Κυριακή, Νοεμβρίου 08, 2009

Αρπακτικό

«Εσύ ποιός είσαι;», ρωτάω τον μικρό.
Μου απαντάει.
«Κι εγώ ποιός είμαι;», συνεχίζω.
Μου απαντάει.
Έξυπνο παιδί, μπορεί να απαντήσει μέσα σε 20 μήνες,
ό,τι δεν μπορώ εγώ να απαντήσω 37 χρόνια τώρα.
«Κι εγώ ποιός είμαι;».
Κάθε ταυτότητα είναι και φυλακή.
Θα του ξεμάθω το όνομά του,
θα τον απομακρύνω από τη Γλώσσα,
που τον περιτριγυρίζει όπως το αρπακτικό τη λεία του,
θέλοντας να κάνει το μυαλό του δικό της,
να τον κάνει να σκέφτεται,
με τους δικούς της κανόνες,
το δικό της σύστημα,
τη δική της δομή.
Ίσως προλαβαίνει ακόμα να σωθεί
από συστήματα, οργανώσεις και δομές.
Τώρα κοιμάται.
Αύριο θα του πω:
Εσύ δεν είσαι.
Εσύ δεν πρέπει να είσαι.
Εσύ μακάρι να μπορέσεις
να είσαι χωρίς να είσαι.
Να κυλάς στη ζωή,
χωρίς εαυτό ορισμένο από λέξεις,
γιατί καμία λέξη δεν έχει φτιαχτεί αποκλειστικά για σένα
και άρα καμία λέξη δεν μπορεί να σε αποδώσει πιστά,
ούτε στο περίπου,
ούτε στο περίπου του περίπου.
(Ακολουθεί μπόνους τρακ, ώστε το ποστ αυτό να σημαίνει τώρα κάτι για σένα, να σημαίνει κάτι πολύ πιο έντονο κι ολόψυχο από ό,τι θα μπορεί να σημαίνει ποτέ η διαμεσολαβούμενη από χίλια κι ένα φίλτρα συγκίνηση των λέξεων).

15 Comments:

At 11/08/2009 12:10:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

αυτές οι λευκές νύχτες - που δεν είναι νύχτες απαραίτητα- είναι πολύ ζόρικες

Κ.Κ.Μ.

 
At 11/08/2009 12:47:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Καλημέρα και μπράβο για την επιλογή σου να συνεχίσεις
με τέτοια ποστ, παρά τις αντιρρήσεις πολλών σχολιαστών (σου).
Κι’εμένα με συγκίνησαν οι λέξεις που επέλεξες.
Προσπαθώντας όμως να επαναφέρω τον εαυτό μου σε μια αρμονία καρδιάς και νού,μου δημιουργήθηκαν τρεις απορίες
1)πίστευα πως ένα καλό επίπεδο – ως επιδιωκόμενο-
που μπορεί να προσφέρει ελευθερία συνείδησης και σκέψης είναι η αποδογματοποίηση.
Να είναι δηλαδή κάποιος Πολίτης
( και όχι οπαδός κόμματος ),
να είναι ένθεος (και όχι οπαδός θρησκείας), να είναι φίλαθλος(και
όχι παναθηναϊκός).
Το επίπεδο ελευθερίας όμως που εσύ σκέφθηκες και κοινωνείς με τις λέξεις που επέλεξες , χωρίς συστήματα, χωρίς οργανώσεις,
χωρίς δομές, θα έχει ως πεδίο αναφοράς του τον άνθρωπο η απλώς
τα έμβια όντα; Είναι δηλαδή εφικτή η ύπαρξη Ανθρώπου και εκτός
και χωρίς την κοινωνία;
2)Τις σκέψεις αυτές τις έκανες γιατί είσαι αντίθετος με τις δομές κτλ η γιατί είσαι αντίθετος με τις συγκεκριμένες δομές κτλ.
3) Αν το παιδί που κοιτούσες δεν ήταν δικό σου ( ιδιοκτησία σου), δεν είχες την ευθύνη για την ανατροφή του ( δεν ήσουν ο εξουσιαστής του),δεν ήταν η συνέχεια σου ( η αθανασία σου ), θα εξακολουθούσε να ήταν οι
ενοχές σου , ώστε να κάνεις τις ίδιες σκέψεις ;

 
At 11/08/2009 01:27:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

να σου πω.. την αντισταση στη ταξινομηση μου τη μάθαν κουβεντουλες με το πατερα μου στα πρωτα πρωτα χρονια -πριν τα τεσσερα..
Οσο κι αν προσπαθησαν μετα να με καλουπωσουν, νομιζω πως τελικα γλιτωνω το (πολυ) καλουπωμα!
..μονο να προετοιμαζεσαι να σε αμφισβητησει (και σενα, ιδιως εσενα) στα γερα οταν μεγαλωσει με το καλο..

 
At 11/08/2009 06:23:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μα κατι σα να λειπει,και αυτα εναι τα λογια του μικρου...
Παλι ερωτευμενος εισαι ρε oldboy????

 
At 11/08/2009 07:44:00 μ.μ., Anonymous Αναρροφητικός said...

Δεν υπάρχει άνθρωπος έξω από την κοινωνία. Η κοινωνία ανθρώπων γεννά τον άνθρωπο - η βιολογική μαμά του γεννά ζώον.
Το είχει πει ο Αριστοτέλης, τον δικαιώνει η σημερινή Κοινωνική Ανθρωπολογία.
Αν δεν του μιλήσεις του μωρού, δεν θα μιλήσει και δεν θα σκεφτεί ποτέ (ο Λόγος ως λέξη στην αρχαία ελληνική σημαίνει και τη σκέψη και την ομιλία - είναι αναπόσπαστες. Αν δεν μπορείς να μιλήσεις, δεν σκέφτεσαι, αλλά νιώθεις μόνον, όπως τα ζώα).
Κοινωνία δεν υπάρχει, βέβαια, χωρίς δομές, κανόνες, όρια και θεμελιώδεις αντιλήψεις. Οι οποίες καταπιέζουν (από ελάχιστο έως τεράστιο βαθμό, ανάλογα την κοινωνία) ζωικά ένστικτα του ανθρώπου (ο οποίος παραμένει πάντα ΚΑΙ ζώον).
Άρα, δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ένα μίνιμουμ καταπίεσης. Γι' αυτό και δεν υπάρχει "ψυχικά υγιής" άνθρωπος (ουδείς είναι), παρά μόνον κοινωνικά λειτουργικός άνθρωπος.
Και η ευφυία, δεν είναι παρά ικανότητα επικοινωνίας και συμμετοχής στην κοινωνία. Τους αυτιστικούς (που σου λένε από στήθους πόσο κάνει 1274 Χ 38,6) δεν τους θεωρούμε διάνοιες, αλλά καθυστερημένους (και πολύ σωστά).

 
At 11/08/2009 10:01:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μουγγό θα το κάνεις το παιδί ή κουφό;

 
At 11/08/2009 10:02:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αύριο θα κοιμάσαι εσύ.

 
At 11/08/2009 10:06:00 μ.μ., Blogger px said...

Το διάβασα πολύ προσεκτικά, και νιώθω την ανάγκη να το πω: το βρίσκω εξαιρετικό.

 
At 11/09/2009 09:35:00 π.μ., Anonymous ρανκ said...

Τα απρόσωπα συστήματα, φίλε, τα φτιάχνουν αναγκαστικά και μοιραία τα άτομα που πιστεύουν μόνο στον εαυτό τους και σε τίποτα πέρα και πάνω από αυτόν. Που, δηλαδή, δεν θεωρούν ότι έχουν να δώσουν λόγο σε κανέναν πέρα από τον εαυτό τους.

Παράξενο;

Κι όμως όχι. Δεν θα μπορούσαν αλλιώς να συγκροτήσουν κοινωνία - να συνυπάρξουν - τέτοιου είδους άτομα. Μόνο μέσω συστημάτων.

Λόγον διδόναι, άρα: αυτό πρέπει να μάθει ο πιτσιρικάς, αν θέλει να γλυτώσει από τα συστήματα.

Αλλά για να δώσεις λόγο, πρέπει να υπάρχει κάποιος που να σου τον ζητάει και που να σου δίνει κι αυτός το λόγο το δικό του. Κάποιος που να μην είναι αλλού γι' αλλού.

 
At 11/09/2009 11:48:00 π.μ., Blogger enfant raté said...

Η αποδόμηση της γλώσσας είναι η μόνη μας ελπίδα. Το είπαν και οι Λεττριστές, όταν κατασκευάζονταν ακόμα ουτοπίες.

Πολύ ευαίσθητο κείμενο Old Boy. Δυστυχώς από τη γλώσσα δεν σώθηκαν ούτε οι ερημίτες.

 
At 11/09/2009 01:28:00 μ.μ., Blogger ιδρωμένο ιμάτιο της νύχτας said...

Ο Ob σιχαίνεται την γλώσσα.

 
At 11/09/2009 01:43:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Μα γιατί , σούπα είναι πολύ ωραία .
Μόνο όμως η μοσχαρίσια.

 
At 11/09/2009 05:43:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

KKM, λευκές νύχτες;
Σωτήρη κι Αναρροφητικέ, προφανώς κι έχετε δίκιο και προφανώς το ποστ μου δεν κυριολεκτεί αλλά εσκεμμένα υπερβάλλει.
Ρανκ, κι όμως τα απρόσωπα συστήματα μπορεί να τα φτιάχνουν κατ΄εξοχήν οι ιδεολόγοι, εκείνοι που θεωρούν ότι στο όνομα της ευγενικής απώτερης ιδέας τους, ας χαλαλιστούν στην πορεία τα άτομα που δεν είναι σημαντικά. Η ιδέα τους είναι, η ιδεολογία τους, αυτό το νοητικό κατασκεύασμα. Όσο για τους αλλού για αλλού, πολλές φορές είναι προτιμότεροι από τους εδώ για εδώ, γιατί οι εδώ για εδώ, αδυνατούν να αντιληφθούν πως εκτός από το εδώ υπάρχει και το αλλού. Εκεί που είναι και η ζωή δηλαδή.
Ανώνυμε των 10:01, και τα δύο, ήτοι κωφάλαλο.

 
At 11/09/2009 05:56:00 μ.μ., Blogger ιδρωμένο ιμάτιο της νύχτας said...

εγώ Ob δεν πιστεύω για σένα ότι θα δεχθείς στην πορεία της ζωής σου και θα αποδώσεις καλοσύνη και αγάπη, γιατί σκέφτεσαι και αγαπάς υποκριτικά και ωφελιμιστικά και κίβδηλα, πράγμα που το φωνάζεις εδώ πέρα με τα λόγια σου.

 
At 11/09/2009 06:05:00 μ.μ., Anonymous ρανκ said...

ΟΒ
οι ιδεολόγοι δεν φτιάχνουν απρόσωπα συστήματα` φτιάχνουν κοινωνίες-γκουλάγκ στις οποίες το δικό τους πρόσωπο είναι πανταχού παρόν και οι πάντες οφείλουν να τους μοιάσουν, ήτοι να τους υποταχτούν. Απάνθρωπο, ναι.

Όμως τα απρόσωπα συστήματα είναι κάτι άλλο, πιο σύγχρονο και μάλιστα αυτό στο οποίο καλούμαστε να ζήσουμε πια. Τα συστήματα δεν είναι απάνθρωπα. Ούτε φυσικά φιλάνθρωπα. Είναι εξω-ανθρώπινα. Είναι μηχανικά. Κοινωνίες-μηχανές. Δεν είναι γκουλάγκ. Είναι κλουβιά. Χρυσά καμιά φορά.

Μπιπ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home