Σάββατο, Μαρτίου 11, 2006

I'm a blogger, you monsters.


365 ημέρες - 410 ποστάκια. Το μπλογκ γιορτάζει σήμερα τα πρώτα του γενέθλια και παρακαλεί θερμώς όποιον τυχόν είχε τη σχετική πρόθεση, αντί για κατάθεση στεφάνων, να δωρίσει χρήματα στην Θεραπευτική Κοινότητα Απεξάρτησης Ιστολόγων «Α-ποστ-ροφή».
Ένας χρόνος λοιπόν, μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει, είναι αυτή η σκηνή από το «Βarton Fink»: Ο Μπάρτον είναι συγγραφέας με προβλήματα έμπνευσης. Όταν η έμπνευση τον συναντά, γράφει ένα έργο για το οποίο είναι περήφανος. Μόλις δακτυλογραφεί την τελευταία σελίδα, πάει να γλεντήσει, μπλέκεται σε ένα καυγά με ναύτες και ωρύεται "I 'm a creator you monsters".
Πέρασε ένα φεγγάρι που είχα κι εγώ αυτήν την ψευδαίσθηση. Κάνα χρόνο πριν ανοίξω το μπλογκ είχα γράψει ένα κείμενο σε μέγεθος μυθιστορήματος. Κρίθηκε αρμοδίως ότι δεν είναι άξιο να εκδοθεί, κρίθηκε δηλαδή ότι είναι ένα κείμενο - ανέκδοτο.
Για αρκετά θα μπορούσε ίσως να κατηγορήσει κανείς την μπλογκόσφαιρα, αλλά για έλλειψη γενναιοδωρίας όχι. Μέσα σ΄ αυτόν τον χρόνο άκουσα επαινετικά λόγια, λόγια πιθανότατα υπερβολικά, αλλά πάντως λόγια που είχα ανάγκη να ακούσω. Δεν ξέρω, ίσως τα «δύσκολα και τα ανεκτίμητα εύγε» κι ο «έπαινος του Δήμου και των Σοφιστών» να είναι εύγε και έπαινοι, που αξιωματικά αφορούν άλλης τάξεως κείμενα και όχι κείμενα σε μπλογκ.
Ξέρω όμως σίγουρα ότι μου ήταν ανεκτίμητα τα –δύσκολα ή μη- εύγε που εισέπραξα. Ακόμη πιο σίγουρα, ξέρω ότι η μπλογκόσφαιρα δεν συνιστά κανενός είδους σατράπεια. Εδώ κι ένα χρόνο λοιπόν κάμω μια χαρά ζωή.
Γιατί, κι αν δεν είμαι creator, κανείς ναύτης, εκδότης ή επαϊων δεν μπορεί να μου κλείσει το στόμα την ώρα που φωνάζω «Ι’m a blogger, you monsters». Κι αν στην αρχή το 'βλεπα σαν ένα είδος έκπτωσης, δεν το βλέπω έτσι πια.
Εδώ· αδιαμεσολάβητα, ελεύθερα και σ' όποιον αρέσουμε.
Για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε
(ή ίσως απλά δεν μπορούμε).
I am saying it loud,
I blog and I’ m proud.
Y.Γ. Τον χρόνο που πέρασε, το μπλογκ αυτό το έγραφε ένας άνθρωπος, ανήκε όμως εξ αδιαιρέτου σε δύο ανθρώπους. Ο ένας έγραφε κι ο άλλος άκουγε και ξαναάκουγε και ξαναάκουγε γκρίνιες και ανασφάλειες και illusions of grandeur και χαζομάρες. Και στεκόταν και βοηθούσε και έλεγε, υφιστάμενος –υφιστάμενη μάλλον- ένα ψώνιο αλλότριο. Όποια αξία κι αν έχει λοιπόν, αφιερώνω αυτό το τελευταίο ποστ του χρόνου (μαζί με τα προηγούμενα 409) στο πιο καμένο απ’ όλα τα καμένα.
Χρόνια σου Πολλά.

31 Comments:

At 3/11/2006 01:30:00 π.μ., Blogger alas said...

Αν και δεν είμαι "μεγάλος" για να έχει βαρύτητα η γνώμη μου, δέξου τα "χρόνια πολλά" από έναν...απλά μεγάλο...ή old αν προτιμάς.
Να είσαι καλά και να ξέρεις ότι αυτό που κάνεις εδώ, το κάνεις υπέροχα!

 
At 3/11/2006 01:34:00 π.μ., Blogger το καλοκαιρινό said...

συνεχισε, συνεχισε...
'να καμεις μια χαρα ζωη...'

 
At 3/11/2006 02:08:00 π.μ., Blogger The Passenger said...

Ωπα!

Δυό μέρες πριν απο το δικό μου.

Χρόνια πολλά βρε!

 
At 3/11/2006 03:05:00 π.μ., Blogger skata said...

Ερώτηση γκάλοπ γενεθλίων...

Στο γνωστό τραγούδι η τελευταία φράση είναι:

...τις γνώσεις, το φως!

ή

...της γνώσης το φως!

 
At 3/11/2006 09:20:00 π.μ., Blogger Mirandolina said...

Ευχαριστούμε ολβόυ, για τα ψάρια! Και, πολύ καλή ψαριά ινδήηδ.

Με την άδειά σας, αν και στην ευλογο-οικία τόσον διακριτικού ανθρώπου, θα γίνω λίγο αδιάκριτη: ένας ευτυχής/ καλότυχος στο ταίρι του άνθρωπος είναι κάτι - δύο και μάλιστα μαζί είναι σπάνια ορχιδέα. Μακάρι πάντα έτσι να χαίρεστε εις έτερον.

 
At 3/11/2006 10:50:00 π.μ., Blogger Πάνος said...

Να τα χιλιάσεις - που λένε. Χωρίς πολλά πολλά, το μπλογκ σου είναι ...διαβαστερό! Έχει και κάτι που δε συναντάς τόσο εύκολα: α. πρωτοτυπία στην επιλογή των θεμάτων και β. τολμηρή έκφραση γνώμης.

Γι' αυτό και είναι "σταθερή αξία" στην κινούμενη άμμο των ιστολογίων.

ΥΓ. Άνευ "παρεξήγησις": το ...κομμένο, γιατί δεν το ανεβάζεις σ' ένα δεύτερο ιστολόγιο; Ν' ακούσεις και τη γνώμη του λαού... Mια απόφαση είναι...

 
At 3/11/2006 11:02:00 π.μ., Blogger περαστικός said...

Ευχές και από εμένα. Είμαι πρόσφατος στα blog και σήμερα έτυχε να επισκεφθώ το blog σου για πρώτη φορά και πραγματικά εντυπωσιάστηκα.

 
At 3/11/2006 11:41:00 π.μ., Blogger Alberich said...

Και εις άλλα πολλά Old Boy

 
At 3/11/2006 11:52:00 π.μ., Blogger orlando said...

Να τα χιλιάσεις -το λιγότερο - τα post και να απολαμβάνεις αυτό που ονόμασε ο Λώρενς Ντάρελ "υπέροχο δικέφαλο ζώο " δλδ την συντροφικότητα με την καλή σου

 
At 3/11/2006 12:47:00 μ.μ., Blogger AMANDA said...

καλημέρα...
χαίρομαι που βλέπω κάποιον να το γιορτάζει και να συνεχίζει και να μην λέει βαρέθηκα, την κάνω...
πάμε για νέα Ιθάκη...

 
At 3/11/2006 12:57:00 μ.μ., Blogger Chaca-Khan said...

Xρόνια πολλά , φύγαμεεεεε,,,

 
At 3/11/2006 01:04:00 μ.μ., Blogger Γιουτζίν said...

μου άρεσε η ειλικρίνεια

χρόνια πολλά!

 
At 3/11/2006 01:45:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Στα 2000 μ.χ.

" Όλντ Μπόι και οι Έλληνες
πλην εκδοτών-"

Μπόρουμε κάλλιστα να φαντασθούμε πως θ'αδιαφόρησαν παντάπασι στην Αθήνα για την επιγραφή αυτή. "Πλην εκδοτών", μα φυσικά. Δεν ήσαν οι εκδότες για να τους οδηγούν και για να τους προστάζουν το ταλέντο και η έμπνευση. Άλλωστε ένα συγγραφικό έργο χωρίς εκδότη για νταβατζή δεν θα τους φαινόνταν πολλής περιωπής. Α βεβαιότατα "πλην εκδοτών".

Είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται.

Χρόνια πολλά, κουμπάρε.

 
At 3/11/2006 01:46:00 μ.μ., Blogger COSTANTINA said...

Επειδή έχεις τεράστια αγάπη για το γράψιμο, εγώ δεν θα σου ευχηθώ να τα χιλιάσεις ή οτιδήποτε άλλο. Θα σου ευχηθώ να συνεχίσεις να μην μπορείς να σταθείς ούτε για μια στιγμούλα χωρίς να γράψεις δυό λέξεις. Θα σου ευχηθώ, να συνεχίσει η ψυχή σου να θέλει να αποτυπωθεί οπουδήποτε, ακόμη κι αν αυτό είναι ένα blog. Και τέλος, θα σου ευχηθώ όλα αυτά να είναι τόσο φανερά στην γραφή σου, όπως σε αυτό εδώ το «ημερολόγιο». Αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν σε «χωράει».

:)

 
At 3/11/2006 03:35:00 μ.μ., Blogger ladychill said...

Πολύ γλυκό το γενέθλιο κείμενό σου Old boy! Χαρούμενα πρώτα γενέθλια! Κυρίως όμως τα θερμά μου συγχαρητήρια στην ανώνυμη κυρία σου που στέκεται στη σκιά των όσων γράφεις. Είμαι σίγουρη οτι κάτι το εξαιρετικό έχει αυτή η γυναίκα...εσύ θα ξέρεις καλύτερα. Τα χαιρετίσματά μου!!!

 
At 3/11/2006 03:55:00 μ.μ., Blogger Loucretia said...

Εγω θα καταθεσω χρηματα στην κοινοτητα ιστολογων "Α!-πως!-τροφη!".
Τις ευχες μου.

 
At 3/11/2006 07:50:00 μ.μ., Blogger Nihilio said...

Δεν είσαι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που του απορρίπτουν βιβλίο κι αυτό δε σημαίνει ότι δεν ήταν καλό. Μάλλον δεν είχες γνωριμίες ή το βιβλίο δεν είχε προοπτικές να πουλήσει. Μη το βάζεις όμως κάτω, συνέχισε να το κυνηγάς.
Χρόνια πολλά πάντως για το blog σου

 
At 3/11/2006 09:19:00 μ.μ., Blogger sal.ló said...

Γερό να 'ναι το ιστολόγιό σου. Είναι πολύ όμορφο να έχεις κάποιον να μοιράζεσαι τις ανασφάλειές σου. Σε αυτό το μπλόγκ βρήκες και κάποιους που σε βοήθησαν να τις ξεπεράσεις κιόλας. να χαίρεστε αλλήλους.

 
At 3/11/2006 10:03:00 μ.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

φιλε, for whatever it means και σαν είδος κοπλιμέντου να σου πω πως είσαι ένα από τα ελάχιστα (2-3) ελληνικά μπλογκς που διαβάζω ανελιπως. Ο λόγος; Απλώς ότι έχεις κάτι να πεις που - συνήθως - είναι πλέον του τετριμμένου και του βαρετού.

Να σου ευχηθώ κάτι; Μπα οι ευχές είναι γι αυτούς που τις χρειάζονται. Να σου πω μονάχα πως το House of leaves του Danielewski κυκλοφορούσε στο ιντερνετ για αρκετό καιρό πριν εκδοθεί. Σε βάζω σε σκέψεις;

 
At 3/11/2006 11:13:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Χρόνια πολλά!

Δεν ξέρω πώς σε λένε, πόσων χρονών είσαι ή τι δουλειά κάνεις. Ξέρω όμως ότι εκτιμώ αυτά που γράφεις γιατί με έχουν αγγίξει αρκετές φορές. Εύχομαι να συνεχίσεις :)

 
At 3/11/2006 11:32:00 μ.μ., Blogger λαθρεπιβάτης said...

Σήμερα πήρα δύο αποφάσεις :
- Να ανοίξω δικό μου μπλογκ.
- Το πρώτο μου σχόλιο να το γράψω στο μπλογκ του old boy.
Ετυχε να είναι η πρώτη σου επέτειος !
Εχω κάνει τη βόλτα μου στην ελληνική μπλογκόσφαιρα. Δεν θα πω τι μου άρεσε και τι όχι, ή ποιος με εντυπωσίασε η ποιος όχι. Εξάλλου η υποκειμενική μου κρίση δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, παρά μόνο για μένα. In the eye of the beholder, που λέμε.
Στάθηκα όμως, μεταξύ άλλων, στο δικό σου μπλογκ. Μου άρεσε το πάθος σου για γραφή.
Οσο το γράψιμο σου δίνει ζωή, να γράφεις.
Οσο γράφεις θα σου δίνει ζωή.

 
At 3/12/2006 12:47:00 π.μ., Blogger ka8y said...

Να τα χαιρόμαστε βρε!

Σχεδόν συνομήλικο και το δικό μου!

 
At 3/12/2006 11:37:00 π.μ., Blogger lemon said...

Oldboy, μην θεραπευθείς ως Ανώνυμος Βλόγερ, να είσαι συνέχεια εδώ, να σε χαιρόμαστε, εμείς και οι αγαπημένοι σου :)

 
At 3/12/2006 02:31:00 μ.μ., Blogger vangelakas said...

Εξισου εμπνευσμενα χαρισματικος και την "νεα χρονια"

 
At 3/12/2006 03:14:00 μ.μ., Blogger thas said...

Ειδικεύεσαι σ’ ένα συναρπαστικό είδος συνειρμικής γραφής που επιτρέπει στον αναγνώστη να παρακολουθεί την πορεία της σκέψης σου, τις ενστάσεις, τις (φιλοσοφογενείς) απορίες και τις κρίσεις σου, σαν ένα διαρκές ντοκυμανταίρ του στοχασμού σου. Χαρακτηριστικό του όλου τρόπου είναι η ευγένεια των αισθημάτων που εκπέμπονται από το παρόν ιστολόγιο και συχνά εκνευρίζομαι με αναγνώστες που ζητάνε διευκρινίσεις για ζητήματα ηθικής τάξης. Αυτά τα περίφημα «δεν το περίμενα από σένα» με τρελαίνουν γιατί είναι σαν να πρέπει να ανασυσταθεί κάθε φορά από την αρχή ο κόσμος και να εξηγηθεί η αλφαβήτα των βασικών αξιών. Θαυμάζω εν τέλει την αντοχή σου (καθώς και του talos) σε ορισμένους διαλόγους- είναι και η φύση των ζητημάτων που θίγεις τέτοια που έλκει το κουβεντολόι- όπου καλείσαι να συμμαζέψεις όλη αυτή την αναρχία του σχολιασμού ανθρώπων που μεταφέρουν εμπάθειες, πολυξεροσύνη και επιπόλαιες κρίσεις, ώστε να απαντήσεις συστηματικά. Δεν είμαι αυστηρός με τους ανθρώπους. Μιλάω για μια ειδική συμπεριφορά που σχετίζεται με τη φύση του μέσου.

Αισθάνομαι επίσης, πίσω από τους συλλογισμούς σου (που θυμίζουν πότε πότε τα περίφημα ανοίγματα στο σκάκι ή την τέχνη του μπριτζ) να κυκλοφορεί το συναίσθημά σου λυμένο και εκρηκτικό. Κάθε post ξεχειλίζει από θυμικό. Η εγκεφαλικότητα κάποιων στιγμών σου και η σχολαστική ανάλυση, αυτή την ένταση προσπαθεί να ισορροπήσει. Σε μένα αυτό είναι φανερό, νομίζω και σε όλους αυτούς που σε αγαπάνε.

Ένας χρόνος blogging είναι μεγάλο διάστημα. Τον χρόνο (νομίζω πως) κατασκευάζουν τα γεγονότα. Κι επειδή τα γεγονότα της ζωής μετά από κάποια ηλικία τείνουν να επαναλαμβάνονται (η έστω γεύση τους), ο χρόνος σιγά σιγά αραιώνει και οι εποχές φεύγουν χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι. Το αντίθετο συμβαίνει γράφοντας εντατικά πάνω στο χρόνο, όπως τώρα με το blogging. Ο χρόνος πυκνώνει γιατί ως γεγονότα πλέον το μηχάνημα (ο πυρήνας, το στρατηγείο) αντιλαμβάνεται τους (κάθε είδους) εσωτερικούς κραδασμούς που αποτυπώνονται ή «υποστασιοποιούνται» στα post. Καταλαβαίνω με λίγα λόγια τα post ως γεγονότα- μικρά ή μεγάλα δεν έχει σημασία, αυτό είναι κάτι που το γνωρίζει καλά μόνο ο συντάκτης τους- που ορίζουν/ ανατέμνουν/ γεωμετρούν το χρόνο όπως περίπου οι γιορτές τον χρόνο της εκκλησίας. Αυτή την αίσθηση έχω μετά από τα δυόμιση χρόνια που φαντάζουν μέσα μου γιγαντιαία ή, αλλιώς, με τεράστιο ειδικό βάρος σε σχέση με τους εξωτερικούς προσδιορισμούς της ζωής μου και τα γεγονότα, όχι των τελευταίων δύο τριών χρόνων, αλλά τουλάχιστον των τελευταίων δέκα.

Για τους προβληματισμούς σχετικά με τη δημόσια εικόνα σου, την παρουσία σου ως δημιουργού, την αναρώτηση για την αξία και κάθε άλλη βασανιστική σκέψη που αφορά την πράξη της γραφής στέκομαι εντελώς αλληλέγγυος. Σε νιώθω, σε καταλαβαίνω και συμπαρίσταμαι γιατί με απασχολούν ακριβώς τα ίδια (ή έστω με μικρές παραλλαγές)

Να τα εκατοστήσεις παλιό-παιδο. Τους θερμούς χαιρετισμούς μου και στην κυρία. Φιλιά και ευχές για τα καλύτερα.

 
At 3/12/2006 04:38:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Το να επαναλαμβάνω ευχαριστίες μου φαίνεται κάπως σαν πόζα.
Ποζάρω λοιπόν και ευχαριστώ :)
Πέραν από αστεία, βρίσκομαι στα όρια της συγκίνησης.
Επιστρέφοντας στα αστεία, αν δεν ήμουν μηχανή αλλά άνθρωπος, θα τα είχα ξεπεράσει κιόλας αυτά τα όρια.

 
At 3/12/2006 07:09:00 μ.μ., Blogger skata said...

Δε μου απάντησες όμως

 
At 3/12/2006 10:18:00 μ.μ., Blogger i-adespoti said...

Καλή συνέχεια και καλή δύναμη γι'αυτήν την πολύ καλή δουλειά.

 
At 3/12/2006 11:50:00 μ.μ., Blogger Xilaren said...

μπράβο!

καλή συνέχεια

 
At 3/13/2006 04:59:00 μ.μ., Blogger newManifesto said...

keep on :)just keep on

 
At 3/05/2007 10:05:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Keep up the good work minivan cd Schedule soccer telemundo John deere childrens toys health insurance http://www.distance-education-graduate-psychology-texas.info/it-project-management-training.html

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home