Πέμπτη, Ιανουαρίου 04, 2007

Γέρνει κιόλας

Οι οδηγίες που είχε για να βρει τον σταθμό ήταν σαφέστατες. Μολαταύτα τα κατάφερε να μπερδευτεί. Αντί να μπει στο μετρό μπήκε στο μετρώ. Στην βλακεία του προστέθηκε και η ατυχία του. Πριν καλά καλά συνειδητοποιήσει το λάθος του, το μετρώ έκλεισε τις πόρτες και ξεκίνησε φουριόζο. Δεν είχε συνηθίσει να ταξιδεύει σε λέξεις και ζαλίστηκε. Κρατήθηκε τρομαγμένος από τη δεξιά άκρη του ταφ σαν χειρολαβή. Στην επόμενη στάση όμως το μετρώ φρέναρε απότομα. Έχασε την ισορροπία του και έπεσε. Αποφάσισε να μην στεναχωρηθεί. Δεν του είχε συμβεί και τίποτα φοβερό στο κάτω κάτω της γραφής. Σηκώθηκε από το κάτω κάτω της γραφής και πιάστηκε γερά από την κάθετη στήλη του ταφ. Στην επόμενη στάση είχε ανταπόκριση με τη γραμμή του αριθμώ. Δεν κατέβηκε. Αν είχε πάρει το μετρό έπρεπε να κατέβει μέγαρο. Το μετρώ κατέβαζε μόνο μέγα ρω. Τι να κάνει, κατέβηκε. Από τη λέξη είχε βρεθεί σε γράμμα, το οποίο ήταν μεν μια πρόοδος, δεν έπαυε δε να μην του δίνει λύση. Αποφάσισε να περπατήσει. Δίπλα στο μέγα ρω βρήκε την πρεσβεία των είπα. Η πρεσβεία φρουρείτο. «Αφήστε με να μπω, θέλω πολιτικό άσυλο». «Για ποιό λόγο;» «Βρέθηκα στην χώρα του γραπτού λόγου και κοντεύω να τρελαθώ. Είστε η πρεσβεία των είπα και ζητώ άσυλο στον προφορικό». Το αίτημά του απορρίφθηκε. Προφανώς. Γιατί αν είχε γίνει δεκτό, το ποστ αυτό θα τ' άκουγες με τα αυτιά σου. Αλλά τότε δεν θα έβγαζε νόημα, έτσι δεν είναι; Μπας και βγάζει τώρα θα μου πεις. Αν μου πεις δεν θα σ΄ακούσω. Εκ των πραγμάτων. Μόνο αν μου γράψεις. Που για να το κάνεις θα πρέπει να μπεις κι εσύ στη χώρα του γραπτού. Ψιλοσυμπαθητικά το ξεκίνησα το ποστ και μου κατέληξε δήθεν. Σκασίλα μου. Σχεδόν. Έπαιξα κι έχασα. Παίξε κι εσύ. Αν δεν σου πάει να παίζεις, δεν σου πάει και να γράφεις. Η σοβαροφάνεια τον παίρνει. Αλήθεια. Γέρνει κιόλας.

24 Comments:

At 1/04/2007 04:01:00 π.μ., Blogger pascal said...

Από laughs τικό.
Αύριο θα γράψω ιστοριούλα με ήρωες τον Μοέ Σαντόν και την Σαν Πάνια.

 
At 1/04/2007 04:28:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αχ, ωραία θα 'ταν να κατεβαίνουμε στο μέγα ρω και να περνάμε απ'την πρεσβεία των είπα και μετά να τ' αφήνουμε μόνα στη ρακί όλα τα κειμενάκια για να συντηρηθούν και να μεθύσουν κιόλας. Και τότε ο γραπτός λόγος δε θα 'χει πια μνήμη απ'τα κομμάτια του κι έτσι εγώ θα σ'ακούω, όπως σ'άκουσα κι ας λες ότι έχασες. Κι εγώ μετρό αριθμούς κρεμασμένη από ένα leave your comment, που όμως δεν το εγκαταλείπω όπως με διατάζει, ούτε εδώ, ούτε στη ρακί, αλλά μερικές φορές I live it κιόλας. Καλημέρα!

 
At 1/04/2007 04:29:00 π.μ., Blogger Rodia said...

Η σοβαροφάνεια τον πήρε και τον σήκωσε. Οπως ήταν σηκωμένος, αναστέναξε και κοίταξε χαμηλά πιο χαμηλά και είδε μια χαμήλα και ένα χαμηλανάφτη. Εγειρε λίγο παραπάνω, αλλά έφτασε πολύ ψηλά και τρύπησε το ταβάνι. Η οροφή του γραπτού έχασκε απροστάτευτη και η βρόχα έπεφτε ράϊτ θρού. Η σοβαροφάνεια έλιωσε τότε και έγινε αφανής. Ηρωας, που λένε.

 
At 1/04/2007 11:31:00 π.μ., Blogger just me said...

“Αν μου πεις δεν θα σ΄ακούσω. Εκ των πραγμάτων. Μόνο αν μου γράψεις”.
Αν σου γράψω, θα με ακούσεις;
Άκου να δεις τι λέω, λοιπόν! Λέω να πάρω μπογιές πολλών χρωμάτων και να γράψω στην είσοδο του μετρώ, στη στάση Μέγα Ρω, το σύνθημα «η σοβαροφάνεια τον παίρνει». Πολύχρωμο, άλλο χρώμα κάθε γράμμα. Μετά με ό,τι μπογιές περισσέψουν, θα γράψω το ίδιο σύνθημα κάτω από τη headline του μπλογκ μου. Θα το κοιτάξω λίγη ώρα και μετά θα το κλείσω, δηλαδή θα κάνω delete, και θα πάω να παίξω. Γιατί μου πάει παίζω, αλλά δεν το ήξερα μέχρι τώρα.
Καλή χρονιά!

 
At 1/04/2007 11:54:00 π.μ., Blogger kerasia said...

Η επανάσταση ξεκίνησε στη χώρα του μέγα ρω, αλλά μέχρι να έρθει στη χώρα του κατά δω έχει να περάσει πολλά γράμματα και να τον πάρει ανάποδα, τον δρόμο.
Και τώρα φεύγω, γιατί τέτοια ώρα υπολογίζω ότι σκάει μύτη ο Θείος.

 
At 1/04/2007 12:05:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Απ΄ότι φαίνεται έχεις πρόβλημα με κάθε είδους βεβαιότητες. Σε καλό να μας βγει.
gs

 
At 1/04/2007 12:55:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αν μπορούσα να πω αυτά που μπορώ να γράψω ας μην ήξερα να διαβάζω. "Γράφω αυτά που δεν καταφέρνω" είπε...

 
At 1/04/2007 01:23:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova said...

Δεν μπορώ να συνεχίσω το παιχνίδι σου γιατί έχω πιο σοβαρή δουλειά να κάνω:
Θα Α λφαρχίσω Δι(ελ)τα και πάω να μαγειρέψω Β (λ)ήτα.
Καλό Τα (φ)ξίδι...

 
At 1/04/2007 05:57:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Mε λύπη μου διαπιστώνω ότι τα σχόλια λογοπαίζουν και αναλίσκονται σε αστεϊσμούς, τη στιγμή ακριβώς που η Γλώσσα απαιτεί απόλυτο σεβασμό και σοβαρότητα στον χειρισμό της. Κρίμα και πάλι κρίμα.
ΥΓ «Απ΄ότι φαίνεται έχεις πρόβλημα με κάθε είδους βεβαιότητες».
Δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό που λες, gs.

 
At 1/04/2007 06:07:00 μ.μ., Anonymous littleolme said...

απορώ πως τα αντέχεις

 
At 1/04/2007 06:10:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Tα ποιά;

 
At 1/04/2007 06:19:00 μ.μ., Blogger monntag said...

Τι είναι απόλυτος σεβασμός στην γλώσσα;

 
At 1/04/2007 06:23:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Πλάκα κάνω Monntag. Πλάκα. Μου άρεσαν τα σχόλια.

 
At 1/04/2007 06:36:00 μ.μ., Blogger lust-time said...

Αντε να γεμίσω και γω λίγο χώρο στα comments να υψώσω και μια σημαία...Κάνω ορθογραφικά λάθη να εκμαιεύσω φιλοφρονήσεις και ηρωποιούμε δι'αστεισμού.

Σχόλιο με καλές προθέσεις είναι

 
At 1/04/2007 06:51:00 μ.μ., Anonymous tifoeus said...

χαχα, καλό. το ότι γέρνει δεν σημαίνει και ότι τον παίρνει πάντως...

 
At 1/04/2007 07:28:00 μ.μ., Anonymous ε said...

Μα και φυσικα βγαζει νοημα

 
At 1/04/2007 09:22:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Είπα= Επικίνδυνα Ιδιοτελείς Πολιτείες Αμερικής;

 
At 1/05/2007 03:13:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Απολαυστικά φευγάτο.
Δέν λέω άλλα,γιατί το θέμα της γλώσσας έιναι πολύ σοβαρό!
(Γλώσσα στα κάρβουνα έχετε δοκιμάσει?)
:)
Υ.Γ. Εγώ πάντως άυριο θα πάω στο μέγαρο να κάνω πράξη την ιδέα της "Just Me"

 
At 1/05/2007 09:16:00 π.μ., Blogger lazopolis said...

Χαπολαυστικό, χόπως θα χέλεγε και ο συναπόφοιτος, Γ. Μούτσιος.

Κερασία, ο Θείος δεν είναι τίποτα. Χυπάρχουν χειρότερα.

 
At 1/05/2007 12:33:00 μ.μ., Blogger kerasia said...

@lazopolis
Άσε, την τελευταία φορά που σε άκουσα, γέμισα το μπλόγκ μου σναπ πριβιούς και από σούπερ εφέ κατέλειξε σούπερ εφιάλτης!

 
At 1/05/2007 05:18:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Η Σοβαρότητα δεν βλάπτει, ε?
Ας μετρήσουμε όλοι, πόσο σοβαροί είμαστε σε καθημερινή βάση, με τις πράξεις μας, κι αν δεν το αντέξουμε το αποτέλεσμα της μέτρησης, ας πάρουμε αντιβιοτικά...
Ήθελα κι άλλα να σχολιαστούν με αφορμή τα όσα διαβάστηκαν, αλλά, έλα ντε...., από την στιγμή που διώκονται και τα blogs..., προσπαθώ να γείρω αν και κουφάλα...
ΚΠ

 
At 1/06/2007 09:48:00 π.μ., Anonymous Garine said...

Και τα ρω του έρωτα;

 
At 1/06/2007 08:52:00 μ.μ., Anonymous βασιλική said...

Αρκετή ώρα τώρα σκέφτομαι.
Λέω, τάχα, τώρα, πως ίσως και να προτιμώ τη στάση των "είπαν" και τα γράμματα των "ροών".
Όταν διαβάζω κάτι από κάποιον νομίζω πως ακούω και τη φωνή του. Συχνά, πως βλέπω και το πρόσωπό του. Όταν ακούω κάποιον να μιλά νομίζω πως διαβάζω και όσα δεν λέει, τα βλέπω στην καρδιά του γράμματα.
Και όταν μόνο κοιτώ αυτόν που με κοιτά, νομίζω πως δεν ακούω τίποτα, δεν διαβάζω τίποτα. Μόνο μια πληρότητα αισθάνομαι. Πληρότητα. Σαν να είναι ο γραπτός και ο προφορικός λόγος το ίδιο ελλειπτικά. Ανολοκλήρωτα. Μισά. Τηνίδια στιγμή που τα γράφω αυτά μόλις πατήσω το κουμπί να αποστελλούν, όλα θα αντιστραφούν και θα τα νομίζω πάλι όλααλλοιώτικα.

 
At 1/15/2007 09:37:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

malakies, den barieste na lete tetoia ....

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home