Τρίτη, Ιανουαρίου 08, 2008

Καταργώντας τη νομική

(Almodóvar on acid)
Αν δεν το έχεις δει, δες το βίντεο εδώ και πρόσεξε όχι μόνο τα όσα λέει, αλλά και το στυλ με το οποίο τα λέει. Πρόσεξε λ.χ. τον τόνο της φωνής του στις λέξεις «προβλέπει» και «διατηρούν»: «Γνωρίζετε είμαι βέβαιος όλοι σας ότι το άρθρο 9 του καταστατικού της Ενώσεως Συντακτών προ-βλέ-πει ότι οι εργαζόμενοι στα γραφεία τύπου δι-α-τη-ρούν την δημοσιογραφική της ιδιότητα, με ό,τι αυτό σημαίνει. Αν υπάρχει διαφορετική προσέγγιση της Ενώσεως για άλλο καταστατικό, για νέο καταστατικό, για νέα ρύθμιση, αυτό δεν το γνωρίζω εγώ, πάντως νομίζω ότι γνωρίζετε τι ισχύει μέχρι σήμερα και για σας που είστε δημοσιογράφος και για τον κύριο Ανδριανό, που σύμφωνα με την ΕΣΗΕΑ είναι δημοσιογράφος».
Αν το περιεχόμενο των δηλώσεων Ρουσόπουλου ήταν σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενο, είναι πάντως μαγευτικό το ύφος των δηλώσεων του, το άκρατα αυτάρεσκο, αφ' υψηλού ειρωνικό και διδακτικό του ύφος, με την μόνη (ψιλολεπτή) διαφορά ότι πρόκειται για διδακτισμό διδαγμάτων μη νομικών, διδαγμάτων ενός δημοσιογράφου παύλα πολιτικού, που γύρισε από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές του στο εξωτερικό, διάβασε το γράμμα μιας διάταξης και νομίζει ότι έπιασε τον ποντίφηκα από τους όρχεις, τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία του νομικού κόσμου αποφαίνεται (με κριτήρια τα οποία επί τέσσερα χρόνια διδασκόταν πώς να χρησιμοποιεί, γιατί η νομική είναι πάνω απ' όλα ερμηνευτική επιστήμη), ότι κανένα δημοσιογραφικό απόρρητο δεν συντρέχει στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Θα μπορούσε λοιπόν να ισχυριστεί κανείς ότι το αυτάρεσκο πουλί πιάστηκε από την μύτη του.
Aλλά θα έκανε βέβαια λάθος.
Γιατί καμία σημασία τελικά δεν έχει αν ο Ρουσόπουλος έλεγε βλακείες.
Σημασία έχει ότι φάνηκε σίγουρος στην τηλεόραση και όταν στην τηλεόραση φαίνεσαι σίγουρος για τον εαυτό σου ο πολίτης πείθεται.
Σημασία δεν είχε η ουσία των όσων έλεγε, σημασία είχε η εικόνα του, η εικόνα που εξέπεμπε, η εικόνα του «σας κατατρόπωσα πάλι, το άτομο».
Πολιτική κάνουμε εδώ, άρα με την τρέχουσα έννοιά της επικοινωνία, άρα με την τρέχουσα έννοιά της εικόνα και φαίνεσθαι· όχι είναι.
Είμαι ό,τι φαίνομαι.

11 Comments:

At 1/08/2008 07:25:00 μ.μ., Blogger η ψυχη μου το ξερει said...

Φυσικά και είμαι ό,τι φαίνομαι.Η εξωτερική μου εικόνα είναι αντανάκλαση της εσωτερικής.Το θέμα όμως είναι,να ξέρεις να ερμηνεύεις σωστά το φαίνεσθαι κι όχι επιπόλαια :)

 
At 1/08/2008 07:26:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Τωρα καταλαβα τη σημασια που εχει το πετραχηλι!

 
At 1/08/2008 07:55:00 μ.μ., Blogger Nomad said...

Ε, όσο ισχύουν τα ράσα ως τεκμήριον του φαίνεσθαι, ο παπας μπορεί χα-λα-ρα να είναι παλιαδερφή.

Νομίζω πως δε φταίει αυτός, ομως.

:)

 
At 1/08/2008 08:04:00 μ.μ., Anonymous Αντώνης said...

100%

Μόνο που κάποτε έρχεται η νιξονική στιγμή.

 
At 1/08/2008 08:39:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

SAVE ROUSOPOULOS
SAVE ANDRIANOS

Κάτω τα χέρια απο το ψωμί μας....

 
At 1/08/2008 08:50:00 μ.μ., Blogger a.c. said...

Ξέρετε εάν οι Goin Through του έχουν αφιερώσει το παρακάτω άσμα;;;

http://www.youtube.com/
watch?v=eg49_PiKe5U

 
At 1/08/2008 09:41:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

είσαι εσύ ένας..... ;)
ότι φαίνεσαι ρε....
τι νόμισες....
στον καθρέφτη, νερό,
όλα καλά ρε...όλα καλά...
όλα ότι φαίνομαι...

σόρρυ κιόλας, καιρό είχα ν' ακούσω ξανά αυτή την ρομαντική δήλωση τσιτάτο...
''Η εξωτερική μου εικόνα είναι αντανάκλαση της εσωτερικής''
η Μόνικα Μπελούτσι πρέπει να είναι πολύ καλός άνθρωπος! εξώφθαλμα καλή!

 
At 1/08/2008 11:37:00 μ.μ., Anonymous nelly said...

Τι ευχαριστη εκπληξη!Χαιρομαι ιδιαιτερως που βλεπεις Tηλεφως!Ευγε!!!

Υ.Γ.Αν πετυχεις την εκπομπη που κανει ο "Κανενας" στειλε ειδοποιηση.

 
At 1/09/2008 04:58:00 π.μ., Blogger gaidara said...

Αυτό που με εντυπωσιάζει πιο πολύ με αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι οι ίδιοι ΞΕΡΟΥΝ... ΞΕΡΟΥΝ περί τίνος πρόκειται... μπορεί επίσης να ξέρουν τι εικόνα δίνουν στον ανώνυμο τηλεθεατή - ψηφοφόρο - ελληνάρα... αλλά τον εαυτό τους δεν τον ξεγελούν... ο κύριος Ρουσόπουλος λοιπόν το βράδυ πριν πλαγιάσει, αφού ασπαστεί την αγαπημένη του Μάρα και πλύνει τα δόντια του (αλλά όχι το στόμα του), θα κλείσει τα μάτια του με μια τελευταία σκέψη πριν τον πάρει στην αγκαλιά του ο Μορφέας (που όλους τους αγκαλιάζει δεν κάνει διακρίσεις)... την σκέψη της αλήθειας του... εκείνη λοιπόν την στιγμή μεταξύ αυτογνωσίας και ληθάργου θα σκεφτεί... "τι έγινα?" και θα πονέσει... έστω και λίγο, έστω και για λίγο θα πονέσει... και ίσως σκεφτεί "πρέπει να βρω τον εαυτό μου"... αλλά θα είναι απλά ένας μηχανισμός του συνείδησής του για να μπορέσει πια να κοιμηθεί... και ξυπνώντας τον πρωϊ, αυτός όχι η συνείδησή του, θα κοιτάξει στον καθρέπτη και θα πει... "άλλη μια μέρα ξημέρωσε, sure yes δύσκολη αλλά εγώ την δουλειά μου κάνω.. και την κάνω σχεδόν τέλεια!" (σχεδόν γιατί υπάρχουν και οι διδάξαντες).
Το μεγάλο τους λάθος είναι ότι όλα αυτά, τα αστεία, επηρεάζουν "θετικά" ένα 36-37% ελλήνων (κάπου εκεί νομίζω ότι είναι), που αποτελούν τον αδιάσπαστο (?) πυρήνα τους και οι οποίοι έχουν χρόνια τώρα ταπώσει αυτιά και μάτια...υπάρχουν και οι "υπόλοιποι" όμως, εμείς, που θεωρούμε πως δεν μας αξίζει τόση αηδία... αυτό δεν αλλάζει για καμιά εικόνα, πόσο μάλλον για την θλιβερή αλλά "αστραφτερή" αυτή εικόνα που παρουσιάζουν.

 
At 1/09/2008 12:14:00 μ.μ., Blogger edison said...

Θα μπει χέρι στα κλεμμένα; Όχι. Δεν νομίζω ότι χριαζόματε περεταίρω αναλύσεις ως προς το πολιτικό κομμάτι. Ως προς το κοινωνιολογικό τώρα πιστεύω ότι οι περισσότεροι από αυτούς που «πείθονται» από τον ρουσόπουλο και την κυβέρνηση έχουν απλώς προσωπικό συμφέρον να πειστούν. Ένα κράτος αναξιοκρατίας δίνει ευκαιρίες στους τεμπέληδες, τους ανίκανους, αυτούς πού διαφορετικά θα ήταν χαμένοι από χέρι. Όλοι αυτοί δεν είναι λίγοι. Και γουστάρουν.

 
At 1/10/2008 09:47:00 μ.μ., Blogger holidays in the sun said...

η γραμματικη ερμηνεια της διαταξης ειναι τουλαχιστον θλιβερη,οταν το δικαιο ειναι πασιφανες

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home