Παρασκευή, Ιουλίου 14, 2006

Ντόριαν Γκρέι

Οι κριτικοί, όταν μια ταινία αρχίζει και δείχνει έντονα τα σημάδια του χρόνου πάνω της, όταν δεν προξενεί πια την αίσθηση που προξενούσε στην εποχή της, λένε ότι «έχει ρυτίδες». Ξαναβλέποντας πριν λίγες μέρες την «Διπλή Ζωή της Βερονίκ» δεν διαπίστωσα τέτοιο πρόβλημα. Συνέβη κάτι άλλο ωστόσο: τις ρυτίδες άρχισα να τις διακρίνω με τρόμο όχι στην ταινία, αλλά στην Ιρέν Ζακόμπ. Το πρόσωπό της, ο λαιμός της, το γυμνό κορμί της, αυτά, αυτά ήταν που είχε φθείρει ο χρόνος. Όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί όπως τους θυμόμουν, το περιβάλλον της ταινίας αμετάβλητο, εκείνη δέκα πέντε χρόνια μεγαλύτερη. Έπεισα τον εαυτό μου ότι το φαντάστηκε. Το επόμενο βράδυ δεν κρατήθηκα όμως κι άρχισα να βάζω αγαπημένες βιντεοκασέτες και dvd
και είδα το πιστόλι και την φυσαρμόνικα να πέφτουν απ΄τα τρεμάμενα από Πάρκινσον χέρια του Τσάρλς Μπρόσνον
και είδα τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους εξαντλημένο απ΄ την κούραση να παρατάει στη μέση του βουνού την αναρρίχηση κι έτσι να μην φτάνει και να μην μπαίνει ποτέ στο διαστημόπλοιο
και είδα τον Ντένις Χόπερ να προσπαθεί αλλά να μην μπορεί, να μην έχει άλλη στύση κι άλλα χαστούκια μέσα του, αφήνοντας την Ιζαμπέλα ανικανοποίητη και τον Τζέφρι με μια εμπειρία λιγότερη
και είδα τον Μοντγκόμερι Κλιφτ να φυσάει την τρομπέτα του χωρίς δύναμη στα πνευμόνια του, αποτυγχάνοντας έτσι να ξυπνήσει το στρατόπεδο μ΄ένα σπαραξικάρδιο σκοπό για τον θάνατο του Σινάτρα
και είδα έναν Τούρκο δεσμοφύλακα να λύνει τη ζώνη του και να βιάζει στην φυλακή τον ανήμπορο λόγω ηλικίας ν' αντιδράσει Μπραντ Ντέιβις
και είδα τον Άντονυ Χόπκινς να έχει καλέσει έναν παλιό του φίλο για δείπνο, αλλά να είναι πια ανόρεκτος, με μαραμένες μασέλες, δίχως επιθυμία για κρέας
και είδα τον Μπρούνο Γκαντζ γηραλέο άγγελο, άγγελο ανόρεκτο, με μαραμένα φτερά, δίχως επιθυμία για έρωτα.

8 Comments:

At 7/14/2006 07:07:00 μ.μ., Blogger Sraosha said...

Αμάν, παιδιά, ο Μπόρχες!

 
At 7/14/2006 07:34:00 μ.μ., Blogger Citronella said...


Strange fascination fascinating me
Ah, changes are taking the pace I'm going through

Ch-ch-ch-ch-changes
Turn and face the strange ch-ch-changes
Oh, look out, you rock and rollers
Ch-ch-ch-ch-changes
Turn and face the strange ch-ch-changes
Pretty soon now, you're gonna get older
Time may change me, but I can't trace time
I said that time may change me, but I can't trace time

 
At 7/14/2006 08:09:00 μ.μ., Blogger koolkiller-ess said...

ίσως αν παίξω αυτή την ταινία αρκετές φορές στο μυαλό μου
να ΚΑΕΙ

 
At 7/15/2006 12:48:00 π.μ., Anonymous Katerina said...

μήπως και τη Μπριζίτ Μπαρντό με πεσμένο το βυζί να χορεύει στο Σαν τροπέ, κωλόγρια με μπαστούνι στο Και ο Θεος έπλασε τη γυναίκα? time rolls......as the world goes around

 
At 7/15/2006 04:43:00 π.μ., Blogger Rodia said...

Κι όμως! Οσες φορες και να δω το «Yozimbo», ο Toshiro Mifoune θα τινάζει περήφανα τους ώμους του στο τέλος του έργου προχωρώντας για νέες περιπέτειες...

..και ο Ντάννυ Κέη παραμένει δροσερός δροσερός να πηδολογάει στο «Γενικό Επιθεωρητή»..

:-)

 
At 7/15/2006 10:32:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μάς έκανες την καρδιά περβόλι, OldBoy. Άλλο θέμα, άλλο.

Placebo

 
At 7/15/2006 12:21:00 μ.μ., Blogger Σύλβια Ο. said...

Αυτή τη φορά το ποστ δεν είναι για μένα.

 
At 12/30/2006 03:34:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Cool guestbook, interesting information... Keep it UP
» » »

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home