Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006

Μονοκαθεδρικές Στρεβλώσεις

Σε συνέχεια της συζήτησης που γίνεται στα σχόλια του προηγούμενου ποστ, ποστέα (κατά το λεκτέα) τα ακόλουθα:
Βρίσκω ιδιαίτερα συναρπαστική και μυστηριώδη τη λέξη «σχέση». Τι ακριβώς σημαίνει ότι δύο άνθρωποι έχουν μια σχέση; Ωραία, έχουν μια σχέση. Τι είδους σχέση; Εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες λέξεις, νομίζω ότι ο ορισμός της έννοιας σχέση δεν μπορεί να γίνει αυτοτελώς: η σχέση είναι έννοια δυναμική, διαρκώς σε κίνηση, απόλυτα εξαρτημένη από τα πρόσωπα τα οποία αφορά, από τα σχετιζόμενα πρόσωπα.
Η σχέση που έχω εγώ και εσύ, επηρεάζεται κάθε στιγμή από το πώς σκέφτομαι και φέρομαι εγώ και το πώς σκέφτεσαι και φέρεσαι εσύ, από το πώς επιδρά η συμπεριφορά η δική μου σε σένα και η συμπεριφορά η δική σου σε μένα.
Δυο άνθρωποι μοιράζονται τη ζωή τους. Επί πολλά χρόνια. Ας υποθέσουμε λοιπόν (και κάθε καλόπιστος θα συνομολογήσει ότι πρόκειται για μια υπόθεση με αρκετά μεγάλη πιθανότητα να είναι βάσιμη), ότι με το πέρασμα των χρόνων ο έρωτας και η επιθυμία υποχωρεί. Δεν φεύγει, δεν εξαφανίζεται, αλλά πάντως εξασθενεί. Οπότε τότε τι;
Θεωρώ φυσιολογική και ανθρώπινη και την υποχώρηση του έρωτα και την επιθυμία άλλων προσώπων.
Ποιός μπορεί να αποδεχτεί όμως την μη μονοκαθεδρία του στα ερωτικά συναισθήματα του συντρόφου του;
- Δεν με θέλεις πια; Άρα δεν μ΄αγαπάς πια.
- Μα εξακολουθώ να σε θέλω. Και τι σχέση έχει η αγάπη; Βαθιά σ' αγαπώ.
Έγινε στα σχόλια του προηγούμενου ποστ (και σωστά έγινε) μνεία του ατομισμού και της έλλειψης υποχωρήσεων ως αιτιών της δεισιδαιμονίας των σύγχρονων σχέσεων.
Τον ατομισμό όμως μπορεί να τον δει κανείς και από μία άλλη οπτική γωνία. Όχι ως προς εκείνον που επιθυμεί ένα τρίτο πρόσωπο, αλλά ως προς εκείνον που δεν μπορεί να συγχωρέσει την επιθυμία αυτή.
- Δεν με θέλεις πια; Άρα δεν μ΄αγαπάς πια.
- Μα εξακολουθώ να σε θέλω. Και τι σχέση έχει η αγάπη; Βαθιά σ' αγαπώ.
- Άκουσε, αυτά που λες είναι θολά. Αφού δεν θες μόνο εμένα, δεν με θες στ' αλήθεια. Δεν μπορώ να το ανεχτώ αυτό, δεν σε θέλω ούτε εγώ πια. Να πας να βρεις εκείνο που επιθυμείς, να μην σου γίνομαι και βάρος.
Δεν καμώνομαι ότι έχω απαντήσεις ή λύσεις (κι αν το καμώνομαι απολογούμαι). Μπορεί και να λέω μπούρδες.
Αν για κάτι είμαι σίγουρος όμως, είναι ότι όταν δυο άνθρωποι καθημερινά χτίζουν μια σχέση κι όταν καθημερινά αγαπιούνται λίγο και περισσότερο, η σχέση τους μπορεί με τα χρόνια να κλυδωνιστεί, μπορεί ίσως και να σπάσει, μην αντέχοντας την διάχυση της επιθυμίας και σε άλλα πρόσωπα, σε άλλα κορμιά.
Αλλά όταν αγαπήσεις αληθινά τον άνθρωπο που είναι δίπλα σου, τότε είτε μείνεις μαζί του είτε χωρίσετε, την αγάπη σου δεν μπορεί να σου την πάρει κανείς πίσω.
Ειδάλλως δεν τον αγάπησες ποτέ σου.

12 Comments:

At 10/20/2006 09:01:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova said...

Όχι απλά μου αρέσεις, Old boy.
Σε θαυμάζω.

 
At 10/20/2006 09:05:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Kι εγώ με θαυμάζω. Απεριόριστα.

 
At 10/21/2006 01:09:00 π.μ., Anonymous ε said...

αγαπημενε μου old boy αν και αγνοεις τα σχολια μου και καλα κανεις δεν λεω και τιποτε σπουδαιο ποτε, δεν ξερω και απο ποδοσφαιρικα, γαματα,ομως, για λογους που δεν μπορω να εξηγησω αυτη τη στιγμη ουτε και καμμια αλλη δηλαδη,θελω να σου πω οτι εχεις δικιο εκει προς το τελος αυτων που γραφεις αν και πιστευω οτι τα γραφεις απο διαισθηση και οχι απο εμπειρια ελπιζω να γραφεις ποστ για παντα η τελος παντων για πολυ καιρο μη δεσμευεσαι κιολας.

 
At 10/21/2006 01:57:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Σόρυ, αν σου έχω δώσει την εντύπωση ότι αγνοώ τα σχόλιά σου. Οι περισσότεροι μπλόγκερς απαντούν σε κάθε σχόλιο και πολύ καλά κάνουν. Δεν το κάνω από αγένεια όμως, ούτε -εννοείται- αγνοώ τα σχόλια στα οποία δεν απαντάω κάτι.

 
At 10/21/2006 05:03:00 π.μ., Blogger fieryfairy said...

το κακό είναι ότι περιμένουμε ότι αυτή η αγάπη θα κρατήσει για πάντα με την ίδια μορφή που είχε και στην αρχή.
μακάρι να ήταν έτσι η ζωή αλλά δεν είναι. η αληθινή αγάπη για κάποιον, έστω η ανάμνηση της, δε χάνεται

 
At 10/21/2006 09:21:00 π.μ., Anonymous Τζόνυ Τουρτούρας said...

Σε μια σχέση δεν υπάρχουν μόνο δυο, υπάρχουν τρεις ... και μην πάει ο νους σου στο πονηρό :-) Εννοώ: ΕΓΩ-ΕΣΥ-Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ. Αλλιώς σχετίζονται δυο άνθρωποι που βρέθηκαν τυχαία και πρόσκαιρα μια στιγμή κι αλλιώς δυο άνθρωποι που "κάθησαν" στη σχέση τους. Σ' αυτή την περίπτωση, όπως φροντίζω εμένα έχω να φροντίσω κι εσένα αλλά και τη σχέση μας - δηλαδή το πού αναφερόμαστε κι οι δυο, που το πάμε κι οι δυο, τι θέλουμε να είμαστε όχι ο καθένας σαν άτομο μόνο, ούτε απλά ο καθένας απέναντι στον άλλο, αλλά κι οι δυο ΜΑΖΙ.

Άλλο πράγμα είναι το ΕΓΩ, άλλο το ΕΣΥ, άλλο το ΕΓΩ-ΕΣΥ κι άλλο το ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ.

Αυτό το ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι μιας σχέσης. Τις περισσότερες φορές το ξεχνάμε και νομίζουμε πως δεν υπάρχει καν ή πως μπορούμε να παίξουμε μαζί του (π.χ. "και μαζί και χώρια") χωρίς να πάθουμε τίποτα.

Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ λοιπόν αναφέρεται στο ΕΓΩ, στο ΕΣΥ και στο ΕΓΩ-ΕΣΥ ... ενώ η ΑΓΑΠΗ αναφέρεται σ' αυτό το ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ. Γι' αυτό και προϋποθέτει και περιλαμβάνει την επιθυμία αλλά και κάτι ακόμα, που χτίζεται σιγά σιγά. Γι' αυτό και είναι δύσκολη ιστορία.

 
At 10/21/2006 11:53:00 π.μ., Blogger andreas-writer said...

Έχω την εντύπωση ότι σε μια σχέση βαθιά και δοκιμασμένη, το εγώ περνάει πάντα σε δεύτερη μοίρα. Φυσικά και ο καθένας έχει το δικό του εγώ, τη δική του άποψη, το δικό του πείσμα. Η αγάπη όμως όλα τα σκορπίζει. Αφήνει το εγώ λίγο πιο πίσω.
Οι σχέσεις με το πέρασμα του χρόνου, παρουσιάζουν φυσικά συμπτώματα κάμψης. Η ρουτίνα δεν είναι καλός σύμμαχος. Είναι όπως σε μια εργασία. Δουλεύεις σ' ένα γραφείο επί 20 χρόνια και στο τέλος έχεις γίνει δεινόσαυρος, όχι απλώς αντιπαραγωγικός.
Άρα θα πει κάποιος, τι προτείνεις;
Δεν υπάρχουν συνταγές επιτυχίας στη ζωή, γιατί ο καθένας από μας είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Αν όμως θα μπορούσα ν' αναφέρω μερικές λέξεις, θα διάλεγα :
Ανανέωση.
Ποικιλία.
Φαντασία.
Προσπάθεια.
Αγάπη.
Οι τέσσερις πρώτες λέξεις μπορούν να ερμηνευθούν κατά το δοκούν. Στη δική μου περίπτωση αναφέρονται στην προσπάθεια που μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι για να διατηρήσει τη σχέση του σ' ένα αξιοπρεπές επίπεδο. Ανανεώνω τη σχέση μου, προσπαθώντας περισσότερο, προσθέτοντας ποικιλία και φαντασία. Ένα ταξίδι, ένα διαφορετικό μέρος για να κάνεις έρωτα από το συνηθισμένο κρεβάτι, μερικές τρέλες που έκανες έφηβος και η επανάληψή τους στην ώριμη ηλικία, θα σου θυμίσει αυτό που ήσουν και που μπορείς να 'σαι ακόμη και σήμερα. Έστω με μερικά κιλά περισσότερα, με γκρίζα μαλλιά ή ρυτίδες. Η φαντασία του ανθρώπου είναι ανεξάντλητη, αν πραγματικά την αφήσουμε ελεύθερη.
Πρέπει να καταφέρνεις να ξεφεύγεις από την καθημερινότητα. Ν' αφήνεις πίσω τη ρουτίνα και τα προβλήματα που έχεις. Να δίνεις την ευκαιρία σε σένα και στον σύντροφό σου να εξακολουθήσετε να αγαπιέστε.
Η αγάπη είναι η πέμπτη λέξη. Έχω την εντύπωση ότι αυτή η λέξη είναι μαγική. Μόνο η αναφορά της με κάνει να αισθάνομαι ότι είμαι ζωντανός, ότι μπορώ να τα καταφέρω. Γιαυτό και θα προσπαθήσω.

 
At 10/21/2006 01:21:00 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Old Boy και Τζόνυ Τουρτούρα, νομίζω ότι έχετε πιάσει το κεντρικό σημείο για την ανάλυση ενός συστήματος.
Ναι, ναι, και οι άνθρωποι μαζί με τις σχέσεις τους συστήματα είναι.
Λοιπόν πράγματι ισχύει κατ' αρχήν ότι δύο άνθρωποι που έχουν μια σχέση δεν μπορούν να περιγραφτούν μόνο από το άθροισμα των ατομικών τους ιδιοτήτων. Αυτή η σχέση εισάγει από μόνη της και νέα πολυπλοκότητα στο ΄διμελές σύνολο των δύο ανθρώπων.Με λίγα λόγια 1+1 κάνει παραπάνω από 2 αν μιλάμε για συστήματα που αλληλεπιδρούν.
Συνεπώς είναι τουλάχιστον λειψό να προσπαθεί ο ένας από τους δύο να επιχειρηματολογεί σα να απευθυνόταν στον άλλο σαν μια μονάδα.
΄Πολύ σωστά βάζεις και τη διατύπωση περί δυναμικότητας μιας ανθρώπινης σχέσης. Εδώ έχει δυναμική η αλληλεπίδραση δύο απλών δομικών λίθων της φύσης, και δεν θα έχει η αλληλεπίδραση ανθρώπων;
Η ίδια η δυναμική λοιπόν αυτή προκαλεί μεταβολές στα συτήματα που αλληλεπιδρούν και αυτά με τη σειρά τους σαν ανατροφοδότηση την επηρεάζουν επίσης.
Συχνά όμως εμείς οι άνθρωποι την ξεχνάμε αυτή την μεταβαλλόμενη δυναμική και αναλύουμε ανθρώπους και σχέσεις σαν να είναι στατικές.
Ίσως γιατί αυτό μας είναι πιο εύκολο.

 
At 10/21/2006 10:06:00 μ.μ., Blogger VROXOPOIOS said...

Σίγουρα. κανείς δεν μπορεί να σβήσει την αγάπη σου. Το πιστεύω αυτό. Κανείς δεν μπορεί να την εξαφανίσει. Κανείς δεν μπορεί να την κάνει να μην υπάρχει. Ούτε καν εκείνος που την αρνείται.

Δέχομαι, επίσης, ότι αγαπάς πρώτα και κύρια για τον εαυτό σου. Για να καλύψεις το δικό σου κενό. Γιατί έχεις ανάγκη να νιώσεις κάτι εσύ

Ποιος, όμως, μπορεί να ξεπεράσει το «εγωιστικό γονίδιο»; Ποιος μπορεί να αγαπάει χωρίς να αγαπιέται και αυτό να του αρκεί; Κι αυτό να μην το πληγώνει;

Ποιος αντέχει να «θυσιάζεται» για τις «αμαρτίες» των άλλων;

Εγώ πάντως όχι…


(κομμάτι απο ένα παλίο μου post. Εν ολίγοις μπορείς να αγαπήσεις χωρίς να σε αγαπάνε;)

 
At 10/21/2006 10:06:00 μ.μ., Blogger VROXOPOIOS said...

Σίγουρα. κανείς δεν μπορεί να σβήσει την αγάπη σου. Το πιστεύω αυτό. Κανείς δεν μπορεί να την εξαφανίσει. Κανείς δεν μπορεί να την κάνει να μην υπάρχει. Ούτε καν εκείνος που την αρνείται.

Δέχομαι, επίσης, ότι αγαπάς πρώτα και κύρια για τον εαυτό σου. Για να καλύψεις το δικό σου κενό. Γιατί έχεις ανάγκη να νιώσεις κάτι εσύ

Ποιος, όμως, μπορεί να ξεπεράσει το «εγωιστικό γονίδιο»; Ποιος μπορεί να αγαπάει χωρίς να αγαπιέται και αυτό να του αρκεί; Κι αυτό να μην το πληγώνει;

Ποιος αντέχει να «θυσιάζεται» για τις «αμαρτίες» των άλλων;

Εγώ πάντως όχι…


(κομμάτι απο ένα παλίο μου post. Εν ολίγοις μπορείς να αγαπήσεις χωρίς να σε αγαπάνε;)

 
At 10/22/2006 04:29:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Πολύ μεστά τα σχόλια όλων και σας ευχαριστώ. Έχω μόνο μια παρατήρηση ως προς το σχόλιο του Βροχοποιού. Μου φαίνεται, αγαπητέ Βροχοποιέ, ότι μιλάς για κάτι σαν μονομερή έρωτα και όχι για αγάπη που προκύπτει μέσα από σχέση. Ρωτάς αν μπορείς να αγαπήσεις χωρίς να σε αγαπάνε. Σίγουρα μπορείς να ερωτευθείς χωρίς να σε ερωτευθούνε. Να αγαπήσεις χωρίς να σε αγαπάνε νομίζω ότι πάλι γίνεται, αλλά με την αίρεση, ότι ακόμα κι αν δεν σε αγαπάνε κάτι σου επιστρέφουν (μια επίφαση αγάπης ή έστω μια απλή συνύπαρξη για κάποιο διάστημα). Δηλαδή ο έρωτας μπορεί να χτιστεί και στο έδαφος της απόλυτης έλλειψης ανταπόκρισης. Η αγάπη όμως χρειάζεται ένα είδος ανταπόκρισης, ώστε να είσαι λίγο με τον άλλον, να περάσεις λίγο καιρό με τον άλλον, να μάθεις λίγο τον άλλον.

 
At 10/23/2006 10:50:00 π.μ., Blogger VROXOPOIOS said...

"με την αίρεση, ότι ακόμα κι αν δεν σε αγαπάνε κάτι σου επιστρέφουν (μια επίφαση αγάπης ή έστω μια απλή συνύπαρξη για κάποιο διάστημα"

Πόσο μακριά, όμως, μπορείς να πας με ψευδαισθήσεις και αυταπάτες; Πόσο μπορείς να συνηθίσεις τον εαυτό σου στις ελάχιστες απαιτήσεις;

Ακού συχνά να λένε οτι έρωτας κι αγάπη είναι διαφορετικά πράγματα. Συμφωνώ. Πιστεύω, όμως, πως μια αγάπη είναι ολοκληρωμένη μονάχα όταν συνυπάρχει με τον έρωτα, και ο έρωτας είναι μοναδικός μονάχα όταν συνοδεύεται με την αγάπη.

Για μένα η αγάπη είναι το πιο σημαντικό. Μπορείς να ερωτευθείς χιλιάδες φορές. Λίγες, όμως, θα αγαπήσεις. Καλό είναι λοιπόν να μην αφήσεις την έννοια να ξεφτίσει λέγοντας οτι αγαπάς τα πάντα και τους πάντες. Ότι κι αν σου έχουν κάνει, όπως κι αν σου έχουν φερθεί.

Τα "Σ'αγαπώ" δεν είναι για να σπαταλιούνται δεξιά κι αριστερά.

Είναι πολύ πιο πολύτιμα...

υγ.παρασύρθηκα κι εγώ...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home