Τετάρτη, Ιουλίου 09, 2008

Όπως πάντα ΙΙ: Η Επιστροφή του Αγοριού


«Αν κανείς πει «Είμαι φορτισμένος και γράφω ένα ποίημα», το ποίημα δεν θα έχει καμία σχέση με τέχνη. Για να υπάρξει τέχνη, χρειάζεται ένα τηλεσκόπιο -που λέει ο Προυστ- που φέρνει το μακρινό κοντινό και χρειάζεται το ομοίωμα, η μάσκα. Διαφορετικά έχουμε έναν αχταρμά αισθημάτων, που στο επίπεδο της τέχνης είναι απαγορευτικό».

Γιώργος Βέλτσος, «Βηmagazino», 6.8.08

Κουρασμένο από τους κανόνες των επαϊόντων το αγόρι αποφασίζει μια για πάντα την μοίρα του: θα είναι εξαιρετικό.

Οπλισμένο με τις άρτι αποκτηθείσες εξαιρετικές του δυνάμεις, το αγόρι φορτίζεται και αψηφώντας το απαγορευτικό βουτά στην φωτογραφία, όπου μετατρέπει τους κανόνες των κανονικών σε έναν αχταρμά από φύκια, φύκια μπλεγμένα στα μυαλά - απ' το στόμα φύκια.

Όντας πλέον εντός της φωτογραφίας τού μένει μόνο να αποφασίσει ποιό από τα δύο αγόρια είναι στην πραγματικότητα: εκείνο που τρέχει να φύγει ή εκείνο που μένει και χαμογελά;

20 Comments:

At 7/09/2008 11:17:00 π.μ., Blogger Αρης Δαβαράκης said...

Εκείνο που μένει και χαμογελά (λέω εγώ). Εκείνο που τρέχει να φύγει φοβάμαι πως πάντα θα τρέχει να φύγει.

 
At 7/09/2008 12:44:00 μ.μ., Anonymous Κ.Κ.Μοίρης said...

το θέμα είναι πως -όποιο και να 'ναι-βρίσκεται μέσα στο κάδρο

 
At 7/09/2008 01:23:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Ενα αγόρι_μέσα_στην_εικόνα είναι και τα δυο. Δύο σε ένα, που λένε.
Αν ήταν κορίτσια, θα ήταν διαφορετικά! ;)

 
At 7/09/2008 02:38:00 μ.μ., Blogger anisixos said...

Μου τη σπαει ο Βελτσος.

 
At 7/09/2008 03:00:00 μ.μ., Blogger greek-GAYLOLITA said...

Το μη χειρον βελτ(σ)ιστο, Ολδ μου;-)
(ας αφησουμε τον faux Δημητριαδη του ΔΟΛιου συγκροτηματος και της selfellatio πανεπιστημιακης νομενκλατουρας να επαιοντοβαυκαλιζοαναλισκεται αργα και εμπεριστατωμενα και εμεις ως λοιποι πλινθοι και κεραμοι ας διαχυθουμε προσωρινα μεσα στο καδρο αλλαζοντας τα Πραγματα απο τη Θεση τους παρουσιαζοντας το θ-αιμα σαν ενα μυστηριωδες προσωπο που κανεις δε ξερει τι σκεφτεται και εξαφανιζοντας τη περιστοιχισμενη λογικη. Πολυ φοβαμαι οτι το βελτσαγορο, υπνωτισμενο, θα μεταβληθει στο μυστηριωδες προσωπο(γμτ;-)

 
At 7/09/2008 03:47:00 μ.μ., Anonymous Φαν Εις (aka ανώνυμος) said...

Καλά τα λέει ο Βέλτσος.
Η συγκινησιακή και κάθε άλλου είδους φόρτιση είναι υπερεκτιμημένη στις μέρες μας.

 
At 7/09/2008 04:05:00 μ.μ., Anonymous ΕΡΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΡΩΜΕΝΟΣ said...

greeklolita τι πίνς και δε μας δίνς μαρή;
Το ιστολόγιο του Old Boy δεν είναι γκαλερί για ατάλαντους. Εδώ συχνάζουνε ωραίοι τύποι.

 
At 7/09/2008 05:21:00 μ.μ., Blogger Βάσκες said...

...μα δεν είναι δυνατόν να αποφασίσει τι είναι γιατί είναι η ίδια η εικόνα! Έτσι απομένει με τα φύκια όλη του την ζωή, συνέχεια να τρέχει και συνέχεια να μην πηγαίνει πουθενά, μια να είναι μέσα στα φύκια, μια να είναι τα φύκια και να καλύπτει το παιδί.

Τουλάχιστον μένει για πάντα με ένα αινιγματικό χαμόγελο, το χαμόγελο της πρώτης στιγμής της επιτυχίας, τότε που δεν ξέρεις τι βάρος φέρνει μαζί της αυτή η επιτυχία.

Υ.Γ. Πολύ συγκεντρωμένους μας βλέπω σήμερα. Δεν χαλαρώσαμε ακόμη στα σχόλια.

 
At 7/09/2008 05:49:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Στον "εραστήσσσ και ερωμένοσσσ": Πόσο -μα πόσο όμως- μαλάκας είσαι, ρε "ωραίε τύπε"!...

 
At 7/09/2008 06:07:00 μ.μ., Anonymous anasthe said...

η καλησπέρα ακολουθεί, συνεπώς προηγείται. Ποιό ενσταντανέ προηγείται στην εικόνα; Οι μεταξωτές κορδέλες ως ό,τι υπολείπεται αποσαφηνίζουν αν το πρώτο σκίρτημα πρόκειται στο αγόρι που καλύπτεται απ'τα φύκια; Αν πρόκειται για βδέλες, του ρούφηξαν το αίμα κι έπειτα έτρεξε 300 μέτρα αριστερά να του πλύνει το σώβρακο; Ή κάλλιστα με πλυμμένο το σώβρακο έτρεξε 300 μέτρα ν' απολαύσει χαμηλά, μες στα φύκια, μια αίσθηση σαν από μετάξι; Έχετε ενστερνιστεί το gameplay του portal στο orange box φίλτατοι; Ιδού: orange.half-life2.com/portal.html

 
At 7/09/2008 06:35:00 μ.μ., Blogger greek-GAYLOLITA said...

Πινω απο εκεινη την εκρηκτικη γομωση(sic), που αντισταθμιζει την αγριοτητα του ματαιωμενου αναλφαβητισμου του ορθωμενου δεικτη με την ακαθοριστη σειρα εικονων της ονειρικης υφης. Τουτεστιν επικοινωνω κι ας φαω τα μουτρα μου:-)

 
At 7/09/2008 06:41:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aν διάβασες τη συνέντευξη πρέπει να ξέρεις ότι εκτός από Βέλτσο δεν υπάρχει και επικοινωνία. Η επικοινωνία είναι μια φενάκη. Ανάμεσα στο εγώ σου και στο εσύ του ανωνύμου υπάρχει «ο τόπος του άλλου», ο λακανικός καθρέφτης όπου προβάλλεις εσύ αυτό που θα θελες να πεις (άλεκτα πάντα) και εκείνος αυτό που θα θελε να ακούσει (άλεκτα πάντα) :)))
Συγγνώμη κύριε Γιώργο, από μνήμης τα μεταφέρω, έχω το περιοδικό σπίτι, οπότε ενδεχομένως να τα μεταφέρω λάθος.

 
At 7/09/2008 06:47:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

περιπαίζεις στο σχόλιο; θες να σε πω αντι-Βελτσικό δηλαδή οπαδό του Βέλτσου του σωστού;
αλλά ναι εσύ τι νόμισες, είναι μακράν η πιο μεστή και ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έχει δώσει (και βαθιά κατανοητή αν και του προσάπτει παραλληρηματικό λόγο η δημοσιογράφος εν αδίκω)...

 
At 7/09/2008 07:07:00 μ.μ., Blogger greek-GAYLOLITA said...

Χεχε, ο Γιωργος ειναι μεγαλος ηθοποιος και μετριος συγγραφεας(της φραντζας των λεξεων).Αν εγκατελειπε τα κολλητιλικια του με το ορος Φουτζιγιαμα της Μιχαλακοπουλου και τα εκαστοτε λεκτικα ντεκαπαζ θα γινοταν και πιο συμπαθης.
(Παραμενω αναφανδον οπαδος του Δ. Δημητριαδη:-)

 
At 7/09/2008 07:37:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

μα, δε λέω, αλλά γιατί η εν λόγω σύγκριση, ήταν ομογάλακτοι ή ομόσταυλοι;
αγνοώ...
(από το Πάντειο πάντως όχι,
εκεί το παρεάκι που αναφέρεται κιόλας το γνωρίζω και το εκτιμώ θα έλεγα ειλικρινά)!

 
At 7/09/2008 07:48:00 μ.μ., Blogger greek-GAYLOLITA said...

Η εν λογω συγκριση αγαπημενε μου gas, γιατι ο ταμπεραμεντοζος και ΔΟΛοναζιαρης Γιωργος τον εχει αντιγραψει υφολογικως στυγνα και στεγνα(το faux Δημητριαδης στον Γιωργο πηγαινε, οχι στον Δημητρη:-)

 
At 7/09/2008 10:14:00 μ.μ., Anonymous anasthe said...

αν έχει κανείς σχολιαστής από όσους γράφουν εδώ, όρεξη για συναλλαγή, στη διεύθυνση athinorama.gr/messageboard ένας άγνωστος σε μένα χρήστης διαδικτύου γράφει το ονομ/μό μου από τα αρχικά του nickname και ως "Θανάσης". Δεν έχω ιδέα περί ποιού πρόκειται, το 'χει ξανακάνει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά έχω πάψει για μεγάλο χρονικό διάστημα να ασχολούμαι. Κοπιάστε όποιος επιθυμεί, βαριέμαι να προσφέρω τέτοια φιλανθρωπία, από οίκτο δίχως αιτία. Ευχαριστώ. >anasthe

 
At 7/10/2008 12:28:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Εγώ πάλι είμαι αμφίθυμος ως προς τη συνέντευξη. Δηλαδή δεν ξέρω αν όλη αυτή η πόζα του λόγου του είναι χρειαζούμενη τη στιγμή που λέει πράγματα γοητευτικά. Σε τι εξυπηρετεί αυτή η πόζα; Να μην είχε κάτι να πει θα έκρυβε το μέσα του κενό. Αλλά τώρα; Μου δίνει την εντύπωση ότι εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι σε πρώτο επίπεδο να τον θεωρήσουν οι πολλοί ακατανόητο, τρίσβαθο και έως βαρεμένο, ώστε να έρθουν μετά οι λίγοι σε δεύτερο επίπεδο και να κοινωνήσουν τα αποστάγματα της σοφίας του.

 
At 7/10/2008 09:58:00 π.μ., Anonymous thiv said...

Μα, πόσο εγκεφαλικός είναι αυτός ο Βέλτσος!
Νομίζει ο δύστυχος πως οι λεκτικές κατασκευές του με τις ποικίλες τεχνικές των στοχαστικών προσαρμογών είναι ποίηση!
Το ομοίωμα, η μάσκα που λέει, είναι ένα παιχνίδι για αργόσχολους, αλλά η αληθινή τέχνη είναι κάτι πολύ πιο πάνω.

Στη δυτική παράδοση υπάρχουν πολλοί που -εκτός από αναπτυγμένο μυαλό- έχουν και έντονο αίσθημα και ταλέντο (βλ. Κάφκα, Τζόυς, κλπ.) κι αυτά τα εκφράζουν δυνατά, με τον εγκεφαλικό τρόπο που έμαθαν να γράφουν.
Έχουν όμως και περιεχόμενο, έχουν κάτι να πουν. Τα λεκτικά παιχνίδια του Βέλτσου δεν έχουν.

Στην αληθινή ποίηση μετράει το αίσθημα, δηλαδή το συναίσθημα απαλλαγμένο αποκαθαρμένο από τον εγωκεντρισμό, όπως έλεγε ο Πεντζίκης. Γι' αυτό και προσπαθούσε, μέσα από την επίπονη διαδικασία της ψηφαρίθμησης ν' αφήσει τα πράγματα να μιλήσουν μέσω αυτού και να μην παρεμβάλλονται εγωκεντρικά παράσιτα. Κι ο Σεφέρης είχε γράψει ότι όταν είμαστε καθαροί, τότε γράφουμε ποιήματα.
Μετρά και το περιεχόμενο. Στο απολυτίκιο ενός μεγάλου ποιητή, του αγίου Γρηγορίου του θεολόγου, γράφεται: "Ως γαρ τα βάθη του Πνεύματος εκζητήσαντι, και τα κάλλη του φθέγματος προσετέθη σοι".

Νομίζω πως ποίηση και η τέχνη δεν είναι εφαλτήριο κοινωνικής ανόδου και αναγνώρισης αλλά προσπάθεια έκφρασης του αληθινού και βαθιάς επικοινωνίας με τον άλλο.

 
At 7/11/2008 09:43:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

''Μου δίνει την εντύπωση ότι εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι σε πρώτο επίπεδο να τον θεωρήσουν οι πολλοί ακατανόητο, τρίσβαθο και έως βαρεμένο, ώστε να έρθουν μετά οι λίγοι σε δεύτερο επίπεδο και να κοινωνήσουν τα αποστάγματα της σοφίας του.''

και μένα, ακριβώς αυτό.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home