Τρίτη, Ιουλίου 05, 2005

Εφευρέτης Προσμονών

Κοιτούσε τον ουρανό με τόση ένταση που τον ζήλεψες. "Πώς, διάολο, τα καταφέρνεις;", δεν άντεξες και τον ρώτησες.
"Εφευρίσκω προσμονές", σου απάντησε.

4 Comments:

At 7/05/2005 06:51:00 π.μ., Blogger Δικηγόρος του Διαβόλου said...

Θα έπαιρνα όρκο ότι αυτό είναι ποίημα του Τάσσου Λειβαδίτη, αλλά δεν μπορώ να είμαι βέβαιος. Το βρίσκω πάρα πολύ ωραίο. Ωραίο να μπορείς να εφευρίσκεις προσμονές, να έχεις κάτι να περιμένεις κι εσύ. Ένα όνειρο, έστω και απατηλό.

 
At 7/05/2005 12:32:00 μ.μ., Anonymous heba said...

Ίσως έτσι οι μέρες γίνονται πιο ανάλαφρες,αλλά και πιο ζωντανές.
Εφεύρεση τρόπου ζωής η εφεύρεση προσμονών,απόλυτα συνυφασμένη με αυτό που παλιότερα αναφέρθηκε σε post,σχετικά με το πως χρησιμοποιούμε το βλέμμα μας για να παρατηρήσουμε τον κόσμο γύρω μας.
Θεωρώ πολύ όμορφη αυτή την στάση ζωής,ασυναίσθητα ή μη,όλοι ονειρευόμαστε.Κάποιες φορές τα δικά μου όνειρα δεν έχουν συγκεκριμένη μορφή,πάντα όμως έχουν μια συγκεκριμένη ζεστή αισιόδοξη αύρα,πάντα αφήνουν την ίδια γλυκιά αίσθηση,"προσμονή".

 
At 7/05/2005 04:44:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aγαπητέ Ηνίοχε, εγώ θα έπαιρνα όρκο ότι δεν είναι. Ηeba, δεν είχα σκεφτεί τη σύνδεση μεταξύ των δύο βλεμμάτων, αλλά μπορεί να έχεις και δίκιο.

 
At 7/05/2005 10:02:00 μ.μ., Blogger Δικηγόρος του Διαβόλου said...

Είναι μια κάποια λυση και τα όνειρα, μόνο που τις περισσότερες φορές δεν πραγματοποιούνται, περιμένοντας κι εμείς τον Γκοντό σαν τους ήρωες του Μπέκετ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home