Δευτέρα, Οκτωβρίου 09, 2006

Μανταρινόδεντρα και Μαρμελαδένιοι Ουρανοί

Tην ιστορία την είχα πρωτακούσει πριν καμιά εικοσαριά χρόνια στο ραδιόφωνο από (ποιόν άλλον;) τον Γιάννη Πετρίδη. Αυτές τις μέρες την διαβάζω και στις εφημερίδες, εξ αφορμής της έκδοσης ενός ακόμη βιβλίου για τους Βeatles. Υποτίθεται λοιπόν, ότι το «Lucy in the Sky with Diamonds» δεν ήθελε να σημάνει τα αρχικά LSD, αλλά ήταν ο τίτλος που είχε δώσει σε μια ζωγραφιά του ο τετράχρονος το 1967 γιος του Λένον, Τζούλιαν. Ο Τζούλιαν είχε ζωγραφίσει, με τον τρόπο που φαίνεται παραπάνω, μια συμμαθήτρια του στο νηπιαγωγείο που την έλεγαν Λούσι.
Ισχυρότερο παραισθησιογόνο από το παιδικό μυαλό δεν υπάρχει.
Δεν βούτηξε μόνο ο Οβελίξ μικρός στο καζάνι με το μαγικό φίλτρο. Κάθε παιδί με το που γεννιέται (ή πιθανότατα ακόμα πιο πριν) βουτά την φαντασία του εκεί, ερμηνεύοντας, χωνεύοντας και ανασυνθέτοντας το θαύμα του κόσμου μέσα από αισθήσεις και παραισθήσεις αξεχώριστα, μέχρι να μεγαλώσει, να χαθεί σταδιακά κάθε επίδραση του φίλτρου, να βλέπει πια τον κόσμο απομαγευμένο και να του γεννηθεί η ανάγκη να τρέξει στον δρυίδη της γειτονιάς του για παρηγοριά και φυγή.

15 Comments:

At 10/09/2006 10:15:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τι ωραίο!
Μού επιτρέπεις να "δανειστώ" την ζωγραφιά, να τη βάλω στο ομώνυμο μπλογκ μου;
:-)

 
At 10/09/2006 10:33:00 μ.μ., Blogger Citronella said...

strawberry fields forever!!

 
At 10/09/2006 10:38:00 μ.μ., Anonymous Nirava said...

ααχ! μόνο που η επίδραση του φίλτρου δεν χάνεται έτσι, μόνη της...πολλοί αντι-μάγοι δουλεύουν ακούραστα γι αυτό...

η ζωγραφιά απίθανη!

 
At 10/09/2006 11:04:00 μ.μ., Blogger Dimitri said...

Δεν θα 'πρεπε να αφήσουμε την "πραγματικότητα" να χαλάσει μια ωραία ιστορία. Από τη στιγμή που το τραγούδι δημοσιοποιήθηκε, έφυγε από τον έλεγχο του δημιουργού του, κι εμείς είμαστε ελεύθεροι να το ερμηνεύσουμε όπως θέλουμε, να το φορτίσουμε με όποιον μύθο (προσωπικό ή μη) μας βολεύει — αλλιώς θα έπρεπε να αναιρούμε με κάθε δήλωση: είπε αυτό; τώρα είπε το άλλο; κι αν τώρα λέει ψέματα;
Η Λούση — η δική μου Λούση — είναι ό,τι επιλέγω εγώ.

 
At 10/09/2006 11:12:00 μ.μ., Blogger ÎšÎ±ÏƒÎ¹Î±Î½ÏŒÏ‚ said...

..και να του γεννηθεί η ανάγκη να τρέξει στον δρυϊδη της γειτονιάς του για παρηγοριά και φυγή..

..ή να πατήσει το "μαγικό κουμπί"

ΥΓ
Το ξέρω ότι οι αυθόρμητες αυτο-παραπομπές απαγορεύονται, αλλά οι κανόνες είναι για να παραβιάζονται :)

 
At 10/10/2006 01:46:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Loreley-lucyluce, και βέβαια σου επιτρέπω. Κι εγώ απ' το ίντερνετ την κατέβασα άλλωστε. Την είδα στο Ταχυδρόμο, μου άρεσε και μετά έψαξα να την βρω. Είναι η ζωγραφιά του Τζούλιαν.
Δημήτρη, δεν διαφωνώ καθόλου.
Κασιανέ, δεν παραβίασες κανέναν κανόνα.

 
At 10/10/2006 09:45:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

This web page must be an deterrent example to be pursued by the rest. It certainly sets up it's ranks very eminent. - wedding speeches

 
At 10/10/2006 11:28:00 π.μ., Blogger ladychill said...

Θα διάλεγα την ίδια ακριβώς φράση που διάλεξε ο Κασιανός από το απόσπασμα αυτό. Πόσα και πόσα νυχτερινά δρομολόγια στο δρυίδη της γειτονιάς...και μετά οι εικόνες να επιστρέφουν με την ίδια ένταση.

 
At 10/10/2006 12:31:00 μ.μ., Blogger koolkiller-ess said...

τι να πούμε όμ_ς για εκείνους που νι΄_θουν τις επιδράσεις του παιδικού παραισθησιογόνου για όλη τους τη ζ_ή ? Tough luck?

 
At 10/10/2006 12:37:00 μ.μ., Anonymous Katerina said...

wedding speeches
τα spam έχουν βάλει στόχο να σε νοικοκυρέψουν αχαχα
ο Τζούλιαν ο κακομοιρούλης είχε βάλει τώρα που μεγάλωσε αγγελία στην ΝΥΤ ή σε κάποια άλλη ότι ψάχνει κοπέλα πτυχιούχο, κουλτουριάρα και καλόψυχη....που καταντάει ακόμα και ο Λέννον όταν μεγαλώνει καμιά φορά...... :(

 
At 10/10/2006 02:44:00 μ.μ., Blogger polikarpos said...

τι όμορφη μετάφραση στον τίτλο σου..
μια παρατήρηση όμως: βαρέθηκα να διαβάζω σε εφημερίδες, περιοδικά και internet για το "a hard day's write".. λέπρα πια!
δεν έχει να κάνει με το blog σου, απλά ήθελα να πω την γνώμη μου και την ζοχάδα μου.
για άλλη μια φορά congrats για την πολύ όμορφη προσέγγιση σου και μάλιστα σε ένα τόσο "φορεμένο" θέμα.

 
At 10/10/2006 03:54:00 μ.μ., Blogger switchblade_sister said...

Πολύ ωραίο, και μια και αναφέρεις τον ύπνο σε ένα προηγούμενο ποστ, τα όνειρα μας χαρίζουν στιγμές ανόθευτης φαντασίας και στην ενήλικη ζωή μας.

 
At 10/10/2006 06:08:00 μ.μ., Anonymous Spyflo80 said...

ta paidia einai to mellon to paron kai to parelthon tis anthropotitas. fantasteite mia zoi xoris afta.

 
At 10/11/2006 09:53:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ευχαριστώ πολύ, old boy!
Λάτρης της ταινίας, ή και του ασιατικού κινηματογράφου, ίσως...;
:-)

 
At 10/12/2006 02:08:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Της ταινίας, ναι.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home