Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 12, 2008

12 Comments:

At 9/12/2008 03:40:00 π.μ., Blogger αγρίμι μου said...

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Η ΑΝΩ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ
Αποτρόπαιο φίδι της Γνώσεως αλλήθωρο φίδι
θα σφυρίζεις πάντα στην ανηφόρα μας
έχοντας ολόγυρα την Άνοιξη με σχίνα και θυμάρι
τα δέντρα και τον ήλιο σαν το φρέσκο αίμα.
Εμείς ανεβαίνουμε στην ουράνια πόλη
δίχως εναέριο σιδερόδρομο δίχως άλλο βάρος απ’ το σώμα
ωραίοι στον κόπο λαμπρότατοι στον ιδρώτα μας ωραίοι
ανεβαίνει μαζί μας κι ο πεχλιβάνης
κι ο άλλος ο γενετήσιος δούλος που μάζευε πεταλούδες
κ’ η Μανταλένα που σκότωνε μύγες απάνω στο στήθος του
κ’ η Μάρθα η κουτή με την κιθάρα.
Δεν έχω λόγο να σας γνωρίσω μ’ όλα αυτά τα πρόσωπα
εμείς ανεβαίνουμε
κάθε ώρα που περνά μας τρομάζει σαν εκκωφαντική
εκπυρσοκρότηση
ανεβαίνει κ’ ένας γελοίος
χαιρετώντας τα πουλιά τι ωραία
ο Λικνίτης με σταφύλια νηπιακός και τα κληματόφυλλα
ο βαρύτονος ο Ριγολέτος με την κόρη του
κι ο Δούκας της Μάντοβας καίγεται
ανεβαίνουμε, ανεβαίνουμε σαν περιουσίες
κι ο ψυχοπαθής που έλεγε μ’ εχεμύθεια
πως είχε μέσα στα σπλάχνα του τον Προμηθέα
τι ήσυχος ανεβαίνει μασώντας βλαστό απ’ αγκάθι
έχουμε παρέα και το δράκο που έκανε, λέει, κοντά χίλιους φόνους
ο καλοκαιρινός ψεύτης λέγοντας ο ύπνος μου είναι κινηματογράφος
έκοβε, λέει, την καρωτίδα κάθε Ελένης κ’ έπινε το αίμα
σε λιγνοπόδαρα ποτήρια στολισμένα με υακίνθους.
Κοντά χίλια όνειρα κι όνειρα ίδια
ο ψεύτης ετούτος με βάζει σε σκέψεις
ποια ν’ ανεβαίνουμε η αξία
πώς μπήκε στην προσκύνηση των πουλιών
έτσι με τόσο άνοστο πνεύμα χαλώντας το Ιδεατό Ποίημα...

 
At 9/12/2008 10:47:00 π.μ., Blogger Sraosha said...

Εύγλωττο.

 
At 9/12/2008 01:58:00 μ.μ., Blogger αγρίμι μου said...

Ξέρεις πόσο πολύ θέλω να με γαμήσεις σε κρεβατάκι διπλό.

 
At 9/12/2008 02:24:00 μ.μ., Anonymous maxell said...

βατευθείτε μη χαθείτε & ρίψατε εντός. Ευκαιρία είναι επί των Π.Α.ΜΕ. ημερών ν'ανακάμψει η μητρότης, πέραν της οικονομικής ανανήψεως των τυπογραφείων. Τεκνοποιήστε δια της εντάσεως απανταχού ποιητές. Προσοχή στο γενέθλιο ζώδιο του βλαστού σας. Αμήν.

 
At 9/12/2008 02:26:00 μ.μ., Anonymous maxell said...

βατευθείτε μη χαθείτε & ρίψατε εντός. Ευκαιρία είναι επί των Π.Α.ΜΕ. ημερών ν'ανακάμψει η μητρότης, πέραν της οικονομικής ανανήψεως των τυπογραφείων. Τεκνοποιήστε δια της εντάσεως απανταχού ποιητές. Προσοχή στο γενέθλιο ζώδιο του βλαστού σας. Αμήν.

 
At 9/12/2008 03:13:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει. Με αυτήν ανακάλυψα τον Πήτερ Ουίρ, που έκτοτε τον θεωρώ κορυφαίο σκηνοθέτη μετά τον Κόπολα.

Η μουσική του Βαγγέλη αγαλλίαση ψυχής. Προσθέτει στη μυσταγωγία της ταινίας.

Δεν ξέρω με ποια αφορμή το ανεβάζεις, ούτε γιατί δεν το σχολιάζεις με κάποιο κείμενο. Αλλά και μόνο που το θυμήθηκες, μπράβο.

 
At 9/12/2008 03:16:00 μ.μ., Blogger gerasimos said...

Eγώ νομίζω ότι ξέρω γιατί δεν το σχολιάζει... διότι όποιος καεί στο χυλό... ;-)

 
At 9/12/2008 04:04:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Aνώνυμε, ξαναπέτυχα μέρος της αργά χθες βράδυ στο Star και συνειδητοποίησα ότι κακώς δεν την έχω στις πολύ αγαπημένες μου.
Σκέφτηκα να γράψω για το ανεμιστηράκι στο ταμπλό του αυτοκινήτου του Μελ Γκίμπσον ή για τους πρωταγωνιστές που είναι ΤΟΣΟ νέοι, αλλά μετά είπα να μην γράψω τίποτα και μάλλον καλά έκανα :)

 
At 9/12/2008 04:33:00 μ.μ., Blogger gerasimos said...

Ακούω στις ειδήσεις για την επιστολή παραίτησης Βουλγαράκη. Πλέον, το σύνθημα 'δώσε και σε μας οικοπεδάκι Βουλγαράκη Βουλγαράαακη' λαμβάνει νέες διαστάσεις..

 
At 9/12/2008 05:38:00 μ.μ., Blogger αγρίμι μου said...

δεν είναι σπουδαίο πράγμα η παραίτηση βουλγαράκη

 
At 9/12/2008 07:27:00 μ.μ., Blogger GASIREU said...

σου πουλάω το soundtrack σε βινύλιο άμα λάχει,
τσ τσ τσ
κόπηκες; ;)

 
At 9/12/2008 07:34:00 μ.μ., Blogger αγρίμι μου said...

σαν συλλογούμαι τα πράγματα τοίς καύλοις
του Τσάκι και της νύφης
δεν πέθανε η βίκυ μοσχολιού λέω
ανθρωπότητα γοερή σφιχταγκαλιασμένη
στο διάβολο να πάει
κι αν πάει γράμματα δεν ξέρει λέω
μαχαίρια μην της γράφεις

και κλαίω τότε υστερικά σαν νόστος μιας πλεκτάνης
καθώς ο ουρανόπεμπτος λιμνάζει τα πευκάκια
ο βράχος ο μαύρος ο ιερός της ποδηλάτισσας
που σταματούν τ’ αγόρια το νερό αίφνης παραδομένα
της φύσης οι πτυχώσεις και τα όνειρα μαλακισμένα
συμβολικό της πέτρας χύσιμο η πέτρινη ζωή
τα καριολάκια

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home