Σάββατο, Δεκεμβρίου 19, 2009

Ο οικείος χρόνος

Ακόμη, λέει, και με την καλύτερη εκδοχή της Συνόδου της Κοπεγχάγης, το 2050 η θερμοκρασία θα έχει ανέβει κατά 3 βαθμούς Κελσίου (γεγονός που θα έχει ως συνέπεια απτά καταστροφικά αποτελέσματα, μπλα μπλα μπλα - μπλα μπλα μπλα). Και δεν ξέρω πώς αυτό που θα πω δεν θα ακουστεί σαν το απόλυτο κλισέ, αλλά μέχρι τώρα όποτε άκουγα τέτοιου είδους προβλέψεις μου φαίνονταν ότι αφορούσαν ένα μέλλον έξω από τον δικό μου ορίζοντα. Το 2050 στο μυαλό μου έχει να κάνει με έργα επιστημονικής φαντασίας, το μυαλό μου απωθεί τη σκέψη του 2050, ακριβώς επειδή τότε θα είμαι ή εντελώς νεκρός ή εντελώς γέρος και δεν συμφέρει το ανθρώπινο μυαλό να κάνει τέτοιες σκέψεις. Ακούγοντας λοιπόν σήμερα τι θα γίνει το 2050, πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι αυτός ο τόσο ξένος για μένα χρόνος, θα είναι αν όλα πάνε καλά ένας τόσο οικείος χρόνος για τον γιο μου. Το 2040 και το 2050 θα είναι για αυτόν κάτι σαν τα δικά μου 2000 και 2010: οικεία και οικίες του, αν δεχθούμε πως μέσα στο χρόνο κατοικούμε. Αίφνης η επιστημονική φαντασία παύει να είναι επιστημονική φαντασία και καταλαβαίνεις ότι μπορεί να είμαστε φτιαγμένοι έτσι ώστε να αρνούμαστε να προβάλλουμε τον εαυτό μας στο χρόνο που θα έχουμε παρακμάσει ή καταλήξει, ωστόσο γεννώντας επεκτείνουμε τον χρόνο, γεννώντας γεννάμε ταυτόχρονα και χρόνο, χρόνο εκτός του δικού μας ορίζοντα αλλά εντός του ορίζοντα των παιδιών μας, χρόνο προορισμένο όχι πια να απωθηθεί, αλλά να βιωθεί και κατοικηθεί.
Και είναι όσοι τον κατοικήσουν εκείνοι που τελικά θα αναγκαστούν να κάνουν αυτό που πρέπει και στο βαθμό που τότε θα γίνεται, γιατί ο καθένας το δικό του σπίτι φροντίζει και για το δικό του σπίτι νοιάζεται· έτσι ήμασταν, έτσι είμαστε και έτσι θα είμαστε, για όσο θα είμαστε, για όσο θα υπάρχει χρόνος, για όσο θα συνεχίσει με κάθε γέννηση να του χορηγείται παράταση προς τον σκοπό της εγκατάστασης των νέων ιδιοκτητών του.

24 Comments:

At 12/19/2009 08:07:00 π.μ., Blogger Αταίριαστος said...

Κι αίφνης καταλαβαίνεις ότι το σλόγκαν "τη γη δεν την κληρονομήσαμε από τους γονείς μας αλλά τη δανειστήκαμε από τα παιδιά μας" παύει να είναι ένα ευφυολόγημα και γίνεται μία ανατριχιαστική αλήθεια.

 
At 12/19/2009 03:35:00 μ.μ., Anonymous Άνασα said...

"...ωστόσο γεννώντας επεκτείνουμε τον χρόνο, γεννώντας γεννάμε ταυτόχρονα και χρόνο..."

Μου άρεσε αυτό. Έχω όμως ένσταση με το παρακάτω:

"γιατί ο καθένας το δικό του σπίτι φροντίζει και για το δικό του σπίτι νοιάζεται"

Δεν νοιάζεται ο καθένας και η καθεμία για το σπίτι του. Κυκλοφορούν ψυχές γύρω μας που νοιάζονται για κάτι παραπάνω, για όλους τους υπόλοιπους. Άσχετο αν μερικές φορές δεν καταφέρνουν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Ίσως να φταίει ο υπερβάλλων ζήλος που λέμε...

υγ. μπορείς να μου πεις με ποιό πλήκτρο βάζεις άνω τελεία;

 
At 12/19/2009 04:46:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Άνασα στο δικό μου το πληκτρολόγιο είναι το Q.

 
At 12/19/2009 11:11:00 μ.μ., Anonymous vostrihodamon said...

μήπως θα πρέπει να σκεφτούμε το σενάριο ότι όλη αυτή η καταστροφολογία είναι απλά ένα καινούργιο κόλπο του κεφαλαίου προς την απεξάρτηση από κάποια οικονομικά κέντρα όχι και τόσο αρεστά στη δύση (βλέπε πετρελαιοπαραγωγικές αραβικές χώρες) και εμείς απλά για άλλη μια φορά τρέχουμε πίσω από ένα καρότο?

γιατί άλλο να βελτιώνουμε το περιβάλλον μας και να το ενισχύουμε και άλλο να επαναστατατούμε σε ψέυτικες και ύποπτες προβλέψεις (βλέπε αντίστροη σχέση CO2 και θερμοκρασίας κλιματος).

Οι καιροί είναι αρκετά πονηροί για να είναι αφελείς...

 
At 12/20/2009 12:27:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Δεν τα λες κι άσχημα ρε όλδ. Μόλις επέστρεψα από Κοπ, όπου πήγαν όλα κατά διαόλου. Βέβαια, το ξέραμε από πριν, αλλά αυτή η ελπίδα είναι πολύ πουτάνα. Μέχρι τα ξημερώματα προσπαθούσαν όλοι να βρουν λύση, αλλά το χάσμα που χωρίζει τον αναπτυγμένο από τον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι τεράστιο. Αρκεί να ακούσει / διαβάσει κανείς τις ομιλίες του Τσάβεζ, του Ομπάμα και του Κινέζου και δε χρειάζεται να το κουράσεις για να καταλάβεις γιατί δεν επιτεύχθηκε συμφωνία.
Πάντως και η κινητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών δεν ήταν στο ύψος των περιστάσεων. Και δεν εννοώ για την Ελλάδα, όπου η προετοιμασία του κόσμου για τη Διάσκεψη ήταν ανύπαρκτη, αλλά και στη Δυτική Ευρώπη, όπου η περιβαλλοντική συνείδηση των πολιτών είναι εμπεδωμένη.
Ας ελπίσουμε ότι η κατακραυγή θα είναι μεγάλη ώστε να υπάρχει μία συμφωνία του χρόνου στο Μέξικο.

 
At 12/20/2009 01:33:00 π.μ., Blogger Riski said...

Συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με τον @vostrihodamon.

Πριν από λίγο καιρό, άρχισα να ακούω λίγο πιο προσεκτικά την άλλη πλευρά και η αλήθεια είναι ότι έχω επηρεαστεί σημαντικά. Διάβασα και παρακολούθησα διάφορα πράγματα σχετικά (ενδεικτικά αναφέρω το The great global warming swindle [στο youtube υπάρχουν και τα άλλα 8 μέρη]) και νομίζω πλέον ότι η αλήθεια πρέπει να είναι κάπου στη μέση.
Φυσικά και είναι ολοφάνερο ότι το περιβάλλον χρειάζεται φροντίδα και υπευθυνότητα (σαφώς είναι καθήκον του ανθρώπου να προσέχει το περιβάλλον του) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Γη κινδυνεύει από τον άνθρωπο. Είναι πολύ σοφός οργανισμός για να μην έχει ήδη έτοιμες της αντιδράσεις της.

Νομίζω ότι κάτι κρύβεται πίσω από αυτόν τον πανικό και μάλιστα πιστεύω ότι σύντομα θα αποκαλυφθεί.
Και πάντως, όσο οι επιστήμονες πληρώνονται από αφεντικά, των οποίων τα συμφέροντα υπηρετούν, είναι δύσκολο να καταλήξει κανείς κάπου με βεβαιότητα και να πειστεί από τη μία ή την άλλη πλευρά.

 
At 12/20/2009 09:22:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Riski, δεν είναι πανικός. Δεκαπέντε χρόνια (εξ ου και COP15 η διάσκεψη στην Κοπεγχάγη) μιλάμε για το κλίμα. Απλώς φτάσαμε στο τέλος του Κυότο και πρέπει να το αντικαταστήσουμε. Καλά κάνεις και είσαι σκεπτικός, αλλά από την άλλη αυτό δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο για την ευαισθητοποίηση.
Η απεξάρτηση vostrihodamon θα γίνει όταν τελειώσουν τα πετρελαϊκά κοιτάσματα σε όλον τον κόσμο και μόνο τότε.

 
At 12/20/2009 11:20:00 π.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Χρονοτριβείτε αγαπητέ κ.Ο.Β.
Εμφανιζόμενος ως αποκλειστικός ιδιοκτήτης της Παρασκευής, επανέρχεστε το Σάββατο
με φιλοσοφικά αποφθέγματα,
νομίζοντας ότι έχουμε ξεχάσε την υπόσχεση σας.
Μάταια όμως.

 
At 12/20/2009 01:17:00 μ.μ., Blogger Riski said...

Ανώνυμε (09:22:00 πμ), συμφωνώ.
Σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα ότι η αμφιβολία πρέπει να αναστείλει τη δράση. Και πάντως, σ' εμένα τουλάχιστον, αυτή η διαμάχη δεν λέει αυτό.

Εκείνο που με προβληματίζει είναι, αν υπάρχει χρησιμότητα στη σπορά ενοχών, την ώρα που ολοφάνερα ο μεγαλύτερος όγκος ευθύνης για επανορθωτική δράση, δεν αφορά τις συνήθειες του απλού πολίτη.

Είμαι κυρίως σκεπτική για το κατά πόσο, όλη αυτή η φιλολογία περί ευθύνης των πολιτών, δεν είναι απλώς το άλλοθι του κεφαλαίου για να βγαίνει από το στόχαστρο, να νομιμοποιεί την καταστροφική του δραστηριότητα και να προετοιμάζει με την προπαγάνδα του τις αλλαγές που συμφέρουν μόνο τους φορείς του.

 
At 12/20/2009 01:59:00 μ.μ., Anonymous Sadmanivo said...

Αγαπητέ Ο.Β. η Κοπεγχάγη είναι ένα σύμβολο, δεν έχει πραγματική δύναμη. Ο κύβος έχει ριφθεί προ πολλού. Το παιδί σου - και όλα τα υπόλοιπα - θα λουστεί ότι είναι να λουστεί. Πιθανότατα θα καταναλώνει νερό με δελτίο, πιθανότατα θα συνηθίσει συνθετική τροφή, ποιος ξέρει τι άλλο.
Αυτά θέλαμε, αυτά κάναμε (πίσω στα ρομαντικά 70s και 80s).

 
At 12/20/2009 04:11:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Ανάσα, ούτε εγώ ξέρω πώς μπαίνει η άνω τελεία. Κάθε φορά την κάνω copy paste από παλιότερα ποστ μου :)

 
At 12/20/2009 04:13:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Σωτήρη, η υπόσχεση ήταν φτηνό μαρκετίστικο κόλπο προς άγρα αναγνωστών ;) Παρά ταύτα θα το εξετάσουμε το θέμα.

 
At 12/20/2009 04:17:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Για το θέμα του ποστ αποφάσισα να μην κάνω σχόλιο. Άμα θέλει ας κάνει σχόλιο ο μικρός, που τον αφορά το ζήτημα κιόλας.

 
At 12/20/2009 04:50:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Για την άνω τελεία γκουγκλίστε το «άνω τελεία στο πληκτρολόγιο» (χωρίς τα εισαγωγικά).

 
At 12/21/2009 03:21:00 μ.μ., Anonymous Άνασα said...

ΤΕΛΕΙΟ!!!!! Μετά από αιώνες πληκτρολόγησης βρήκα πως μπαίνει η άνω τελεία, ούτε κιού ούτε μού ανώνυμε, δες πώς μπαίνει:

πατάς το NumLock και μετά το συνδυασμό Alt + 729 (στο αριθμητικό πληκτρολόγιο με το Alt πατημένο)

Τέλεια άνω τελεία. :-)))) Μια προσφορά του γούγλη.

Όλντ Μπόι, αυτό που βάζεις εσύ δεν λέγεται άνω τελεία, είναι μέση τελεία. Πρέπει να μπει πιο ψηλά η τελίτσα.

 
At 12/21/2009 04:27:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Xαχαχα. Δεν είναι μέση τελεία. Άνω είναι, αλλά χαμηλοβλεπούσα ;)

 
At 12/21/2009 07:36:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Επειδή δεν βλέπω το προηγούμενό μου σχόλιο το ξαναστέλνω.

Άνασα, είσαι σίγουρη για το Alt + 729; Στο δικό μου μηχάνημα η άνω τελεία βγαίνει με το Alt + 0183 ή απλούστερα με το Q.

Είναι αυτή····· και στέκεται στο ύψος της χωρίς να χαμηλοβλέπει ;)

 
At 12/21/2009 09:08:00 μ.μ., Anonymous Άνασα said...

Ανώνυμε είμαι σίγουρη˙
και μάλιστα η δική μου άνω τελεία είναι ψηλότερη από τη δική σου και του Όλντ Μπόι˙
όπως αρμόζει άλλωστε σε μια Άνασα˙
;-)




















(για το word μιλάω)

 
At 12/21/2009 09:51:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ναι, στο word βγαίνει αυτό το πράμα με το Alt + 729 αλλά η πραγματική άνω τελεία είναι λίγο πιο χαμηλά. Για να την δεις στο word γράφεις διαδοχικά 0387 και μετά πατάς Alt+X.

Το όνομά σου είναι Άνασσα ή Ανάσα;

 
At 12/21/2009 10:18:00 μ.μ., Anonymous Άνασα said...

Η δική μου άνω τελεία η αλήθεια είναι κάπως άτονη, ενώ η δική σου πιο χτυπητή. Η δική μου όμως είναι ψηλότερη από την δική σου.
Μα καλά, δεν υπάρχει μια τέλεια άνω τελεία;
Αναζητώ την τελειότητα, δεν μπορώ αλλοιώς.
Και ναι, το ψευδώνυμό μου είναι Άνασα. Με ένα σίγμα.


































Σ' ενοχλεί μήπως;

 
At 12/21/2009 10:57:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Καθόλου! Εξάλλου μετά την αλλαγή του πολιτεύματος δεν υπάρχει άνασσα ;)

 
At 12/22/2009 02:18:00 μ.μ., Anonymous Άνασα said...

Δεν υπάρχει άνασσα με δύο σίγμα. Μέ ένα όμως;
































































;-)

 
At 12/22/2009 06:02:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Προφανώς υπάρχει και είναι μία και μοναδική! Αλλά αν συνεχίσουμε έτσι φοβάμαι ότι ο ΟΒ θα χάσει την υπομονή του ;-)

 
At 12/22/2009 06:09:00 μ.μ., Anonymous Άνασα said...

Δεν την χάνει. Αντέχει, τον έχω τσεκάρει:-)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home