Τρίτη, Μαΐου 13, 2008

Μεταευαισθησία

Όταν αναμιγνύουμε στο ίδιο εργαστήριο τη Φύση με τη Φτώχεια τα αποτελέσματα είναι πάντοτε εκρηκτικά και οι νεκροί (ας πούμε οι φρέσκοι νεκροί σε Βιρμανία και Κίνα) μετριούνται σε δεκάδες ή ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες.
Δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ο τελικός απολογισμός δεν έχει την παραμικρή σημασία και δεν αφορά και κανένα.
Το έχουν πει και το έχουν ορμηνεύσει άλλωστε ότι από έναν αριθμό νεκρών και πάνω δεν πρόκειται για τραγωδία αλλά για στατιστική. Το μυαλό μέχρι έναν αριθμό νεκρών μπορεί να χωρέσει. Μετά από αυτόν, είτε δέκα χιλιάδες του πεις είτε πενήντα είτε εκατόν πενήντα ένα και το αυτό είναι, αφού έχει ξεπεραστεί η χωρητικότητα του νου.
Τέλος πάντων, μακριά από τον κώλο μας να είναι και όλα τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε στην πορεία.
Εκείνο που διαφοροποιεί όμως τις πρόσφατες καταστροφές από τις παλιότερες είναι η νέα ορολογία.
Πλέον μιλάμε για «ανθρωπιστική τραγωδία» στην Βιρμανία και στην Κίνα. Δεν σκοτώθηκαν φαίνεται άνθρωποι αλλά ανθρωπιστές. Ο αυνανισμός της γλώσσας σε όλο της το μεγαλείο. Λέει κάπoιος μια παπαριά και αυτή περνά σχεδόν αυτόματα από στόμα σε στόμα, γιατί η ηλιθιότητα και η σοβαροφάνεια κλειδώνουν μια χαρά και αποτελούν ακαταμάχητο σετάκι. Οι τραγωδίες του εικοστού πρώτου αιώνα έχουν αποκτήσει αναβαθμισμένο γλωσσικό κύρος και έχουν μετατραπεί σε ανθρωπιστικές. Είναι παρήγορο.
Βλέπω, ας πούμε, τον Προκόπη Δούκα να λέει την λέξη «ανθρωπιστική» στο βραδυνό δελτίο της ΕΤ και νοιώθω αυτομάτως μια στάλα καλύτερα, γιατί ξέρω ότι ακριβώς όπως στις παλιομοδίτικες - ορφανές από ανθρωπισμό τραγωδίες των έιτις αντιστοιχούσε ως εκφωνητής ο αντιτουριστικός Κώστας Χούντας, έτσι και στις μεταευαίσθητες - ανθρωπιστικές τραγωδίες των όους αντιστοιχεί ως εκφωνητής ο αψεγάδιαστα ρωγμώδης Προκόπης.
Αυτό που συμβαίνει, οι λέξεις που το ονοματίζουν και αυτός που τις εκφωνεί. Χούντας ήταν και πέρασε, ψήλωσε, λέπτυνε, ομόρφυνε, εικόνεψε. Λέξεις ήταν και εμπλουτίστηκαν, νοιάστηκαν, επικοινωνήθηκαν, ομόρφυναν, εικόνεψαν.
Ας μη νομίζει όμως το επίθετο ότι θα προξενήσει αντιπερισπασμό και θα στρέψει την προσοχή μας από το ουσιαστικό: αν το «ανθρωπιστική» είναι μια φορά λάθος, το «τραγωδία» είναι εκατόν μία.
Ένα είδος που εξακολουθεί με μια χαψιά να πεθαίνει ανά δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες δεν δικαιούται να διεκδικεί κανένα τεκμήριο σοβαρότητας, ούτε να ορίζει παρά φύσιν την φύση του έργου ως τραγικού.
Προκόπη, στην επόμενη δεκαδοεκατοντάδα χιλιάδων νεκρών, αντί για «ανθρωπιστική τραγωδία» πες «ανθρώπινη κωμωδία» και θα είσαι μέσα: «Ανθρώπινη κωμωδία στην Μιανμάρ με πάμπολλες χιλιάδες νεκρών και αγνοουμένων».
Μιανμάρ - Μιανμάρ - Μιανμάρ, τζαμπ του μάι γιαγκουάρ, μπέιμπι.
Αν δεν μπορείς να αποφύγεις τον βιασμό απόλαυσέ τον.

9 Comments:

At 5/14/2008 12:33:00 π.μ., Blogger Μυαλά με Θέα said...

Τραγικό είναι και καθόλου ανθρωπιστικό μετά από μια τέτοια καταστροφή να διαβάζεις ότι οι δικτάτορες στη Μιανμάρ εξαρτούν την βοήθεια στους άστεγους από την ψήφο τους στο επερχόμενο δημοψήφισμα - δε γράφω όμως τίποτα άλλο γιατί είμαι και άσχετος με το θέμα

 
At 5/14/2008 09:36:00 π.μ., Anonymous o asterias said...

Δεκαδοεκατοντάδες χιλιάδες φορές καλύτερος ο Χούντας, εννοείται.

 
At 5/14/2008 11:28:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Χωρίς να θέλω να κάνω τον έξυπνο, αφού τον κάνω συχνά, νομίζω ότι το ανθρωπιστική και το ανθρώπινη δίνουν διαφορετική ερμηνεία. Η "ανθρωπιστική", humanitarian στα αγγλικά, τραγωδία αναφέρεται στην κατάσταση που δημιουργείται από την αδυναμία διεκπεραίωσης της ανθρωπιστικής βοήθειας. Όλα εκείνα τα προβλήματα (υποσιτισμός, επιδημίες, έλλειψη περίθαλψης κλπ), τα οποία θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν η ανθρωπιστική βοήθεια έφτανε στους αποδέκτες της. Έχεις δίκιο, όμως, ως προς το ότι ό όρος "ανθρώπινη" έχει περιοριστεί, στη χρήση του, σε τραγωδίες σε ατομικό επίπεδο, το πολύ οικογενειακές. Απόδειξη ότι οι κοινωνίες έχουν πάψει να είναι ανθρώπινες.

Garine

 
At 5/14/2008 04:55:00 μ.μ., Blogger Nomad said...

Την ανθρωπιστική μου καλησπέρα.

:)

 
At 5/14/2008 05:20:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aστερία, έχει δικό του κανάλι τώρα. Δεν θυμάμαι ποιό είναι. Ψάξε και θα τον βρεις πάντως.
Garine, δεκτόν ως προς την προέλευση του όρου. Αλλά αφενός θεωρώ ότι χρησιμοποιείται αδιακρίτως αφετέρου και πάλι και διακριτά όταν χρησιμοποιείται δεν μου κολλάει η λέξη ανθρωπιστική.

 
At 5/14/2008 05:43:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

όχι ο δούκας, αλλά ο Πρίγκηπας είναι η πλέον αποδεκτή λύση στη νέα Πανάθα

 
At 5/15/2008 05:19:00 μ.μ., Blogger Βάσκες said...

Εγώ τώρα που κλαίω γιατί χάθηκαν οι "χρήσιμες" πληροφορίες και έγιναν "χρηστικές", μαλάκας είμαι;

 
At 5/15/2008 05:31:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Ένας χρηστικός μαλάκας.

 
At 5/15/2008 07:04:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

«Αγαπητέ old boy,
Δεκτή η κριτική. Δέξου σε παρακαλώ το ολίσθημα μου, ως αποτέλεσμα της αγωνίας να γράψω κάτι διαφορετικό από τα κλισέ, μέσα στις περίπου 2,5 ώρες προετοιμασίας του δελτίου - κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερα κλισέ ή λάθη (αυτή είναι η "αρρώστεια" της δουλειάς). Ή ως το αποτέλεσμα της υποσυνείδητης ανάγκης μου να περιγράψω αυτό που συμβαίνει στη Μιανμάρ, ως την απόλυτη "χρεωκοπία" ή απουσία του ανθρωπισμού - κοινώς σφαγή.
Τώρα, οι υπόλοιποι παραλληλισμοί με Κώστα Χούντα κλπ. (δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, συμπαθώ όμως πολύ την κόρη του που δουλεύει μαζί μας στο εξωτερικό δελτίο) δεν είναι προς σχολιασμό - από μένα τουλάχιστον. Για τον φίλο που τον προτιμάει, του προτείνω να κάνει λίγη υπομονή, γιατί - σύμφωνα με δημοσιέυματα - σε λίγο καιρό θα έχει τη χαρά να παρακολουθεί το δελτίο της ΕΤ-1 με τον Τέρενς Κουίκ. :-)
Αν θέλεις το δημοσιεύεις στα σχόλια. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Προκόπης Δούκας
Υ.Γ. Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα...»

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home