Πέμπτη, Δεκεμβρίου 07, 2006

Ανοσία

Συνδύαζε μια εκθαμβωτική εξωτερική εμφάνιση που σου προξενούσε κεραυνοβόλα ταραχή μόλις την αντίκρυζες, με μια απόκοσμη δυσοσμία που καθιστούσε πρακτικά αδύνατο το να την πλησιάσεις και να σταθείς δίπλα της. Η δυσοσμία της δεν πρέπει να αποδοθεί σε ελλιπή προσωπική υγιεινή, αλλά ούτε να εκληφθεί ως χονδροειδής μεταφορά για το ποιόν του εσωτερικού της κόσμου· μια χαρά κορίτσι ήταν κι η καρδιά της μάλαμα. Μολαταύτα σκυλοβρωμούσε. Αλλά γιατί να χρειάζεται ιδιαίτερη εξήγηση η ξεχωριστή της μυρωδιά και όχι η ξεχωριστή της όψη; Και οι δύο εξίσου αυθαίρετες ήταν και οι δύο εξίσου άδικες· απλά η όψη της αδικούσε τις υπόλοιπες γυναίκες ενώ η οσμή της την ίδια.
Τέλος πάντων, όποτε τολμούσε να βγει έξω από το σπίτι της και να πάει π.χ. σε ένα μπαρ, γινόταν αμέσως το επίκεντρο της προσοχής, το επίκεντρο κυριολεκτικά όμως, καθώς σχηματιζόταν γύρω της ένας κύκλος, όπου σε απόσταση ασφαλείας όλοι την θαύμαζαν αποσβολωμένοι. Κάθε τόσο κάποιος σαγηνευμένος δεν άντεχε να μένει μακριά της κι έκανε να την πλησιάσει και να της μιλήσει, αλλά είτε λιποθυμούσε είτε προλάβαινε να φύγει τρέχοντας.
Η κατάσταση ήταν ομολογουμένως προβληματική. Δυστυχούσε. Είχε ανάγκη την ανθρώπινη επαφή. Πόσο θα 'θελε να μην μυρίζει! Θα αντάλλαζε με οποιοδήποτε τίμημα το χάντικάπ της. Ας απαλλασσόταν απ' τον βραχνά του κι ας γινόταν μπάζο.
Η φήμη της όμως είχε κυκλοφορήσει για τα καλά στην πόλη και στο ηλεκτρονικό της ταχυδρομείο της ήρθε πρόταση για να παρουσιάσει δική της εκπομπή στην τηλεόραση.
Δέχθηκε. Στα γυρίσματα οι κάμεραμέν φορούσαν ειδικές μάσκες. Καλεσμένους δεν είχε.
Πριν καν τελειώσει η πρώτη εκπομπή την είχε ερωτευθεί το πανελλήνιο.
Αποσπάσματα κυκλοφόρησαν στο ίντερνετ και σε δύο ημέρες όλος ο πλανήτης δεν ήξερε από πού του είχε έρθει.
Σύντομα άρχισε να παραλύει κάθε άλλη κοινωνική εκδήλωση, ο κόσμος δεν πήγαινε πια στις δουλειές του, οι πόλεμοι υπολειτουργούσαν, ο τζίρος της πώλησης ναρκωτικών έπεσε κατακόρυφα.
Η εικόνα της βρισκόταν πλέον παντού.
Από κάθε γωνιά του κόσμου ξεπηδούσαν λέξεις για εκείνη, νότες για εκείνη, σπέρμα για εκείνη.
Το σπίτι της κατακλύστηκε από αφιονισμένο πλήθος.
Θα σας δέχομαι έναν - έναν, είπε.
Όποιος έμπαινε μέσα δεν έβγαινε ποτέ.
Ο κόσμος ήξερε, καταλάβαινε, αλλά δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ένα τέτοιο πλάσμα, ένα πλάσμα εκστασιογόνο, μπορεί να είναι ταυτόχρονα και θανάσιμα βρωμερό.
Κι έτσι ο ένας μετά τον άλλον έμπαιναν, κι εκείνη συνέχιζε να τους καλεί, όχι γιατί ήταν σίριαλ κίλερ, αλλά γιατί λαχταρούσε κάποιον να την αγγίξει, όμως κανένας δεν μπορούσε, κανένας δεν άντεχε. Και δεν άντεχε που δεν την άντεχαν. Ήθελε να το διαψεύσει με κάθε τρόπο, ήθελε να βρεθεί εκείνος με κάθε τρόπο, ήθελε να νιώσει ποθητή στην ολότητά της.
Η αποφορά από τα μαζεμένα πτώματα συνδυασμένη με την πάγια δική της, έβγαλε τις Αρχές από το λήθαργό τους.
Συνελήφθη από επίλεκτη μονάδα και οδηγήθηκε για προφανείς λόγους στην απομόνωση.
Μερικούς μήνες μετά, ένας δεσμοφύλακας έβγαλε κατά λάθος την μάσκα του και με κατάπληξη συνειδητοποίησε ότι είχε ανοσία.
Δεν μου μυρίζεις της είπε μπαίνοντας αλλόφρων στο κελλί της, μα μόλις έκανε να την φιλήσει πέθανε. Όχι από κακοσμία αλλά από υπερχειλή ερωτική συγκίνηση.
Έκτοτε της έστριψε.
Εν τω μεταξύ ο υπόλοιπος κόσμος είχε επανέλθει στα συγκαλά του, γιατί οι εικόνες είναι καταδικασμένες ή να ανανεώνονται ή να πεθαίνουν.
Αυτά λίγο πολύ.

16 Comments:

At 12/07/2006 03:37:00 π.μ., Blogger un certain plume said...

Αυτά παθαίνουν όσοι υπερεκτιμούν την ανθρώπινη επαφή. Ας διάβαζε λίγο Σοπενάουερ ή, έστω, κάποια συνέντευξη του Μόρισέι.

 
At 12/07/2006 04:50:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Η τηλεπερσόνα και η αρχή της αντανάκλασης. Ωραίο θέμα. Πώς λέτε να μυρίζει από κοντά ο Κακαουνάκης; Ο Τριανταφυλλόπουλος; Ο Χατζηνικολάου; Ο Τράγκας; Ο Πρετεντέρης; Οι λοιποί συγγενείς;
Από τον Χατζηνικολάου οσμίζομαι ναφθαλίνη σε ίσα ποσοστά με ναρκισσισμό, ιδρώτα τένις και ρέψιμο κινέζικης πάπιας.

 
At 12/07/2006 10:05:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

πρέπει να έχεις διαβάσει Πόε, Οld boy isn't it?

 
At 12/07/2006 10:07:00 π.μ., Blogger Sraosha said...

Αυτό ήταν ωραίο.

 
At 12/07/2006 10:47:00 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Αμάν βρε Old Boy, ΠΑΛΙ με τις ωραίες τα έβαλες;Στην τελική, αυτό που είναι το certain plume(ελπίζω να εκτιμήσει το "Το" :-Ρ)

 
At 12/07/2006 01:04:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Πολύ ωραίο και αυτό.

 
At 12/07/2006 01:57:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Ωραία ιστορία!:-)
μου θύμισε μια παλιά είδηση για κάποιον υπέρβαρο σουηδό που έπαθε ηλεκτροπληξία και δεν πέθανε αλλά.. έμεινε ο μισός!
(άτιμοι συνερμοί)

 
At 12/07/2006 02:52:00 μ.μ., Anonymous comisbliah said...

πραγματι πολυ ωραιο, (να ψηφίσουμε, να ψηφισουμε!)
anonymous...μας πεθανες! Έδωσες εικόνα σε ότι όλοι λιγο πολυ σκεφτήκαμε.Μα πως μυρίζει ..ο Κακαουνάκης;;!!!

 
At 12/07/2006 04:36:00 μ.μ., Blogger elefantas said...

τελειο

 
At 12/07/2006 04:47:00 μ.μ., Blogger Li@kos said...

Πολύ σουρεάλ κείμενο. Μου θυμίζει Πανούση :)

 
At 12/07/2006 07:09:00 μ.μ., Blogger evangelia said...

eikones pou murizoune den akousa k ;oti aggiksa to eida na almyrizei

 
At 12/07/2006 07:43:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Διαβάζοντας το κείμενο σκεφτόμουν πως θα ήταν να υπήρχε η μυρωδιά της σαπίλας χωρίς απαραίτητα την μορφή που την συνόδευε και την έκανε πειρασμό.
Σύγχρονοι Εικονολάτρες και Ειδωλολάτρες είμαστε αλλά το θέμα είναι αν έχουμε σε λειτουργία και τις 6 αισθήσεις μας ώστε να αντιλαμβανόμαστε πέραν του Φυσικού Πεδίου ορισμένα πράγματα.

 
At 12/07/2006 08:07:00 μ.μ., Blogger haritonspace said...

Το άρωμα που σκοτώνει!

 
At 12/08/2006 07:07:00 μ.μ., Blogger gay super hero said...

Νice. Σ'αρέσει ο Μπόρχες;

 
At 12/08/2006 07:13:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Kι ο Μπόρχες μου αρέσει κι ο Πόε μου αρέσει κι ο Τζιμάκος μου αρέσει.
Αλλά είμαι περισσότερο σινεφίλ παρά βιβλιοφάγος.

 
At 12/11/2006 02:02:00 μ.μ., Blogger holidays in the sun said...

emena mu 8umise to arwma tou patrik ziskint.ena keimeno pou to diavazeis kai xafnika nomizeis oti kati sou murizei...ante na doume tin tainia mipos k mas murisei tpt

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home