Παρασκευή, Φεβρουαρίου 16, 2007

Ντόμινο

«Δεν υπάρχει καμιά λέξη στην ανθρώπινη γλώσσα, ούτε μία και μοναδική, ούτε η πιο ιερή που γι' αυτή να είμαστε ικανοί να πούμε: «Εάν κάποιος άνθρωπος χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη, αυτό αποδεικνύει αναμφισβήτητα ότι αγαπά». Αντίθετα, είναι πάντοτε αλήθεια ότι μια λέξη που την είπε κάποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι περιέχει αγάπη και μια άλλη, ολοκληρωτικά αντίθετή της, που χρησιμοποιήθηκε από κάποιον άλλο, μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι κι αυτός αγαπά τόσο πολύ όσο κι ο πρώτος. Είναι επίσης αλήθεια ότι μια λέξη μπορεί να μας διαβεβαιώσει πως η αγάπη κατοικεί στην καρδιά του ανθρώπου που την πρόφερε κι όχι στην καρδιά ενός άλλου, που κι αυτός εντούτοις χρησιμοποίησε την ίδια ακριβώς λέξη».
Søren Kierkegaard.
Ήταν αυτό που λέμε επιχειρηματικό μυαλό, αλλά μόνο κατά το ήμισυ, καθώς το άλλο του μισό ήταν βαθιά χωμένο στη φιλοσοφία. Μέσα στον εγκέφαλό του εργάζονταν πυρετωδώς (γουερκαχολούσαν κανονικά) οι συνάψεις των νευρώνων που ασχολούνταν με τις ευκαιρίες της αγοράς και οι συνάψεις των νευρώνων που ασχολούνταν με βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα. Διαβάζοντας το παραπάνω απόσπασμα όλα μπερδεύτηκαν γλυκά, ένα μικρό βραχυκύκλωμα έλαβε χώρα, η λαμπίτσα του Κύρου του Γρανάζη άναψε λίγο πάνω από τη δεξιά του αφέλεια και στρώθηκε στη δουλειά.
Δυο μήνες αργότερα, πήγε πανέτοιμος στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας για να κατοχυρώσει την πατέντα του, μια νέα συνοπτική αλφαβήτα έξι μόνο γραμμάτων που συνδυαζόμενα δημιουργούσαν έναν κλειστό αριθμό λέξεων, η εκφορά και χρησιμοποίηση των οποίων συνεπαγόταν αφεύκτως την απόλυτη ειλικρίνεια του χρήστη: η γλώσσα αυτή ήταν δηλαδή δομημένη με τέτοιον τρόπο, ώστε οι λέξεις της λέγονταν ή γράφονταν μόνο εάν εννοούνταν εκατό τοις εκατό· σε περίπτωση που το ποσοστό ήταν έστω και κατά τι μικρότερο, οι λέξεις δεν μπορούσαν ούτε να αποτυπωθούν εγγράφως ούτε να ακουστούν, αλλά μετατρέπονταν αυτομάτως στις συνώνυμές τους στην παλιά παραδοσιακή αλφάβητο.
Η ευρεσιτεχνία του έγινε ανάρπαστη οδηγώντας συντομότατα στην κατάρρευση του ανθρώπινου πολιτισμού σαν ντόμινο.

10 Comments:

At 2/16/2007 08:39:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

είχα διαβάσει κάποτε μια θέση για την αγγλική γλώσσα (ξεχνώ τον τίτλο - καταραμένη Αλτζηάιμερ) σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει ούτε μία αγγλική πρόταση που να έχει μόνο ένα νόημα.

Τα μαθηματικά πάντως είναι η γλώσσα του ενός νοήματος. Όμως ακόμη και κει οδηγούνται σε μη-πλήρες σύστημα (θεώρημα Γκέντελ κλπ)

 
At 2/16/2007 10:16:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

«κι έτσι ξαναγίναμε ψάρια!» θα σχολίαζα αν δεν έφτανα μέχρι το τέλος, όπου διατύπωσες το ίδιο αλλά... πιο κομψά!

 
At 2/16/2007 11:57:00 μ.μ., Anonymous squarelogic said...

τωρα τι φοβερη εμπνευση ηταν αυτη?

θα ηθελα λιγο μεγαλυτερη αναπτυξη για την καταρρευση του πολιτισμου ή φοβηθηκες οτι θα το "χασεις"?

ξανα,εξαιρετικα ενδιαφερουσα συλληψη(προταση δομημενη με τα 6 σου ειλικρινογραμματα)-))))

 
At 2/17/2007 01:29:00 π.μ., Anonymous ε said...

και ποια ηταν αυτα τα 6 γραμματα;

 
At 2/17/2007 03:39:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Τζιτζίκο, το ποστ δεν έχει να κάνει τόσο με τη σχέση λέξεων - νοήματος, όσο με τη σχέση λέξεων και ειλικρίνειας του νοήματος που φέρουν.
Ροδιά, ψάρια να γίνουμε, αρκεί να μην πρόκειται για γάβρους ;)
Squarelogic, πολιτική, εργασία, διεθνείς σχέσεις, διαπροσωπικές σχέσεις, φαντάσου μια ανθρωπότητα που δεν θα είχε τρόπο να κρύψει τις αληθινές της σκέψεις πίσω από τις λέξεις.
Ε, ο καθένας βάζει όποια γράμματα προτιμά για το δικό του αλφάβητο.

 
At 2/17/2007 05:29:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Old Boy, στα πλαίσια ενός άλλου ντόμινο, έχεις πρό(σ)κληση.

 
At 2/17/2007 10:53:00 π.μ., Blogger houli_v said...

Δεν είμαι τόσο σίγουρος για την κατάρρευση του πολιτισμού .
Σίγουρα θα υπήρχε ένας τρομερός κλονισμός του συστήματος αλλά σιγά – σιγά η εξοικείωση με την αλήθεια απλά θα άλλαζε τις αξίες του πολιτισμού . Θα έπαυε ο πουριτανισμός και η πιο σκληρή αλήθεια θα έμοιαζε φυσιολογική μιας και όλοι από τέτοιες είμαστε καμωμένοι …

 
At 2/17/2007 01:03:00 μ.μ., Anonymous senso said...

Και επειδή είναι ανοιχτός τόπος η ειλικρίνεια των λέξεων θα μιλάμε μονίμως με τα συνώνυμά τους; ;)

Οκέι, για να δούμε τι βγαίνει. Η διατύπωση της ψυχικής διάθεσης για συναισθήματα Έρωτος, Στοργής, Τρυφερότητας και Αφοσίωσης είναι μία γλωσσική μονάδα που όταν βαδίζει με αυτό που ίσως πραγματικά σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε ενεργοποιεί τη δύναμη για γνώση μιας δεύτερης ύπαρξης που θέλει να διατυπώσει σε ίσο βαθμό μία λέξη που έχει το ίδιο περίπου νόημα της ίδιας ψυχικής διάθεσης. Τουναντίον, με την ιδιότητα εκείνου που έχει περίπου το ίδιο νόημα θα είναι ατελείς τα τμηματικά χαρακτηριστικά του, που επικοινωνούν με την πρώτη έννοια της ψυχικής διάθεσης για Ε.Σ.Τ.Α., δημιουργώντας το σχήμα της ψυχικής διάθεσης για ΕΣΤΑ που ακολουθεί το πρώτο.

Μετάφραση: Η εκφορά της αγάπης (παραποιώντας το κατά κίργκεγκωρ απόσπασμα) είναι μία λέξη που όταν συνοδεύεται από υποτιθέμενη ειλικρίνεια διεγείρει το νου ενός άλλου να εκφέρει εξίσου ένα συνώνυμο της αγάπης. Ωστόσο, ως συνώνυμο θα μειονεκτούν οι επιμέρους ιδιότητές του σε σχέση με το αρχικό νόημα της αγάπης προκαλώντας μια δεύτερη μορφή της κλπ..

Ο καθένας τελικά «βάζει όποια γράμματα προτιμά για το δικό του αλφάβητο.»

Και όσο θα υπάρχει ο ιδιώτης νους, η διολίσθηση του σημαίνοντος θα είναι όπως λέει και το τραγούδι a “blessing in disguise” για τον καθένα :))

 
At 2/17/2007 01:22:00 μ.μ., Anonymous senso said...

παρέλειψα πολλά σημεία στίξης στη δεύτερη παράγραφο και βγαίνει ανόητα το νόημα που είμαι :)

 
At 2/17/2007 06:06:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Ηοuli_V, κι η εκδοχή σου μια χαρά μου φαίνεται :)
Senso, όταν μπει και το συναίσθημα της Χαράς στην εξίσωση, ήτοι όταν θέλουμε εκφράσουμε συναισθήματα Χαράς, Έρωτος, Στοργής, Τρυφερότητας κι Αφοσίωσης, τότε φοβάμαι ότι η ψυχική διάθεση γίνεται Χ.Ε.Σ.Τ.Α κι άστα ;)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home