Παρασκευή, Ιανουαρίου 05, 2007

So far

Κάποιος θα πρέπει να επινόησε τον Κώστα Κ., διότι χωρίς να έχει κάνει τίποτα κακό (μα και τίποτα καλό) ένα ωραίο πρωί συνελήφθη. Όταν εννιά μήνες αργότερα ξύπνησε από ένα γλυκύτατο όνειρο, βρέθηκε μεταμορφωμένος σε έναν ματωμένο άνθρωπο. Ήξερε ότι ήταν άνθρωπος, αλλά ήξερε επίσης πως θα του έπαιρνε αρκετό χρόνο για να αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι είναι άνθρωπος. Του έλειπε η γλώσσα και οι σκέψεις του ήταν συγκεχυμένες και θολές. Ωστόσο του άρεσε που σκεφτόταν, του άρεσε που ήταν ελεύθερος στις προγλωσσικές του σκέψεις. Του άρεσε γενικώς. Ό,τι επιθυμούσε το 'παιρνε. Κι όταν δεν το 'παιρνε έκλαιγε. Γινόταν το δικό του. Όλα ήταν δικά του. Αυτό δεν κράτησε ούτε πολύ ούτε λίγο. Κράτησε κάπου που δεν υπήρχε χρόνος παρά μόνο όνειρο. Μέσα όμως στο όνειρο -ή ίσως έξω ακριβώς από αυτό- τα πράγματα άρχισαν να περιπλέκονται. Άρχισαν να του λένε «μην» - άρχισε να νιώθει ένοχος. Τότε (με ένα έξοχο στρατηγικό τρικ που απέκρυψε επιμελώς από τον εαυτό του), αποφάσισε ότι αφού οι ενοχές του είχαν έρθει να αντικαταστήσουν τις ηδονές του, αυτός θα έβρισκε εφεξής ηδονή στις ενοχές του. Τις αγκάλιασε περιπαθώς και μεγάλωναν παρέα. Κατά καιρούς φορούσαν διαφορετικά προσωπεία για να μην τις βαριέται, για να τον καίνε διαρκώς. Και τον έκαιγαν. Όλα ήταν δικά του. Δικά του λάθη. Αυτό δεν κράτησε ούτε πολύ ούτε λίγο. Κράτησε κάπου που δεν υπήρχε χρόνος παρά μόνο υπενθύμιση, ρολόγια, κάμερες. Μέσα όμως στην υπενθύμιση -ή ίσως έξω ακριβώς από αυτή- τα πράγματα άρχισαν να ξεκαθαρίζουν. Άρχισε να ξεχνά αυτό που έπρεπε να θυμάται, άρχισε να παίρνει τα «μην» της ζωής και να τα μεταφέρει σε λέξεις, άρχισε να νιώθει ελεύθερος εντός της γλώσσας. Της γραμμένης. Τότε (με ένα έξοχο στρατηγικό τρικ που απέκρυψε επιμελώς από τον εαυτό του), αποφάσισε ότι γραφή, ηδονή και ενοχή δεν μπορούν να διαχωριστούν, αποφάσισε ότι στο σώμα της γραφής όλα συναιρούνται, όλα επιτρέπονται κι όλες οι επιθυμίες μπορούν να ικανοποιηθούν, έστω και δια της αναπαράστασής τους, αποφάσισε ότι μεταφέροντας ενοχή στις λέξεις και αντλώντας ηδονή από εκεί, δεν είχε πια λόγο να αισθάνεται ενοχή έξω από τον κόσμο τους.
Κάποιος θα πρέπει λοιπόν να μετάλλαξε τον Κώστα Κ., διότι ξύπνησε ένα ωραίο πρωί και βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε άνθρωπο χωρίς συνείδηση, μεταμορφωμένος σε ρεμάλι, μεταμορφωμένος σε εγώκεντρο αποκλειστικής επιδίωξης επιθυμιών, μεταμορφωμένος πάλι σε μικρό -πολύ μικρό- αγόρι κατά πνεύμα, μα μεγάλο -πολύ μεγάλο- αγόρι κατά σώμα, μεταμορφωμένος σε μια ζωντανή αντίφαση, σε κάτι που δεν γίνεται κι όμως νά που γίνεται, κι είναι η ιστορία μιας μεταμόρφωσης που κι εγώ παρακολουθώ, παρακολουθώ και τη δικάζω, και τη δικάζεις κι εσύ μαζί, είναι η ιστορία κάποιου που παλιά δεν ήταν τίποτα, μετά μεταμορφώθηκε σε Κώστα Κ., τώρα έχει μεταμορφωθεί σε Γερασμένο Αγόρι, αύριο ποιός ξέρει και μεθαύριο θα ξαναμεταμορφωθεί σε ένα μεταθανάτιο τίποτα ή ίσως σε ένα μεταθανάτιο άλλο.

15 Comments:

At 1/05/2007 09:17:00 μ.μ., Blogger Πληρωμένη πένα said...

κάπου σ'έχασα

 
At 1/05/2007 09:39:00 μ.μ., Anonymous Θείος said...

Νομίζεις ότι νίκησες τις ενοχές, εσχάτως, γέρο μου;
Να που έχεις ενοχή και γι' αυτό. Πρέπει να προσέχεις τί γράφεις για τις ενοχές, μπορεί να έρθουν πάλι, συνεπικουρούμενες από ανθρωπιστές-βομβαρδιστές, να στον χώσουν στο στόμα, που λέει κι ένας άλλος φιλοξενούμενός σου!
Τέλος πάντων, συμπάσχω, ως καλώς γνωρίζεις.
Μόνη μου ένσταση: Δεν υπάρχει σκέψη πριν τη γλώσσα. Δεν υπάρχει άνθρωπος στη Φύση.

 
At 1/05/2007 10:05:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τζιζ..............
Τό'καψες τελείως

 
At 1/05/2007 11:10:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Σου συμβαίνει συχνά ;
gs

 
At 1/06/2007 12:55:00 π.μ., Anonymous garine said...

so close...

 
At 1/06/2007 01:53:00 π.μ., Anonymous ε said...

μαλιστα.
και γυρισα τοσο καλα απο τη βραδυνη μου εξοδο.
ας συμφωνησω με τη πληρωμενη πενα
"καπου σε εχασα"
για καποιο λογο αυτο το ποστ μου προκαλεσε μεγαλη στεναχωρια

 
At 1/06/2007 03:09:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Πληρωμένη Πένα, κι όμως νομίζω ότι το ποστ βγάζει νόημα. Ας το πω μάλλον έτσι: τουλάχιστον δεν είμαι τόσο δήθεν για να μην βγάζει νόημα ούτε σε μένα. Αλλά πιστεύω ότι μπορεί να βγάζει νόημα και για τους υπόλοιπους.
Θείε, όχι δεν το νομίζω. Τους παίρνω κανένα γκέιμ που και που, αλλά τα σετ τα χάνω όλα.
Αnonymous, είσαι μικρός και δεν χωράς τον αναστέναγμό μου.
GS, μια φορά το τρίμηνο (πάνω - κάτω) ;)
Garine, this life came so close to never happening. Έτσι λέει μια ατάκα από μια αγαπημένη μου ταινία.
ε, δεν είναι για στεναχώρια το ποστ.

 
At 1/06/2007 09:14:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Θερμη παρακληση να σταματησουν οι διαφοροι/ες "ε" να γραφουν ως ε ατονοι. Μου δημιουργουν την φοβια οτι υπνοβατω.

ε?
--
e.

 
At 1/06/2007 09:43:00 π.μ., Anonymous Garine said...

Αναφερόμουν στο So far, So close του Wim Wenders, την άτυπη συνέχεια του Wings of Love. Αλλά, ναι, έχεις δίκιο. Αν και σήμερα βλέπουμε μπροστά μας Τούμπα. Διπλό και πάμε για τίτλο.

 
At 1/06/2007 02:00:00 μ.μ., Blogger Mirage said...

Υπάρχει όμως μια άλλη γλώσσα πέρα απο τις λέξεις ... μια γλώσσα τόσο αρχαία που ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία χωράει σε ένα δευτερόλεπτο μέσα.

Το ευτύχημα είναι πως την γλώσσα αυτή την κατέχει ακόμη ο άνθρωπος, απλά εαν κάτι δεν το χρησιμοποιείς ατονίζει ... είναι μια γλώσσα πέρα απο τις λέξεις ... μια γλώσσα που δεν περιγράφεται.

Προφανώς όπως και η γλώσσα με τις λέξεις χρησιμεύει στην επι-κοινωνία! Με την γλώσσα των λέξεων επικοινωνούμε την σκέψη με την άλλη γλώσσα ολόκληρη την ύπαρξη ;)

Καλή χρονιά με λιγότερα!

 
At 1/06/2007 08:32:00 μ.μ., Anonymous βασιλική said...

Ξεκάθαρο κείμενο, κατά την γνώμη μου, και σαφές. Περιεκτικό και γνήσιο.
Ίσως ταιριάζει να σου αφιερώσω Old boy το ακόλουθο:

Ερημίτης της γραφής
γεύομαι τα μυστήρια του κόσμου
Λέξεις που γεννιούνται όταν άλλες πεθαίνουν
Λέξεις που ανασταίνονται όταν άλλες αρρωσταίνουν

Τις αμαρτίες του κόσμου γεύομαι
Λέξεις που προδίδουν, σκοτώνουν, εκδικούνται,
απελπίζουν απίστευτα

Ερημίτης στο έδαφος της γραφής
καταπίνω τα θαύματα
Μέσα κι έξω απ' τις λέξεις.
.................................

ΥΓ. Συνέχισε φίλε μου. Πρέπει να σε διαβάζω. Με βοηθάς να προχωρώ.

 
At 1/06/2007 10:24:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ακριβώς, είναι απλά ένα ποστ. παθαίνουμε και blogger's block. έχεις απαιτητικό κοινό ολδ μπόι.

 
At 1/07/2007 02:13:00 π.μ., Anonymous ε said...

Αγαπητε\η Anonymous e
Mη φοβαστε δεν ειστε υπνοβατης\ισσα. Δεν ξερω αν σας εχει περασει ποτε απο το μυαλο αλλα δεν ειστε μονος\η. Yπαρχουμε διαφοροι\ες ε Ε e


ε και;

 
At 1/07/2007 04:39:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Μirage, εν μέρει σχετικό με το σχόλιό σου είναι αυτό το ποστ:
http://old-boy.blogspot.com/2006/09/blog-post_24.html
Garine, ο τίτλος της ταινίας του Βέντερς είναι «Far Away So Close». Far Away σαν το διπλό στην Τούμπα. Κι εμείς κι εσείς για τον γάβρο δουλεύουμε. Χρόνια τώρα.

 
At 1/07/2007 10:26:00 π.μ., Anonymous garine said...

Ου γαρ έρχεται μόνο... Οσο για τη δεύτερη ήττα, έχει πολύ δρόμο ακόμη μπροστά.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home