Σάββατο, Απριλίου 02, 2005

Η ιδρωμένη παλάμη του άγγελου


Aν μετρήσετε θα διαπιστώσετε ότι μπροστά από την εντεκάδα της εθνικής μας δεν βρίσκονται έντεκα αλλά δεκατρία παιδάκια. Αυτά που περισσεύουν είναι μαζεμένα κοντά στον Χαριστέα. Είναι ποδοσφαιρικό έθιμο των τελευταίων ετών -που απαντάται ιδίως σε διεθνή παιχνίδια- όταν οι ομάδες μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο, ο κάθε παίκτης να κρατά στα χέρια του κι ένα παιδάκι με αθλητική περιβολή. Εδώ λοιπόν γιατί δεν είναι 11 και είναι 13; Εικασίες μπορούν να γίνουν πολλές. Από την πατροπαράδοτη ανοργανωσιά της φυλής, ως την με το ζόρι πίεση πατεράδων να είναι και ο κανακάρης τους που θα μπει στο γήπεδο (γιατί τι καλύτερο έχουν οι κανακάρηδες των άλλων, πλην του βύσματος;) . Σκέφτομαι στερεοτυπικά -και άρα πιθανώς εσφαλμένα- και φαντάζομαι ανάλογο συμβάν στη Γερμανία. Αφενός δύσκολα θα φτάναμε στο σημείο να είναι 13 παιδάκια έτοιμα να βγουν στο γήπεδο, αφετέρου και αν ακόμη φτάναμε στο σημείο αυτό, θα επικρατούσε η λογική, η πειθαρχία κλπ και έτσι ο μικρός Χανς και ο μικρός Κλάους δεν θα ζούσαν ποτέ την εμπειρία. Ελλάδα δηλαδή, δεν είναι μόνο η εμφάνιση 13 παιδιών στα αποδυτήρια, αλλά και το τελικό "δεν βαριέσαι, άστα, παιδάκια είναι" του υπεύθυνου στην φισούνα. Ο νόμος, ο κανόνας δεν υπήρξε ποτέ για εμάς κάτι αδιαπραγμάτευτο, αλλά κάτι που διαρκώς είναι σε διαπραγμάτευση, σε επανεξέταση. Αν τον βρούμε ορθό θα σεβασθούμε τις ολυμπιακές λωρίδες, αν τον βρούμε μπόσικο θα φοροδιαφύγουμε του θανατά, αν τον βρούμε δυσανάλογα σκληρό θα πούμε "παιδάκια είναι". Έτσι, μπορεί τα δημόσια οικονομικά της χώρας να μην αισθάνονται και τόσο καλά, αλλά αυτό που δεν έζησαν ο Χανς κι ο Κλάους, δεν θα ξεχάσουν ποτέ ο Παναγιωτάκης κι ο Γιώργος. Κι ίσως μια μέρα στα μπλογκς του 2020 -ό,τι μορφή κι αν έχουν τότε- ένας απ' τους δύο μας γράψει για την ιδρωμένη παλάμη του Άγγελου που τον κρατούσε απ' το χέρι.

5 Comments:

At 4/02/2005 08:27:00 μ.μ., Blogger talos said...

Α, μπράβο. Μια ζωή προσπαθώ να το εξηγήσω αυτό σε γνωστούς και φίλους, αυτή η ανοργανωσιά και η σχετικοποίηση του νόμου είναι συχνά δείγμα πολιτισμού.
Να σου πω την συγκριτική εμπειρία από Αμερικάνους μπάτσους και από Έλληνες αντίστοιχους; Οι μεν πρώτοι είναι ο Νόμος και θέλουν να τους φοβάσαι- και είναι ανελέητοι, ακόμα και όταν μοιράζουν κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα. Τους δεύτερους μπορείς να τους ρίξεις με ένα "και πού να το βάλω ρε φίλε, έχω παιδί άρρωστο πού να σταματήσω!;"
Όλα συζητιούνται εδώ - και αυτό είναι ευλογία και κατάρα μαζί.

 
At 4/02/2005 09:25:00 μ.μ., Blogger lefty said...

Εικάζω πως είναι πιθανό τα παιδάκια να ήταν 13 όχι λόγω της ανοργανωσιάς ή του ελληνικού ωχαδερφισμού αλλά ακριβώς διότι τα αντίστοιχα παιδάκια μπροστά από τους Αλβανούς παίκτες ήταν 9. Και οι 2 μικροί επαναστάτες να προτίμησαν τα ιδρωμένα μα ηρωικά χέρια του Άγγελου, από τα μελαμψά βρώμικα χέρια του Μπογκντάνι και του Λάλα. Αλλά μάλλον αυτό είναι ένα τραβηγμένο παραμύθι.

 
At 4/03/2005 10:35:00 μ.μ., Blogger Zpi said...

"αυτή η ανοργανωσιά και η σχετικοποίηση του νόμου είναι συχνά δείγμα πολιτισμού...και αυτό είναι ευλογία και κατάρα μαζί".
Συμφωνώ απόλυτα talos
Βρε lefty οκ λογικό να σκέφτεσαι με αυτόν τον τρόπο, έχουν δοθεί άλλωστε ατελείωτες αφορμές. Αν Όμως τα παιδάκια προορίζονταν για να συνοδεύσουν τους Αλβανούς ποδοσφαιριστές νόμιζω πως θα ήταν ντυμένα με τα χρώματα της αλβανικής σημαίας. Χαριτωμένο το σχόλιο αλλά όντως πιστεύω ότι είναι ένα τραβηγμένο παραμύθι.
Μπράβο old boy, φαίνεται πως έγινες ώριμο αγόρι μεγαλώνοντας ;-D

 
At 4/04/2005 05:26:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aγαπητέ lefty μου πέρασε προς στιγμή κι εμένα απ' το μυαλό αυτό που λες όταν είδα στην εφημερίδα τη φωτογραφία, θεωρώ ωστόσο τη δική μου εκδοχή πολύ πιθανότερη. Είναι ωστόσο κατά τη γνώμη μου συναρπαστικό, ότι το ίδιο ακριβώς γεγονός, ανάλογα με την ματιά και την προδιάθεση του καθενός, μπορεί να οδηγήσει σε διαμετρικά αντίθετες ερμηνείες και χρωματισμούς του. Η ίδια φωτογραφία μπορεί να κάνει κάποιον να γράψει για την ιδρωμένη παλάμη του άγγελου και κάποιον άλλο για το βρώμικο χνώτο του Αλβανού.

 
At 3/05/2007 09:17:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it »

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home