Κυριακή, Μαΐου 18, 2008

Ως πότε θα με ευνουχίζεις;

Πατέρα, γράφω αυτές τις λέξεις γιατί έχω απόλυτη ανάγκη να τις βγάλω από μέσα μου. Θα μπορούσα ποτέ να σου τα 'λεγα αυτά κατάμουτρα; Κι αυτό το γράμμα θα στο δώσω ή θα το σκίσω; Ποιος ξέρει; Και στην πραγματικότητα ποιός μπορεί να ξέρει τι σχέση έχουμε στα αλήθεια, ποιός μπορεί να ξέρει τι νοιώθω στα αλήθεια για σένα; Μόνο εγώ, βέβαια. Κι όλα τα άλλα είναι ερασιτεχνικές ψυχαναλύσεις του κώλου σαν αυτό το γράμμα, το οποίο όμως βρίσκω το θάρρος να σου γράψω ακριβώς γιατί δεν το γράφω εγώ.
Πατέρα, είμαι πια 38 ετών. Στα 38 σου ίδρυσες την Ιντρακόμ. Στα 38 μου εξακολουθείς να με ευνουχίζεις. Με τον χειρότερο δυνατό τρόπο: ενώπιον του πανελληνίου. Αν με ευνούχιζες ιδιωτικά θα είχα να τα βρω με τον εαυτό μου, μόνο σε σχέση με το πως με βλέπω ο ίδιος. Τώρα πρέπει να τα βρω με τον εαυτό μου σε σχέση με το πως με βλέπει όλος ο κόσμος. Τα μάτια των άλλων, πατέρα. Στα μάτια των άλλων κρίνονται πολλά. Γνωρίζουμε, αξιολογούμε και σεβόμαστε τον εαυτό μας σε μεγάλο βαθμό μέσα από τα μάτια των άλλων. Πότε μόνο μέσα από τα δικά μας τα μάτια. Εκτός αν είμαστε ιδιοφυϊες ή σαλεμένοι.
Να σου δώσω να καταλάβεις την διαφορά. Αμφιβάλλω αν θα μάθουμε ποτέ τι παίχτηκε και οι Βαρδινογιάννηδες άνοιξαν τις πόρτες της ΠΑΕ. Είναι επιχειρηματικής υφής απόφαση; Είναι συναισθηματικής; Κάτι ενδιάμεσο; Καθόλου δεν αποκλείω να φώναξε ένα βράδυ ο Βαρδής τον Τζίγγερ και να τον πέρασε γενεές δέκα τέσσερεις. Να του είπε ότι γέμισαν οι τοίχοι της Αθήνας με μπινελίκια. Να του είπε ότι άλλο είναι να βρίζουν την οικογένειά του οι αντίπαλοι πελάτες και άλλο οι πελάτες του μαγαζιού του. Να του έδωσε εντολή να πει «περάστε» στους μνηστήρες. Αλλά ακόμη κι έτσι να έγινε πατέρα, τα κράτησε τα γαμημένα τα προσχήματα. Τα κράτησε. Τα εν τω βαρδινογιάννειω οίκω έμειναν εκεί, ενώ τα του δικού μας οίκου πέρασαν σε όλον τον Δήμο. Και ό,τι κι αν έγινε στ' αλήθεια, ο Τζίγγερ παρουσιάζεται σαν πρωταγωνιστής των εξελίξεων και σαν ο άνθρωπος που έκανε την μεγάλη υπέρβαση.
Εσύ ως πότε θα με ευνουχίζεις, πατέρα; Ως τα 48 μου; Ως τα 58 μου;
Πατέρα, δεν θα σε ρωτήσω αν με αγαπάς. Φυσικά και μ΄ αγαπάς. Ένας ήρωας του Κούντερα όμως λέει πως αγάπη είναι η παραίτηση από τη δύναμη. Η παραίτηση από τη δύναμη. Πατέρα με αγαπάς, αλλά αγαπάς τη δύναμη περισσότερο. Πατέρα δεν θα μου έκανες ποτέ κακό, αλλά νά που μου κάνεις και είσαι τυφλός για να το δεις. Με βλέπεις πατέρα; Μπορείς ποτέ να με διακρίνεις πίσω από τις αποφάσεις σου; Δεν έδιωξες απλώς τον Λεμονή πατέρα, ούτε τον Ίβιτς. Διώχνοντας τον ένα με ακύρωσες και διώχνοντας και τον άλλο με αποτέλειωσες. Μου έδωσες τα κλειδιά πέρσι, πατέρα. Με κανονική τελετή παράδοσης - παραλαβής. Ωραία, θα είχες την υψηλή εποπτεία. Τον τελικό λόγο. Ωραία, κανείς δεν νόμισε ότι μου έδωσες το μαγαζί εν λευκώ. Αλλά από την υψηλή εποπτεία, μέχρι «το κάνω ό,τι μα ό,τι θέλω, χωρίς να λογαριάζω οτιδήποτε άλλο» υπάρχει μια διαφορά.
Γιατί το πρώτο που δεν λογαριάζεις είμαι εγώ. Γιατί το κύριο θύμα του «εγώ» σου είμαι εγώ. Διώχνοντάς τους, αυτοί νοιώθουν αδικημένοι μεν, άντρες δε. Διώχνοντάς τους ξανανοιώθω πάλι παιδάκι, ένα παιδάκι ετών τριάντα οκτώ, που του έδωσες το παιχνίδι που ονειρεύεται κάθε παιδί και μετά του το πήρες πίσω. Μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Για να παίξεις εσύ. Ένα παιδί ετών εξήντα εννέα. 'Ενας πατέρας - παιδί που δεν παραιτείται από τη δύναμή του ούτε για χάρη του παιδιού του, αφήνοντάς το βορά στα μάτια των άλλων.
(Κείμενο γραμμένο για το «SMS» της «Sportday»)

29 Comments:

At 5/18/2008 11:55:00 μ.μ., Blogger fpboy said...

Πιθανή απάντηση.
''Αγόρι μου, αφού με ξέρεις.
Έχω ευνουχίσει όχι μόνο εσένα αλλά ολόκληρο τον Ελληνικό αθλητισμο.
τι να πρωτοθυμηθώ ? Τους ευνουχισμένους διαιτητές ? τους δημοσιογράφους ? τους πληρωμένους απο μένα χούλιγκαν ? τους αστυνομικούς διευθηντές ? τα νερά στους μπασκετμπολίστες απο την Μόσχα ? τις χαλασμένες φυσούνες ?τους βουλευτές του Πειραιά?
Έχω το αίμα αυτού του πιτσιρικά απο τον Κολωνό στα χέρια μου, το ξέχασες ?
Αγόρι μου, αφού με ξέρεις...''.

Ο ευνουχισμένος μπαμπάς σου

 
At 5/19/2008 12:30:00 π.μ., Blogger squarelogic said...

Γι'αυτό θα μείνει "πολυ καιρό"ο Πέτρος στο Αμέρικα κι οταν γυρίσει "θ'αργήσει να ξανακουστεί τ'ονομά του σχετικα με τον Ολυμπιακο"?

Old +Fpboy
σωστοί κι οι 2!

 
At 5/19/2008 02:55:00 π.μ., Blogger Μιμης Ζερβος said...

δεν παίζει αγαπητέ, να μην έχεις νιτσεικες ημικρανιες και να αναπτύσσεις απίστευτα ευφυείς ιδέες για ένα κάρο ποικίλα θέματα.. ή εμπνέεσαι εσύ για πολλούς ή εμπνέονται πολλοί για σένα

 
At 5/19/2008 09:14:00 π.μ., Blogger Under Control said...

Aπλα γαματο και ρεαλιστικο

 
At 5/19/2008 12:37:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μήπως μπορείς να ενεργοποιήσεις το "full post" RSS feed για το blog;

Συνέχισε την εξαιρετική δουλειά,
Μάρκος.

 
At 5/19/2008 01:13:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Συμφωνώ απόλυτα με το πως παρουσιάζεις το θέμα του ευνουχισμού του Πετράκη αλλά θα ήθελα να εκφράσω την άποψη μου,ότι ο Πετράκης αν ήταν "μάγκας" κι εννοώ μάγκας επιχειρηματίας ο μπαμπάς του δεν θα τον είχε στην ΘΡΥΛΟΣ Α.Ε αλλά στην Ιντρακόμ, Ιντραλότ και στις άλλες επιχειρήσεις του...



My heroes are dead...
They died in my head

 
At 5/19/2008 03:23:00 μ.μ., Anonymous bessie said...

Τι Πετράκης, τι Γιωργάκης...

 
At 5/19/2008 06:13:00 μ.μ., Blogger abttha said...

τι πετράκης, τι γιωργάκης...
τέλεια ατάκα!
γενικά είναι δύσκολο να είσαι ο γιος του βασιλιά.
κι εδώ στο ελλάντα, είμαστα όλοι, σε όλα τα κόμματα βασιλόφρονες.
παντού βασιλόφρονες.
οι γιοι και οι κόρες και τ'ανήψια είναι το μέλλον της κάθε ομάδας, είτε αθλητική, είτε πολιτική...
όσο για τον ευνουχισμό των μεγαλύτερων προς τους μικρότερους, ο ευνουχισμός είναι και μια σιωπηλή αποδοχή κληρονομιάς...
η πράξη ευνουχισμού είναι απλώς η ιεροτελεστική πράξη μιας πολύπλοκης αποδοχής, μεταξύ των γενεών...

α, κι ένα βέλγικο αστείο, σχετικά με τον ευνουχισμό.
αυτός, 50 χρόνων και, ανύπαντρος, μένει με τη μαμά του.
η μαμά του παραπονιέται στη γειτόνισα και λέει: ποιος θα με γηροκομίσει όταν πεθάνει ο γιος μου, αφού δεν έφτιαξε δική του οικογένεια...

 
At 5/19/2008 06:16:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Fpboy, για το αίμα του πιτσιρικά από τον Κολωνό δεν μπορώ να πω ότι συμφωνώ ακριβώς. Κι ο πιτσιρικάς για να παίξει ξύλο πήγε, δεν τον βρήκαν εκεί που καθόταν κάπου αμέριμνος. Εκεί όμως που πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά όχι τόσο με τον Κόκκαλη όσο με το σύνολο του ελληνικού Τύπου είναι με την παραμονή του ποινικώς διωχθέντος για την δολοφονία Φιλόπουλου Μιχάλη Κουντούρη στο ΔΣ της ΠΑΕ. Είναι ένα θέμα για το οποίο έχω γράψει και ξαναγράψει στο μπλογκ.
Μάρκο, παλιά το είχα ενεργοποιημένο αλλά υπάρχουν aggregators που χρησιμοποιώντας το αναδημοσιεύουν ολόκληρα τα ποστ. Οπότε το έβγαλα αφού σκέφτηκα ότι αν είναι κάποιος να με διαβάζει ας με διαβάζει τουλάχιστον από το μπλογκ.
Bessie, έτσι ακριβώς. Το θέμα είναι γενικό :)

 
At 5/19/2008 06:20:00 μ.μ., Blogger NIEMANDSROSE said...

Νταξ. Σκασίλα μου μεγάλη άμα ο Σωκράτης ευνουχίζει τον Πέτρο. Ας μην καθόταν κι ο Πέτρος 38 χρονών μαντράχαλος να του τα κόβει ο φάδερ του.
Εδώ ξαναχτύπησε η χούντα Βγενό που ήδη προσκυνάτε -πες το και λαϊκό έρεισμα- οι βάζελοι προκειμένου να σας σώσει από τον σικάτα ευνουχισμένο Τζίγγερ, κι εσύ ασχολείσαι με τα οιδιπόδεια της -πιο- άππερ -δε γίνεται- κλας.

 
At 5/19/2008 06:24:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Mαζί σου Αντρέα, για μια Πανάθα νέα.
Στηρίζουμε τον Ανδρέα Βγενόπουλο στις δικαστικές του ενέργειες προς αποκατάσταση της τρωθείσης τιμής και υπολήψεώς του και θα διαδηλώσουμε έξω από την Ευελπίδων όταν έρθει η στιγμή.

 
At 5/19/2008 06:33:00 μ.μ., Blogger NIEMANDSROSE said...

Μη κοροϊδεύεις, θα φας κι εσύ μποϊκοτάζ στα ποστ. Κορπορέισον, ε, κορπορέισον!

 
At 5/19/2008 08:30:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 5/19/2008 08:31:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

είχατε ποτέ κανείς από σας πατέρα τσέπης Κόκκαλη και του πήγατε κόντρα;
για να καταλάβω αν αμπελοφιλοσοφούμε ή κάνουμε σοβαρή ανάλυση.
η elementary ψυχανάλυση λέει ότι κάποια στιγμή σκοτώνεις τα είδωλα τουν γονιών σου και προχωράς, δεν ξεκαθαρίζει βέβαια όταν είναι ζάμπλουτοι και συ λογικά ακόμα τίποτας, τι είναι φρονιμότερο να κάνεις, για την ψυχική σου υγεία πάντα!
old boy γράψε κανένα εμπνευσμένο αλληγορικό τύπου ''μαγειρεύοντας το Κιότο'' ή ''χαμένος στην περιβαλλοντική παράφραση'' καλύτερα...

 
At 5/19/2008 08:42:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Κοίτα, σοβαρές αναλύσεις κάνουν οι τηλεψυχολόγοι που μιλάνε με το ανάλογο επιστημονικό κύρος.
Εγώ που δεν επικαλούμαι τέτοιο κύρος επικαλούμαι μόνο την απόπειρα συναίσθησης του άλλου και του πώς ενδεχομένως νοιώθει.
Και σε αυτό το πλαίσιο, το εξ ορισμού και ομολογημένα αυθαίρετο, μπορεί οποιοσδήποτε να μου πει ότι γράφω μαλακίες επιχειρηματολογώντας όμως για τους λόγους που θεωρεί ότι γράφω μαλακίες.

 
At 5/19/2008 09:30:00 μ.μ., Blogger [Germanos] said...

Παρεπιπτόντως , δεν υπάρχει
elementary ψυχανάλυση

 
At 5/19/2008 10:16:00 μ.μ., Blogger NIEMANDSROSE said...

Ενσυναίσθηση τη λένε τη θειά. Έμπαθυ που λένε στους τόπους από τους οποίους κατάγεσαι.

 
At 5/19/2008 11:09:00 μ.μ., Blogger oneinchman said...

Τουλάχιστον εκεί δεν υπάρχει αμφιβολία ποιος κάνει κουμάντο.
Κάτσε να δεις τί έχει να γίνει στο «δικό» μας το μαγαζί, το πολυμετοχικό... όπου φοβάμαι σύντομα θα διαπιστώσουμε για μια ακόμα φορά ότι η ήττα, αντίθετα από τον Πετράκη τον Κόκκαλη, δεν έχει πατέρα (έρμη ορφάνια...)

 
At 5/19/2008 11:40:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

''...επικαλούμαι μόνο την απόπειρα συναίσθησης του άλλου και του πώς ενδεχομένως νοιώθει.''
πίστεψε με έτσι θα νοιώθουν και διάφορα αγόρια Βαρδινογιάννη, απλά δεν το είδες ή δεν το ξέρεις ή δεν το βλέπεις εσύ, άρα φιλολογίζουμε και διαβάζουμε ωραίες αλληγορίες. τέλος.

 
At 5/20/2008 12:21:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Eπειδή λοιπόν φαίνεται ότι είναι αναπόφευκτο όλα τα σχόλια σε ποστ που έχουν αφετηρία το ποδόσφαιρο να καταλήγουν στο τι ομάδα είμαι και άρα στα αληθινά μου κίνητρα: δεν αρνούμαι ότι έχω πράγματι εμπάθεια κατά του Κόκκαλη. Αλλά το ποστ αυτό δεν γράφτηκε με πνεύμα εμπάθειας αλλά με πνεύμα empathy που λέει και η Νiemandsrose. Αν έχω υπάρξει κατά το παρελθόν (και αναμφίβολα θα υπάρξω και κατά το μέλλον) εμπαθής κατά του Κόκκαλη, still this was an empathy post. Μα αν ίσχυει αυτό πώς γίνεται όλα τα σχετικά ποστ να καταλήγουν προς μία κατεύθυνση; Δεν γίνεται έτσι. Γιατί σε ένα ποστ αδέλφι αυτού εδώ είχα χαρακτηρίσει τον Σωκράτη αδελφό μου: http://old-boy.blogspot.com/2007/05/1265.html

 
At 5/20/2008 12:59:00 π.μ., Anonymous bessie said...

Εγώ πάλι προσπαθώντας να επιστρέψω στο αρχικό concept της κουβέντας, ρωτώ (πραγματικά δεν ξέρω): ο Βγενό έχει γιο? για να προετοιμαζόμαστε δηλαδή...
old boy, ααα, τώρα εξηγούνται όλα! Αν δεν ήσουν εμπαθής με τον αδελφό σου, με ποιόν θα ήσουν, εδώ που τα λέμε...(ψυχαναλυτικό σχόλιο)

 
At 5/20/2008 01:13:00 π.μ., Blogger GASIREU said...

να το πάμε αλλιώς, πολλά πλούσια αγόρια με αυταρχικούς πατεράδες προφανώς και έχουν βιώσει κάποια στιγμή αυτή την κατάσταση, μπορεί και πολλά φτωχότερα.
απλά εδώ την βλέπει κανείς ξεκάθαρα και σε ακραία έκφανση. όμως γνωρίζεις άλλες τέτοιες περιπτώσεις και αν ναι, σε ενδιαφέρουν τόσο ή όχι; να απαντήσω εγώ αυθαίρετα, όχι φαντάζομαι. γιατί; την απάντηση τη έδωσες μόνος, γιατί έχει σημασία το ποδόσφαιρο. τα πρόσωπα αυτά παρακολουθούνται σε κάθε ανάσα τους.
γενικά μιλώντας εμένα δεν μου αρέσει κοινά θέματα να μας απασχολούν σχεδόν μόνο όταν αφορούν αυτό το πρόσωπο. και ολυμπιακός να ήσουν θα σε ενοχλούσε η συμπεριφορά αυτή, απλά δεν θα το φιλολόγιζες, δεν θα το ψυχολόγιζες!
ποδοσφαιρικά σκέτα και ΄γω έβλεπα να ευνουχίζεται απ' όλους ο Γιάννης που τελοσπάντων δεν φέρθηκε και με τον χειρότερο τρόπο, από πρόθεση τουλάχιστον. το empathy μας για ένα κληρονόμο τύπου Πέτρος μάλλον είναι ρομαντικό και γραφικά λαικίστικα τίμιο.

 
At 5/20/2008 01:27:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Bessie, εσύ ατύχησες στα ξαδέλφια σου εγώ στον αδελφό μου. Αναφορικά με την ερώτηση για τον Βγενόπουλο δεν ξέρω αν έχει γιο, αν έχει όμως και του έχει ποτέ αντιμιλήσει με καμιά βαριά κουβέντα είναι σίγουρο ότι ο πατέρας του θα του έχει κάνει αγωγή και μήνυση για εξύβριση.
Gasireu, τι να πω, μπορείς να έχεις δίκιο. Με κέντρισε ένα συγκεκριμένο ερέθισμα και το ακολούθησα για να δω που θα με πάει. Αν θα έπρεπε να με κεντρίσει σε σχέση με κάποιον άλλον ή γενικότερα ή ειδικότερα, δεν έκατσα να το αναλύσω εκ των προτέρων ούτε έκατσα να δω αν πρέπει να κρατήσω ίσες αποστάσεις από όλους. Κάτι με τσίγκλισε και έγραψα γι' αυτό. Επίσης η μία όψη του νομίσματος είναι ότι ποδόσφαιρο είναι ο Κόκκαλης είναι και όλοι μα όλοι γράφουν γι' αυτόν. Η άλλη όψη του νομίσματος μπορεί να είναι πόσοι μπορεί να έχουν εξετάσει το θέμα υπό αυτήν την οπτική γωνία και με τον συγκεκριμένο τρόπο.

 
At 5/20/2008 03:16:00 μ.μ., Blogger axilleas said...

Οld Boy το post σου είναι εξαιρετικό. Δεν είναι ανάγκη να έχεις βαθιές γνώσεις ψυχανάλυσης για να πεις κάποια πράγματα. Αρκεί και η ευαισθησία.

 
At 5/20/2008 06:00:00 μ.μ., Blogger Ανέστης Μ. said...

Πετράν δε δικαιολογείσαι να μιλάς για άγχος ευνουχισμού. Το πρόβλημα του ευνουχισμού λύνεται στα 6, και σίγουρα όχι στα 36. Άλλωστε Πετράν κατά βάθος είσαι ίδιος ο πατέρας σου, οπότε μάλλον παραέχεις ταυτιστεί μαζί του παρά ευνουχιστεί από αυτόν.

 
At 5/21/2008 12:26:00 π.μ., Blogger mao tse tung said...

bravo maestro!

 
At 5/21/2008 05:13:00 μ.μ., Blogger salvo... said...

υπαρχουν 3 τυποι ατομων σε αυτη την κουβεντα:

-Οι γαυροι
-Οι βαζελοι
-οι αλλοι

Το οπαδιλικι προηγειται οποιασδηποτε ψυχαναλυσης. Πανω απολα χαβαλες να γινεται.

 
At 5/27/2008 03:27:00 μ.μ., Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Μ' αυτά και με τούτα, ο Παναθηναϊκός έβαλε για πρόεδρο έναν Πατέρα. Να ΄ναι τυχαίο;

 
At 5/27/2008 05:27:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Όχι βέβαια :)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home