Πέμπτη, Αυγούστου 28, 2008

Ανθρωποβάτες

Η επιδημία των αποδοκιμασιών της «Μήδειας» μεταφέρθηκε από το αρχαίο θέατρο της Αργολίδας στα νεότερα σινεμά των Αθηνών κατά την προβολή της επανεκδοθείσας ταινίας του Γούντυ Άλλεν «Τα πάντα γύρω από το σεξ». Σε ένα από τα πιο διάσημα σκετς της ταινίας διακωμωδείται ο σφοδρός έρως γιατρού με την προβατίνα ασθενούς του, καθώς η σχέση τους παρουσιάζεται με έναν υποδόρια ειρωνικό τόνο ως κάτι το αφύσικο. Ακτιβιστικές οργανώσεις έκαναν έντονη την παρουσία τους με πλακάτ έξω από τις αίθουσες (θυμίζοντας ανάλογες σκηνές των μακρινών εποχών του «Τελευταίου Πειρασμού» του Σκορσέζε), υποστηρίζοντας ότι το φιλμ αναπαράγει προβατοφοβικά στερεότυπα. «Οι καιροί έχουν αλλάξει και δεν είναι δυνατόν η κτηνοβατοφοβία της δεκαετίας του 70 να διαιωνίζεται εν έτει 2008», τόνισε ένας διαδηλωτής, που συνέχισε αναρωτώμενος εύλογα «με ποιό δικαίωμα οι ανθρωποβάτες θεωρούν εαυτούς ηθικά ανώτερους από εμάς, με ποιό δικαίωμα περιγελούν την σεξουαλική προτίμηση τη δική μας και των ζωντανών μας».
Δυστυχώς όμως οι διαμαρτυρίες δεν κρατήθηκαν έξω από τις αίθουσες, αλλά μεταφέρθηκαν και μέσα σε αυτές, καθώς κατά την προβολή του επίμαχου σκετς άρχισαν να ακούγονται κραυγές του στυλ «Αίσχος!» και «Ντροπή!», μην επιτρέποντας στον Τζιν Γουάιλντερ να επιδοθεί απερίσπαστος στην ερμηνεία του και κάνοντας τον να αναφωνήσει προς τους θεατές «Έλεος!», όπως ο συνάδελφός του Νίκος Ψαράς στην Επίδαυρο λίγες μέρες νωρίτερα. Η προβατίνα τότε –σε μια σινεφίλ ίσως αναφορά στο «Πορφυρό Ρόδο του Καϊρου»- δεν άντεξε, έσχισε την οθόνη και βρέθηκε στο σινεμά. Πέντε ακτιβιστές προσπάθησαν να της την πέσουν, με αποτέλεσμα να έρθουν στα χέρια κι εκείνη να εξαφανισθεί στην αναμπουμπούλα με έκτον τυχερό. Άνθρωπος και ζώο εθεάθησαν να απομακρύνονται από το σινεμά με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε μηχανή μεγάλου κυβισμού του πρώτου.

(Κείμενο γραμμένο για το «Exodos»)

9 Comments:

At 8/28/2008 08:14:00 μ.μ., Blogger Nomad said...

:))))))

 
At 8/28/2008 08:19:00 μ.μ., Blogger Nomad said...

(ξεχασα να ποστάρω αυτό που ηθελα, γμτ)

http://sheep.youssouf.com/sheeplog/blogimages/sheep_transported_on_motorcycle.gif

 
At 8/28/2008 08:38:00 μ.μ., Blogger Νοσφεράτος said...

Τήν θυμαμαι την σκηνή με το προβατο σε καποια παλιά ταινια του Γουντυ Αλλεν ..μονο που δεν θυμαμαι σε ποια γαμώ το Αιζενχαουερ μου


επισης θυμαια οτι ο Προβατοβάτης ητο ελλην

 
At 8/28/2008 08:38:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Στην Επίδαυρο, στα σινεμά, στα μπλογκ, διαδραστικότητα παντού :)

 
At 8/28/2008 11:03:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Τώρα που θα κοπούν οι επιδοτήσεις από τους κτηνοτρόφους τι θα γίνει; θα εισάγομεν πρόβατα από βαλκανικές χώρες;

 
At 8/28/2008 11:19:00 μ.μ., Blogger a.froh said...

ήδη τα εισαγουμε αλλα dead:)

 
At 8/28/2008 11:28:00 μ.μ., Blogger a.froh said...

ειχα προ 4ετιας εκτενεστατη μεχρι αηδιας συζητηση στη σχολη μου για το θεμα εαν ητο οι αρχαιοι ημων προγονοι αγαπητικοι των προβατων ή οχι , μας ειπε ο ειδικος επι των αρχαιων καθηγητης οτι ναι, ναι, αυτο ηταν πρακτικη καθολα νομιμη και νορμαλ τοτε

και επειτα μας διαβεβαιωσε οτι και σημερα, οι Τουρκοι συγκεκριμενα, εξασκουν το αθλημα ως σεξουαλικη αγωγή (?)

{απο κεινη τη μερα, οποτε πηγαινα αμφιθεατρο, επαιρνα μαζι ενα ζευγαρι ωτοασπιδες και φροντιζα να βρισκομαι το λιγοτερο 100 μετρα μακρια απο τον συγκεκριμενο προφεσορα)

 
At 8/29/2008 11:08:00 π.μ., Blogger gerasimos said...

Όσον αφορά στη 'Μήδεια', έχω την εντύπωση ότι λόγω τόσο της μεγάλης διάρκειας όσο και της πιθανώς άνευρης σκηνοθεσίας, δεν ήταν ευσύνοπτη, ως θα όφειλε. Αυτές τις μέρες έχω στα χέρια μου την 'Ποιητική' του Αριστοτέλη και λέει κάπου ο Συκουτρής: Ευσύνοπτον είναι ό, τι ευκόλως συνοράται (βλέπεται εις όλα του μαζί τα μέρη). Αυτό λέγεται μεν περί του ζώου, το οποίον ταυτοχρόνως βλέπομεν όλον, όχι όμως και περί του μύθου. Διότι του μύθου, όλα τα στάδια δεν τα βλέπομεν ταυτοχρόνως επί σκηνής, πρέπει όμως ταυτοχρόνως να τα έχωμεν εις τον νουν μας, αν πρόκειται να συλλάβωμεν την ενότητά του. Αυτό λέγεται ευμνημόμνευτον ή σύνδηλον και μεταφορικώς ευσύνοπτον.

Κάπου αλλού προσθέτει: Η αρχή του ευσύνοπτου ισχύει όχι μόνον εις το έργον της τέχνης˙ ακόμη και δια την διάρθρωσιν του κράτους, της πόλεως, την οποίαν επίσης ως οργανικόν ον και ως καλλιτεχνημ' αντιμετωπίζει η αρχαία πολιτική διανόησις, η τήρησις ωρισμένου μέτρου εις τον αριθμόν των πολιτών έχει μεγίστην σημασίαν. Κράτη με τεραστίας μάζας, όπως τα σημερινά, δεν εθεωρούσαν οι αρχαίοι ως υγιά ή επιδεικτά πνευματικότητας....

Και ως προς την αντοχή του κοινού: Εις την Αρχαιότητα οι θεαταί αντείχαν περισσότερο, διότι εκάθηντο εις το ύπαιθρον, έβλεπαν θέατρον δυο ή τρεις φοράς τον χρόνον και αι παραστάσεις δεν εγίνοντο τα βράδια ύστερ' από τον κάματον της βιοπάλης...

Aυτά τα ολίγα.

 
At 8/29/2008 02:34:00 μ.μ., Anonymous aerosol said...

Και οι νεότεροι ημών πρόγονοι τίμησαν την φιλία ανθρώπου-ζώου (αν και νομίζω πως οι προτιμήσεις μετατέθηκαν προς τις προβατίνες.
[Το κομμάτι του A night on earth με τον R.Benini -σκηνοθεσία J.Jarmusch- δείχνει πως παρόμοιες σχέσεις είναι αγαπητές και σε γείτονα χώρα]

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home