Τρίτη, Ιουλίου 05, 2005

H εποχή της ειρωνείας

Bλέπεις το σύνθημα "End Poverty Now", βλέπεις την Σακίρα, απαστράπτουσα Μπάρμπι με ρούχα, μακιγιάζ, κόμμωση κλπ που κοστίζoυν τρεις περιουσίες να φοβάται μην ακουμπήσει κατά λάθος στη σκηνή τα αφρικανάκια και μολυνθεί, βλέπεις τον Μπομπ Γκέλντοφ ντυμένο στα κατάλευκα, ως άμωμο άγγελο επί της γης, έτοιμο να αναληφθεί στους ουρανούς, και σε πιάνει αμέσως η επιθυμία να ειρωνευθείς.
Βλέπεις όμως και τα βίντεο με τους 50.000 ανθρώπους που πεθαίνουν καθημερινά στην Αφρική (το νούμερο μπορεί να το θυμάσαι λάθος - και αυτό λέει πολλά) και την ερώτηση που θέτει: "Αν 50.000 άνθρωποι πέθαιναν καθημερινά στη Νέα Υόρκη ή στη Νάπολι, δεν θα έβρισκαν οι G8 αμέσως χρήματα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα;" και σκέφτεσαι ότι δεν σε παίρνει να ειρωνευθείς.
Ότι και τίποτα να μην αλλάξει, ότι κι ένα απλό event να είναι, ότι και το πρόβλημα να ξεχαστεί αύριο, τουλάχιστον μαζεύθηκε ένα σεβαστό ποσό. Κι αν αυτό το ποσό θα φαγωθεί σε μεγάλο βαθμό από δικτάτορες, πάλι κάποιο σημαντικό υπόλοιπό του θα περισσέψει και θα πάει εκεί που πρέπει να πάει.
Σύμφωνοι, τα προβλήματα δεν λύνονται έτσι.
Αλλά πάλι πώς λύνονται; Πολιτικά θα μου πεις, αλλά πιάσ' τ' αυγό και κούρευ' το.
Και είναι προτιμότερη η απόλυτη αδράνεια από αυτήν την -έστω υποκριτική και πρόσκαιρη- επαγρύπνηση και βοήθεια;
Σκέφτεσαι λοιπόν ότι, εντάξει, το βραχιολάκι κατά της φτώχειας δεν μπορείς παρά να το ειρωνευτείς, γιατί συγχέει το λιμό των καταραμένων με το lifestyle των ευλογημένων, αλλά τον Νταλαρογκέλντοφ και το εγχείρημά του, όχι. Στ' αρχίδια σου, αν τα κίνητρά του είναι τα ιδιοτελέστερα του κόσμου, στ' αρχίδια σου, αν με αυτές τις ιστορίες χτίζει προφίλ, καριέρα ή οτιδήποτε άλλο. Στ' αρχίδια σου, το υποκριτικό σκηνικό και το δήθεν ενδιαφέρον. Πολλοί άνθρωποι θα βοηθηθούν κι αυτό είναι πιο σημαντικό.
Κι αν ο Γκέλντοφ είναι υποκριτής, εσύ που δεν κάνεις τίποτα γιατί να είσαι καλύτερος;
Το θέμα όμως της αμφιθυμίας απέναντι στα πράγματα δεν εξαντλείται μόνο στις συναυλίες κατά της φτώχειας.
Παλινδρομείς κι εσύ, όπως και τόσος άλλος κόσμος (από τους πρωτοετείς φοιτητές ως τα μεγαλύτερα ταλέντα του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά), ανάμεσα στη σοβαρή και στην ειρωνική αντιμετώπιση των πάντων.
Δεν φταις τόσο εσύ, όσο η εποχή. Εποχή μεταβατική, χωρίς αντίπαλα στρατόπεδα, εποχή που το άσπρο και το μαύρο γκρεμίστηκαν μαζί με ένα γερμανικό τείχος και στη θέση τους ξεπήδησε κι άρχισε να απλώνεται ένα τεράστιο γκρίζο.
Όχι απαραίτητα μελαγχολικό γκρίζο. Ίσως και γκρίζο εύφορο. Γκρίζο πάντως, που μπορεί να κατάργησε μεγάλες αυταπάτες, αλλά ταυτόχρονα φρενάρησε και φρενάρει και τους μεγάλους ενθουσιασμούς.
Όλα φαίνονται λυμένα κι αποφασισμένα.
Φυσικά και δεν είναι, φυσικά κι όλα τ' αυτονόητα κάποια στιγμή θα έρθουν τούμπα.
Όχι ακόμα όμως.
Εσύ όμως σ' αυτό το "όχι ακόμα" μεγαλώνεις, "αυτό το όχι ακόμα πρέπει να εκφράσεις και να εκφραστείς".
Γι' αυτό σου λέω, υπάρχει λόγος σοβαρός, που στεκόμαστε αναποφάσιστοι κι αμφίθυμοι, υπάρχει λόγος σοβαρός, που όταν πάμε να ανοιχθούμε περισσότερο από το προβλεπόμενο και να φανούμε υπέρ το δέον ευαίσθητοι, σπεύδουμε αμέσως μετά να προφυλάξουμε τα νώτα μας δια του αυτοσαρκασμού.

13 Comments:

At 7/06/2005 12:38:00 π.μ., Blogger helion said...

Αποκάλυψις, 3ο Κεφάλαιο

15. Ξέρω τα έργα σου. ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός. Είθε να ήσουν ψυχρός ή ζεστός.
16. Έτσι, επειδή είσαι χλιαρός και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου.

άθεη μεν, αλλά κάτι, *κάτι* αντηχεί εκεί. μπορεί μόνο η ανάμνηση του φονταμενταλισμού των μικράτων μου (enter αυτοσαρκασμός).
έναν σκοπό παρακαλώ, και έναν αυθεντικά ηρωικό ηγέτη να ακολουθήσω; χουμ.

 
At 7/06/2005 01:35:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

O μόνος ηγέτης που μου 'ρχεται στο μυαλό αυτή τη στιγμή είναι ο Μπρανκαλεόνε, αν τυχόν τον έχεις ακουστά. Aς τον ακολουθήσουμε: Branca - branca - branca, leo - leo - leo.

 
At 7/06/2005 01:47:00 π.μ., Blogger helion said...

χα. πουτονθυμ, και θα μου κολλήσει και η επωδός τώρα.
αντιπροτείνω τον Brian του Life of Brian των Μόντυ Πάιθονζ. >:)

 
At 7/06/2005 01:54:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Δεκτός. Ας αντιμετωπίζουμε λοιπόν τη ζωή πάντα αισιόδοξα, ας κοιτάμε πάντα τη φωτεινή πλευρά της.

 
At 7/06/2005 08:59:00 π.μ., Blogger helion said...

γμτ, ωραία τα κατάφερες, τώρα μου κόλλησε και το άλλο.

 
At 7/06/2005 04:05:00 μ.μ., Blogger newManifesto said...

old boy γιατί παγιδεύεσαι κι εσύ (που έχεις τόσο κοφτερό μυαλό) στο τεράστιο γκρίζο των πραγμάτων;

αν θέλεις, όποιος θέλει, να κάνει κάτι για τη φτώχεια αρκεί να βρεί έναν φτωχό άνθρωπο στη γειτονιά του και να του δώσει μια βοήθεια όσο μικρή κι αν είναι αυτή ...

τα υπόλοιπα δεν είναι παρά για να αποκοιμίζονται οι συνειδήσεις μας ...

 
At 7/06/2005 04:33:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Δίκιο έχεις, αλλά. Αλλά ας το δούμε έτσι: Χίλιοι -δεν σου λέω περισσότεροι, χίλιοι- Αφρικάνοι θα βοηθηθούν από τις πρόσφατες εκδηλώσεις. Αυτό δεν έχει μια σημασία; Θα μου πεις αυτό ισχύει και για όλες τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις των μεγαλοπλουσίων. Αυτές γιατί τις ειρωνευόμαστε; Δεν αρνούμαι ότι αντιφάσκω, άλλωστε το ποστ γι' αυτό μιλάει, για την παλάντζα ανάμεσα στην αποδοχή και την ειρωνεία, στον ενθουσιασμό και την αποστασιοποίηση. Η απάντηση πάντως που μπορώ να δώσω για το λόγο που διαφοροποιούμαι ως προς τη συγκεκριμενη εκδήλωση, είναι ότι η εκδήλωση αυτή ίσως δεν διαφοροποιείται ποιοτικά (ως προς τα κίνητρα, την υποκρισία κλπ) από τις αντίστοιχες, διαφοροποιείται όμως ποσοτικά (ως προς τα αποτελέσματα). Επίσης, όσο κι αν το δάχτυλο του Γκέλντοφ δεν είναι το ομορφότερο θέαμα του κόσμου, το φεγγάρι που μας δείχνει δεν παύει να είναι εκεί. Θα έπρεπε να το βλέπουμε μόνοι μας. Επειδή μας το δείχνει κάποιος με αμφιλεγόμενα κίνητρα πρέπει να αρνηθούμε να το κοιτάξουμε; Θα μου πεις, ούτως ή άλλως, θα πάψουμε οσονούπω να το κοιτάμε. Σ' αυτό δεν διαφωνώ.

 
At 7/06/2005 04:44:00 μ.μ., Blogger newManifesto said...

"χίλιοι αφρικανοί θα βοηθηθούν από τις πρόσφατες εκδηλώσεις"

ελπίζω να είναι φτωχοί κι όχι πλούσιοι ημέτεροι διεφθαρμένων κρατικών στελεχών που θα αναλάβουν να μοιράσουν τη βοήθεια ...ειρωνευόμαστε τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις των πλουσίων γιατί είναι εκείνοι που καταδικάζουν τους άλλους στη φτώχεια και μετά τους πετάνε ψίχουλα ...
τέλος όλοι αυτοί οι σουοερσταρ που τραγουδήσανε και είχανε παγκόσμια κάλυψη και διαφήμιση βάλανε τίποτα από την τσέπη τους ή πάλι ο φτωχός κοσμάκης είναι αυτός που βοηθάει κι αυτοί αυτοί που εξαργυρώνουν το publicity?

 
At 7/06/2005 04:51:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Μίλησα για τους χίλιους στους οποίους θα αφήσουν κάποια υπολείμματα οι δικτάτορες και τα διεφθαρμένα κρατικά στελέχη. Ασπάζομαι κι εγώ την κριτική σου. Μακάρι να γινόταν κάτι ριζοσπαστικό σήμερα κιόλας. Μέχρι να γίνει το ριζοσπαστικό όμως τι πρέπει να κάνουμε; Να αρνούμαστε κι αυτό το ελάχιστο ενδοσυστημικό χέρι βοήθειας;

 
At 7/07/2005 02:08:00 π.μ., Blogger 0 Comments said...

Γειά σου Old Boy!

 
At 7/07/2005 03:42:00 μ.μ., Blogger newManifesto said...

επίσης μ αρέσει που δεν αφήσανε τους αφρικανούς καλλιτέχνες να παρουν μέρος στη συναυλία με τη δικαιολογία πως δεν πουλάγανε αρκετά και στο τέλος χαρίσανε στους megastars σακούλες με δώρα αξίας 7.000 λιρών.

 
At 7/07/2005 04:00:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Γεια σου και σένα, Ο comments.
Νewmanifestο, σ' αυτό συμφωνούμε.

 
At 4/23/2007 11:01:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Best regards from NY! honda motorcycles http://www.vw-2.info malpractice california Best retirement for self employed pay bill auto insurance Information about buick california gs http://www.single-bar-driveway-gate.info http://www.free-sex-movie-2.info online gambling http://www.national-car-rental-4.info

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home