ/ ΜΠΛΟΓΚΑΡΩ ΔΩΡΕΑΝ/ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ/ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΚΟΥΤΣΟΙ ΣΤΡΑΒΟΙ/ ΚΙ ΑΝ ΕΙΜΑΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΜΗ ΜΕ ΦΟΒΑΣΑΙ/ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕ ΛΥΠΑΣΑΙ ♪♪♪

Εκείνος πάλι έβλεπε να του παίρνουν τον κόσμο του κάτω από τα χέρια του και δεν αντιδρούσε. Δεν μπορούσε; Δεν ήθελε. Δεν ήθελε να εξουσιάζει κανένα και να λατρεύεται από κανένα.
ΠΩ ΠΩ! ΤΙ ΗΘΟΣ; ΤΙ ΒΑΘΟΣ ΣΚΕΨΗΣ; ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ! ΚΑΛΑ ΠΛΕΟΝ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΣΤΑΚΙΟΝ ΑΠΟΓΕΙΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ. ΤΕΛΕΙΩΣΕ, ΔΙΝΕΙΣ ΡΕΣΤΑ. ΣΟΥ ΒΓΑΖΩ ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ.

Ήθελε μόνο να μπορούσε να ξαναξυπνά στην παραλία του κάθε νύχτα, επειδή το ήθελε.
ΤΙ, ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΟΛΟ; ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ ΜΟΝΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΑΦΙΟΝΙ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΣΟΥ; ΤΩΡΑ ΜΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΣ! ΝΑ ΣΕ ΠΩ ΠΟΤΑΠΟ, ΛΙΓΟ ΘΑ'ΝΑΙ.

Οι επιθυμίες του εισακούστηκαν στο μισό. Δεν εξουσίαζε πια κανένα πλάσμα της ημέρας και των δωματίων και κανένα πλάσμα των δωματίων και της ημέρας δεν τον λάτρευε.
ΕΙΧΕΣ ΧΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΣΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ. ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ.

Αλλά όσο και αν ξάπλωνε στην παραλία του δεν μπορούσε να ξαναξυπνήσει σε αυτήν, επειδή δεν μπορούσε να ξανακοιμηθεί. Η αθανασία που είχε αποκομίσει σαν Θεός ήταν ένα πρόσθετο βάρος.
ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ, ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΘΕΟΣ, ΑΓΓΑΡΕΙΑ ΚΑΝΩ. ΓΙΑ, ΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ... Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΤΗ ΓΗ ΤΟΝ ΠΕΛΕ.

Κάτι έπρεπε να κάνει για να αντιστρέψει την κατάσταση.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΔΡΑΣΗ...

Ανήμπορος να ξαναβρεί την πρότερή του ευτυχία και έχοντας στη διάθεσή του τόσο πολύ χρόνο που η ίδια η έννοια χρόνος δεν είχε πια νόημα,
ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΡΟΝΟ Ή ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ;

 
At 6/26/2010 06:30:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

αποφάσισε να ξεγελάσει την ανία του με μια σειρά από μεταμορφώσεις: έπεσε στη θάλασσα και έγινε θάλασσα και μετά ποταμός και μετά συνειρμός και μετά κισσός και μετά κλάμμα και μετά κώμα και μετά τελεία και μετά τελειότητα και μετά ψεγάδι και μετά ψόγος και μετά συγγνώμη και μετά χαρά και μετά ακόμα μεγαλύτερη χαρά και μετά ευτυχία και εκεί σταμάτησε να μεταμορφώνεται, εκεί έμεινε, εκεί βρίσκεται ακόμη,
ΕΔΩ ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΣΕ ΕΧΑΣΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΙΝΔΟΥΣΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΩ, ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΓΛΑΪΣΜΑ (ΤΟ ΒΑΖΩ ΣΤΑ TO DO LIST).

έχει περάσει χρόνος πολύς, αλλά για αυτόν ο χρόνος δεν υπάρχει, για αυτόν το τέλος δεν υπάρχει, όλα κυλούν αέναα, η ευτυχία του είναι και παρόν και μέλλον και παρελθόν, δεν θυμάται πια τι υπήρχε πριν απ' αυτήν, δεν θυμάται τη χαρά και τον κισσό και το συνειρμό, δεν θυμάται την θέωση, δεν θυμάται την ανάσταση, δεν θυμάται τον πνιγμό, δεν θυμάται τις νύχτες που ήθελε να ξυπνήσει στην παραλία του, τις νύχτες που ήταν ευτυχής.
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΕ 3 ΜΕΡΕΣ; ΤΖΙΖΑΣ! ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΛΕΞΗ ΕΥΤΥΧΗΣ. ΠΑΝΤΩΣ ΕΓΩ ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑ ΕΝΑ SPEEDΑΚΙ ΤΡΙΠΑΡΙΣΑ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΔΕ ΘΥΜΩΜΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΥΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ.

 
At 6/26/2010 09:46:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ζούμε την αποκαθήλωση του oldboy, ιστορικές στιγμές.

ΑΦ

 
At 6/26/2010 11:19:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μια παραλία, μια αγκαλιά και ένα όνειρο που δεν τελειώνει ποτέ. Εμένα μου άρεσε. :-)

Νίνα

 
At 6/26/2010 11:23:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τελικά το κόλπο αρχίζει και γίνεται πολύ βρώμικο, όπως ήταν και αναμενόμενο. Το σχόλιο των 9:46δεν είναι δικό μου. Επειδή φαντάζομαι ότι θα ξαναγίνει, ας καταλαβαίνει ο καθένας τι είναι δικό μου και τι δεν είναι. Συγχαρητήρια στην ΚΝΕ για την άψογα ενορχηστρωμένη επίθεση.

ΑΦ

 
At 6/27/2010 12:28:00 π.μ., Blogger celin said...

Γεια σου ΑΦ Σερλοκ Χολμς που το βγαλες το πορισμα πως ειναι ενορχηστρωμενη επιθεση της ΚΝΕ!
Το οργανωνε ο Μπογιοπουλος στα γραφεια του Ριζοσπαστη αλλα τωρα που το αποκαλυψες,μαλλον θα σταματησουν.

 
At 6/27/2010 12:35:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Από όλα τα στραβά και ανάποδα που συμβαίνουν στη δημόσια σφαίρα εδώ βρήκατε να εκτονωθείτε; λίγο φιλότιμο δεν έχετε; επειδή εσείς είστε ζώα δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι με ευαισθησίες; η λέξη συγνώμη βρίσκεται στο λεξιλόγιό σας; καιρός να τη χρησιμοποιήσετε.

 
At 6/27/2010 01:18:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Celin, ποιος σου είπε ότι θα σταματήσουν επειδή το "αποκάλυψα". Μάλλον τσαντίστηκες επειδή δικαιώνομαι σε σχέση με τη κνίτικη νοοτροπία. Εσύ που συμμαχείς "κατ' ανάγκη" με ανθρώπους παραδοσιακά μη δημοκρατικούς λούσου τους τώρα. Εγώ μάλλον θα απόσχω για κάποιο διάστημα, γιατί αρχίζουν και μου γυρνούν τα άντερα.

ΑΦ

 
At 6/27/2010 01:26:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

AΦ, προφανώς και δεν μπορώ να σε αποτρέψω, ενώ το χειρότερο είναι ότι δεν μπορώ να πω ότι δεν έχεις λόγο να ξενερώνεις. Έχεις. Και μην χρησιμοποιώντας τις εναλλακτικές που έχω (κλειστά σχόλια ή moderation) έχω υποστεί στο παρελθόν πάμπολλες φορές παρόμοιες επιθέσεις από τρολ, οι οποίες τελικά αυτό το αποτέλεσμα έχουν: ξενερώνουν τους αξιόλογους ανθρώπους. Οπότε τελικά ο υπαίτιος που το επιτρέπω αυτό είμαι εγώ. Μόνο σε ένα πράγμα κάνεις -νομίζω- λάθος. Αυτοί οι τύποι -που δεν είναι πολλοί, ελάχιστοι είναι, ίσως και μόνο δυο τρεις- δεν μου γαμάνε το μπλογκ για ιδεολογικούς λόγους: άλλος είναι ψυχασθενής, άλλος απλά χολερικός, άλλος διασκεδάζει έτσι. Εκείνο πάντως που έχω διαπιστώσει είναι ότι αφηνιάζουν ειδικά το καλοκαίρι. Ακόμη ειδικότερα τα σαββατοκύριακα του καλοκαιριού.

 
At 6/27/2010 01:33:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ok, ευχαριστώ για το προσωπικό ενδιαφέρον

ΑΦ

 
At 6/27/2010 12:59:00 μ.μ., Blogger celin said...

ΑΦ,φιλικα στο λεω,λες σαχλαμαρες.
Δεν δικαιολογω φυσικα σε τιποτα ολα αυτα που παρακολουθουμε τελευταια εδω,δε ξερω τι νομιζουν οτι κανουν αυτοι που τα κανουν κ δε με ενδιαφερουν τα κινητρα τους.

Αλλα λες σαχλαμαρες οταν καθεσαι να κατηγορησεις την οποιαδηποτε κομματικη οργανωση για αυτα που διαβαζουμε τελευταια εδω.Αυτο που κανεις θα το ελεγα προβοκατορικο,αν σε διαβαζα για πρωτη φορα.
Αλλα επειδη σε εχω ξαναδιαβασει,δεν το λεω προβοκατορικο,το λεω απλα αφελες.Ενα αφελες αντιαριστερο πυροτεχνημα σου.Ο ιδιος ο old boy αλλωστε σου εδωσε μιαν εξηγηση.

Παρεμπιπτοντως..απο τις καλυτερες ιστοριες σου ειναι αυτη old boy

 
At 6/27/2010 01:06:00 μ.μ., Blogger κάνε με δίχως γυρισμό στην κόλαση να φτερουγίσω said...

εχεις ακουσει celin εις ρεντιο μπαμπλ την εκπομπη κοροβεση νομιζω με τραγουδια λακη καραλη; εδώ

 
At 6/27/2010 01:25:00 μ.μ., Blogger celin said...

οχι δεν εχω ακουσει,αν κ το radiobuble το ξερω..τι πρεπει να κανω για να ακουσω?download?ειμαι κ ασχετος απο ιντερνετ κ δεν εχω ιδεα,τελοσπαντων θα το ψαξω,σε ευχαριστω για το λινκ..

 
At 6/27/2010 01:26:00 μ.μ., Blogger κάνε με δίχως γυρισμό στην κόλαση να φτερουγίσω said...

ma nai

 
At 6/27/2010 01:31:00 μ.μ., Blogger celin said...

τωρα αμα σου πω οτι δε ξερω να κανω download,θα με πιστεψεις?!για να δω,θα το προσπαθησω

 
At 6/27/2010 01:31:00 μ.μ., Blogger κάνε με δίχως γυρισμό στην κόλαση να φτερουγίσω said...

δεξι κλικ βρε και σέιβ ας

 
At 6/27/2010 01:37:00 μ.μ., Blogger celin said...

οκ,κατι εκανα εδω κ τωρα κατεβαζει,μου λεει "μια ενεργη ληψη αρχειου,απομενουν μια ωρα κ 45 λεπτα",το βρηκα ετσι?μετα θα παω στα αποθηκευμενα,δε μπορει,καπου θα το βρω!

 
At 6/27/2010 01:38:00 μ.μ., Blogger κάνε με δίχως γυρισμό στην κόλαση να φτερουγίσω said...

και γιατι πανω του εκει στις ληψεις να μην κανεις δεξι κλικ και να ανοιξεις τον φακελο που περιεχεται;

 
At 6/27/2010 01:41:00 μ.μ., Blogger celin said...

αποτυχημενη ληψη αρχειου λεει,στο ειπα,ειμαι ασχετος απο ιντερνετ!θα κανω τωρα αυτο που λες,οκ,παω να ανοιξω[κ αν τα καταφερω,σφυρα μου κλεφτικα!]

 
At 6/27/2010 01:43:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Celin, το σχόλιό μου ήταν στα πλαίσια στου όλου κλίματος. Προφανώς δεν βγαίνουν τα σχόλια από την ειδική υπηρεσία hackers της ΚΝΕ, αλλά σίγουρα είναι απότοκα της μονολιθικής ιδεολογίας και της παρανοϊκής προσήλωσης στην μία αληθινή ιδέα, όπου ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ κάθε διαφορετική προσέγγιση ή άποψη είναι ύποπτη και πουλημένη. Αν σου φαίνεται υπερβολική η άποψή μου, και ότι ιδεολογικοποιώ φαινόμενα άσχετα με την ιδεολογία, φαντάσου λίγο πως θα αντιδρούσες εσύ και τι θα έλεγες, αν τα συγκεκριμένα σχόλια δεν ήταν διανθισμένες με κομμουνιστικές απόψεις αλλά με ακροδεξιές ή ρατσιστικές απόψεις.

ΑΦ

 
At 6/27/2010 01:43:00 μ.μ., Blogger κάνε με δίχως γυρισμό στην κόλαση να φτερουγίσω said...

να επιτρέψεις να κατέβει και μετά να το ανοίξεις. μάλλον εσύ έκαμες ακύρωση.

 
At 6/27/2010 01:50:00 μ.μ., Blogger celin said...

"μια ενεργη ληψη αρχειου,απομενουν 10 λεπτα" ελπιζω τωρα να ειμαι στο σωστο δρομο,θα το βρω,που θα παει?!τα λεπτα αυξανονται αντι να μειωνονται βεβαια,αλλα υποθετω οτι αυτο ειναι φυσιολογικο.για να δουμε

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home